Tibetan
་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཐོས་པས་ངན་འགྲོའི་སྒོ་བཅད་ཅིང་མྱང་འདས་ཀྱི་ས་བོན་བཞག་སྟེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཆོས་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་ཅན་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་སོགས་མང་དུ་གསུངས། གཞན་ཡང་ཟུང་གི་མདོ་ལས། །གང་དག་ང་ཡི་བསྟན་པ་ལ། །སྦྱིན་པ་སྐྲ་ཙམ་བྱིན་པ་ནི། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རུ། །ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་ཞིང་ནོར་ཡང་མང་། ཞེས་སོགས་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་མཆོག་སྟེ། འཛད་བླུན་ལས། གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེའི་བསོད་ནམས་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། བདག་གི་བུའམ་བུ་མོའམ་བྲན་ཁོལ་གང་ཡང་རུང་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གནང་ངམ། བདག་ ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་དེའི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ནི་ཟད་མཐའ་ཡོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་བསོད་ནམས་ཟད་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་ནི་བརྗོད་ལས་འདས་ཤིང་། དེའང་སྔོན་བསྟན་པ་མ་ཉམས་པའི་སྐབས་བསླབ་གཞི་རྫོགས་པ་ལོ་དུ་མར་བསྲུངས་ཤིང་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཀྱང་། བསྟན་པ་ནུབ་ཀ་དེང་སང་ལྟ་བུར་བསླབ་པ་སྣེ་གཅིག་ཙམ་མམ། སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཅུང་ཟད་རེ་བཅོམ་ནུས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་ཏེ། ཏིང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ། །དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཟས་དང་སྐོམ་རྣམས་དང་། །གདུགས་དང་བ་དན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རིམ་གྲོ་བྱས། །གང་ཞིག་དམ་ཆོས་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་དང་། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་འགག་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་བསླབ་པ་གཅིག་སྤྱོད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་འཕགས། ཞེས་པ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་རུང་དེང་སང་གི་རབ་བྱུང་ཕལ་མོ་ཆེ་སྡོམ་པ་ ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་ཞིང་། ཁྱིམ་པ་རྣམས་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལྷར་སྐྱེ་བ་སོགས་སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ། དེ་ན་ཁྱིམ་པ་གང་དག་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་དེ་དག་འཆི་བའི་དུས་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཕལ་ཆེར་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་དག་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་ལོག་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཡོ་བྱད་བསྙུངས་པ་ལ་མི་གནས་ཤིང་སྡོམ་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་ལུང་དོན་འདི་ལ་སྐྱི་ཟ་བས་འདུན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས
Chinese
应当行持。如是说，听闻佛法能关闭恶趣之门，种下涅槃之种子，从此以后，只会转生为具有通达佛法智慧之人等等，经中多有宣说。此外，《双经》中说：凡是对我的教法，布施如毛发般微少之物，于八十千劫中，享受广大，财富众多。等等，布施的利益广大，但比这更殊胜的是守护戒律。《贤愚经》中说：凡是出家者，其福德极为广大，无论是我的儿子、女儿，还是奴仆，任何人都允许出家吗？自己出家的话，其福德不可估量。布施的福德有穷尽之时，但在如来教法中出家的福德不可思议，直至涅槃之间，福德也不会穷尽。如是说。出家后守护戒律的利益更是无法言说。而且，以前教法未衰败之时，圆满的学处守护多年，甚至从心中获得解脱。如今教法衰败，如同现在这样，哪怕只守护一条学处，或者稍微调伏心中的烦恼，利益也很大。如《定王经》中说：于恒河沙数劫中，以欢喜心以食物和饮料等，以及伞盖、幡幢、灯鬘，供养无数如来，如果有人在正法衰败，善逝教法隐没之时，日夜行持一条学处，此人比前者福德更为超胜。如是说，虽然利益很大，但如今大多数出家人不精进持戒，因此堕入恶趣，而居士们以虔诚之心转生为天人等等，《悲华经》中有广说。阿难陀，那些在家之人临终之时，他们临终之后大多会转生到兜率天。那些出家之人临终之时，他们大多会堕落。这是为什么呢？因为他们不住于节俭，也不住于戒律。如是说的这段教证，令人感到羞愧，因此要发起希求心和精进心。
English
