Tibetan
་ལས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ཡིན། རང་རྒྱུད་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་སྙམ་དུ་བསྒོམ་པ་དང་གཉིས། ཐ་མལ་གྱི་བདག་འཛིན་དགག་པའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་བརྟན་ པ་སྟེ། ལྷ་གསལ་རུང་མ་གསལ་རུང་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བདག་པདྨ་བཛྲ་རྩལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། མི་གསལ་བཞིན་ཏུ་འཁྲུལ་རྟོག་ལ་འཁྲུལ་རྟོག་གི་ལྷན་པ་འདེབས་པ་ལས་དོན་གྱི་གནད་དུ་འདི་ཟབ་པས་ནན་ཏན་བྱ་བ་བཅས་གསུམ་མོ། །དེ་དག་གིས་སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་ཀ་བ་ལ་བཏགས་པའི་སྒོམ་པ་གོམས་པའི་ཉམས་ལྔ་ལས་ཐོག་མར་གཡོ་བའི་ཉམས་འགྱུ་རྟོག་ལང་ལོང་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། ཅུང་ཟད་གོམས་ཕན་ཐོབ་པའི་ཉམས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཅུང་ཟད་གནས་པ་ཆུ་བྲན་ལ་བུ་འཆར་རོ། །གཉིས་པ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ངོས་བཟུང་བ་ལ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གཉིས། སྤྱིའི་སྐྱོན་བདུན་ཏེ་བརྗེད་ངས་ལེ་ལོ་མི་གསལ་གྱི་དོགས་པ་བྱིང་རྒོད་ཧ་ཅང་རྩོལ་བའམ་མི་རྩོལ་བ་སྟེ་དེ་དག་ལ་དྲན་པ་སོགས་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་བརྟེན། ཁྱད་པར་གྱི་སྐྱོན་བཅུ་གཉིས་ཏེ། རབ་རིབ། མོག་མོག །གྲིབ་མ་ཅན་ཏེ་ཁ་དོག་གི་སྐྱོན་གསུམ། སྐུའི་ཚད། ཆ་ལུགས། དབྱིབས། གྲངས། བཞུགས་ཚུལ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ལྔ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་འབའ་ཞིག་སྣང་བ། རིམ་པར་ནུབ་པ། རྣམ་འགྱུར་མ་རྫོགས་པ་སྟེ་ ཉམས་ཀྱི་སྐྱོན་བཞི་བཅས་བཅོས་ནས་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་བརྟེན་ཚུལ་ཞལ་གདམས་དམར་ཁྲིད་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལྷ་དབྲལ་བ་ནི། སྐྱོན་དེ་དག་བྱུང་བའམ་ལྷག་པར་བསྒོམ་པས་སྐྱོ་ན་མི་རྟོག་པ་དང་སྤེལ་གྱིན་བསྒོམ། བཞི་པ་ལྷ་ལམ་དུ་སློང་བ་ནི། ལྷ་དེས་སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་དང་ནམ་མཁའ་དང་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་སོགས་གནས་དང་། ཆེ་ཆུང་ངེས་མེད་དུ་བསྒོམ། ཅི་འདོད་བསྒྱུར་དུ་གཏུབ་ན་གོམས་པའི་ཉམས་ཆུ་ཆེན་དལ་འབབ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་ལྷ་བསྲེ་བ་ནི། ལྷར་སྣང་དང་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེས་ཏེ་བསྒོམ་བྱའི་ལྷ་དང་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དུམ་བུ་རིས་ཆད་དུ་མི་བཟུང་བར་དུ་མ་རོ་གཅིག་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན། ཡུལ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཆུ་དང་འཁྱག་རོམ། སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་རྨི་ལམ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར་ཐག་བཅད་པས། རིག་སྟོང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་བཞིན་ཏུ་གསལ་མདངས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་ལ་དེར་འཛིན་མ་ཞུགས་པ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་བསྐྱེད་མེད་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བའི་ཉེ་ལམ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན
Chinese
从而掌控其（指五种验相）。二是观想自相续中，实体成立的物质，连微尘许也不存在。为了遮止庸常的“我”执，要稳固我慢，即无论本尊是否清晰显现，都要安住于“我乃周遍一切坛城的自在主，莲花金刚力”的本尊慢，这一点极其重要。与其在不清晰的状态下，以错觉弥补错觉，不如专注于此，因为这一点更为深刻，务必谨慎行事。以上三点，是将心之大象拴在正念之柱上的禅修，在五种串习的验相中，首先是动摇的验相，念头如山涧奔流。稍有串习，略有助益的验相是，心稍稍安住于所缘，如水洼中出现水泡。二是认识到转变的过患，分为共同和特殊两种。共同的过患有七种，即：忘失、懈怠、不清晰的疑惑、掉举、昏沉、过于用力或不用力，对于这些，要依靠正念等各自的对治法。特殊的过患有十二种，即：模糊、昏暗、有阴影，这是颜色的三种过患；身像的大小、装束、形状、数量、坐姿，这是五种转变的过患；仅仅显现颜色和形状、逐渐消失、相不圆满，这是四种验相的过患，要改正这些过患，各自依靠对治法的方式，在口诀窍诀中已经阐明。三是分离本尊，如果出现这些过患，或者因为过度禅修而感到厌倦，就交替进行无分别的禅修。四是唤起本尊的行相，即本尊显现各种行为，以及天空、海洋深处等处所，并观想大小不定。如果能随心所欲地转变，就称为串习的验相，如大河缓缓流动。五是融合本尊，即将本尊的显现与自心无二无别地融合，不将所观修的本尊与能观修的觉知视为截然不同的两部分，而是如二合一的糖蜜塑像，境与识无二，如水与冰，显现与心无二，如梦中的城市般确定。如此一来，在觉性空性的体性中，虽然没有迁变，却显现出清晰明亮的本尊坛城，如幻如化，并且不执著于此，这就是轮回与涅槃无二别的无生起次第，是成就菩提的近道，是不共的法门。
