Tibetan
ཅད་མཉམ་ཉིད་མཉམ་ཉིད་ཅེས་ཡིད་བཟླས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སྔར་གྱི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་མཉམ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་སྔར་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གཉིས། མཉམ་བཞག་དང༌། རྗེས་ཐོབ་བོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོ་སྔར་ལྟར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་མི་མཉམ་མཐའ་དང་བྲལ་མ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གསལ་བཏབ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་མོ། །མི་གསལ་ན་བརྗོད་མེད་ཅེས་ཡིད་བཟླས་ཀྱིས་གསལ་བཏབ་ནས། གཡེངས་བ་ཐམས་ཅད་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གྲོགས་སུ་བཏང་སྟེ། ཐུན་མཇུག་ཏུ་ཡིད་ལ་ལས་གང་ཡང་མི་འཚོལ་བར། བྱིང་རྨུག་དང༌། འཕྲོ་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་གིས་དྭོགས་ནས་ཤེས་བཞིན་དང་མ་བྲལ་བར་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་འཇོག་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །རྗེས་ཐོབ་ལ་གཉིས། ལྟ་བ་གསལ་འདེབས་པ་དང་སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། །མཉམ་བཞག་དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་སུ་བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། བརྗོད་མེད་བརྗོད་མེད་ཅེས་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྔར་གྱི་ལྟ་བ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་སྔར་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གཉིས། མཉམ་ བཞག་དང༌། རྗེས་ཐོབ་བོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོ་སྔར་ལྟར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དེ་ནས་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཞིབ་མོས་དཔྱད་པས། ཡོད་པ། མེད་པ། གཉིས་ཀ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ། བདེན་པ། རྫུན་པ། གཉིས་ཀ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ། སྣང་བ། སྟོང་པ། གཉིས་ཀ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ། སྐྱེ་བ། སྐྱེ་མེད། གཉིས་ཀ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་འཛིན་མ་ཤེས་པས། གང་དུ་ཡང་མི་བལྟ། མི་མནོ། མི་བསམ། མི་དཔྱད། མི་རྟོག་པར་རྩོལ་བྲལ་ལྷུག་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་དུས་སུ་མཐའ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་གང་བྱུང་ཡང༌། ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་འཛིན་པ་བཅད་ཅིང་རྗེས་སུ་དཔྱོད་བྱེད་རང་གི་འཛིན་པ་ཡང་བཏང་ནས་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་རྗེས་ཐོབ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་གསལ་འདེབས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་མཐའ་གང་དུ་ཡང་འཛིན་མི་ནུས་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བཞག་པ་ཡིན་ཡང༌། དེ་ལྟར་འཇོག་མ་
Chinese
应当通过念诵“一切平等，平等”来保持不离先前的平等见。第二，对于那些没有如此领悟的众生，生起慈悲心，如前一样以平等心宣说佛法等。第三，无言之瑜伽分二：入定和出定。第一，如前一样先进行前行，然后观想一切法，无论是平等还是不平等，是边还是非边等，都无法言说，从而一心一意地禅修。如果不清晰，就通过念诵“无言”来使其清晰。将一切散乱都转为善行的助伴，在禅修结束时，心中不寻求任何事物，唯恐陷入昏沉和掉举，保持正念，不散乱地安住，如前一样。出定分二：明晰见解和修学广大行。第一，从入定中起身之后，无论做什么，都通过念诵“无言，无言”来保持不离先前的见解。第二，对于那些没有如此领悟的众生，生起慈悲心，如前一样宣说无言之法。第四，无分别瑜伽分二：入定和出定。第一，如前一样先进行前行，然后以精细的理智来详细观察胜义谛，对于存在、不存在、二者皆是、二者皆非，真实、虚假、二者皆是、二者皆非，显现、空性、二者皆是、二者皆非，生、无生、二者皆是、二者皆非等任何边都不知如何执着，因此，不看任何事物，不思，不想，不观察，不分别，在无作任运的状态中，不散乱地安住。在如此安住之时，无论生起四边等的任何执着，都以甚深智慧斩断增益和损减的执着，并且放下随后观察的自己的执着，不散乱地安住。第二，出定分二：明晰见解和修学广大行。第一，如此观察，对于任何边都无法执着，因此，虽然安住在无分别中，但如此安住
English
One should maintain not straying from the previous view of equality by reciting "all equal, equal." Second, for those sentient beings who have not realized this, generate compassion and, as before, teach the Dharma with equanimity, etc. Third, the yoga of the unutterable has two parts: absorption and post-absorption. First, having performed the preliminaries as before, contemplate all phenomena, whether equal or unequal, whether extremes or non-extremes, etc., as being inexpressible in any way, and meditate with one-pointedness of mind. If it is not clear, clarify it by reciting "unutterable." Transform