Tibetan
གཙོ་བོར་བཟུང་སྟེ་མདོར་བསྡུས་ཙམ་བརྗོད་ཟིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་འབྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བྱུང་བའང་མདོར་བསྡུ་ན། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཐ་དད་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་འདུས་ནས་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོ་བམ་པོ་སུམ་བརྒྱ་པ་མཛད་པ་བསྟན་པ་འདིའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བཀའི་དགོངས་དོན་འགྲེལ་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་ཐོགས་གཉིས་ལ་སོགས་འཛམ་གླིང་མཛེས་རྒྱན་སློབ་ཚོགས་དང་བཅས་པས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་། སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་གསུམ་དང་། གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་གྲུབ་ཆེན་རིག་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་ཀླས་པ་ཞིག་བྱུང་ཞིང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱལ་བའི་བཀའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྩོམ་པ་པོ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ལེགས་པར་བཤད་པ། དབྱེ་བ་ལུང་བཏུས་པ། ལུང་འགྲེལ་པ། ལུང་དོན་རིག་པ་གསུམ་མམ། འཁྲུགས་པ་བསྡེབས་པ། འཐོར་བ་སྡུད་པ། ཟབ་མོ་བཀྲོལ་བ་སོགས་སམ། བཀའ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ནི། ལྷའི་བུས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་འདུ། ལེགས་པར་གསུངས་དང་དེ་ཡི་དགོངས་འགྲེལ་བ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་ཤཱཀྱའི་བསྟན་པ་འདི། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་ཡུན་རིང་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྟན་པ་སྤྱིར་བྱུང་ཚུལ་མདོ་ཙམ་སྨོས་ཟིན་ནས། གཉིས་པ་ཕུར་པ་ཕྲིན་ལས་རོལ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་བྱུང་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཆད་པ་ལ་གཉིས། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུད་བྱོན་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན། རྩ་དུམ་དང་འབྲེལ་བའི་མཁོན་ལུགས་ཀྱི་བཀའ་བབས་བྱུང་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་པ་བཀའ་བརྒྱད་ཀྱི་གླེང་གཞི་དང་སྦྱར་ཏེ་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་རྒྱུད་སྡེ་ལྟར་འཆད་པ་སྐབས་སུ་བབས་པས། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་སྐུས་དགོངས་པས་བཤད། ལོངས་སྐུས་བརྡ་ཡིས་བཤད། སྤྲུལ་སྐུས་ཚིག་བརྡ་སྦྱར་ནས་བཤད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱལ་བ་དགོངས་བརྒྱུད། རིག་འཛིན་བརྡ་བརྒྱུད། གང་ཟག་སྙན་བརྒྱུད་གསུམ་གྱིས་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཚད་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕོ་བྲང་ནས་གཡོ་བ་མི་མངའ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེའི་བྱིན་རླབས་ལས། རང་སྣང་དག་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལྷུན་གྲུབ་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རྒྱན་ཉིད་དུ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞེངས་ཏེ། རང་ལས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འཁོར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ། རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་ལ་སོགས་འབྲས་བུའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གཉིས་མེད་རང་རིག་རང་ཤར་གྱི་ཚུལ་དུ་གསུངས་ཏེ་ཆོས་དང་སྟོན་འཁོར་དབྱེར་མེད་དགོངས་པའི་ཀློང་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་དགོངས་པའི་བརྒྱུད་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི། རིགས་གསུམ་མགོན་པོ་དེ་དག་གིས་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་གསུམ་ལ་བཤད་ནས་སོ་སོའི་ཚོམ་བུ་འབུམ་སྡེ་དང་བཅས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་འཚོབ་པར་གྱུར། དེ་ནས་རིམ་པར་བརྒྱུད་དེ་ཤར་ཕྱོགས་ས་ཧོ་རའི་རྒྱལ་པོ་ཛཿལས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་མཁན་པོ་པདྨ་སཾ་བྷ། སློབ་དཔོན་བི་མ་མི་ཏྲ། སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་ལ་མཉྫུ་སྟེ་མཁས་པ་མི་གསུམ་ལ་བརྒྱུད་པའང་བརྡ་དང་ཚིག་ཙམ་རེས་གྲོལ་བ་ཐོབ་སྟེ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་ཡི་དམ་ལྷ་དང་དགོངས་པ་མཉམ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དག་ནི་རིག་འཛིན་རིག་བརྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