Tibetan
་དུ་བྱུང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་མ་ནུབ་པར་བཞུགས་བཞིན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་བསྒྲུབས་དགོས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་ཟུང་འཇུག་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་གོ་འཕང་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་མྱུར་ལམ་ཁོ་ན་ལ་མ་བརྟེན་པར་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ལ། བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་བརྗོད་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ། རྗོད་བྱེད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་ལ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི། རྒྱུད་བླ་མར། གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཆགས་བྲལ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འགོག་བདེན་དང༌། གང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ལམ་བདེན་གཉིས་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་གང་དུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་འགགས་པ་ནི་འགོག་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། སློབ་མི་སློབ་ཀྱི་སྤངས་པ་དང༌། ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས། ཐེག་ཆེན་ལུགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་རྣམས་སོ། །དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་དང་བཅས་པ་ནི་མྱ་ངན་ཏེ་དེ་ལས་འདས་པ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་བདུན་དང་ལྡན་ཅིང་མི་རྟག་པ་བཞི་ལས་ལྡོག་པའོ། །འགོག་པ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་མཐོང་ སྒོམ་མི་སློབ་གསུམ་མམ་ཐེག་ཆེན་ལུགས་སུ་མཐོང་སྒོམ་ཡིན་ལ། འཁོར་ནི་ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་སོ། །རྟོགས་པའི་ཆོས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་རྗོད་བྱེད་ནི་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །འདི་ལའང་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་བཤད་པའི་ཆོས་གཉིས་ལས་སྔ་མ་ནི། འབྲས་བུའི་ཆོས་དེ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདིས་མྱང་འདས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་འཁོར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་མི་བྱེད་པས་སྲེད་ལེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མྱང་འདས་དང་འབྲེལ་བས་བར་མཆོད་ཅིང་རྒྱུན་མི་འགྱུར་བས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོམ་པོས་མི་འཕྲོག་པས་གནོད་པ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དགའ་བའི་ཟས་དང་ལྡན་པས་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིའོ། །བཤད་པའི་ཆོས་ནི་ལམ་གྱི་ཆོས་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་བྱ་བ་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་ནི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉན་པ་ཉིད་དང༌། འདི་ཉིད་ལམ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེའི་ཚོགས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཚེའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ནི་ལམ་གྱི་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེའི་བཤད་པའི་ཆོས་ལའང༌། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་སུ་འདུས། ལེགས་པར་གསུངས་དང་དེ་ཡི་དགོངས་འགྲེལ་ཏེ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་ཤཱཀྱ་བསྟན་པ་འདི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་ཡུན་རིང་གནས་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་བཀའ་དང༌། དེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བརྗོད་བྱ་གཏན་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་དང་འབྲེལ་ཞིང༌། བྱེད་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བ། འབྲས་བུ་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པ། བདག་རྐྱེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དབྱེ་བ་ནི་གསུངས་པའི་དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཀའ་འཁོར་ལོ་དང་པོ། བར་པ། ཐ་མ་གསུམ། བརྗོད་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་པ་གཉིས། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས། སྤང་བྱ་བསླབ་བྱ་ཤེས་བྱ་སྟེ་གཉེན་པོའི་རིམ་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ། གདུལ་བྱ་དམན་མཆོག་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེག་དམན་དང་ཐེག་ཆེན་གཉིས་ནི། རྒྱུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ལམ་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས། བདག་རྐྱེན་གྱི་སྒོ་ནས། ཞལ་ནས་གསུངས་པ། རྗེས་སུ་གནང་བ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་རྣམས་སུ་ཡོད་པ་ལས་མཛོད་ཆེན་འདིར་ནི་འཁོར་ལོ་གསུམ་ཀའི་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་དོན་ཚང་ཞིང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེའི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཅིང་ལྷག་པ་སེམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་དེ་ལས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འབའ་ཞིག་འཆད་ཅིང་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་སོགས་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་རྩ་བར་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་བསྟན་བཅོས་ནི། རྩོམ་པ་པོ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་གཡེང་མེད་པའི་ཡིད་ཅན་གྱིས་བཀའི་དོན་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་བཤད་ཅིང་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ
Chinese
依靠显现的三大神通，使转正法之轮，使得珍贵的教法不隐没而住世，必须进入此门，如理修持。特别是，不依赖无上金刚乘的快速道，就无法成就无上不变的究竟果位。教法，即圣法，所诠为三学，能诠为三藏，总而言之，如学诚大师所说： 佛陀圣法有二种， 经教以及证悟法。 如是归纳为经教与证悟二法。其中，证悟之法，《宝性论》中说： 何者何所离贪著， 彼具二谛体性法， 离贪即是灭谛与， 道谛摄故当知彼。 如是说，何者离贪即是灭谛，何者使离贪即是道谛。以如是之性为对境，何处有漏之事物止息，即是灭谛之体性。即有学无学之断，无余涅槃，大乘之佛陀法身等。此亦名为果之法，痛苦与因俱灭即是寂灭，具有寂静之七种特征，且与四种无常相违。显现灭谛之方便，即无漏之智慧及其眷属，是道谛之体性，即见、修、无学三者，或大乘之见、修二者。眷属即是资粮道与加行道二者。趣入证悟之法，能诠即是经教之法相，即是证悟法性之同类因，十二部经。此中亦有修行之法与讲说之法二者，前者是，获得果之法之圆满四种功德，即以此能到达涅槃之城，而不至轮回之城，故无贪执，与涅槃相联故不间断，恒常不变故不穷尽，贪欲等盗贼
English
