Tibetan
་རྒྱལ་ཆེ། །རྨུ་རྒོད་བདག་འདྲ་ཐུལ་བ་སུ་ཞིག་ཡོད། །གཞན་དག་འབྱོར་ན་བརྣབ་སེམས་གཏིང་ནས་ལྡང་། །རང་ཉིད་འབྱོར་ན་སེར་སྣའི་མདུད་པ་དམ། །ཚིག་ངན་ཙམ་ལ་བཟོད་པའི་གོ་ཆ་ཤོར། །ཁྱིམ་པ་མགོ་བྲེག་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །གོང་དུ་བཀུར་ཀྱང་ཡ་རབས་ཀུན་སྤྱོད་མེད། །དམན་པར་བཞག་ན་སྙོམས་ཆུང་འདུག་མི་ཚུག །བར་མ་ཙམ་གྱིས་རང་གཞན་ཟག་པ་སྤེལ། །མ་རབས་ཁྱི་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་ལགས་སམ། །རང་ལ་དྲིས་ན་ལན་ལྡོན་སྤོབས་པ་ །།།།མེད། །གཞན་གྱིས་བཤད་ན་ཡིད་ཆེས་ངེས་ཤེས་མེད། །ཚིག་དོན་ཕྱེ་ཆུ་མ་འདྲེས་སྦོམ་ཡོར་གྱིས། །ཤེས་འདོད་རང་མགོ་བསྐོར་བ་རང་ལ་སྡིག །གོང་མའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་ཡང་དད་པ་མེད། །དམན་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ཡང་སྙིང་རྗེ་མེད། །རང་རྒྱུས་རབ་ལ་ཆེ་ཡང་ངོ་ཚ་མེད། །ཀྱེ་མ་དུས་དང་བདག་སྐལ་ངན་པ་འཛོམས། །བླ་མའི་ཞབས་འདེགས་སྒྲུབ་ཚེ་དབེན་པ་བསྙག །དབེན་གནས་བསྟེན་ཚེ་ཙབ་ཙུབ་གཡེང་བས་ཁྱེར། །ལས་མ་ནུས་ལ་ཆོས་ཀྱང་མི་ནུས་པས། །འཇིག་རྟེན་མི་ཡི་གྲལ་དུ་ཚུད་ཐབས་ཅི། །བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་དབེན་གསུམ་མཉམ་བཞག་དྲན། །སྟོང་ཉིད་རྩེ་གཅིག་བསྒོམ་དུས་སྤྲོས་བཅས་སྤྱོད། །གང་ལའང་མ་ཟུག་སྤྲེའུའི་ཕྲུ་གུ་བདག །འབྲས་བུ་འདུ་ཤེས་གསུམ་ལས་ཅི་ཞིག་ཐོབ། །ཆོས་གོས་གྱོན་ཀྱང་ནང་ན་ཡོན་ཏན་མེད། །ཡིག་དྲུག་བཏོན་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་སེམས་མེད། །སེམས་ལ་བལྟས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་བོགས་སྐྱེད་མེད། །འདི་འདྲའི་ངང་ནས་མི་རིང་གཞན་ཏུ་འགྲོ། །ཁྱིམ་པ་བྱས་ཀྱང་བཙུན་ཆས་མགོ་སྤུ་བྲེག །རབ་བྱུང་བྱས་ཀྱང་ཆོས་དང་གང་ཟག་འགལ། །ཆོས་བརྒྱད་ལོག་འཚོ་ལྔ་ཡི་རིན་བཅལ་ནས། །དཀོར་རྫས་ཁྲོ་ཆུའི་བཏུང་བ་བག་མད་འཐུང་། །དམ་ཆོས་སྟོན་པའི་བླ་མའི་སྐྱོན་ལ་བརྟག །བརྒྱུད་པའི་བླ་མར་མོས་གུས་བསྒོམ་པ་སྐད། །ཡིད་ཆེས་དད་པས་ མཆི་ཐིགས་ཙམ་མེད་པར། །གསོལ་འདེབས་ཚར་རེ་བཀླགས་པས་ཆོག་པར་བརྩི། །མཐུན་རྐྱེན་འཛོམས་ཀྱང་དོན་མེད་གཡེང་བ་འཕེལ། །མཐུན་རྐྱེན་མེད་ན་རྩོལ་སྒྲུབ་རྟོག་པ་སྤུན། །བློ་ཐག་གཤའ་མ་ནང་ནས་མ་ཆོད་པས། །ཅི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དབེན་པའི་གོ་སྐབས་བྲལ། །རྒྱན་གོས་རྟགས་ཀྱིས་ཁྱིམ་པས་བླ་མར་མཐོང་། །ཆོས་ཀྱི་དྲིས་དབེན་དམ་པས་དུད་འགྲོར་མཐོང་། །རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་སྤྱོད་གཤིན་རྗེས་བཏག་བྱར་མཐོང་། །རང་སྣང་དགྲར་ལངས་ལྷས་ཀྱང་འདྲེ་རུ་མཐོང་། །གཞན་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་མི་ལྡན་ཞིང་། །རང་རྒྱུད་བརྟགས་པའི་བློ་མིག་ལྡང་བཞིན་ཏུ། །ཆོས་གཏམ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་བའི་སྙིང་ཁམས་ཅན། །རྗེ་བཙུན་འཕགས་མའི་ཐུགས་ཀྱིས་མ་ཁྲེལ་ལམ། །ད་དུང་གསོན་ཅིག་རྗེ་བཙུན་ཐུགས་རྗེའི་གཏེར། །དེ་སྔོན་འཁོར་བར་ཡུན་རིང་འཁོར་བ་ན། །དགེ་བའི་ལས་ནི་ཅི་ཡང་མ་བགྱིས་ཏེ། །ཅུང་ཟད་བགྱིས་པའང་གནས་སྐབས་འབྲས་བུར་ཟད། །ད་ནི་དགེ་ལ་བརྟུན་པར་མ་གྱུར་ན། །ཡིད་ལ་མེད་པར་དུས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཚེ། །སྐྱོབ་པ་སུ་མཆིས་གླིང་དང་དཔུང་གཉེན་སུ། །རང་ལ་མེད་པར་གཞན་དག་སྦྱིན་པོའང་སུ། །དེ་ཕྱིར་བག་ཙམ་དགེ་ལ་བློ་བསྲལ་ཏེ། །སེམས་ན་བྲོད་པ་ཡང་དང་ཡང་བཏིང་མོད། །ལས་འདི་ཟིན་ཏེ་དེ་ནས་བྱའོ་ཞེས། །བློ་ངན་རྒྱུན་འདིས་ཕྱི་བཤོལ་ཁོ་ན་བཏབ། །འདི་ན་སྒྲིབ་གསུམ་སྙིང་པོར་བཅད་ ནས་སུ། །ཞི་བསིལ་བདུད་རྩི་གཞན་ལ་ཕན་བརྩོན་པ། །མང་པོ་དག་ཀྱང་སྲིད་ལམ་མཆིས་པ་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐུ་ཡིས་དབུགས་དབྱུང་སྩལ། །དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མཐར་ཐུག་པར། །འགྲོ་མང་སྨིན་ཅིང་ཞིང་ཁམས་སྦྱང་མཛད་ནས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དཔལ་ལ་དབབ་འབྱོར་བ། །དེ་བཞིན་བདག་ལའང་ཐུགས་བརྩེ་སྩལ་བར་རིགས། །སྙིགས་མའི་དུས་དང་བདག་སྐལ་ངན་པས་ཀྱང་། །ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་བློ་ངན་གང་ཡིན་པ། །བརྟུལ་བར་མཛད་པ་ཁྱོད་ལས་མ་མཆིས་ན། །རང་སྐལ་བབ་པར་གཡེལ་བར་མཛད་སྲིད་དམ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དཔལ་ལའང་སྤྱོད་སྲིད་ཀྱི། །ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པ་རྒྱས་པ་ད་རེས་ཙམ། །མི་ལུས་དོན་མཐུན་འགྲོག་བཞིན་གཏན་གྱི་ཁེ། །མ་ཐོབ་ངན་འགྲོར་ཆུད་ན་ཅི་ཞིག་བྱ། །ལུས་ནི་སྲིད་པའི་གཡུལ་དུ་འཕྱན་གྱུར་ཀྱང་། །སེམས་ནི་ཅང་ཤེས་མཛའ་བཤེས་གཞན་སྤངས་ནས། །དཀོན་མཆོག་འཁོར་ལོའི་བདག་པོ་མི་འདོར་བའི། །བརྟུལ་ཞུགས་དེ་ནི་སྲོག་ལྟར་བཙའ་ལགས་ན། །བདག་ཡིད་མི་དགེའི་ལམ་དུ་འཁྱོགས་བཞིན་ཏུ། །ལྟར་སྣང་ལེགས་སྤྱད་ཆ་ཙམ་བསྒྲུབ་པ་ལ། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་འདི་ཅི་ཞེས། །ཡི་ཆད་སྨྲེ་སྔགས་བླབ་ཅོལ་འདོན་པ་སྣང་། །དེད་དཔོན་ཆེན་མོར་སྐྱབས་སུ་སོང་བཞིན་ཏུ། །བདག་ཅག་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་སྲིད་ན། །ཚོགས་གཉིས་གཏིང་ དཔག་དཀའ་བས་བསྒྲུབས་པ་ཡི། །སྙིང་རྗེའི་གདོས་པ་བྲལ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །རྗེ་བཙུན་མ་ཁྱོད་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་གི། སྤྱན་ཆབ་ལས་འཁྲུངས་བུད་མེད་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཛད་པ་རབ་མཛད་པ། །བརྟན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཞིང་དཔའ་བས་ལགས། །གསོལ་བ་བཏབ་ན་རེ་བ་མཆོག་སྩོལ་བས། །མཚུངས་བྲལ་བླ་མའི་ངོ་བོར་ཤར་བ་ཁྱོད། །གདུལ་བྱ་འདུལ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་མོད་ཀྱང་།
Chinese
啊呀，太大了！像我这样粗野的人，有谁能驯服？ 别人富有时，贪婪从内心深处涌起。 自己富有时，吝啬的结扣得紧紧的。 仅仅听到一句恶语，就失去了忍耐的盔甲。 我这个剃了头的在家人，能做什么呢？ 即使被恭敬对待，也没有高尚的品行。 如果被置于卑微的地位，也无法谦逊地安住。 只是以中等的态度，增长自己和他人的过失。 难道您把我视为像卑劣的狗一样吗？ 问自己的时候，没有回答的勇气。 别人说的时候，没有信任和定解。 把词和义搅得像水和面一样，粗糙而混乱。 想要了解却自欺欺人，惩罚自己。 即使看到上师的功德，也没有信心。 即使看到下者的痛苦，也没有慈悲心。 自己的过失明明很大，也没有羞耻心。 唉，时运和我的命运真是不好啊！ 想要服侍上师的时候，却找借口避开。 想要住在寂静处的时候，却被琐事和散乱带走。 既不能修行，也不能行善， 怎么能跻身于世间人之中呢？ 念诵的时候，想起了寂静三昧。 观修空性的时候，却在散乱中度过。 我对什么都不投入，像个猴子一样。 从果、想、识三种概念中，能得到什么呢？ 虽然穿着法衣，内心却没有功德。 虽然念着六字真言，却没有利益他人的心。 审视自己的心，也没有增长觉悟。 像这样下去，不久就要离开人世了。 做了在家人，却剃了头，穿着僧人的服装。 做了出家人，却与佛法和个人相违背。 用八种世间法和五种邪命来衡量价值， 肆无忌惮地喝着信财如铁水的饮料。 挑剔宣讲正法的上师的过失， 口头上说对传承上师有虔诚心。 没有丝毫的信心和信仰， 只满足于念一遍祈祷文。 顺缘具足时，却增长无意义的散乱。 没有顺缘时，努力和修行都成了空想。 因为没有从内心深处下定决心， 无论怎么做，都失去了独处的机会。 在家人因为华丽的服饰和标志，把我当成上师。 精通佛法的隐士，把我当成畜生。 阎罗王把我当成随意挥霍因果的人。 自己的显现变成了敌人，即使是神也看成是鬼。 既没有了解他人心思的神通， 也没有审视自己内心的智慧之眼， 却滔滔不绝地讲着各种佛法。
English
