Tibetan
མས་ཅད་འདི་ལ་ཚང་བའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་དེ་འཁོར་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་ཡང་གཟི་བརྗིད་ཆུང་ན་རྒྱལ་པོར་མི་ཆུད་པ་ལྟར། སྲས་མཆོག་འདི་ལའང་ཕུར་པའི་ལྷ་ཚོགས་ཚང་ཡང་དེ་དག་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་བརླབས་ན་སྲས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བས། དཔལ་གྱི་ཟུར་གསུམ་ལ་ཧཱུྃ་གསུམ་དང་། ལོགས་གསུམ་ལ་ཕཊ་གསུམ། རྩེ་མོར་ཨ་ཡིག་གིས་མཚན་པར་གསལ་བས་ཡེ་ཤེས་རྩེ་ གཅིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ལོགས་ན་ཕཊ་གསུམ་བཞག་པ་ཡིན། །ཟུར་གསུམ་ཧཱུྃ་གསུམ་བཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་ཡང་རྒྱལ་པོར་དབང་མ་བསྐུར་ན་རྒྱལ་སར་མི་ཚུད་པ་བཞིན། སྲས་མཆོག་འདིའང་རིགས་ལྔས་དབང་མ་བསྐུར་ན་སྲས་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བས། དབང་བསྐུར་བ་དགོས་ཏེ། གསང་རྒྱུད་ལས། ལག་གཡས་མཐིལ་དུ་ཉི་དཀྱིལ་ལས། །ཀུན་བཟང་འོད་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད། །གཡོན་གྱི་ཨ་ལས་ཟླ་དཀྱིལ་དུ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཨ་ལས་བསྐྱེད། །གུང་མོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། །མཐེ་བོང་ལ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ། །མཛུབ་མོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ནོ། །སྲིན་ལག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། །མཐེའུ་ཆུང་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །གཡོན་པ་ལྔ་ལ་ཡུམ་ལྔའོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་དུས། །སོར་མོ་ཅུང་ཟད་བསྣོལ་བར་བྱ། །ཕུར་པ་འདྲིལ་བར་བྱ་བ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་ཏེ། །རིགས་ཐམས་ཅད་པའི་ཁྲོ་བོར་ཡང་དབང་བསྐུར་བ་བདག་ཉིད་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་སྤྲུལ་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཞལ་ནས་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཀྱི་སྒྲ་དང་བཅས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འཕྲོས་ཏེ་སྲས་མཆོག་ལ་བྲིམ་པས་ཁམས་གསུམ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྒྲོལ་ནུས་པའི་མཐུ་རྩལ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་ཆུ་སྲིན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་བླངས་ལ། རྡོ་རྗེ་གཞོན་ནུ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་བྱང་སེམས་ལས་ཕྱག་མཚན་ཕྲ་མོ་གྲངས་མེད་པ་སྤྲོས་ཏེ་སྲས་མཆོག་ལ་ཐིམ་པས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གཞོན་ནུ་དང་སྲས་མཆོག་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་གཉིས་སྐུ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་དང་མི་ལྡན་ན་རྒྱལ་པོར་མི་ཚུད་པ་དང་འདྲ་བར། །སྲས་མཆོག་འདིའང་སྐུ་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་དགོས་པས། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་དམག་ལ་ཆས་པའི་ཚེ་གོ་ཆ་བགོ་བ་ལྟར། །སྲས་མཆོག་ལ་ཡུངས་དཀར་ནག་གིས་བྲབས་པས་སྐུ་ལུས་
Chinese
所有这些都包含在这里。就像国王虽然拥有财富和享乐，但如果威严不足，就不能算作国王一样。这位圣子也是如此，虽然具足金刚橛的所有神众，但如果他们没有完全融入圣子的身、语、意、智慧之中，也不会成为圣子。因此，在光辉的三棱上，有三个吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），在三个侧面有三个啪特（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪特），顶端明显地标有阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字，这象征着已转化为唯一智慧的自性。如续部所说：“侧面安立三个啪特，三棱安立三个吽。”就像国王虽然威严具备，但如果没有被授予王位，就不能算作登基一样。这位圣子也是如此，如果没有被五部如来授予灌顶，也不会成为圣子，因此需要灌顶。如秘密续部所说：“右手掌心中，从日轮中，生起普贤光明。左手的阿字中，在月轮上，生起普贤佛母阿字。中指是毗卢遮那佛，拇指的是不动佛，食指是宝生佛，无名指是不空成就佛，小指是无量光佛。左手五指是五佛母。在方便与智慧双运之时，手指稍微交错，这是金刚橛的结印。”如是说，被授予大自在的灌顶。并且，也被授予一切部多之忿怒尊的灌顶，从本尊根本坛城所化现的忿怒尊口中，发出不可思议的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）啪特（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪特）之声，传授给圣子，从而具备了同时度化三界的力量和能力。 并且，为了灌顶成为身语意的自性，结了摩羯解脱之手印，从金刚童子父母的菩提心中，化现出无数微细的法器，融入圣子，从而本尊金刚童子和圣子金刚橛二者，身语意三者合一。就像国王虽然被授予王位，但如果不具备无量的福德，就不能算作真正的国王一样。这位圣子也需要被加持为三身。因此，被加持为一切诸佛的金刚三身的自性。此外，就像国王在出征时穿戴盔甲一样，用黑白芥子撒在圣子身上，身体
