Tibetan
དབང་ཐང་། འཁོར་གྲོགས། རང་ལུས་དང་ཡང་བྲལ་ནས། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་དང་བཅས་ནས་འཆི་བས་ཤི་བ་སྡུག་བསྔལ། གཞན་ཡང་སྡིག་སྡུག་གཏམ་ངན་ཁྱད་དུ་ བསད་ནས་དཀའ་བླས་ཆེན་པོས་བསྒྲུབས་ཀྱང་། ཟས་ནོར་སྙན་གྲགས་སོགས་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་མཁེལ་བ་མེད་པ་བཙལ་གྱིས་མི་རྙེད་པའི་སྡུག་བསྔལ། དགྲ་བྱུང་དོགས། རྐུན་མ་བྱུང་དོགས། བཙན་པོས་འཕྲོག་དོགས། སྐར་མ་ལ་ཞྭ། བ་མོ་ལ་ལྷམ་བྱེད། ལས་དང་བྱ་བ་མང་པོས་ངལ་ཞིང་དུབ། མ་འཁྱོངས་དོགས། མ་ཉེན་དོགས་པའི་སེམས་ཁྲལ་གྱིས་ཡོད་པ་སྐྱོང་གིས་མི་ལོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ། ཕ་མ་སྤུན་ཟླ་འཁོར་སློབ་སོགས་མེད་ཐབས་མེད་པ་དང་བྲལ། མངའ་ཐང་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཉམས། ནོར་ཚན་པོ་ཆེ་སྟོར་བརླག་ཤོར། །ལས་སྟབས་ཉེས་པའམ། ཕྲག་དོག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུར་པ་བཏབ་པས་སེམས་ཁྲལ་འབྱུང་བ་སོགས་འདོད་པ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ། ནད་དང་དགྲ་གྱོད་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ། གསོད་པའི་སྲོག་ཆགས། མི་ཁ་གཏམ་ངན། ཕན་ལེན་གནོད་སྐྱལ་འཁོར་གྱིས་ལོག་སྒྲུབ་སོགས་མི་འདོད་པ་དང་འཕྲད་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་དེ་གཙོ་ཆོག་མི་ལ་ཡོད་ཅིང་། མདོར་ན་ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་མི་ལའང་ན་ཚ་གཏམ་ངན་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཞི་གནས་སོགས་གནས་སྐབས་བདེ་བདེ་ལྟར་སྣང་ཡང་མྱར་དུ་མི་རྟག་པས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། དེ་གཉིས་ཀའི་ གཞིའམ་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་འབྱུང་ས། འཁོར་བའི་གནས་མཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གྲོགས་འཁོར་གནས་སྐབས་བདེ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་གཡོས་ཡིན་པས་སྐྱུགས་ནད་ཅན་ལ་ཟན་བྱིན་པའམ། གསོད་སར་ཁྲིད་པའི་བཙོན་ལ། གསོད་པའི་གཤེད་མས་དགའ་སྟོན་སྟོབ་པ་ལྟར་ཞེན་པ་གདིང་ནས་ལོག །འཁྲི་བ་རྩད་ནས་ཆོད། འདོད་པ་རྨང་ནས་ཞིག་སྟེ་ཉེས་དམིགས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་བསམ་ནས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་སྔོན་འགྲོ་བཞི་པོ་དེ་སྤྱིར་ཁྲིད་རིམ་ཀུན་ནས་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། འདིར་མཉམ་མེད་དྭགས་པོས་ཇོ་བོ་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་ནས་ཁ་བསྐང་བཀའ་ཕྱག་ཆུ་བོ་གཅིག་འདྲེས་སུ་མཛད་པ་ཡིན་ཞིང་། འདི་བཞི་ལ་རྔོ་རུས་ཅུང་ཟད་མ་འཕྲོད་ན་དངོས་གཞི་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་ཁ་སྣོན་ལས་མི་འོང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཚེ་འདི་བློས་བཏང་བ་ལ་ཐུབ་ ད་ལྟ་ཆོས་བྱེད་པ་ཀུན་ཚེ་འདིའི་འཁྲི་བ་མཆོད། འདོད་པ་ལ་བློ་མ་ལོག །གཉེན་གྲོགས་འཁོར་གཡོག་ལ་ཞེན་ཆགས་མ་སྤངས། ཟས་གོས་གཏམ་གྱི་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མཐོང་བའི་སྟབས་ཀྱིས་དགེ་སྦྱོར་གནད་དུ་མ་སོང་བར་ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འཛོལ། ཆོས་བྱས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཁ་བྲི་མ་བྲི་མི་ལྟ་བར་སྒྲུབ་པ་བྱས་ཡུན་གྱི་ལོ་ཟླ་བགྲང་། རང་སྐྱོན་མི་བརྟག་པར་གཞན་སྐྱོན་བརྟག །ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་རེས་རྒྱུད་ཁེངས། རྙེད་བསྐུར་ངང་འདུ་འཛི་ལ་སེམས་ཤོར། དོན་མེད་ཀྱི་གླེང་བརྗོད་བྱ་བ་མང་། བསྒྲུབ་བྱ་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒྲུབ་སྙམ་ཡང་གྲུབ་དོན་གཅིག་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཐོག་མ་ནས་མི་རྟག་པ་མ་དྲན་ནས་བློ་དྲང་པས་ལན། དེས་ན་རྒྱལ་བ་འབྲི་ཁུང་པས་ཆོས་དངོས་གཞི་ལས་ཀྱང་སྔོན་འགྲོ་ཟབ། །ཅེས་གསུངས་གདའ་བས་སྔོན་འགྲོ་བཞི་པོ་འདི་རྒྱུད་ལ་ཅུང་ཟད་རེ་སྐྱེས་ན་དེང་སང་གི་དུས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཡི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཐེམ་ཡོད་ཟེར་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་དགའ་བར་སྣང་། རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པའི་བྱས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རང་གཞན་མགོ་བསྐོར་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་ཡིན་འདུག །མདོར་ན་ངེས་འབྱུང་ཅུང་ཟད་ཞིག་མ་སྐྱེས་ན་སྒོམ་བྱེད་པ་ཀུན་རེ་ལ་ལུང་གསོག་རོག་རྐྱང་པ་རེད་འདུག་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ ནམ་འཆི་ཆ་མེད་རེ་བསམ་ནས་བློ་སྣ་ཅིས་ཀྱང་བསྟུང་བར་འཚལ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུག་དུས་བདུད་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་ནས་དད་པ་འགྲིབ་པར་གསུངས་པས། རང་ལ་བདུད་ཞུགས་པའི་རྟགས་སུ་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་སྐྱོན་ལ་རྟོག་པ་དང་། ཆོས་བྱེད་སྤྱིའི་ངན་སྐྱོན་ལ་རྟོག་པ་དང་། ཐ་མལ་གྱི་གྲོགས་དང་འགྲོགས་པ་དང་། ཉམས་ལེན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ལྷོད་པ་དང་། འདོད་ཡོན་རང་དགར་སྤྱོད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ལ་མོས་གུས་མེད་པ་རྣམས་ཡིན་པས། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་བསམ། །ཆོས་བྱེད་རྣམས་ལ་དག་སྣང་སྐྱེད། ཕ་རོལ་པོ་ངན་པར་མཐོང་བ་དེ་རང་ཉིད་ལས་མ་དག་པའི་རྟགས་ཏེ་གདོང་བ་དྲི་མ་ཅན་མེ་ལོང་ལ་ཤར་བའི་དཔེ་དྲན། ཐ་མལ་པ་དང་མི་འགྲོགས། དེའི་ངག་ལ་མི་ཉན། འདོད་ཡོན་གྱི་ཉེས་དམིགས་དྲན་པར་བྱ་དགོས། སྤྱིར་དད་པ་མེད་ན་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་ཅིའང་མི་སྐྱེ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་ཏུ་དད་པ་འགྲོ་དགོས། དེ་ལའང་དབྱེ་བ་མང་ཡང་ཡིད་ཆེས་ཤིང་སྙིང་ནས་གུས་པར་ལ་ཐམས་ཅད་ལ་འདུ་སྐྱེ་ཤིའི་འཕོ་འགྱུར་ནད་གདོན་རྐྱེན་ངན། གོང་མའི་རྣམ་ཐར་དང་རྒྱལ་བའི་སྐྱེས་རབས་ཐོས་པ་རྣམས་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་པས། ཉིན་རེ་བཞིན་ཡང་དེ་དག་ ཡིད་ལ་བརྩིས་བགྲང་གིས་དད་པ་སྐྱེད་དགོས། ཁ་གཅིག་བླ་མ་དང་འགྲོགས་པའི་དུས་སུ་དད་པ་ཆེ་ཆེ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་། བྲལ་ནས་བརྗེད་པ་དང་། རྐྱེན་དང་འཕྲད་ཚེ་ཡོད་ལ་དེ་ནས་མེད་པ་དང་། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་འདོད་ཐོག་བྱུང་བའམ་ནད་གདོན་སོགས་རྐྱེན་ངན་གྱིས་གཙེས་དུས་དང་པ་ཆེ་ལ། རྗེས་ནས་མེད་པ་དང་། རྩ་བའི་བླ་མ་གཅིག་དང་ཆོས་ཟབ་མོ་གཅིག་ལ་སྟིང་ཕུར་བཙུག་པའི་དད་པ་མེད་པར་གཅིག་བཞག་ནས་གཅིག་གིས་དགའ་བ་ལྟར་