Tibetan
དང་འཕྲད་ན་དགའ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་པ་སྙིང་རེ་རྗེ། སེམས་ཅན་བདག་ཏུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་མ་རིག་པ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བ་སྙིང་རེ་རྗེ། སེམས་ཅན་རང་བཞིན་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་གང་ཟག་ཆོས་སུ་ཞེན་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་སྙིང་རེ་རྗེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨོན་པ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ན་སྙམ་པ་སྐམ་པ་ཆུ་འདོད་པ་ལྟ་བུ། སེམས་ཅན་བདག་གི་མ་ཡིན་པས་དེའི་འདོད་པ་ཅི་ཡོད་བདག་གིས་བསྒྲུབ། སེམས་ཅན་མདུན་དུ་དམིགས། བདག་ལ་གཅེས་འཛིན་དོར་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་ལས་ངན་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་བདེ་བ་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །བསམ་པ་ དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་གྱི་ཁུར་འཁུར་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ། བདག་གཞན་ཡུལ་རྗེ་བ་པོ། བརྗེ་བྱའི་བདེ་སྡུག་རྣམས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན། དེའང་མ་གྲུབ་སྟེ་སྟོང་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐག་བཅད། གནས་ཚད་འཇོག །ཐུན་མོང་མིན་པ་ལམ་ཟབ་མོ་ལ་ཞུགས་ནས་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་སྐྱེ་ཡང་བསྡུ་ན་བཅོ་ལྔར། ལམ་གསུམ། ཉམས་གསུམ། རྟེན་འབྲེལ་གསུམ། དྲོད་གསུམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ། དེ་རླུང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་དབང་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་མཐུན་བའི་རྐྱེན་ལ་དགའ་བ་བྱ་རྒྱུ་ཡང་མེད། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མི་དགའ་བ་བྱ་རྒྱུ་ཡང་མེད་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དག་པའི་སྣང་བ། སྐུ་མི་ཟད་པ་ནི་སྐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གཙུག་ཏོར་བལྟར་མི་མངོན་པ་སོགས་དང༌། གསུང་མི་ཟད་པ་ནི་གསུང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉེ་རིང་མེད་པས་ཐོས་པ། ཐུགས་མི་ཟད་པ་ནི། ཐུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལམ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསྒོམ་མོ། །རྒྱུད་གསུམ་ལས་རྒྱུ་དབང་བསྐུར་རྗེས། ཕྱི་ནང་གི་སེམས་ལ་བརྟགས་ན་ཕྱི་རོལ་ན་འགའ་ཡང་མེད། སེམས་ཀྱང་ངོ་བོ་གསལ། རང་བཞིན་སྟོང༌། གསལ་དུས་སྟོང༌། སྟོང་དུས་གསལ། གཉིས་པོ་དབྱེར་མེད་པ་དེ་ལ་ཟུང་འཇུག་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བློས་ཐག་བཅད་མ་ཡེངས་པར་འཇོག་པའོ། །དེའི་ཚེ་རྟོག་པ་འཕྲོ་ན་རྒྱུན་མི་མཐུད། རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཟུང་འཇུག་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །ལྷན་སྐྱེས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན། ད་ལྟ་བུའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཏེ་སེམས་སྒྱུ་མ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ། གཙོ་བོའི་དཔེ་བཞི།
Chinese
与悦意之事相遇，却以痛苦之因行事，真是可悲！众生并非实有，却因无明而执着为众生，从而遭受痛苦，真是可悲！众生自性并非真实存在，却因执着于人我与法我而受苦，真是可悲！发菩提心，我为了所有众生的利益而证得佛果，犹如干渴之人渴望水一般。众生非我所有，故我当成办彼之所欲。于前方观想众生，舍弃对自己的珍爱执着，愿众生的一切恶业皆于我身成熟！愿我的安乐与善业皆于众生身成熟！如是发愿。 在此之后，于后得位修持承担他人重担等艰难之行。自他如役使者与被役使者。所交换的安乐与痛苦，皆是自心的显现。亦应决断其亦非实有，乃是空性。确定界限。于不共的甚深道中，纵然生起不可思议的体验，若归纳而言，则有十五种：三种道，三种体验，三种缘起，三种暖相，三种三摩地。此乃因风之缘起所致。故对于顺合之因，亦无需欢喜；对于不顺合之方，亦无需不悦，如是修持。清净之显现。身不尽者，谓身不可思议，顶髻无可见等。语不尽者，谓语不可思议，无远近之别而可闻。意不尽者，谓意不可思议，了知一切。如是等等，无量功德乃是修持道之体验所得，如是修持。于三续中，获得因灌顶后，若观察内外之心，则外境一无所有。心之体性光明，自性空性，光明之时即是空性，空性之时即是光明，此二无别，即是双运之心性，如是于心中决断，不散乱而安住。彼时若生起分别念，则不应延续，无论生起何种分别念，皆应于双运之状态中安住。俱生二十七。如今这三种法，因未证悟之故而于轮回中流转，对于如幻如梦、自性本空之心，有四种主要的比喻。
English
It is pitiful that when encountering pleasant things, one acts with the cause of suffering! It is pitiful that sentient beings, though not inherently existent, are labeled as such due to ignorance, and thus suffer! It is pitiful that sentient beings, though their nature is not truly existent, suffer due to attachment to the self of person and the self of phenomena! Aspiring to Bodhicitta, I wish to attain Buddhahood for the benefit of all sentient beings, like a thirsty person longing for water. Since sentient beings are not mine, I shall accomplish whatever they desire. Visualize sentient beings in front of you, abandon cherishing yourself, may all the negative karma of sentient beings ripen upon me! May my happiness