English
All of these are contained herein. Just as a king, though possessing wealth and enjoyment, cannot be considered a king if his majesty is insufficient, so too with this supreme son. Although he possesses all the deities of Vajrakila, if they are not fully integrated into the body, speech, mind, and wisdom of the supreme son, he will not become the supreme son. Therefore, on the three corners of the glorious form are three Hūṃs (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: 吽), and on the three sides are three Phaṭs (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Literal Chinese Meaning: 啪特). At the apex, it is clearly marked with the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese Meaning: 阿), symbolizing that it has been transformed into the essence of singular wisdom. As stated in the Tantra: "On the sides are placed three Phaṭs, on the three corners are placed three Hūṃs." Just as a king, though possessing majesty, cannot be considered enthroned if he has not been granted the kingship, so too with this supreme son. If he is not empowered by the five families, he will not become the supreme son, therefore empowerment is necessary. As stated in the Secret Tantra: "In the palm of the right hand, from the center of the sun, generate Samantabhadra with light. From the A of the left hand, on the lunar disc, generate Samantabhadrī from the A. The middle finger is Vairocana, the thumb is Akṣobhya, the index finger is Ratnasambhava, the ring finger is Amoghasiddhi, and the little finger is Amitābha. The five on the left are the five mothers. At the time of the union of method and wisdom, the fingers should be slightly crossed, this is the mudra of Vajrakila." As it is said, the empowerment of the great self is conferred. Furthermore, empowerment is also conferred upon the wrathful one of all families. From the mouth of the wrathful one emanated from the root mandala of the deity, emanate inconceivable sounds of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: 吽) and Phaṭ (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Literal Chinese Meaning: 啪特), bestowing upon the supreme son the power and ability to liberate the three realms simultaneously. Furthermore, in order to empower the nature of body, speech, and mind, the mudra of Makara Liberation is performed. From the bodhicitta of Vajrakumara and consort, countless subtle implements are emanated and dissolved into the supreme son, thereby the deity Vajrakumara and the supreme son Vajrakila become one in the three kayas. Just as a king, though empowered, cannot be considered a true king if he does not possess immeasurable merit, so too with this supreme son. He must be blessed into the three kayas. Therefore, he is blessed into the nature of the Vajra three kayas of all Buddhas. Moreover, just as a king puts on armor when going to war, the body of the supreme son is sprinkled with black and white mustard seeds.