English
Thus, one gains control over them (referring to the five experiences). Second, contemplate that there is not even a particle of inherently existent substance in one's own mindstream. To counteract ordinary self-grasping, stabilize pride, that is, whether the deity is clear or unclear, it is extremely important to always abide in the divine pride of thinking, "I am Padmavadjra, the master of all mandalas." Rather than patching up delusion with delusion while it is unclear, it is more profound to focus on this, so be sure to act diligently. These three are the meditation of tethering the elephant of the mind to the pillar of mindfulness. Among the five experiences of familiarity, the first is the experience of agitation, with thoughts surging like a waterfall down a steep mountain. The experience of slight familiarity and benefit is when the mind dwells slightly on the object of focus, like bubbles appearing in a puddle. Second, identifying the faults of transformation is twofold: general and specific. The seven general faults are forgetfulness, laziness, unclear doubt, sinking, excitement, excessive effort, or lack of effort. For these, rely on the respective antidotes such as mindfulness. The twelve specific faults are: blurriness, dimness, shadowiness, these are the three faults of color; the size of the body, attire, shape, number, posture, these are the five faults of transformation; merely the appearance of color and shape, gradual disappearance, incomplete appearance, these are the four faults of experience. Correct these faults and rely on the respective antidotes, as explained in the oral instructions and key teachings. Third, separating the deity: if these faults occur, or if you become weary from excessive meditation, alternate with non-conceptual meditation. Fourth, arousing the deity's activities: the deity displays various behaviors and abodes such as the sky and the depths of the ocean, and meditate on them as being of indefinite size. If you can transform them as you wish, it is called the experience of familiarity, like a great river flowing slowly. Fifth, merging the deity: merge the appearance of the deity with your own mind, indivisibly, without considering the deity to be meditated upon and the awareness that meditates as two distinct parts, but rather like a combined molasses statue, the object and awareness are non-dual, like water and ice, appearance and mind are non-dual, determined like a city in a dream. In this way, in the nature of awareness-emptiness, while there is no change, the clear and radiant mandala of the deity appears as mere illusion, and without clinging to it, this is the uncreated stage of creation, where samsara and nirvana are non-dual, a shortcut to achieving enlightenment, an uncommon method.