་དོན་མདོ་ཙམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། དཔལ་ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནས་ད་ལྟའི་བར་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་ཟབ་མོ་མ་ཉམས་པར་བྱོན་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་ཤེས་འདོད་ན་བརྒྱུད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བརྒྱུད་པ་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕུར་པ་ཕྲིན་ལས་རོལ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ལ་གསུམ། གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ། འདུལ་བྱེད་གང་གིས་བཏུལ་བའི་ཚུལ། འདུལ་ཐབས་ཇི་ལྟར་མཛད་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱས་པར་རྒྱུད་དང་གཞུང་འགྲེལ་གཞན་དུ་ཤེས་ལ། འདིར་སྙིང་པོ་ཙམ་བསྡུས་ཏེ་འཆད་ན། དང་པོ་ནི། ཕུར་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ཀརྨ་ཧེ་རུ་ཀས་ཁྲག་འཐུང་ཆེན་པོ་ལ་ཞུས་པ། སྲིན་པོ་རུ་དྲ་གདུག་པ་འདི། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་ཅི་ལས་བྱུང་། །འབྲས་བུ་གང་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ལས་སྐལ་སྤྱོད་པ་ཅི་ཞིག་བྱེད། །མ་བཏུལ་བ་ཡི་སྐྱོན་ནི་ཅི། །བཏུལ་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །ཅེས་ཞུས་པས། ཁྲག་འཐུང་རྡོ་རྗེས་བཀའ་སྩལ་བ། །ལོག་པའི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་འདི། །དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །རྐྱེན་ནི་བླ་མ་སྤངས་པའོ། །འབྲས་བུ་ཉོན་མོངས་ལྔ་རུ་སྨིན། །ལས་སྐལ་ཆགས་སྡང་སྤྱོད་ལ་ཞེན། །མ་བཏུལ་ལྷ་མིའི་སྲིད་པ་བ
Chinese
总而言之，已经简要地叙述完毕。与此相关联的论著的出现，也简要地说明一下：自从导师（释迦牟尼）涅槃后一百多年，在广严城，五百位持不同宗派的声闻阿罗汉聚集在一起，创作了《大毗婆沙论》三百卷，这是本教论著的开端。从那时起，为了解释深奥而广大的佛语的含义，出现了伟大的车乘，如龙树、无著二位，以及包括庄严世界的学团在内的论著。在密咒方面，有《菩提心释》三篇，以及以著名的《成就法类七种》等为代表的成就大士、持明者们所著的无边论著。论著的本质是追随佛陀的教言，由具有资格的作者善加阐述。分类有：汇集经文，解释经文，经文意义的理智三种，或者整理混乱，收集散落，揭示深奥等，或者还有解释佛语总义和别义的分类，这些都应该了解。这些如《天子请问经》中所说：一切法都包含在佛语和论著中，善说和它的意义解释，依靠它，释迦牟尼的教法，将长久住于这个世间。如是，已经简要地讲述了教法总体的出现方式。第二，详细阐述金刚橛事业游戏的续部的出现，分为两部分：总的说明事业续部的出现方式，分别阐述与根本续部相关的昆氏传承的教言传承的出现方式。第一部分是：虽然可以结合《修法八大部》的开端来讲述，但在此按照续部来阐述是适宜的。正如所说：法身以意宣说，报身以象征宣说，化身以词语象征结合宣说。如是，由诸佛意传、持明表示传、补特伽罗耳传三种方式宣说。第一种是：圆满正等觉普贤王如来以无量大悲和善巧方便，从法界无为的宫殿中，毫不动摇地
English
In summary, a brief account has been given. Regarding the emergence of treatises related to this, a brief explanation is as follows: More than a hundred years after the passing of the Teacher (Shakyamuni Buddha), in Vaishali, five hundred Arhats from different Shravaka schools gathered and composed the "Great Commentary" (Mahavibhasha Shastra), a three-hundred-fascicle treatise, which marked the beginning of treatises in this teaching. Since then, to explain the profound and vast meaning of the Buddha's words, great chariots such as Nagarjuna and Asanga, along with assemblies of scholars who adorn the world, composed treatises. In terms of Mantras, there are the three sections of "Commentary on the Mind of Enlightenment," and countless treatises authored by great Siddhas and Vidyadharas, exemplified by the famous "Seven Classes of Accomplishment." The essence of treatises is to follow the Buddha's teachings, well-explained by qualified authors. Classifications include: gathering scriptures, explaining scriptures, and the intellect of scriptural meaning, or arranging confusion, collecting scattered elements, revealing the profound, etc., or there are also classifications that explain the general and specific meanings of the Buddha's words, which should be understood. These are as stated in the "Sutra Requested by the Son of Gods": All dharmas are contained in the Buddha's words and treatises, well-spoken words and their meaning explained, relying on it, Shakyamuni's teachings will long abide in this world. Thus, the general emergence of the teachings has been briefly narrated. Secondly, the detailed explanation of the emergence of the Vajrakilaya Activity Play Tantra is divided into two parts: a general explanation of the emergence of the Activity Tantra, and a separate explanation