Tibetan
ཐམས་ཅད་ཁྲོ་ཆུང་གིས་གོ་མཚམས་མེད་པར་གཏམས་ནས་དགྲ་བགེགས་སྒྲོལ་བའི་ལས་ལ་མངགས་པ་ནི། རྒྱུད་ལས། ཁྲོས་པའི་རྒྱལ་པོ་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར། །ཡུངས་ཀར་བྱིན་བརླབས་ཁྲོ་ཆུང་བསྐྱེད། །ཅེས་སོ། །ཡང་རྒྱལ་པོ་དེ་དམག་ལ་ཆས་པ་ན་གོ་གྱོན་བསམ་ཚད་མཚོན་རྣོན་པོ་ཐོགས་དགོས་པ་བཞིན། འདིར་ཡང་གུ་གུལ་གྱིས་བདུག་པས་གདུག་པའི་དཔལ་དང་ལྡན་ལ་མི་བཟད་པའི་ངར་དང་ལྡན་པར་བསྐྲུན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། གུ་གུལ་བདུག་ཅིང་ཡུངས་ཀར་ བརྡེག །བྱིན་བརླབ་དབང་བསྐུར་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་རྒྱལ་པོ་དེས་མཚོན་རྣོན་པོ་དགྲ་ལ་ཐེབས་དགོས་པ་དང་མཚུངས་པར། འདིར་ཡང་རཀྟས་བྱུགས་ཏེ་ཕུར་བུ་དམར་ནག་དུད་ཀ་རེག་པས་འཇོམས་པ་གཅིག་ཏུ་གསལ་བ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། གདུག་པ་བརླག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ར་ཁྱི་ཕག་པའི་ཁྲག་གིས་བྱུག །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་རྒྱལ་པོ་དེ་ཕས་ཀྱི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་ཏེ་དགྲའི་ཡུལ་མཁར་ཐོབ་དགོས་པ་དང་འདྲ་བར། འདིར་ཡང་དགྲ་བགེགས་ཀྱི་སྙིང་དཀར་ནག་མཚམས་སུ་འདེབས་པར་བྱ་བ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། གནད་ཆེན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡི། །དཀར་ནག་མཚམས་སུ་གདབ་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་རྣམ་གྲངས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་ཆོས་མཚུངས་པའི་སྲས་མཆོག་དེ་ལ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བུདྡྷ། བཛྲ། རཏྣ། པདྨ། ཀརྨ་སྟེ་ལྔར་ངེས་སམ་སྙམ་ནམ་ཡིན་ཏེ། སྲས་མཆོག་རབ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད། འབྲི་བ་ཉེར་གཅིག་གམ་ལྔ། ཐ་མ་བཛྲ་འདུས་པ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། བསྙེན་ཕུར་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཕུར་པ་རྫས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སྲས་མཆོག་ཅེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བསྙེན་ཕུར་ནི་བསྙེན་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་གསག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུར་པ་རྫས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པ་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་མང་དུ་ཚོགས་པ་ལ་ སྤྱི་མིང་དུ་རྫས་ཞེས་གྲགས་པ་ལྟར། འདི་ལའང་ལྷ་དང་བྱིན་རླབས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲས་མཆོག་ཅེས་པ་ནི་དཔལ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྲས་ཡིན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལུས་ལ་རྫོགས་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་རྣམས་ནི་གཙོ་བོ་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་སྲས་མ་ཡིན་ཞིང་། ཁྲོ་བོ་བཅུ་སྲས་ཡིན་ཀྱང་སྲས་མཆོག་ལྟར་གྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མི་མཛད་པས་མཆོག་མ་ཡིན་ལ། དམ་ཅན་རྣམས་སྲས་ཀྱང་མ་ཡིན། མཆོག་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྩ་བའི་ཐུགས་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲོལ་བྱེད་སྲས་སུ་བཤད་པ་ཡི
Chinese