Should be practiced. It is said that hearing the Dharma can close the gates of evil destinies and plant the seeds of Nirvana. From then on, one will only be born as a wise person who understands the Dharma, and so on, as stated in many sutras. Furthermore, the *Twin Sutra* says: "Whoever gives even a hair's worth of alms to my teachings will have great enjoyment and abundant wealth for eighty thousand kalpas." And so on, the benefits of generosity are vast, but even more supreme is upholding moral discipline. The *Damamūka Nidāna Sutra* says: "Whoever goes forth, their merit is extremely great. Whether it is my son, daughter, or servant, whoever is allowed to go forth, or if one goes forth oneself, their merit is immeasurable. The merit of generosity has an end, but the merit of going forth in the teachings of the Buddha is inconceivable. Until Nirvana, merit will never be exhausted." It is said. The benefits of upholding moral discipline after going forth are beyond words. Moreover, in the past, when the teachings had not declined, the complete precepts were upheld for many years, and even liberation from the mind was attained. But now, when the teachings are declining, like today, even upholding just one precept, or slightly subduing the mind's afflictions, has great benefit. As the *Samadhiraja Sutra* says: "For as many kalpas as there are grains of sand in the Ganges, with a joyful mind, offering food and drink, umbrellas, banners, and garlands of lamps to countless Buddhas, if someone, when the sacred Dharma is decaying and the Sugata's teachings are disappearing, practices one precept day and night, their merit is far superior to the former." As it says, although the benefits are great, most monastics nowadays do not diligently keep their vows, and therefore fall into evil destinies, while laypeople are reborn as gods with faithful minds, as extensively explained in the *Karunapundarika Sutra*. Ananda, those householders who die, after they die, will mostly be reborn in the heaven of Tushita. Those who have gone forth, when they die, will mostly fall. Why is that? Because they do not abide in frugality, nor do they abide in vows. This passage of scripture is shameful, so one should generate aspiration and diligence.
Tibetan
་དང་། བག་ཡོད་པ་སྟེ་གནས་གསུམ་ལ་ཐ་ན་ཆུ་ཚོད་རེ་ཡང་སློབ་པ་ཅི་ནས་གལ་ཆེ་ཞིང་། ཡང་མདོ་དེ་ལས། ཕྱི་མའི་དུས་དམ་པའི་ཆོས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ན་གང་དག་ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བུའི་ལག་ནས་བཟུང་སྟེ་ཆང་སྐྱོག་གང་གི་ཕྱིར་ཆང་མའི་ཁྱིམ་དུ་འཁྱམ་ལ། ངའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་གྱི་ཚུལ་དེ་ལྟ་ལགས་ན། བསྟན་པ་ལ་ ཞུགས་ནས་བསླབ་པ་ཉིན་གཅིག་ཙམ་བསྲུང་བའང་དོན་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་ཏུ། ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཅུང་ཟད་འབྲེལ་པའི་དགེ་རྩ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། སྐུ་གཟུགས་ལེའུར། མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་དེ་སྐུ་གཟུགས་བྱས་ན་ལས་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མྱོང་བའང་ཆུང་ངུ་མྱོང་སྟེ་ཐེག་པ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། བསམ་པ་དག་ན་རྒྱུ་ཡང་རབ་རིན་པོ་ཆེ། ཐ་མ་འཇིམ་པའམ་རྩིག་ངོས་ལ་སེན་མོས་བྲིས་པ་ཚུན་ཁྱད་མེད་ཚུལ་མདོ་དེ་དང་། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། བྱིས་པ་རྩེད་མོར་དགའ་དང་དེ་དག་ཏུ། གང་གིས་རྒྱལ་བ་དེ་ཕྱིར་མཆོད་རྟེན་དག །བྱེ་མ་ལས་ནི་ཕུང་པོ་བྱས་པ་ཡིས། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་དང་། །རོ་ཉེ་དང་ནི་ལྕགས་སམ་ས་ལའང་རུང་། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་བྱས་པ་དང་། །གང་དག་ལ་ལ་དེ་ན་སློབ་པའི་ཚེ། །རྩེད་མོའི་ཕྱིར་དང་གསང་བ་བྱེད་པ་ན། །རྩིག་ངོས་ཤིང་བུ་སེན་མོས་གཟུགས་བྲིས་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཏུ་འགྱུར། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་སྒྲོལ། ཞེས་སོགས་དང་། རྨད་བྱུང་དང་ཁང་བརྩེགས་མདོ་གཉིས་ཀར། སྟོང་གསུམ་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་ཏུ་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་བཞིའི་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་རྣམས་ལ་ཕུལ་བ་བས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ཐ་ན་འཇིམ་པ་ལ་སྐྱུ་རུ་ར་ཙམ་བྱེད་ཅིང་སྲོག་ཤིང་ཁབ་ཙམ་བཙུགས་པ་དང་། སྐུ་གཟུགས་ནས་འབྲུ་ཙམ་ལ་རིང་བསྲེལ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་བཅུག་པས་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་གསུངས་ཤིང་། རིང་བསྲེལ་ནི་གཟུངས་ཆེན་སྡེ་ལྔའི་ཤོག་དྲིལ་ལ་སོགས་བའང་ཡིན་ཞིང་། གསུང་རྟེན་གླེགས་བམ་བཞེངས་པའི་ཕན་ཡོན་ཀྱང་གསུང་རབ་སྤྱི་དང་ཤེར་ཕྱོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་དོན་བསྡུས།
