Tibetan
་འདི་རྣམས་ནི་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་སྐུ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྲོག་ཆགས་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མོས་པ་དང༌། གུས་པ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱག་དང༌། མཆོད་པ་དང༌། དེ་དག་ལ་དབང་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཟབ་པའི་ལྟ་བ་ལ་བཞི། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། བརྗོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དང་པོ་ལ། མཉམ་བཞག་དང༌། རྗེས་ཐོབ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཞི་གནས་བསྒོམ་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་བཙལ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་ རྣལ་དུ་འདུག་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་ཉིན་པར་ད་ལྟར་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ། གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་བྱ། དེ་ནི་དང་པོའི་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །མཚན་མོ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སེམས་པར་བྱ་ཞིང༌། ཅུང་ཟད་གོམས་ནས་གཙོ་བོར་སེམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་ཞེས་དང༌། དེ་ཉིད་ལས། བདག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་རྣལ་དུ་འདུག་པ་ཉིད་ནི། དེ་ནས་བྱིང་རྒོད་མི་བྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་ར་ལྟ་བུར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ་དེའི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་བྱུང་བར་དྭོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ནི། དེ་ལྟར་གུས་པ་དང༌། རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྐྱངས་པས། ཇི་ཞིག་ལྟར་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཡེང་བ་མེད་པར་གནས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས། ཇི་སྲིད་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚད་དང་རྟགས་མ་བྱུང་བར་དེ་སྲིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚད་ནི། གང་ལ་གཏད་པའི་དམིགས་པ་དེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་འབྱུང་ཞིང༌། གཞན་མི་འབྱུང་བ་དང༌། སྐབས་ནམ་འདོད་པའི་ཚེ་འབྱུང་བ་དང་དུས་ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་མ་ཞིག་གི་བར་དུ་གཞིར་བྱས་པའོ། །རྟགས་གཉིས་ལས། ནང་རྟགས་ངེས་པ་ནི། སེམས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། ཕྱི་རྟགས་ནི། ལུས་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་འདི་ཉིད་དང༌། ཤིན་ཏུ་ཡང་བ་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷུན་གྲུ
Chinese
这些是精华意义之身，即是佛，并且会成为圆满的佛。这样认识之后，对于所见的一切众生，都要以虔诚和真挚的恭敬心，行顶礼、供养，以及接受他们的灌顶等等，要修学如大海般的广大行持。第三，甚深见分四：空性瑜伽，平等性瑜伽，不可言说瑜伽，无分别瑜伽。第一，又分止住和后得两种。第一，又分心平等性，心安住性，心任运成就而入三种。第一是，首先白天将心平等安住在当下的显现之上，不向其他散乱。这是最初安住心的阶段。夜晚则思维自己的心，稍微习惯之后，主要将心平等安住在心上。《经庄严论》中说：“心上置心故”，又说：“于自平等住故”。等等。第二，心安住性是，之后为了不生起掉举和昏沉，要像守护者一样安住于正念和正知，因为那时会怀疑是否生起了掉举和昏沉。第三，任运成就而入是，像这样以恭敬和持续的瑜伽来守护，无论何时，都不依赖正念和正知，心的相续不散乱而安住，这就是任运成就。这样就是止观完全圆满了，所以在没有生起止观的量和证相之前，都要修习。其中的量是：所缘对境在心中显现，其他不显现，并且在任何想要的时候都能显现，以及在想要的时间内都能显现，直到寿命的行蕴坏灭为止都作为基础。证相有两种，内证相决定是：心任运成就显现，外证相是：身体没有摇动，非常轻盈和安乐等等任运成就。
English
These are the essence-meaning body, which is the Buddha, and will become the perfect Buddha. Having understood this, towards all sentient beings seen, one should practice with devotion and genuine respect, prostrations, offerings, and receiving their empowerments, etc., one should train in vast conduct like the ocean. Third, the profound view has four: the yoga of emptiness, the yoga of equality, the yoga of inexpressibility, the yoga of non-conceptuality. First, there are two: meditative equipoise and subsequent attainment. First, there are two: meditating on calm abiding and seeking insight. First, there are three: the very equality of mind, the very abiding of mind, and the entering into the spontaneously accomplished mind. The first is: initially, during the day, one should equally place the mind on the very appearance of the present, without being distracted elsewhere. This is the time of merely initially