Tibetan
། དེའི་ངང་ནས་སེམས་རང་གནས་སུ་ཞོག །དེ་རྣམས་ལ་གནས་པའི་སྣ་མ་ཟིན་ན་སེམས་མི་གནས་པའི་གེགས། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རྒྱ་ཡན་དུ་ཤོར་བ་ཡིན་ལ། དེ་དུས་སུ་རྣམ་རྟོག་འགོགས་པ་ནི། གདོད་ནས་རང་མི་འགེགས་རྣམ་རྟོག་ངོས་ཟིན་པར་བྱ། བསྒོམ་གྱིས་སྣ་མ་སུན་པར་གནད་ནས་བཟུང་ནས་བསྒོམ་པས་རྟོག་པ་ཇེ་ཕྲ་ལ་གནས་པ་སྐྱེ་འོང༌། ཅི་བྱས་ཀྱང་རྟོག་པ་ངན་ལང་ཅན་ལ། གཞན་སྔར་དང་འདྲ་རྟོག་པ་དེ་ཐོག་ཏུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ནས་དྲན་ཐག་མ་ཆད་པའི་ངང་ནས་རྟོག་པ་བྱུང་ཚད་འགྱུར་རུ་ཆུག །ཅི་མང་ལ་ཐོང༌། རྒྱ་ཡན་དུ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཤོར་བ་གཅིག་སྐྱེས་ངོས་གཟུང༌། གཉིས་སྐྱེས་ངོས་གཟུང༌། སྐྱེས་ཚད་ངོས་བཟུང༌། དེས་རྟོག་པ་རང་སེམས་འཛིན་པའི་རྟེན་དུ་སོང་ནས་སླར་རྟོག་པ་རྒྱུན་འཆད། རྟོག་པ་དེ་ཆད་ནས་གནས་པ་ཆེར་ཡོང༌། རེས་གནས་པའི་རྒྱུན་མེད། རྟོག་པ་བན་བུན་མང་ཤེས་པ་ཚུབ་ཚུབ་པ་བྱུང་ན་ཁམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཟད་པ་ཡིན་པས་ཁམས་གསོ་ཞིང་ཞག་རེ་ཙམ་ངལ་གསོས་ནས་གཟོད་བསྒོམ་པས་སོང་ཡོང༌། ཁ་ཟས་བཅུད་ཅན་གལ་ཆེའོ། །ད་འདི་འདྲ་གཅིག་བསྒོམ་བྱ་བའི་བསྒོམ་རྒྱུ་དམིགས་གཏད་རྟེན་ས་ཅི་ཡང་མེད། སེམས་ཁོ་རང་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་གློད་ལ། གཟོ་མེད། བདག་པོ་མེད། གཉེར་ཁ་མེད་པར་གར་ཐོད་ཐོད་དེ་ཀ་བཞིན་དུ་འབོལ་ཐོང་སྟེ་བསྒོམ། རང་བབས་སུ་ཆམ་ཞོག །དེའི་ངང་ལ་མི་ཡེངས་ཙམ་གྱི་དྲན་པ་ཡུད་དེ་བ་ཞིག་གྱིས་ལ་དེ་མིན་ཅི་ཡང་མ་བསྒོམས་པར་རང་ལུགས་སུ་ཞོག །ཐུན་ཀྱང་སྔར་བས་ཐུང་དུ་བྱ། ལྷན་གནས་པ་དང་ཤིག་བཤིག་ལ་དར་རེ་ངལ་གསོ། ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམ། དེ་ལྟར་ཐུན་བཞིར་བསྒོམ། ཐུན་བར་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་པས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཏུ་རེ་བྱ། སྤྱོད་ལམ་སྔར་བཞིན་བྱ། བསྒོམས་ལས་ལངས་པ་དང༌། བཤིག་པའི་དུས་སུ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་དྲིས་པས། བཤིག་ཙ་ན་སེམས་གང་དུའང་མི་འགྱུ་བར་ལངས་ཙ་ནའང་ཤེས་པ་དལ་ལ་ལྷོད་ཆགས་པ་ལྷོད་དེ་ཤིག་གེ་བ། སྣང་བ་ཟི་བུན་ནེ། རྩོལ་མེད་དུ་ལྷོད་དེ། ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ཆེད་དུ་མ་བཅུག་ན་སྤུ་རིས་མི་ཟིན་པ་གཅིག་འདུག་ཟེར་ན་ཞི་གནས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་བག་ཙམ་ངར་བསྐྱེད་ལ་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་ཞོག །དེའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་དྲན་པས་ཡུད་དེ་བྱ། གསལ་ལྷན་གནས་པ་དང་ཤིག་བཤིག་ལ་ངལ་གསོ། ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམ། ཐུན་བར་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་ངང་ལས་མ་ཤོར་བ་བྱ། སྤྱོད་ལམ་སྔར་དང་འདྲ། ད་དེ་ལྟར་གནས་པའི་རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས། བསྒོམ་ བཟང་བདོ་བའི་དུས་ཀྱི་སེམས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་བ་ག
Chinese
从那样的状态中，让心安住于自位。如果不能抓住安住于这些状态的要点，就会成为心不安住的障碍。所有的分别念都会放任自流。在那时，阻止分别念的方法是：从一开始就不要阻止，而是要认识分别念。通过禅修，不要厌烦要点，抓住要点进行禅修，这样念头就会越来越细微，安住也会产生。无论做什么，对于那些恶劣的念头，像以前一样，将念头轻轻地放下，在不失去记忆的情况下，让念头自然地转变。让它尽可能地多。不要让任何一个念头放任自流，要认识到每一个念头的生起。认识到第二个念头的生起。 认识到每一个生起的念头。这样，念头就会成为抓住自心的依靠，从而再次中断念头的延续。念头中断后，安住就会变得更加强大。有时安住的状态不会持续。如果出现很多杂乱的念头，意识变得混乱，那就是身体的能量耗尽了，所以要滋养身体，休息一两天，然后再进行禅修。有营养的食物非常重要。现在，像这样进行禅修，没有任何禅修的对象、目标或依靠。让心自然地放松，没有造作，没有主人，没有努力，像个傻瓜一样放松地禅修。自然地放下。在那样的状态中，稍微保持不散乱的觉知，除此之外什么也不禅修，让它自然地存在。禅修的时间也要比以前短。在安住和休息的时候，稍微休息一下。然后再那样禅修。像那样进行四座禅修。在所有的禅修间隙，都要持续地保持觉知。行为举止像以前一样。从禅修中起身时，以及休息的时候，如果问感觉如何，回答说：休息的时候，心不会移动到任何地方，起身的时候，意识也变得缓慢而放松，感觉很放松。感觉模糊不清。没有努力地放松。如果说，如果不特意将意识投入到对象中，就无法抓住细节，那就是生起了止禅。在那时，稍微提高意识的清晰度，保持清晰明亮的状态。在那样的状态中，不要散乱，保持觉知。在清晰地安住和休息的时候，休息一下。然后再那样禅修。在所有的禅修间隙，都要保持不离开那种状态。行为举止像以前一样。现在，像这样安住，念头的延续中断后，在禅修 变得更好的时候，要更多地关注那个心的本质。
