Tibetan
་ཆེ་ལ་ཞུགས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་ པའི་གོ་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐོག་མར་ལམ་གྱི་རྩ་བ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་བརྟེན་ཏོ་ཞེས། །ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཆོག་མངའ་རྒྱལ་བས་དེ་སྐད་གསུངས། །ཞེས་པ་སོགས་ལུང་རིགས་རྒྱུ་མཚན་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཐེག་པ་གོང་འོག་གི་ཁྱད་པར་དང་མཐུན་པར་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་བཤད་ཚོད་རྙེད་པར་དཀའ་ལ། མེད་ཐབས་མེད་པའི་ཡན་ལག་མཁས་པའི་ཤེས་རབ། བརྩེ་བའི་བསམ་པ། སྦྱོར་བས་བཟོད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ནི་དགོས་ལ། དེ་ཡང་བཤད་བྱའི་ཆོས་དེའི་ཚིག་དོན་ལ་མཁས་ཤིང་གཞན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ནུས་པ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་བརྡ་དག་པ། རང་གི་ཀུན་སྤྱོད་དགེ་བས་བཀུར་བ་འོས་ཤིང་སྣོད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་དམ་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་ནི་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། རབ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པ། འབྲིང་གདུལ་བྱ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགོད་འདོད་ཀྱི་ལྷག་བསམ། ཐ་མ་གང་འཆད་བྱའི་དོན་དེ་ཕ་རོལ་པོས་ལེགས་པར་ཤེས་ཤིང་ཕན་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་ཟང་ཟིང་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འཆད་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་ངེས་པར་དགོས་པ་ལས། དེ་མེད་ན་ཆོས་འཚོང་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་འཆད་དུས་ངལ་དུབ་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་བཟོད་པ། སློབ་མས་དྲི་བར་བཟོད་པ། གཞན་གྱིས་བརྩད་པར་བཟོད་ཅིང་ལན་འདེབས་ནུས་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དགོས་སོ། །གདམས་མཛོད་འདིར་ཡང་དེ་དག་གཞིར་བྱས། རྒྱུད་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ཅིང་འཆད་བྱའི་ཚིག་དོན་མ་ནོར་བར་ཤེས་ལ་ཁྲིད་གཙོ་བོའི་རིགས་སོགས་ཉམས་ལེན་བྱས་པས་མྱོང་བ་ཅི་རིགས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ནི་ངེས་པར་དགོས་སོ། །སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་མང་དུ་བཤད་ཀྱང་གཙོ་བོར་ཚེ་འདིའི་ཁེ་གྲགས། གཞན་གྱི་འགྲན་ཟླ། ཐོབ་ཐོབ་ཞུས་ཞུས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པ། སྙིང་ནས་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དད་པ་རྣམ་པ་ གསུམ་ལ་བློ་བརྟན་པ། ཐོས་པའི་ཆོས་དེ་ལ་རང་གི་བློ་རིགས་དང་མཐུན་པར་ཅི་ནུས་ཉམས་སུ་ལེན་ངེས་པ་ཞིག་དགོས་པའོ། །དཔོན་སློབ་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་ནས་མཉེས་པ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གང་ནུས་བསྒྲུབས་ནས་ཚུལ་བཞིན་བསྟེན་པ་ན། མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཐོག་མར་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་གཞི་རྟེན་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས
Chinese
进入甚深广大之法后，若要修持殊胜之法，首先要依止道路之根本——善知识。如《摄事品》所说：“诸佛之法皆依善知识，具一切功德之王如是说。”等等，有无量经典和理证说明善知识的重要性。善知识、阿阇黎的特征，虽然根据上下乘的不同而有很多，但要找到符合标准的善知识却很难。然而，具备不可或缺的三个条件是必须的：即精通的智慧、慈悲的意念和实践中的忍耐。也就是说，对于所讲之法的词句和意义要精通，能够断除他人的疑惑，表达方式要正确，自己的行为要善良，值得尊敬，并且精通作为法器的行为或特征，这是精通的功德。上等是希望将一切众生安置于大菩提之位的慈悲，并非只是口头说说而已；中等是希望将所化之众生安置于佛位的利他之心；下等是以希望对方能够很好地理解所讲内容，并以利益他人的想法，不求任何回报地进行讲解的慈悲，这是必须具备的。如果没有这些，就会变成贩卖佛法的罪过。讲法时，不厌倦疲劳的忍耐，能够忍受学生提问，能够忍受他人辩论并能回答，这些都是必须的。本《窍诀宝藏》也以这些为基础。必须是具备经续和三戒，对所讲的词句和意义没有错误地理解，并且修持过引导为主的法类，具备相应的经验。虽然对弟子的特征有很多阐述，但最主要的是，不要贪图今生的名利、与他人竞争、只求获得和索取等等。要从内心深处追求解脱，对一切白法的根本——三种信心坚定不移。对于所听闻的法，要尽自己所能，按照自己的理解力去修持。师徒之间，通过聚集在一起，尽力做到上、中、下等的令师欢喜之事，并如理依止。如《俱舍论》所说：“具戒闻思者，勤修于禅定。”正如经中所说，首先，戒律是功德产生的根本。
English
Having entered the profound and vast Dharma, if one wishes to practice the supreme Dharma, one must first rely on the root of the path—the virtuous friend. As stated in the *Compendium*, "All the Buddhas' teachings rely on virtuous friends; the king possessing all qualities has said so." And so on, there are countless scriptures and reasons that explain the importance of a virtuous friend. Although the characteristics of a virtuous friend, an *acharya*, vary greatly according to the upper and lower vehicles, it is difficult to find a virtuous friend who meets the standards. However, it is necessary to have three indispensable qualities: namely, proficient wisdom, compassionate intention, and patience in practice. That is