all distractions into aids for virtuous practice. At the end of the session, do not seek anything in the mind, but fearing falling under the power of dullness and agitation, maintain mindfulness and abide without distraction, as before. Post-absorption has two parts: clarifying the view and training in vast conduct. First, after rising from that absorption, whatever one does, one should maintain not straying from the previous view by reciting "unutterable, unutterable." Second, for those sentient beings who have not realized this, generate compassion and, as before, teach the unutterable Dharma. Fourth, the non-conceptual yoga has two parts: absorption and post-absorption. First, having performed the preliminaries as before, then, examining the ultimate truth with subtle reasoning, one does not know how to grasp at any extreme such as existence, non-existence, both, neither; truth, falsehood, both, neither; appearance, emptiness, both, neither; birth, non-birth, both, neither, etc. Therefore, one does not look at anything, does not think, does not conceive, does not examine, does not conceptualize, but abides in a state of effortless ease, without distraction. During the time of abiding in this way, whatever grasping at the four extremes, etc., arises, one cuts off the grasping of imputation and denial with profound wisdom, and also abandons one's own grasping that examines afterwards, and abides without distraction. Second, post-absorption has two parts: clarifying the view and training in vast conduct. First, having examined in this way, one is unable to grasp at any extreme. Therefore, although one abides in non-conceptuality, abiding in this way
Tibetan
ནུས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱའོ། །ཞེས་པས་མཉམ་བཞག་དེ་ལས་ལངས་ནས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་མི་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་རྩིས་མ་ཤོར་བའི་ངང་ནས་རྒྱུ་བར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡུད་པ་ལས། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རི་དྭགས་རྒྱར་ཆུད་འདྲར་ཤེས་ནས། ཤེས་རབ་ལྡན་པ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་རྣམ་པར་རྒྱུ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་དེ། སྒྲོ་སྐུར་འཛིན་པ་མཐའ་དག་གཅོད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྤྱོད་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྡུས་ནས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། །སྙིགས་ མའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་གང་ཤར་ཡང༌། འདི་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་སྣང་བའི་མེད་སྣང་ཙམ་ཡིན་གྱིས། དོན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་པས་མེད་སྣང་ཞེས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སྣོད་ཐམས་ཅད་དྭངས་མའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང༌། བཅུད་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཤིགས་པ་ཁྱད་པར་སུམ་ལྡན་གདན་གསུམ་ཚང་པའི་ལྷར་ལམ་གྱིས་གསལ་བཏབ་ནས། སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པ་ལ་ཡོད་འཛིན་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་དང༌། མེད་འཛིན་འགོག་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མིན་ཞེས་དང༌། གཉིས་འཛིན་འགོག་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་མིན་ཞེས་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་འཛིན་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་མིན་ཞེས་གང་དུ་ཡང༌། མི་བལྟ། མི་མནོ། མི་བསམ། མི་དཔྱད་པའི་ངང་ལ་ལྟ་སྟངས་དང་བཅས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང༌། ཡང་སྣང་བ་གང་སྐྱེས་བྱུང་ཡང་དེ་ཐོག་ཏུ་སྔར་བཞིན་སེམས་ཀྱི་རྩི་མ་ཤོར་བ་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གདབ་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་མ་སྐྱེས་པའི་གེགས་སེལ་བ་ནི། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་གསལ་བ་དང་ཟབ་བའི་ལྟ་བ་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་ན། སྙོམས་ལས་ལ་སོགས་པའི་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སོང་ནས། བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བ་དང༌། འདུ་འཛི་དང་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་སོང་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་མ་བྱུང་བས་ལན་པ་ཡིན་པས། ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་སླངས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མ་སྐྱེས་ན་གསལ་བ་དང་ཟབ་པའི་