English
From that state, let the mind rest in its own place. If you cannot grasp the key points of resting in these states, it will become an obstacle to the mind not resting. All discursive thoughts will run wild. At that time, the method to stop discursive thoughts is: from the beginning, do not stop them, but recognize the discursive thoughts. Through meditation, do not be annoyed by the key points, grasp the key points and meditate, so that thoughts will become more and more subtle, and abiding will arise. No matter what you do, for those bad thoughts, like before, gently release the thoughts, and without losing memory, let the thoughts naturally transform. Let it be as much as possible. Do not let any thought run wild, recognize the arising of each thought. Recognize the arising of the second thought. Recognize every arising thought. In this way, thoughts will become the support for grasping one's own mind, and thus the continuation of thoughts will be interrupted again. After the thoughts are interrupted, abiding will become stronger. Sometimes the state of abiding does not last. If many scattered thoughts arise and consciousness becomes confused, it means that the body's energy is exhausted, so nourish the body, rest for a day or two, and then meditate. Nutritious food is very important. Now, meditate like this, without any object, target, or support for meditation. Let the mind relax naturally, without artificiality, without a master, without effort, meditate like a fool. Let go naturally. In that state, maintain a little awareness without distraction, and do not meditate on anything else, let it exist naturally. Shorten the meditation sessions compared to before. Rest a little during abiding and breaks. Then meditate like that again. Meditate in four sessions like that. In all the meditation intervals, continuously maintain awareness. Conduct yourself as before. When getting up from meditation, and when resting, if you ask how it feels, answer: When resting, the mind does not move anywhere, and when getting up, consciousness also becomes slow and relaxed, feeling relaxed. The feeling is vague. Relax without effort. If you say that if you do not deliberately put consciousness into the object, you cannot grasp the details, then shamatha has arisen. At that time, slightly increase the clarity of consciousness, and keep it clear and bright. In that state, do not be distracted, maintain awareness. Rest a little during clear abiding and breaks. Then meditate like that again. In all the meditation intervals, maintain not leaving that state. Conduct yourself as before. Now, abiding like this, after the continuation of thoughts is interrupted, when meditation becomes better, pay more attention to the essence of that mind.