བྱེད་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་དད་པ་བརྟན་པོས། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་སུ་མ་སོང་བར་ནང་དུ་ཉམས་ལེན་རེ་མཛོད་དང་རང་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་རེ་འཆར་དུས་གདམས་ངག་དེ་ཟབ་པར་གོ། །དེས་ཆོས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། དེ་ཙ་ན་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་པས་མོས་གུས་ཀྱང་ཤུགས་ལ་འབྱུང་། དེས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མ་འབད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་འདུག། ༈ །།དེ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་བཞིའི་ཐོག་མར་སྐྱབས་འགྲོའི་དམིགས་རིམ་ནི། ས་ཕྱོགས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། མནན་ན་ནམ་བཏེགས་ན་སྤར་བྱེད་པ། རྩཱ་ལྗང་ནེའུ་སེང་མེ་ཏོག་དུ་མས་གང་བའི་དབུས་སུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆུ་མཚོ་ལྷའི་བྱ་སྐད་སྙན་སྒྲོག་པ་དུ་མས་ གང་བ། མཚོ་དཀྱིལ་དུ་དཔག་བསམ་ལྗོན་ཤིང་རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པའི་ལོ་འབྲས་མེ་ཏོག་གིས་དུད་པ། སྡོང་པོ་རྩ་བ་གཅིག་ལ་ཡལ་ག་ཕྱོགས་བཞིར་དབུས་ལྔར་གྱེས་པ་གདུགས་ལྟར་འཁྱིལ་པའི་དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བར་སེང་གེ་བརྒྱད་ཀྱིས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི། ལྷ་རྫས་ཀྱི་གོས་རིན་ཐང་མེད་པས་བཀབ་པའི་སྟེང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་སྟོང་ལྡན་དང་ཟླ་བ་ཉ་གང་བའི་དབུས་སུ། ངོ་བོ་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མ་རྣམ་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྐུ་མདོག་མཐིང་སྔོན་སྟོན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་གཡས་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང་གཡོན་དངུལ་གྱི་དྲིལ་བུ་ཐུགས་ཀར་བསྣོལ་ནས་འཛིན་པ། ཞི་བའི་གཟིགས་སྟབས་ཅན། དབུ་རྒྱན་སྙན་རྒྱན་སོགས་ཞི་བའི་ཆས་བཅུ་གསུམ་རྫོགས་པ། དར་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྟོད་གཡོགས་དང་དམར་པོའི་ཤམ་ཐབས། ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པའི་སྐུ་གཟི་མདངས་འོད་དུ་འབར་ཞིང་།ཐུགས་དགྱེས་པ་ཆེན་པོས་དགོངས་པ། དེའི་དབུ་གཙུག་ནས་ཡར་ལ་རིམ་པ་བཞིན་པདྨ་ཉིན
Chinese
权势，眷属朋友，乃至自身也分离，伴随着不愉快之感而死亡，是痛苦。此外，对于恶劣的诽谤和恶语，不顾一切，历尽千辛万苦去追求，但食物、财富、名声等欲望无法实现，是求之不得的痛苦。担心敌人出现，担心盗贼出现，担心强盗抢夺，给星星戴帽子，给山羊穿鞋子，被繁多的事务和工作所困扰，担心无法完成，担心不安全，因这些忧虑而无力维持生计，是无法守护已得之物的痛苦。与父母、兄弟、眷属、弟子等不可避免之人分离，权势和享受衰退，贵重财物遗失，因命运不济，或被嫉妒者诬陷而产生忧虑等，是与所爱分离的痛苦。疾病、仇敌、诉讼、国王的惩罚，被杀害的生命，流言蜚语，恩将仇报的恶友的背叛等，是不愿遭遇之事的痛苦。这八种痛苦主要存在于人类之中。总之，地狱三道和天人也都有疾病和恶语等痛苦。寿命和享受、寂止等暂时看似安乐，但迅速无常而变化的痛苦。这两者的 基础或容器是，接近于接受的五蕴是遍行有为的痛苦。依靠五蕴，产生三界的一切痛苦。无论投生于轮回的高低何处，都无法超越三种痛苦的自性。住所、身体、享受、朋友、眷属，无论暂时的安乐富裕如何显现，都只是痛苦的助缘，如同给患有呕吐病的人喂食，或将囚犯带到刑场，行刑者为被处决者提供欢乐宴席一样，执着从根本上颠倒，依恋从根源上断绝，欲望从基础上摧毁，从这些过患中解脱，将解脱的利益视为伟大，从而努力修持菩提之道的方便。如是，这四种共同加行，一般来说在所有引导次第中都会出现，但在此，无等达波（达波拉杰）将觉沃杰（阿底峡尊者）的三士道次第加以补充，使噶举和噶当的教法如水乳交融。这四者略微增加了一些精华。
English