Chinese
并且，谨慎，即对于这三者，哪怕一小时的学习都非常重要。此外，在那部经中说：在未来的时代，神圣的佛法将要衰败时，那些在我的教法中出家的人，拿着孩子的胳膊，为了一个酒杯而在酒馆里游荡。那些学习我的佛法的人，都将在这个贤劫中完全从痛苦中解脱。因此，佛陀本身的祈愿力是不可思议的，联系的程度就是有意义的方式。进入佛法后，哪怕守护一天的戒律也是非常重要的。同样，与不可思议的境地稍微联系的善根也是不可思议的。在《身像品》中说：即使已经犯了五无间罪，如果对如来生起信心并制作身像，那么这种行为所导致的众生在地狱中所受的痛苦也会减轻，并且必定会通过三种乘中的任何一种而解脱。并且，如果发心清净，那么材料也是最好的珍宝。在那部经中说，即使是最差的泥土，或者在墙上用指甲画的（佛像），也没有区别。在《妙法莲华经》中对此有详细的阐述：孩子们喜欢玩耍，在那些玩耍中，无论谁为了佛陀而建造佛塔，或者用沙子堆积成堆，他们也将会获得菩提。还有，无论是粘土、铁还是泥土，建造了善逝的身像，以及那些人在那里学习的时候，为了玩耍或保守秘密，在墙上、木头上用指甲画了像，所有这些人都将获得菩提，所有这些人都将变得慈悲，所有这些人都将解救无数的众生。等等。在《奇妙经》和《楼阁经》两部经中都说：将三千大千世界变成七宝的自性，并将其献给四方的声闻和缘觉，不如建造佛陀的佛塔，哪怕是用泥土做一个芥子大小，并插入一根针大小的生命树，或者在身像中放入一粒芥菜籽大小的舍利，所获得的福德更大。舍利可以是《五部大神咒》的纸卷等等。建造经书佛像的利益，也比一般经典和般若方面的经典更为详细地进行了总结。
English
And, being mindful, that is, learning about these three is very important even for an hour. Also, in that sutra it says: In the future time, when the sacred Dharma is about to decline, those who have renounced in my teachings, holding a child's arm, wander in taverns for the sake of a cup of wine. Those who study my Dharma, all of them will completely be liberated from suffering in this Fortunate Aeon. Thus, the power of the Buddha's own aspiration is inconceivable, and the extent of the connection is the meaningful way. Having entered the teachings, even keeping the precepts for just one day is very important. Similarly, the root of virtue that is slightly connected to an inconceivable realm is also inconceivable. In the chapter on images, it says: Even if one has committed the five heinous crimes, if one gains faith in the Thus-Gone One and makes an image, then the suffering that beings experience in hell as a result of that action will be lessened, and they will surely be liberated through any of the three vehicles. And, if the intention is pure, then the material is also the best of jewels. In that sutra it says that even the worst clay, or what is drawn on the wall with a fingernail (Buddha image), there is no difference. In the Lotus Sutra of the Sacred Dharma, this is explained in detail: Children like to play, and in those games, whoever builds a stupa for the Buddha, or piles up a heap of sand, they will also attain enlightenment. Also, whether it is clay, iron, or earth, having made the image of the Sugatas, and when some people are learning there, for the sake of playing or keeping secrets, drawing images on the wall or wood with fingernails, all of these will attain enlightenment, all of these will become compassionate, all of these will liberate countless beings. And so on. In both the Wondrous Sutra and the Mansion Sutra, it says: Having transformed the three thousand great thousand worlds into the nature of the seven precious jewels, and offering it to the Shravakas and Pratyekabuddhas of the four directions, it is better to build a stupa of the Buddha, even if it is made of clay the size of a mustard seed, and insert a life-tree the size of a needle, or put a relic the size of a mustard seed in the image, the merit obtained is greater. The relic can be a paper roll of the Five Great Dharanis, and so on. The benefits of building scripture images are also summarized in more detail than in general scriptures and aspects of wisdom.