一切都充满着小忿怒尊，毫无间隙，被委派去降伏怨敌邪魔的事业。如续部所说：为了催请忿怒之王，用芥子加持，生起小忿怒尊。如是。又如国王出征时，需要穿戴铠甲，手持各种锋利的武器一样，这里也用古古律焚烧，使其具有凶猛的光辉，并创造出令人无法忍受的威力。如续部所说：焚烧古古律，抛洒芥子，加持灌顶，极其珍爱。如是说。又如国王的利剑必须刺向敌人一样，这里也用红色的液体涂抹，使红黑色的橛，只要一接触烟雾，就能摧毁一切，这一点非常清楚。如续部所说：为了摧毁恶毒，用狗、猪的血涂抹。如是说。又如国王在战场上获胜，必须夺取敌人的国土和城堡一样，这里也必须将怨敌邪魔的心脏插入黑白之间的界限处。如续部所说：一切重要之处都汇集，应当插入黑白之间的界限处。如是说。像这样，转轮圣王以多种方式与法相同，对于这位殊胜之子，是否可以从数量上确定为佛、金刚、宝、莲花、业五种呢？并非如此。殊胜之子最好有一百零八个，或者写二十一个或五个，最少也说有一个金刚集合。名称的类别有：也称为“近修橛”，也称为“橛的物质坛城”，也称为“殊胜之子”。其中，之所以称为“近修橛”，是因为近修的所有力量都聚集在此；之所以称为“橛的物质坛城”，就像大量聚集财富受用，普遍称为“物质”一样，这也是因为一切神和加持都汇集于此。之所以称为“殊胜之子”，是因为是从大吉祥的意化生之子，坛城在身上圆满，并且是行一切事业中最殊胜的，其他虽然是主尊殊胜，但不是子；十忿怒尊虽然是子，但不能像殊胜之子一样行一切事业，所以不是殊胜；而誓言者们既不是子，也不是殊胜。正如所说：从根本意中产生，故说是度脱之子。
English
Everything is filled with minor wrathful ones without any gaps, and they are assigned to the task of subduing enemies and obstacles. As stated in the tantra: 'To invoke the wrathful king, bless mustard seeds and generate minor wrathful ones.' Thus it is. Just as when a king goes to war, he needs to wear armor and wield sharp weapons, here too, by burning gugul, it is created to possess the splendor of ferocity and unbearable power. As stated in the tantra: 'Burn gugul and scatter mustard seeds. Bless, empower, and cherish it greatly.' It is said. And just as the king's sharp weapon must strike the enemy, similarly here, by smearing it with rakta, it is clear that the red-black phurba, by merely touching the smoke, will destroy everything. As stated in the tantra: 'To destroy malice, smear it with the blood of dogs, pigs, and ravens.' It is said. And just as the king wins the battle and must seize the enemy's land and fortress, similarly here, the heart of the enemy and obstacle must be placed at the boundary between black and white. As stated in the tantra: 'All important points are gathered together. It should be placed at the boundary between black and white.' It is said. Thus, just as a Chakravartin king is similar in many ways, is it certain that this supreme son is defined by the five aspects of Buddha, Vajra, Ratna, Padma, and Karma in terms of number? It is not so. The best of the supreme sons is one hundred and eight, or twenty-one or five, and at least one Vajra assembly is mentioned. The categories of names are: it is also called 'approach phurba,' it is also called 'phurba substance mandala,' and it is also called 'supreme son.' Among these, it is called 'approach phurba' because all the power of approach is gathered here; it is called 'phurba substance mandala' because just as a large accumulation of wealth and enjoyment is commonly called 'substance,' so too, all the deities and blessings are gathered here. It is called 'supreme son' because it is the son emanated from the mind of the Great Glorious One, the mandala is complete on the body, and it is the supreme one who performs all activities. Others are supreme lords but not sons, and the ten wrathful ones are sons but do not perform all the activities like the supreme son, so they are not supreme, and the oath-bound ones are neither sons nor supreme. As it is said: 'Because it arises from the root mind, it is said to be the son who liberates.'