Chinese
应当行持各种能力！因此，从等持中起身后，以了知自己和他人一切如梦如幻的方式，在不失去不作意见的情况下行事。如《集经》中所说：“知晓众生如迷途，如鹿入陷阱，具慧之人如鸟飞于空。”因此。第二，对如是不觉悟的众生生起大悲心，宣说断除一切增益和诽谤的法，以及如前一样行持顶礼和绕转等菩萨的伟大行持。将这一切的精华归纳起来持续修持的方法是：无论显现何种污浊世间的器情，这一切都是由于错乱的显现而产生的有而无自性之显现。实际上，丝毫没有成立，因此称为“有而无自性之显现”。第一刹那生起这样的定解后，第二刹那将一切外器观想为清净的宫殿，一切内情观想为光明菩提心，观想为不坏、具足三种殊胜、圆满三种座垫的本尊，以道的方式明观。第三刹那，为了遮止有执，说“非有”；为了遮止无执，说“非无”；为了遮止二执，说“二者皆非”；为了遮止非二者的执着，说“非非二者”。在任何情况下，都不看、不思、不想、不观察的状态中，带着观看的方式进行修持。并且，无论生起何种显现，都要像以前一样不失去心的专注。第三、后行瑜伽：为了不浪费如是修习的善根等善事，回向无上菩提，并且发起广大的愿文。第四、遣除未生起的障碍：如是修习，如果尚未如理生起明和深的见解，是由于陷入懈怠等懒惰的控制，导致精进微弱，以及陷入喧嚣和散乱的控制，导致未能一心专注地修习所致。因此，断除懒惰和懈怠，以巨大的精进一心专注地修习，就会生起。即使这样做了仍然没有生起，那么就是明和深的
English
One should act according to the various abilities! Therefore, having arisen from that equipoise, one should act while not losing the view of non-conceptualization, through knowing all self and others as like dreams and illusions. As it is said in the *Collected Sutras*: "Knowing beings as deluded, like deer caught in a trap, the wise, like birds in the sky, completely roam." Therefore. Secondly, generate great compassion for those beings who do not realize thus, and teach the Dharma that cuts off all exaggerations and slanders, and practice the great conduct of Bodhisattvas such as prostrations and circumambulations as before. The way to continuously practice by gathering the essence of all of that is: Whatever appearances of the impure vessel and essence of the world arise, all of this is merely an appearance of existence without inherent existence, appearing due to the power of delusion. In reality, there is not even a little bit of establishment, therefore it is called "appearance of existence without inherent existence." Having generated such certainty in the first instant, in the second instant, visualize all outer vessels as pure palaces, and all inner essences as luminous Bodhicitta, visualize them as deities who are indestructible, possessing the three special qualities, and complete with the three cushions, clearly in the manner of the path. In the third instant, in order to prevent grasping at existence, say "not existent"; in order to prevent grasping at non-existence, say "not non-existent"; in order to prevent grasping at both, say "neither"; in order to prevent grasping at neither of the two, say "not neither." In any case, without looking, without thinking, without contemplating, without examining, practice with the manner of looking. And also, whatever appearance arises, one should not lose the focus of the mind as before on that. Thirdly, the subsequent yoga: In order not to waste the roots of virtue and other virtuous deeds of having meditated in that way, dedicate them to unsurpassed Bodhi, and make vast aspirations. Fourth, averting obstacles that have not arisen: Having meditated in that way, if the clear and profound view has not arisen properly, it is because one has fallen under the control of laziness and other forms of sloth, resulting in little diligence, and because one has fallen under the control of busyness and distraction, resulting in not having meditated single-pointedly. Therefore, having abandoned laziness and sloth, it will arise by meditating single-pointedly with great diligence. Even if one has done that and it has not arisen, then it is the clear and profound