Tibetan
ཅིག་ལྟོས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་རང་ཅི་འདྲ་གཅིག་འདུག །རང་ལ་རང་གི་ལེགས་པར་ཐག་ཆོད་པ་ཞིག་ལྟོས། ཡང་ཅམ་བཞག་གིན་དར་རེ་ངལ་གསོ། ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམ། དེ་ལ་ཐག་ཆོད་པ་ཞིག་ལྟོས་ལ་སེམས་ལ་ངོས་གཟུང་འདུག་གམ། ངོས་གཟུང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཞིག་འདུག་གམ། སྟོང་པ་ཅང་མེད་གཅིག་འདུག་གམ། སྟོང་པའི་ངང་ནས་གསལ་ལེ་རྗེན་ནེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་ཇི་འདྲ་ཞིག་འདུག །རང་གིས་རང་ལ་ལྟོས་ལ་ཉམས་ཤིག་ཁྱེར་ལ་ཤོག །ཁྲིད་ཀྱི་གནད་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་ཡོད། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་དྲིས་པས་སྟོང་པ་ཞིག་འདུག་ཟེར་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་མཐོང་ཡང་ངོ་སྤྲོད་དུ་མི་བཏུབ་པས། སྟོང་པ་ཅང་མེད་ཅིག་འདུག་གམ། གསལ་ཧྲིག་ཅིག་འདུག་གམ། ལེགས་པར་ལྟོས། ངོ་མ་མཐོང་བར་ངོ་སྤྲད་དུ་མི་བཏུབ། ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལྷག་གེ་འདུག་ཟེར་ན། ངོ་མཐོང་བ་ཡིན་པས། ད་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱིར་སྒོམ་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཡིན། དེ་ལ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་བྱ་བ་དེ་ཚིག་ཡིན། ཞི་གནས་གནས་པ་ཞིག་ཡོད་པར་འདུག །ལྷག་མཐོང་གསལ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་འདུག་སྙམ་པ་དེ་གོ་བ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཕན། ངེད་སྒོམ་ཆེན་པ་རིག་ཐོག་ཏུ་རྗེན་ནེ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པས། ད་ཁྱོད་ལ་ངོ་སྤྲད་ན། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་བཞག་པའི་དུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་སར་ཉལ་ཞི་ནས། སེམས་རང་ལུགས་སུ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་ཞིག་ནི་འདུག་གམ། དེ་ལ་ཞི་གནས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟ་གདམས་ངག་པའམ། སྒོམ་ཆེན་པ་ཕལ་ཆེ་བ། དེ་ཁ་སྒོམ་དུ་བྱེད། རང་ཡང་རློམ། གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པ་མང་སྟེ། དེས་སྒོམ་དུ་ཅུང་མི་བཏུབ་པ་ཡིན། དེ་མེད་ཐབས་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན། གནས་པ་དེའི་ངང་ནས་རྨུགས་པའམ་ ལུང་མ་བསྟན་ནམ། འཆལ་བའམ། བཏང་སྙོམས་སུ་མ་ལུས་པར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་འདི་འདྲ་ཞིག་འདུག་བྱ་བའི་ངག་ཏུ་སྨྲ་རྒྱུའམ། ཡིད་ཀྱིས་བསམ་རྒྱུའམ། བློས་བརྟག་རྒྱུའམ། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་རྒྱུའི་ངོས་གཟུང་རང་མེད་ལ། ངོས་གཟུང་མེད་བཞིན་དུ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་སེང་སེང་ཡེར་ཡེར་རྗེན་ནེ་ལྷན་ནེ་བ་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་རྒྱུའམ་མ་མྱོངས་པའི་མྱོང་རྒྱུ་རང་ལ་ཡོན་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ལ། ཁར་འདོན་དུ་མི་བཏུབ་པའི་གསལ་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་གཅིག་མི་འདུག་གམ། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་གཉིས་ཚིག་ལ་སྔ་ཕྱི་འབྱུང་ཡང་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པར་བསྒོམ། སྐད་ཅིག་དེའི་ཐོག་ན་ཚང་བསྒོམ་སྐྱོན་མེད་སྐྱེས་པ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྒྲོ་བཏགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རྟ
Chinese