Suffering is the pain of dying with intense feelings of unease, separated from power, retinue, friends, and even one's own body. Furthermore, despite enduring hardships and overcoming vile slander and evil words, the suffering of not obtaining what is desired, such as food, wealth, and fame, is the suffering of seeking but not finding. The fear of enemies arising, the fear of thieves appearing, the fear of being robbed by force, putting hats on stars, putting shoes on goats, being exhausted and weary from numerous tasks and activities, the anxiety of not succeeding, the worry of being unsafe, and the inability to sustain oneself due to these concerns is the suffering of not being able to protect what one has. Separation from unavoidable people such as parents, siblings, retinue, and disciples, the decline of power and enjoyment, the loss of valuable possessions, misfortune, or the anxiety caused by being slandered by jealous individuals, etc., is the suffering of separation from what is loved. Illness, enemies, lawsuits, the king's punishment, being killed by living beings, gossip and slander, betrayal by unhelpful and harmful companions, etc., are the sufferings of encountering what is undesired. These eight sufferings are mainly present in humans. In short, even the three lower realms and gods and humans experience suffering such as illness and slander. Although life, enjoyment, and peace, etc., may temporarily appear pleasant, the suffering of change due to rapid impermanence. The basis or container of both of these is the five aggregates that are close to being accepted, which are the pervasive suffering of conditioning. Relying on the five aggregates, all the sufferings of the three realms arise. No matter where one is born in the high or low states of samsara, one cannot escape the nature of the three sufferings. No matter how temporary comfort and prosperity appear in dwelling, body, enjoyment, friends, and retinue, they are merely the sustenance of suffering, like feeding a person with a vomiting sickness, or leading a prisoner to the execution ground, or like an executioner providing a joyous feast for the one being executed, attachment is fundamentally reversed, clinging is severed from its root, desire is destroyed from its foundation, and liberation from these faults is considered great, thus one should strive to cultivate the means of the path to enlightenment. Thus, these four common preliminaries generally appear in all stages of guidance, but here, the Incomparable Dagpo (Dagpo Lhaje) supplemented the Three Aspects of the Path of Jowo Je (Atisha), making the teachings of Kagyu and Kadam like water mixed with milk. These four have slightly increased essence.