to say, one must be proficient in the words and meanings of the Dharma being taught, able to dispel the doubts of others, have correct expression, one's own behavior must be virtuous and worthy of respect, and one must be proficient in the behavior or characteristics of a vessel, which is the quality of proficiency. The best is the compassion of wanting to place all sentient beings in the state of great Bodhi, not just saying it verbally; the intermediate is the altruistic intention of wanting to place the beings to be tamed in the state of Buddhahood; the lowest is the compassion of explaining without expecting any reward, with the intention of benefiting others, hoping that the other person can understand the content being taught well, which is essential. Without these, it will become the sin of selling the Dharma. When teaching the Dharma, patience without being tired of fatigue, being able to endure students' questions, being able to endure others' debates and being able to answer, these are all essential. This *Treasury of Pith Instructions* is also based on these. One must have the sutras, tantras, and three vows, understand the words and meanings being taught without misunderstanding, and have practiced the main types of guidance, and have corresponding experience. Although there are many explanations of the characteristics of a disciple, the most important thing is not to be greedy for fame and profit in this life, to compete with others, to only seek to obtain and demand, and so on. One must sincerely seek liberation from the depths of one's heart, and have unwavering faith in the root of all white dharmas—the three kinds of faith. For the Dharma that is heard, one must practice it to the best of one's ability, according to one's own understanding. Between teacher and student, by gathering together, do one's best to accomplish the superior, intermediate, and inferior things that please the teacher, and rely on him properly. As stated in the *Abhidharmakosha*, "One who has discipline, learning, and contemplation, diligently engages in meditation." As stated in the sutra, first, discipline is the root of the arising of qualities.
Tibetan
་ཀྱི་བསླབ་པ་ནུས་པ་དང་འཚམས་པར་བླངས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཏུ་བསྲུང༌། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ལ་ཐོས་པ་ཇི་ཙམ་མང་གིས་བཟང་མོད། ཁྱད་པར་བློ་ཁ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་ཞིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ལམ་བསླུ་བ་མེད་པ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་ལ་ཐོས་པ་ཞིབ་ཏུ་བྱ། ཐོས་པའི་དོན་ཡང་ལན་རེ་ཙམ་གྱི་གོ་ཡུལ་དུ་ཤོར་ན་རྒྱུད་ལ་མི་འབྱོར་བས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམ་མནོ་ཞིབ་པར་དཔྱད། དེས་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་ལ་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་ལོག་སྟེ་ཕྱི་མའི་ངེས་ལེགས་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཙ་ན་རང་དང་གཞན་དག་ཆོས་བྱེད་དུ་རློམས་པ་ཕལ་ཆེར་གྱི་བྱ་བ་ལ་བརྟགས་ན། བཤད་ཆོས་དང་ཟ་ཆོས་དང་ཞོར་ཆོས་དང་མཛེས་ཆོས་སུ་སོང་བས་ཕྱི་མར་མི་ཕན་པ་མ་ཟད་གནོད་པར་ཡང་ཤེས་ཏེ་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྒོམ་སྒྲུབ་ལ་འཇུག་པར་སྤྲོ་བ་འབྱུང་སྟེ། འཕགས་པ་ཀླུས། ཤེས་རབ་རྒྱས་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། །བསམ་པ་དང་ནི་གཉིས་པོ་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ལས་སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱིར་ཟབ་མོའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ལ་རིགས་གཉིས་ཡོད་པའི་སྐལ་ལྡན་སྦྱངས་པ་ཅན་ལ་ནི་ཟབ་ལམ་གཅིག་ཆར་དུ་བསྟན་པས་ཆོག་ལ། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ཟབ་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐལ་བ་དམན་པ་དང་དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས་ནི་ཐེམས་སྐས་ལ་རིམ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་རིམ་པར་འཁྲིད་པ་ཉིད་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སེམས་ཅན་དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས། །དམ་པའི་ དོན་ལ་འཇུག་པ་ལ། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་བཞག །ཅེས་དང༌། བརྟག་གཉིས་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་སྐལ་མེད་གདུལ་དཀའ་བ་ལ་དགོངས་ཏེ། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། སོགས་རིམ་འཇུག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཀ་དཔེ་སྔ་ཕྱི་ལས། རིམ་གྱིས་པ་ཡི་སྨན་ཆེན་དེ། །གཅིག་ཅར་པ་ཡི་དུག་ཏུ་འགྱུར། །གཅིག་ཅར་པ་ཡི་སྨན་ཆེན་དེ། །རིམ་གྱིས་པ་ཡི་དུག་ཏུ་འགྱུར། །དེས་ན་སྦྱངས་པའི་འཕྲོ་ཅན་ལ། །གཅིག་ཅར་བ་ནི་བསྟན་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་དང་པོའི་ལས་ཅན་ལ། །རིམ་གྱིས་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་འདིར་འཇུག་པ་ལའང༌། སྤྱིར་སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཤིང་རྟའི་བཀའ་སྲོལ་རེ་རེ་ལའང་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་ཟབ་ལམ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་སོ་སོའི་
Chinese
接受与自身能力相符的戒律，并如法守护。听闻佛经越多越好，尤其要将心思专注于殊胜之法，对于引导人们不退转的无谬之道——三士道的次第，要详细听闻。听闻的意义，如果只是偶尔在理解的范围中掠过，就无法融入自心，因此要反复深入地思考。这样就能从根本上扭转对今生现象的执着，生起追求来世决定性利益的非凡心念。到了那时，观察自己和他人中大多数自诩为修行者的行为，就会发现他们沉溺于说法之法、美食之法、消遣之法和装饰之法，不仅对来世无益，反而有害。因此，就会乐于投入如法修持的禅修，如圣者龙树所说： 听闻能增长智慧，若有思维与听闻，则应精进于禅修，由此能获得无上成就。 一般来说，能修持深奥意义的人有两种，对于有福报且有修养的人，只需一次性地展示深道即可。但对于一开始就没有修持深奥意义的福报，以及最初的业力者，最好像放置阶梯一样，依次引导他们进入三士道。如《集学论》所说： 对于最初的业力众生，为了让他们进入圣法，圆满的佛陀将此方法，安立为阶梯的次第。 此外，《二观察续》中也说： 考虑到没有福报且难以调伏的众生，首先要进行布萨和布施。 等等，详细阐述了次第进入的方式。新旧《迦当经》中说： 渐进之法的大药，会变成顿悟之法的毒药。顿悟之法的大药，会变成渐进之法的毒药。因此，对于有修养的人，应展示顿悟之法。对于最初的业力众生，应展示渐进之法。 如是说，进入此珍贵窍诀宝藏也一样。一般来说，噶举传承的每一条法脉，都具备圆满证悟菩提的次第，并且都是殊胜的深道。
English
Take vows that are appropriate to your ability and keep them properly. The more you listen to the Buddha's teachings, the better. In particular, focus your mind on the excellent Dharma, and listen carefully to the stages of the path of the three types of individuals, which is the infallible path that leads people to non-retrogression. If the meaning of what you have heard is only lost in the realm of understanding once in a while, it will not come to your mind, so think and contemplate it again and again in detail. This will turn away from the attachment to the appearances of this life from the bottom of your heart, and a special mind will arise that seeks the definite good of the next life. At that time, when you examine the actions of most of those who pretend to be Dharma practitioners, including yourself and others, you will realize that they have gone into preaching Dharma, eating Dharma, casual Dharma, and beautiful Dharma, which not only does not benefit the next life, but also harms it. Therefore, you will be happy to engage in meditation and practice that properly takes the Dharma to heart. As the noble Nagarjuna said: Hearing increases wisdom, and if there is both thinking and hearing, then one should diligently engage in meditation, from which the supreme accomplishment arises. In general, there are two types of people who practice the profound meaning. For those who are fortunate and have training, it is enough to show the profound path all at once. However, for those who do not have the fortune to practice the profound meaning from the beginning, and for those who are the first to act, it is better to lead them gradually to the path of the three types of individuals, just as placing them on a ladder. As it says in the Compendium of Practices: For sentient beings who are the first to act, in order to lead them to the holy meaning, the perfect Buddha has placed this method like a ladder. Also, in the Two Examinations it says: Considering sentient beings who are without fortune and difficult to tame, first perform the purification and give alms. And so on, the method of gradual entry is explained in detail. In the old and new Ka-dam texts it says: The great medicine of the gradual path becomes the poison of the sudden path. The great medicine of the sudden path becomes the poison of the gradual path. Therefore, for those who have some training, the sudden path should be shown. For sentient beings who are the first to act, the gradual path should be shown. As it is said, when entering this treasury of precious instructions, in general, each of the Kagyu lineages has a complete sequence of attaining enlightenment, and each is a particularly profound path.