Alas, how great! Who can tame someone as wild as I am? When others are wealthy, greed arises from the depths of my heart. When I myself am wealthy, the knot of miserliness tightens. At the mere sound of harsh words, I lose the armor of patience. What can I, a householder with a shaved head, do? Even when honored, I lack noble conduct. If placed in a lowly position, I cannot humbly abide. Merely with a middling attitude, I increase faults for myself and others. Do you regard me as akin to a base dog? When I ask myself, I lack the courage to answer. When others speak, I have no trust or certainty. I mix words and meanings like water and flour, coarsely and confusedly. Wishing to know, I deceive myself, punishing myself. Even when I see the qualities of superiors, I have no faith. Even when I see the suffering of inferiors, I have no compassion. My own faults are obviously great, yet I have no shame. Alas, the times and my fate are ill-matched! When I try to serve the lama, I make excuses to avoid it. When I try to stay in solitude, I am carried away by trivialities and distractions. Unable to practice Dharma, unable to do good, how can I join the ranks of worldly people? When I recite, I remember the three samadhis of solitude. When I meditate on emptiness, I engage in elaborate activities. I am not attached to anything, like a baby monkey. From the three concepts of result, thought, and consciousness, what can I gain? Though I wear Dharma robes, I have no qualities within. Though I utter the six-syllable mantra, I have no intention to benefit others. Though I examine my mind, there is no increase in realization. Living like this, I will soon depart from this world. I act as a householder, yet I shave my head and wear monastic attire. I act as a renunciate, yet I contradict the Dharma and the individual. Using the eight worldly concerns and the five wrong livelihoods to measure value, I recklessly drink the offerings of the faithful like molten iron. I find fault with the lama who teaches the sacred Dharma, and verbally claim to cultivate devotion to the lamas of the lineage. Without a drop of faith or belief, I consider it sufficient to recite one round of prayers. When favorable conditions are present, meaningless distractions increase. When favorable conditions are absent, effort and practice become mere fantasies. Because I have not made a firm decision from the depths of my heart, no matter what I do, I lose the opportunity for solitude. Householders see me as a lama because of my ornate robes and symbols. Hermits who are proficient in Dharma see me as a beast. The Lord of Death sees me as someone who squanders cause and effect. My own perceptions become enemies, and even gods are seen as demons. I lack the clairvoyance to know the minds of others, and though the eye of wisdom to examine my own mind is present, I endlessly speak of various Dharma topics.