看一看！心的自性是什么样子的？对自己好好地确定一下。然后静静地放松休息。再那样禅修。对那个好好地确定一下，心里有执着吗？有没有不执着的空性？有没有什么都没有的空性？空性之中有没有明亮、赤裸的觉性？是什么样的？自己看看自己，带点体验来！所有窍诀的要点都在这里。问心的自性是什么样的，如果说空性，虽然只看到了一方面，但无法指认。有没有什么都没有的空性？有没有明亮清晰的觉性？好好地看。没有真正见到就无法指认。如果说有不执着的觉性，那就是见到了自性。现在指认：一般来说，禅修有止和观两种。其中，止和观只是词语。止好像是安住，观好像是明亮，这样想只是理解。那些都没有用。我们这些禅修者需要在觉性上赤裸裸地体验。现在为你指认：你的心自然放松的时候，分别念自然平息，心自然而然地安住，是这样吗？那叫做止。现在大多数的诀窍师或禅修者，都在口头上禅修。自己也自以为是，也向别人炫耀，但那样稍微也无法禅修。那也是没有办法的。在安住的状态中，不要昏沉、 无记、散乱或掉举，不要完全处于中舍，心的自性是这样的，不要用语言说，不要用心想，不要用分别念分析，不要用语言表达，没有任何执着，虽然没有执着，但清明而不间断的觉性，清醒、鲜明、赤裸、自然，有没有没见到而要见，没体验而要体验，自己本来就有的东西，有没有无法言说的清明而不执着的东西？那叫做观。止和观，词语上有先后，但意义上没有差别地禅修。在那一瞬间，圆满禅修、无过失地生起，就叫做那样。那远离了一切虚构，
English
Look! What is the nature of mind itself like? Determine it well for yourself. Then quietly relax and rest. Meditate like that again. Determine that well, is there clinging in the mind? Is there emptiness without clinging? Is there emptiness where there is nothing at all? Within emptiness, is there a clear, naked awareness? What is it like? Look at yourself and bring some experience! All the key points of the instructions are here. If you ask what the nature of mind is like, and say it is emptiness, although you have only seen one aspect, you cannot identify it. Is there emptiness where there is nothing at all? Is there a clear, bright awareness? Look well. Without truly seeing, you cannot identify it. If you say there is non-clinging awareness, then you have seen the nature. Now, the identification: Generally, meditation has two aspects, shamatha and vipashyana. Shamatha and vipashyana are just words. Shamatha seems to be abiding, and vipashyana seems to be clear, but thinking like that is just understanding. Those are of no use. We meditators need to experience nakedly in awareness. Now, to identify it for you: When your mind is naturally relaxed, conceptual thoughts naturally subside, and the mind naturally abides, is that so? That is called shamatha. Now, most of the instruction masters or meditators meditate verbally. They are self-righteous and show off to others, but that way they cannot meditate even a little. That is also unavoidable. In the state of abiding, without dullness, non-mentation, distraction, or agitation, without being completely in equanimity, the nature of mind is like this, do not speak in words, do not think in mind, do not analyze with discrimination, do not express in language, there is no clinging at all, although there is no clinging, there is clear and uninterrupted awareness, clear, vivid, naked, natural, is there not something that you have not seen but need to see, have not experienced but need to experience, something that you already have, is there not something clear and non-clinging that cannot be expressed? That is called vipashyana. Shamatha and vipashyana, although the words come before and after, meditate without difference in meaning. In that instant, complete meditation, arising without fault, is called that. That is free from all fabrications,