of the emergence of the Khon lineage's oral transmission related to the root Tantra. The first part is: Although it can be explained in conjunction with the beginning of the "Eight Great Heruka Sadhanas," it is appropriate here to explain it according to the Tantra. As it is said: The Dharmakaya speaks with intention, the Sambhogakaya speaks with symbols, and the Nirmanakaya speaks by combining words and symbols. Thus, it is spoken by the three transmissions: the Buddhas' Mind Transmission, the Vidyadharas' Symbolic Transmission, and the Individual's Oral Transmission. The first is: Samantabhadra, the perfectly complete Buddha, with immeasurable compassion and skillful means, from the unelaborated palace of the Dharmadhatu, without wavering,
Chinese
从印（印）的自性慈悲加持中，自显清净身语意任运成就的奥明（藏文：འོག་མིན་）密严刹土的庄严中，显现五部佛的形象，以及与自身无二的眷属金刚萨埵，三族怙主等果位菩萨众，以甚深广大的圆满法，秘密真言金刚乘无二自明自显的方式宣说，法与导师眷属无别，融于意之大虚空中，是为胜者意传。第二，三族怙主对天、龙、夜叉三者宣说，各自的眷属百千俱胝眷属众，成为佛陀的种姓继承者。之后次第相传，从东方萨霍拉国王匝（ཛཿ）传至邬金的堪布莲花生，论师毗玛拉米扎，论师师利星哈，这三位智者也只是通过象征和语言而获得解脱，与法界和智慧双运的自性，本尊天和意融为一体，这些就是持明传承的意趣要点。第三，从吉祥法身普贤王如来到现在，耳传耳授相传的甚深教言未曾衰败地流传下来，如果想详细了解，就从各自传承的智慧中去领悟。如是，以三种传承而作区分的普巴金刚事业幻化的此传记有三：所化如何产生，能化以何调伏之理，调伏之方便如何行持之理，需以这三者来了解。详细内容可在续部和论疏中了解。 此处仅作精要概括讲述。第一，普巴涅槃续中，噶玛黑汝嘎向饮血大尊请问：此凶猛罗刹鲁扎，因和缘由何而生？果在何处成熟？业份行持为何？未调伏之过患为何？调伏则获得何种功德？如是请问。饮血金刚答言：此邪恶大有情，从违犯誓言之因所生，缘为舍弃上师。果在五毒中成熟，业份执着贪嗔之行，未调伏则破坏人天之
English
From the blessings of the inherent compassion of the syllable In, in the spontaneously manifest pure realms of body, speech, and mind, the dense array of Akanishta, the adornment itself, arise the forms of the five Buddha families. To the retinue inseparable from oneself, Vajrasattva, the three family protectors, and other fruition bodhisattvas, the profound and vast perfect Dharma, the secret mantra Vajrayana, is taught in the manner of non-duality, self-awareness, and self-arising. Dharma and teacher-retinue are inseparable, swirling in the vast expanse of intention, which is the intention transmission of the Victorious Ones. Secondly, those three family protectors taught the three, gods, nagas, and yakshas, and their respective assemblies of hundreds of thousands of myriads became the successors of the Buddha's lineage. Then, in succession, from King Ja of Sahora in the east to the abbot Padmasambhava of Oddiyana, the master Vimalamitra, and the master Shri Singha, these three scholars also attained liberation through symbols and words alone, and the essence of the union of space and wisdom, the yidam deity and intention became one. These are the essential points of the intention of the vidyadhara lineage. Thirdly, from the glorious Dharmakaya Samantabhadra to the present, the profound oral instructions transmitted from ear to ear have come down without decay. If you wish to know in detail, understand it from the individual wisdom of the lineages. Thus, this activity of the Wrathful One, distinguished by the three lineages, has three aspects to its history: how the disciples came about, how the tamer tamed them, and how the methods of taming were practiced. These three should be understood. Details can be found in the tantras and commentaries. Here, I will explain only the essence in brief. First, in the Purba Nirvana Tantra, Karma Heruka asked the Great Blood-Drinker: This fierce Rakshasa Rudra, from what cause and condition did he arise? Where will the fruit ripen? What actions does his karma entail? What are the faults of not taming him? What qualities are obtained by taming him? Thus he asked. The Blood-Drinking Vajra replied: This great evil sentient being arose from the cause of breaking vows, the condition is abandoning the guru. The fruit ripens in the five poisons, his karma is attached to the actions of desire and hatred, if not tamed, he destroys the sovereignty of gods and humans.