Chinese
具语之精髓者，至尊圣母之心未曾羞愧吗？ 请再听一听，至尊慈悲之宝藏。 往昔于轮回中长久漂泊时， 善业丝毫未曾修作， 稍作之善亦仅为暂时之果。 如今若不依止善法， 于意想不到之时为时所趁， 谁为救护，谁为依怙与亲友？ 自身不具，谁又为布施者？ 是故稍稍于善法倾注心力， 心中虽屡屡播撒精进之种， “此事完毕，此后行之”云云， 恶念之流唯作推延。 于此处断除三障之核心， 奉献寂静清凉之甘露，勤于利他， 众多有情亦步入有海之路， 祈请您以智慧神力赐予慰藉。 自此起始直至菩提之终极， 成熟众多有情，清净诸佛刹， 获得不可思议之荣华富饶， 如是亦祈请您以慈悲垂念于我。 末世浊时，亦因我之恶劣业缘， 无论生起何种恶劣心念， 若无您来调伏， 岂非将放任自流，任其沉沦？ 纵能享用转轮王之荣华， 然增长佛法资粮唯有此时。 人身难得，若徒劳无功， 未获恒常之利，堕入恶趣，又将如何？ 身虽漂泊于有海战场， 心却不舍弃聪慧挚友， 不舍弃三宝法轮之主， 此等誓愿珍若生命。 我心于不善道中徘徊， 仅为表面之善行略作修持， 徒劳无果，此为何故？ 徒然发出懊恼、悲叹与抱怨之声。 明明已皈依伟大导师， 我等仍可能堕入轮回之海， 以难以估量之二资粮所修成， 与无有慈悲之心又有何异？ 至尊圣母您乃观世音之， 以泪水所化生之女身， 善作诸佛之事业， 具足坚毅、慈悲与勇猛。 祈祷即能赐予最胜之希冀， 您显现为无与伦比之上师之体性， 调伏所化有情虽无有偏颇，
English
Possessing the essence of speech, hasn't the heart of the noble Tara been ashamed? Please listen again, treasure of the noble compassion. In the past, when wandering in samsara for a long time, no virtuous deeds were done at all, and even the few done were only for temporary results. Now, if I don't rely on virtue, when I am unexpectedly seized by time, who will be the protector, who will be the refuge and friend? If I don't have it myself, who will be the giver? Therefore, I have put my mind to virtue a little, and although I have repeatedly sown the seeds of diligence in my heart, saying, "This task is finished, then I will do it," this stream of evil thoughts only makes excuses. Here, cutting off the core of the three obscurations, offering the cool and peaceful nectar, striving to benefit others, many beings also go to the path of existence, please grant relief with the power of your wisdom. From then on, until the ultimate enlightenment, maturing many beings, purifying the Buddha-fields, obtaining inconceivable glory and wealth, likewise, please grant your compassion to me as well. In the degenerate age and also due to my bad karma, whatever evil thoughts arise, if there is no one to subdue them other than you, won't you let them go and let them sink? Even if I can enjoy the glory of a universal monarch, increasing the accumulation of Dharma is only now. If the precious human body is in vain, without obtaining lasting benefit, what will happen if I fall into the lower realms? Although the body wanders in the battlefield of existence, the mind does not abandon the intelligent friend, does not abandon the lord of the Dharma wheel of the Three Jewels, such vows are cherished like life. My mind wanders in the path of non-virtue, only slightly practicing superficial good deeds, what is the use of this fruitless effort? In vain, I utter sounds of regret, lamentation, and complaint. Clearly, I have taken refuge in the great guide, we may still fall into the ocean of samsara, what is the difference between accumulating the two accumulations that are difficult to measure and having no compassion? Noble Mother, you are Avalokiteshvara's, female body born from tears, well doing the deeds of all Buddhas, possessing steadfastness, compassion, and courage. Praying can grant the supreme hope, you appear as the nature of the incomparable Guru, although there is no partiality in taming those to be tamed,