Relying on the three great miracles that appeared, turning the wheel of the sacred Dharma, so that the precious teachings do not disappear but remain in the world, one must enter this gate and practice accordingly. In particular, without relying on the quick path of the unsurpassed Vajrayana, it is impossible to achieve the ultimate and unchanging state of union. The teachings, that is, the sacred Dharma, what is expressed is the three learnings, and what can be expressed is the three baskets. In short, as Master Xuecheng said: The Buddha's sacred Dharma has two kinds, Sutra and realization. Thus, it is summarized as the two dharmas of scripture and realization. Among them, the Dharma of realization, as stated in the Ratnagotravibhāga: That which is free from attachment, That Dharma with the nature of two truths, Freedom from attachment is cessation, And the path truth is included, so know that. As it is said, that which is free from attachment is the truth of cessation, and that which makes one free from attachment is the truth of the path. Taking suchness as the object, where the defiled things cease, is the nature of the truth of cessation. That is, the abandonment of learning and non-learning, Nirvana without remainder, the Dharmakaya of the Buddha in the Mahayana tradition, and so on. This is also called the Dharma of the fruit, the suffering and its cause are extinguished together, which is Nirvana, with the seven characteristics of tranquility, and contrary to the four impermanences. The means to manifest the truth of cessation, that is, the undefiled wisdom and its retinue, is the nature of the truth of the path, that is, the three of seeing, meditation, and non-learning, or the two of seeing and meditation in the Mahayana tradition. The retinue is the two of the accumulation path and the application path. To enter the Dharma of realization, the expression is the characteristic of the Dharma of scripture, that is, the same cause for realizing the nature of Dharma, the twelve scriptures. Among these, there are also the Dharma of practice and the Dharma of speaking. The former is the four perfect qualities of obtaining the Dharma of the fruit, that is, with this, one can reach the city of Nirvana, but not the city of Samsara, so there is no greed, it is connected with Nirvana, so it is uninterrupted, it is constant and unchanging, so it is inexhaustible, greed and other thieves.
Chinese
因为不被抢夺而没有损害，以及具有喜爱佛法的食物，所以是四种圆满的示现。所说的法是使道的法得以显明的四种作用，即：听闻“这是道”；确定“这才是道，其他的不是”；阐明“忆念近住等是道的因”；以及宣说“业和烦恼、死的障碍是道的障碍”，从而使障碍完全寂灭。关于所说的法，如经中所说：“一切法都包含在佛语和论著中，即善说和其释义。依靠它，释迦的教法将长久住于此世间。”如同这样，以十种方式善说的佛语，以及阐释其意旨的论著两种。第一种是：所诠释的内容与成就究竟的大义相关联，作用是舍弃三界的一切烦恼，结果是显示寂静涅槃的利益，自因是来自佛陀的事业。分类是根据宣说的时间分为初转法轮、中转法轮、末转法轮三种；根据所诠释的内容分为二谛；从能诠释的角度分为十二部经；从所断、所学、所知，即对治的次第分为三藏；根据所调伏的低劣和殊胜分为小乘和大乘两种，其中，以因作为道的是相乘，以果作为道的是密咒乘。从自因的角度来说，有佛陀亲口所说、允许和加持的佛语。而这部大藏中，包含了三转法轮所有需要修习的内容，并且以胜义谛为主，是极其广大的部的首要部分，特别强调了增上心和禅定的修习，并且只阐述大乘，甚至还有密咒乘，以金刚句等佛陀亲口所说作为根本。第二种是论著，由没有烦恼散乱的有情作者，以深刻和广大的方式阐释佛语的意义，并且是获得解脱的道路。
English
Because it is not taken away, there is no harm, and because it has food that delights in the Dharma, it is the four perfections of manifestation. The Dharma that is taught has four functions that clarify the Dharma of the path, namely: hearing "This is the path"; determining "This is the path, and nothing else is"; clarifying "Mindfulness and so on are the cause of the path"; and proclaiming "Actions and afflictions, and the obscurations of life, are obstacles to the path," thereby completely pacifying the obscurations. Regarding the Dharma that is taught, as it is said: "All Dharmas are contained in the Buddha's words and treatises, namely, the well-spoken words and their commentaries. By virtue of this, the teachings of Shakya will remain long in this world." Like that, the Buddha's words, which are well-spoken in ten ways, and the two types of treatises that explain their meaning. The first is: the content to be explained is related to accomplishing the ultimate great meaning, the function is to abandon all the afflictions of the three realms, the result is to show the benefits of peaceful Nirvana, and the self-cause is from the deeds of the Buddha. The classification is based on the time of the speech, divided into the first turning of the wheel of Dharma, the middle, and the last three; according to the content to be explained, it is divided into the two truths; from the perspective of the means of expression, it is divided into the twelve divisions of scripture; from what is to be abandoned, what is to be learned, and what is to be known, that is, the order of antidotes, it is divided into the three baskets; according to the inferior and superior beings to be tamed, it is divided into the two vehicles of the Lesser Vehicle and the Great Vehicle, among which, the characteristic vehicle is the one that takes the cause as the path, and the mantra vehicle is the one that takes the result as the path. From the perspective of the self-cause, there are the Buddha's words spoken from the mouth, permitted, and blessed. And in this great treasury, it contains all the content to be practiced of the three turnings of the wheel of Dharma, and it is mainly the ultimate truth, and it is the primary part of the extremely vast section, especially emphasizing the training of higher mind and samadhi, and only explaining the Great Vehicle, and even the Mantra Vehicle, taking the Vajra verses and other words spoken from the mouth of the Buddha as the root. The second is the treatises, which are explained by sentient authors without the distraction of afflictions, in a profound and vast way, explaining the meaning of the Buddha's words, and it is the path to attain liberation.