and virtue ripen upon sentient beings! Such is the aspiration. Thereafter, in the post-meditation period, train in difficult practices such as taking on the burdens of others. Self and other are like the one who commands and the one who is commanded. The happiness and suffering to be exchanged are all appearances of one's own mind. One should also determine that they are not truly existent, but are emptiness. Establish boundaries. In the uncommon profound path, even if inconceivable experiences arise, if summarized, there are fifteen: three paths, three experiences, three interdependent originations, three heats, three samadhis. These arise due to the influence of the interdependent origination of wind. Therefore, there is no need to rejoice in favorable conditions, nor is there a need to be displeased with unfavorable conditions, thus meditate. Pure appearances. The inexhaustible body is the inconceivable body, such as the invisible crown protuberance, etc. The inexhaustible speech is the inconceivable speech, heard without near or far. The inexhaustible mind is the inconceivable mind, knowing all that exists. Such qualities and countless others are attained through the experience of practicing the path, thus meditate. After receiving the cause empowerment from the three tantras, if one examines the inner and outer mind, there is nothing at all in the external world. The nature of the mind is clear, its essence is emptiness, clarity is emptiness, and emptiness is clarity. These two are inseparable, which is the nature of the union mind, thus decide in your mind, and abide without distraction. At that time, if thoughts arise, do not continue them. Whatever thought arises, rest in equanimity in the state of union. Twenty-seven co-emergent ones. Now, these three dharmas, due to not realizing them, one wanders in samsara. For the mind, which is like an illusion and without inherent existence, there are four main examples.
Tibetan
ཡན་ལག་གི་དཔེ་བཞིས་སེམས་སུ་སྒྲུབ། གཉིད་དང་སྣང་བ་བསྲེ། རྨི་ལམ་དང་ད་ལྟ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཞིག་ཉམས་སུ་ནི་མྱོང༌། བདེན་ནི་མི་བདེན། ཞེས་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། རྗེས་བསྔོ་བ། མ་ རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ། དཔེ་དོན་རྟག་ཏུ་དྲན་པར་བྱ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དཔེ་དང་པོ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་སྐྱེས་བསྒོམ། ཡུན་རིང་དུ་འགོར་ཡང་གཉིས་པ་མན་ཆད་ཀྱི་དམིགས་པ་མི་སྤོའོ། །ཆོས་དགུ་འོག་མ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཞིང༌། དཔེའི་ངོ་བོ་བསྟན་ན། རྫས། ནད། གདོན། མིག་ཡོར། རབ་རིབ། མགལ་མེ། མྱུར་འཁོར་བ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་བ་འདི་ཕྱྭའམ། དབང་ཕྱུག་གམ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་མིན་གྱིས་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ལོ་ཞེས་སྤྲོས་པ་གཅོད། སྒྱུ་མར་སྒྲུབ་པ་ལ། གཙོ་བོའི་དཔེ་བཞི། སྒྱུ་མ། སྨིག་རྒྱུ། ཆུ་ཟླ། གློག །ཡན་ལག་གི་དཔེ་བཞི། འཕྲོག་པ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར། སྤྲིན། འཇའ་ཚོན། དེ་དག་གིས་ནི་སེམས་རང་ལའང་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་དེ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་འགྱུར་བ། རྒྱུ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པས་སོ། །ཞེས་སྤྲོས་པ་གཅོད། རྟེན་འབྲེལ་གཙོ་བོའི་དཔེ་བཞི། ཁ་ཏོན། མར་མེ། མེ་ལོང༌། རྒྱ། ཡན་ལག་གི་དཔེ་བཞི། མེ་ཤེལ། ས་བོན། སྐྱུར། བྲག་ཆ། དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ། ཞེས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་ལ། རྒྱུ་འབྲས་བུར་འོངས་པ་ཡང་མེད་ཅིང༌། རྒྱུ་ལ་མ་བརྟེན་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་པས། འགྲོ་འོང་སྐྱེ་འགགས་མེད་པའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །བརྗོད་བྲལ་ལ་རྩ་བའི་དཔེ་བཞི། གཞོན་ནུ་རྒོད། ལྐུགས་པའི་རྨི་ལམ། གནད་ལ་ཕྲུག་པ། དབང་པོའི་བདེ་བ། ཡན་ལག་གི་དཔེ་བཞི་ནི། གསུམ་པའི་ཡེ་ཤེས། གསང་བའི་སྙོམས་འཇུག །ལོངས་སྤྱོད་རླབས། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འབྱུང་བ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཀྱང༌། འདིའོ་ཞེས་བརྗོད་མི་ཤེས་པས་བརྗོད་བྲལ་ ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་དག་གི་ཚུལ་གྱིས་དཔེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དཔེའི་གཙོ་བོ་བཞིར་བསྡུས། རེ་རེའང་ཆོས་བཞི་བཞིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སེམས་སུ་བསྒྲུབ། དཔེ་རྨི་ལམ། སྒྱུ་མ། ཆུ་ཟླ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ས་བོན། བརྗོད་བྲལ་གྱི་གནད་ཕྲུགས། དེ་རེ་རེ་ལའང༌། སེམས། སྒྱུ་མ། རྟེན་འབྲེལ། བརྗོད་བྲལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད། དེ་དང་སྣང་བ་བསྲེ་ཞིང་ཉམས་སུ་བླང༌། དཔེའི་གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལའང་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རླབས་ལ་བརྟེན་ནས་