Chinese
总的来说，所有真正的禅修都离不开对世俗八法的扬弃。一切佛法的根本在于舍弃今生。 现在所有修行佛法的人都在贪恋今生的琐事。他们的心没有从欲望中转变过来，没有放弃对亲友眷属的执着，因为哪怕只看到一点点对衣食住行的欲望，善行也不会成为关键，佛法和自心就会混淆。不去看修行是否减少了烦恼，只是计算修了多少年月。不检查自己的缺点，反而检查别人的缺点。稍微有一点功德就自满。为了名利而迷失在喧嚣中。做很多无意义的闲聊。想要同时成就佛法和世俗，但最终一事无成，这是因为从一开始就没有记住无常，缺乏真诚。因此，觉巴·吉天颂恭（འབྲི་ཁུང་པ，公元1143-1217年）说：“比起真正的佛法，前行更为重要。” 如果这四个前行能在心中生起一点点，那比现在那些号称精通四续部的念诵和修持的人还要好。如果自心还停留在凡俗的状态，那么所做的佛法只是自欺欺人，浪费生命。总之，如果没有生起一点点的出离心，所有的禅修都只是为了积累一些经文和知识，除此之外什么都不是。所以，要常常思维轮回的痛苦和死亡的无常，务必调伏自心。 经中说，进入神圣佛法时，会有魔障阻碍，使信心减退。因此，自己被魔所扰的迹象是：挑剔上师和善知识的缺点，挑剔一般修行人的缺点，与凡夫俗子交往，放松修行的精进，随意享用欲望，对三宝没有恭敬心。所以，要思维上师三宝的功德，对修行人产生清净的观感。认为别人不好，是自己不清净的标志，要记住脸上沾了污垢在镜子里显现的例子。不要与凡夫俗子交往，不要听他们的话，要记住欲望的过患。总的来说，如果没有信心，就不会产生任何白色的功德，所以一切佛法之前都要有信心。信心也有很多种，但最重要的是深信不疑，从内心深处恭敬，对一切都心悦诚服。
English
In general, all genuine meditation cannot be separated from abandoning the eight worldly concerns. The root of all Dharma lies in renouncing this life. Nowadays, all those who practice Dharma are attached to the affairs of this life. Their minds have not turned away from desires, and they have not abandoned their attachment to relatives and friends. Because they see even a little bit of desire for food, clothing, and shelter, their virtuous deeds do not become essential, and Dharma and their own minds become confused. They do not look to see if their practice has reduced their afflictions, but only count the years and months they have practiced. They do not examine their own faults, but instead examine the faults of others. They become conceited with even a little bit of merit. They lose their minds in the hustle and bustle for fame and gain. They engage in many meaningless conversations. They want to accomplish both Dharma and worldly affairs simultaneously, but in the end, they accomplish nothing. This is because they have not remembered impermanence from the beginning and lack sincerity. Therefore, Gyalwa Jigten Sumgön (འབྲི་ཁུང་པ, 1143-1217) said, "The preliminaries are more profound than the actual Dharma." If these four preliminaries arise even a little bit in one's mind, it is much better than those who nowadays claim to be proficient in the recitation and practice of the four tantras. If one's mind remains in an ordinary state, then the Dharma one practices is only deceiving oneself and others, wasting one's life. In short, if even a little bit of renunciation does not arise, all meditation is just accumulating some texts and knowledge, and nothing more. Therefore, one should always contemplate the suffering of samsara and the uncertainty of death, and be sure to tame one's mind. The sutras say that when entering the sacred Dharma, there will be demonic obstacles that cause faith to diminish. Therefore, the signs that one is being disturbed by demons are: finding fault with the lama and the virtuous friend, finding fault with the shortcomings of ordinary practitioners, associating with ordinary people, relaxing the diligence of practice, indulging in desires, and lacking respect for the Three Jewels. Therefore, one should contemplate the qualities of the lama and the Three Jewels, and generate pure perception towards practitioners. Thinking that others are bad is a sign of one's own impurity, and one should remember the example of a dirty face appearing in a mirror. Do not associate with ordinary people, do not listen to their words, and remember the faults of desires. In general, if there is no faith, no white qualities will arise, so faith must precede all Dharma. There are many types of faith, but the most important is to have unwavering faith, to be respectful from the depths of one's heart, and to be wholeheartedly devoted to everything.