Tibetan
་ལམ་རིམ་ཆེན་མོ་སྒྲུབ་པའི་སྲང༌། །མདོ་རྒྱུད་སྤྱིའི་མན་ངག་ཞལ་སྦྱོར་འདི་ནི་ཀུན་ལ་མེད་མོད་ཀྱེ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཡན་ལག་དམ་ཆོས་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ་དུ་གྲགས་པ་ལ། མཐུན་ཕྱོགས་ནས་མཚན་དུ་གསོལ་ན། བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་གསང་སྤྱོད་རིག་སྤྱོད་སོགས་བོགས་འདོན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་བཞག་མང་དུ་གསུངས་པ་དང༌། ཡུམ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་དེས་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་པའི་དོན་ལག་ཏུ་ལེན་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅེས་བཏགས་པ་དང༌། མི་མཐུན་གཉེན་པོའི་ཆ་ནས་མཚན་གསོལ་ན། རྒྱུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྐབས་སུ་བདེན་པ་བཞིའི་སྤང་བླང་གི་འཇུག་ལྡོག་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའི་ཕྱིར་གཉེར་པོ་ཟློག་སྒོམ་དང་རོ་སྙོམས་ཀྱི་གནད་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་ལེན་པས་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེའང་གཅོད་ཅེས་པའི་སྒྲ་དོན་བྲམ་ཟེ་ཨཱརྻ་དེ་བའི་གཞུང་ཆུང་ལས། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་གཅོད་པ་དང༌། །ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་རྩད་གཅོད་དང༌། །ལྟ་མཐར་སྒོམ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་དང༌། །སྤྱོད་པ་ཉམ་ང་རེ་དོགས་དང༌། །སྙེམས་བྱེད་ཐམས་ཅད་གཅད་པའི་ཕྱིར། །ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་གཅོད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་དང༌། ཡུལ་ཅེས་པའི་དོན་ནི། གཅད་པར་བྱ་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡུལ་ཉེར་བཅུག་ནས་བག་ཆགས་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་གཅོད་པས་སོ། །འདི་ལ་རྒྱ་ཆོས་བོད་ལ་དར་བའི་གཞུང་བཞིའི་ནང་ཚན་ཕ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ནས་བརྒྱུད་པ་ཕོ་གཅོད་ མོ་གཅོད་གཉིས་ལ་དེང་སང་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཕྱི་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདིའང་གཙོ་བོ་མ་གཅིག་ཉིད་བཀའ་ཐོག་ནས་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་གྲུབ་ཐོབ་ཉམས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ། ལྟ་བའི་གཞུང་ཤེར་ཕྱིན་དང་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྔགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས་མདོ་སྔགས་རྟོགས་པ་བསྲེས་པར་བཞེད་པ་འདིའི་ལམ་གྱིས་ཁོག་དབུབ་ནི། མདོ་སྡུད་པ་ལས། རྒྱུ་རྣམ་བཞི་ཡིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་སྟོབས་ལྡན། །བདུད་བཞིས་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་སྐྱོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །སྟོང་པར་གནས་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་དང༌། །ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་དང་བདེ་གཤེགས་བྱིན་རླབས་ཅན། །ཅེས་པའི་བསྟན་དོན་བཞི་པོ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ལྟ་བ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་སྙིང་རྗེ། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ
Chinese
是为修习《菩提道次第广论》之衡量。显密共通之口诀诀窍，此乃众人所无，呜呼！如是说。其支分，名为圣法断魔之境。若从顺益方面立名，则因无上续部中多说及秘密行、明行等提取精要而行持之行相；且《母经》云：“欲行甚深般若波罗蜜多之行者，应如是学习。”故取其实义而名之为行境。若从违逆对治方面立名，则于因位般若时，从四谛之取舍进退中，为将苦谛与集谛转为道用，故修持对治还灭与等味之甚深要诀，故名之为断魔之境。其中，“断”字之义，如婆罗门圣天之小论云：断除心之根本，断除五毒烦恼之根，为观修之究竟因，行持无有畏惧与疑虑，断除一切骄慢。故名之为断，乃决定之语。而“境”字之义，乃因所断之烦恼，是从不如理作意之境所生。故瑜伽士将境置于近处，取其习气，并于其上断除之。此法于汉地佛法传入藏地之四大法流中，乃由帕当巴桑结所传之男断、女断二者，现今普遍流传者乃后者。此法亦主要由玛吉拉尊亲口开示而得解脱之成就者传承，以见解之论典《般若经》与方便之差别密咒而作区分，故认为显密证悟相混合。此法之要义在于修持《集经》中所说：以四因菩萨智力增，四魔难胜不能动，住于空性不舍众，如语而行如来赞。之四种教义，即安住于空性之见解，不舍弃众生之慈悲，如佛所说而行持之菩萨行。
English
It is the measure for practicing the Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment. These oral instructions and key points common to both Sutra and Tantra are not possessed by everyone. Thus it is said. Its branch is known as the Holy Dharma, the field for severing demons. If named from the perspective of concordance, it is because the unsurpassed Tantras extensively discuss the aspects of extracting the essence of secret conduct, knowledge conduct, and so forth. Moreover, the Mother (Prajnaparamita Sutra) states, "Those who wish to engage in the practice of the profound Prajnaparamita should train in this way." Therefore, it is named the field of practice