Chinese
通过四种分支的比喻在心中修习。将睡眠和显现混合，体验梦境和当下有什么区别。生起“真非真”的定解。之后回向，对未证悟者生起慈悲。恒常忆念比喻的意义。通过加行、正行、后行三者之门，对比喻一一生起定解并修习。即使时间长久，也不要改变第二个及以下的所缘。九法也同样适用于下文。如果展示比喻的体性，即：物质、疾病、魔、眼花、昏暗、火把、旋转者。依靠这些，这个显现不是自在天、遍入天或微尘等所造，而是自己心的幻化，以此断除戏论。在修习幻化时，四种主要的比喻是：幻术、阳焰、水月、闪电。四种分支的比喻是：掠夺、乾闼婆城、云、彩虹。这些说明心本身也没有真实的自性，而是心性的变化，依靠各种因缘而生起。以此断除戏论。四种主要的缘起比喻是：念诵、灯、镜子、印章。四种分支的比喻是：阳燧、种子、酸味、岩石上的水滴。这些说明，在“幻化”中，没有一个因缘是真实成立的，也没有因产生果，也没有不依赖因而产生果，因此没有来去生灭。这就是其意义。对于不可言说，四种根本的比喻是：狂野的少年、哑巴的梦、要害之处的跳动、感官的快乐。四种分支的比喻是：第三者的智慧、秘密的入定、享用的波浪、坛城轮。即使生起了一切法都从缘起产生的定解，也因为无法说出“这就是它”而安住于不可言说之中。通过这些方式，用三十二种比喻确定意义，然后将比喻归纳为四种主要的。每一种也用四法来确定，然后在心中修习。比喻有梦境、幻术、水月、缘起的种子、不可言说的要害之处的跳动。对每一种，都要生起对心、幻术、缘起、不可言说的定解。将这些与显现混合并加以体验。对于归纳为一个主要比喻也生起定解，即依靠享用的波浪
English
Practice in the mind with four branch analogies. Mix sleep and appearance. Experience what is the difference between dream and the present. Generate the definite understanding that "true is not true." Afterwards, dedicate the merit, and have compassion for those who have not realized. Always remember the meaning of the analogies. Through the three doors of preparation, main practice, and conclusion, cultivate definite understanding of the first analogy again and again. Even if it takes a long time, do not abandon the object of meditation from the second one onwards. Apply the nine dharmas to the lower ones as well. If the nature of the analogies is shown, they are: substance, disease, demon, eye defect, dimness, torch, rotating one. Relying on these, this appearance is not made by Ishvara, Vishnu, or atoms, but is the magical display of one's own mind, thus cutting off elaboration. In practicing illusion, the four main analogies are: illusion, mirage, moon in water, lightning. The four branch analogies are: robbery, city of gandharvas, cloud, rainbow. These show that the mind itself also does not have a true nature, but is a change of mind, arising in dependence on various causes and conditions. Thus, cut off elaboration. The four main analogies of dependent origination are: recitation, lamp, mirror, seal. The four branch analogies are: burning glass, seed, sourness, drop of water on a rock. These show that in "illusion," there is not a single cause and condition that is truly established, and there is no cause coming as effect, and there is no effect arising without relying on a cause. Therefore, there is no coming and going, no birth and cessation. This is the meaning. For the inexpressible, the four root analogies are: wild youth, dream of a mute, throbbing in a vital point, pleasure of the senses. The four branch analogies are: wisdom of the third, secret union, waves of enjoyment, mandala wheel. Even though definite understanding arises that all dharmas arise from dependent origination, one abides in the inexpressible because one cannot say, "This is it." Through these methods, the meaning is determined by thirty-two analogies. Then, the analogies are condensed into four main ones. Each one is also determined by four dharmas, and then practiced in the mind. The analogies are dream, illusion, moon in water, seed of dependent origination, throbbing in a vital point of the inexpressible. For each of these, generate definite understanding of mind, illusion, dependent origination, inexpressible. Mix these with appearance and experience them. Generate definite understanding of condensing into one main analogy, which is relying on the waves of enjoyment.