because it takes the meaning of this into practice. If named from the perspective of adverse remedies, it is because, in the context of the cause, the Perfection of Wisdom, from the acceptance and rejection, the coming and going of the Four Noble Truths, in order to transform the truths of suffering and origin into the path, one practices the profound key points of remedy, reversal meditation, and equal taste. Therefore, it is called the field for severing demons. Furthermore, the meaning of the word "severing" is as stated in the small treatise of the Brahmin Arya Deva: "Severing the root of the mind, cutting off the root of the five poisons of afflictions, making it the cause of ultimate contemplation, conduct without fear or doubt, severing all arrogance. Therefore, it is called severing, a definitive word." And the meaning of the word "field" is that the afflictions to be severed arise from the improperly considered field. Therefore, the yogi brings the field near, takes its imprints, and severs it upon that. Among the four major traditions of Dharma that spread from India to Tibet, this lineage, transmitted from Pha Dampa Sangye, includes both the male severance and the female severance, the latter being the one widely prevalent today. This also mainly comes from the lineage of accomplished practitioners who attained liberation through the direct teachings of Machig Labdrön. It is distinguished by the view of the Prajnaparamita Sutra and the specific methods of mantra, thus considering the realization of Sutra and Tantra to be mixed. The essence of this path is to practice the four teachings from the Condensed Sutra: "The Bodhisattva with wisdom and power increases through four causes. Difficult to overcome by the four demons, they cannot be moved. Abiding in emptiness and not abandoning beings, acting as spoken, blessed by the Sugata." These are the view of abiding in emptiness, the compassion of not abandoning beings, and the conduct of a Bodhisattva acting as spoken by the Buddha.
Tibetan
་ཁྲིམས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་བཞི་ཡིན་ལ། དེའང་སྟོང་པར་གནས་པའི་ལྟ་བ་ནི། ཐོག་མར་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྤངས་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་ཡུལ་གང་ལའང་དངོས་པོ་གང་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་མི་བྱེད་པར་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ནི། གཟུགས་ཅན་ཉམ་ཐག་དང་ནད་པ་སོགས་ལ་ལྷག་པར་བརྩེ་ཞིང་གཟུགས་མེད་ལྷ་འདྲེ་ལའང་གནོད་སེམས་ཀྱིས་འཚེ་བ་མི་བྱེད་པར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་འཚེ་བའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་ཟློག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཇི་སྐད་སྨྲས་བཞིན་བྱེད་པ་ནི། ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པ་སྤངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། དེའི་ཁས་བླངས་དང་འགལ་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། བདེར་གཤེགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་རྩ་བརྒྱུད་བླ་མ་རྣམས་ལ་མོས་གུས་དྲག་པོས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་སྟེ། དེ་དག་གཞིར་བྱས་ནས་གདམས་ངག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐོག་མར་སྣོད་རུང་གི་དབང་བསྐུར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནོད། གདམས་ངག་དངོས་གཞི་མདོ་ལུགས་སྔགས་ལུགས་ མདོ་སྔགས་རྟོགས་པ་བསྲེས་པ་སོགས་བཀའ་སྲོལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་ཁོག །སྔོན་འགྲོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནང་ལུས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ཤིང་མོས་གུས་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་གནད་ནས་འབེབས། དངོས་གཞི་རིག་པ་རྐྱང་འདེད་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཀྱི་མཚངས་ཚོལ། ཁྲིགས་སུ་ཚུད་ནས་བཞག་ཐབས་བསྟན། ནམ་མཁའ་སྒོ་འགྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུམ་དོན་ངོ་སྤྲད། མཉམ་བཞག་ཏུ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་རང་ངོ་བསྐྱངས་ནས་ཆོས་སྐུ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ། བཀའ་ཚོམས་ལས། ཐོགས་བཅས་ཡུལ་གྱི་འཁྲི་བ་བཅད། །ཐོགས་མེད་ཡིད་ཀྱི་འཁྲི་བ་བཅད། དགའ་བྲོད་ཞེན་པའི་འཁྲི་བ་བཅད། །བདུད་ལ་རྣམ་པ་བཞི་རུ་དབྱེ། །དེ་ཡང་སྙེམས་བྱེད་བདུད་དུ་འདུས། །ཞེས་གསུངས་པའི་བདུད་བཞི་པོ་རེ་དོགས་སྔར་བླང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བས་བཅད་ཅིང༌། གང་བཅད་པར་དཀའ་བ་ལ་ཉམ་ང་མེད་པའི་ཐོག་བརྫིས་ཀྱིས་བཅད། གཉན་ཁྲོད་སྟན་ཐོག་ཏུ་ཆོད་ནས་བོགས་འདོན་དུ་གཉན་ཁྲོད་དུ་གདམས་ངག་དང་ལྡན་པས་འགྲིམས་ཞིང་བསླང་ཚད་བྱུང་ན་དབྱིངས་རིག་བསྲེས་ཏེ་ཕུང་པོ་གཟན་བསྐྱུར་དམིགས་པ་དཀར་འགྱེད་དམར་འགྱེད་ཁྲ་འགྱེད་སོགས་ཞི་དྲག་སྤེལ་མས་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་རོ་སྙོམས་པས་ཕྱི་ལྷ་འདྲེ་དང་ནང་བདག་འཛིན་བཅས་བདག་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལ་གཏད་པས་གནས་སྐབས་སུ་ཚར་ཚད་རྫོགས་ཤིང་མཐ
Chinese
法。善逝加持有四。即安住于空性的见解是：首先断除将自身相续的蕴聚执为我，对其他众生的任何境，不作任何事物有相的执着，恒常安住于无我的意义中；不舍弃一切有情是：对有形体的困苦者和病人等尤为慈爱，对无形体的神鬼等也不以害心加害，以大悲心从有情损害的行为中扭转，而引入菩提道中；如是所说而行是：断除嘈杂的行为，发起菩提心后，不违背其承诺；善逝加持是：皈依后，以极大的虔诚祈祷根本传承上师们。以这些为基础，在修持窍诀的开始，获得堪能的非共同灌顶。窍诀正行是显宗和密宗，显密证悟相混合等一切教规的总纲。前行非共同的是，在内身积累资粮，并从要处降下虔诚祈祷的加持。正行是依靠纯粹的觉性追寻，寻找心的真相，安住于稳固的境界，展示安住的方法。依靠虚空开阔，认识母义。在等持中，守护不可言说、不可思议的自性，于一座上成就法身。后得时，如《教诲集》中所说：断除有碍之境的束缚，断除无碍之意的束缚，断除贪恋喜乐的束缚，魔分为四种。总而言之，都包含在傲慢魔中。如是断除对四魔的希望和恐惧，断除先前接受和执取，对于难以断除的，以无畏的强力断除。在凶险之处，于一座上决定，为了提高而于凶险之处与窍诀相应地交往，如果生起量度，则混合明空，将身体作为食物抛弃，观想白施、红施、杂施等，以寂静和猛厉交替，将好坏的分别念置于平等中，将外在的鬼神和内在的自执都置于无我的边际，暂时圆满完成
English
The law. The Sugata's blessings are four. That is, the view of abiding in emptiness is: first, abandoning the view of self in the aggregates gathered by one's own continuum, not making any conceptualization of characteristics of any object in any realm of other sentient beings, but constantly abiding in the meaning of selflessness; not abandoning all sentient beings is: being especially affectionate to embodied sufferers and the sick, etc., and not harming disembodied gods and demons with a harmful mind, but with great compassion turning them away from the behavior of harming sentient beings and leading them into the path of enlightenment; doing as one has spoken is: abandoning noisy behavior, generating the mind of enlightenment, and not contradicting its vows; the Sugata's blessing is: after taking refuge, supplicating the root and lineage lamas with intense devotion. Based on these, at the beginning of practicing the instructions, one receives the uncommon empowerments that make one a suitable vessel. The actual instructions are the general outline of all the doctrinal systems, such as the Sutra system, the Tantra system, and the mixing of Sutra and Tantra realizations. The uncommon preliminary practices are accumulating merit in the inner body and bestowing blessings of devotion and supplication from the essential points. The main practice is to seek the truth of the mind by relying on pure awareness, to find the truth of the mind, to settle into a stable state, and to show the method of settling. Relying on the opening of the sky-door, one recognizes the meaning of the Mother. In meditative equipoise, one cultivates the self-nature that is beyond words, thought, and expression, and accomplishes the Dharmakaya in one session. In the post-meditation, as it is said in the Collection of Teachings: Cut the attachment to objects with obstacles. Cut the attachment to the unobstructed mind. Cut the attachment to joy and excitement. Demons are divided into four types. In short, they are all included in the demon of pride. Thus, one cuts off hope and fear for the four demons, cutting off the previous acceptance and grasping. For what is difficult to cut off, one cuts it off with fearless force. In dangerous places, one decides in one session, and in order to improve, one associates with the instructions in dangerous places. If the measure arises, one mixes space and awareness, abandoning the body as food, visualizing white offerings, red offerings, variegated offerings, etc., alternating between peaceful and wrathful, placing the discriminations of good and bad in equanimity, and placing both external gods and demons and internal self-grasping at the edge of selflessness, temporarily completing the measure.