placing the mind equally. At night, one should think about one's own mind, and having become slightly accustomed, one should mainly place the mind equally on the mind. As it says in the Ornament of the Sutras, "And for placing mind on mind," and in the same, "And for abiding equally on oneself." And so on. Second, the very abiding of mind is: after that, in order to prevent excitement and dullness from arising, one should place mindfulness and awareness like a guard, because at that time one suspects that excitement and dullness have arisen. Third, entering into spontaneous accomplishment is: like that, having been protected by respect and continuous yoga, no matter what, without relying on mindfulness and awareness, the continuum of mind abides without distraction, which is the arising of spontaneous accomplishment. Like that, calm abiding is completely perfected, so until the measure and signs of calm abiding have arisen, one should meditate until then. The measure of that is: the object to which one has entrusted appears in the mind, and others do not appear, and it appears at whatever time one wants, and it appears for as long as one wants, that is, it is made the basis until the aggregates of life are destroyed. Of the two signs, the inner sign is definitely: this very arising of the spontaneously accomplished mind, and the outer sign is: this very body without movement, very light, and the spontaneous accomplishment of happiness and so on.
Tibetan
བ་ཏུ་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ནི། གསལ་བ་འདི་ཡང་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་གྱིས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐག་བཅད་ནས་ཡིད་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་མོ། །སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་གསལ་པོ་མི་ཡོང་ན་སྐྱེ་མེད་བདེན་མེད་ཅེས་ཡིད་བཟླས་ཡང་ཡང་དུ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བཏབ་ཅིང་བསྒོམ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་བཞག་ལ། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པ། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་གཡེང་བ་ཇི་ལྟར་མང་ཡང་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གཡེང་རྐྱེན་དུ་མི་འགྲོ་བར། སྐྱེ་མེད་བདེན་མེད་ཀྱི་གསལ་འདེབས་སུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བའི་གྲོགས་སུ་བཏང་སྟེ། མེ་འབར་བ་ལ་སླར་ཤིང་བསྣན་པ་བཞིན་ནོ། །ཐུན་མཇུག་ཏུ་གློད་ནས་འཇོག་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྗེས་ཐོབ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་གསལ་འདེབས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཉམ་བཞག་དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུའང་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། སྐྱེ་མེད་སྟོང་ཉིད་ཅེས་པའི་ཡིད་བཟླས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སྔར་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པར་བདེན་པ་མེད་པ་ལ་བདེན་པར་བཟུང་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་བཅོས་མིན་གྱི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་དེ་དག་གི་དོན་དམ་པར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་དང༌། སཙྪ་གདབ་པ་དང༌། གཟུངས་སྔགས་བཟླ་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང༌། བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སློབ་བོ། །གཉིས་པ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གཉིས། མཉམ་བཞག་དང༌། རྗེས་ཐོབ་བོ། །དང་པོ་ནི། །སྔོན་འགྲོ་སྔར་ལྟར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། སྣང་བ་རྫུན་པ་དང༌། སྟོང་པ་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པས། སྣང་སྟོང་བདེན་རྫུན་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་གསལ་བཏབ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་ ཏུ་བསྒོམ་མོ། །དམིགས་པ་མི་གནས་ན་མཉམ་ཉིད་མཉམ་ཉིད་ཅེས་ཡིད་བཟླས་ཀྱིས་གསལ་བཏབ་བོ། །འདིའི་སྐབས་སུ་གཡེངས་བ་ཐམས་ཅད་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གྲོགས་སུ་གཏང་བ་དང༌། ཐུན་མཇུག་ཏུ་གློད་ནས་འཇོག་པ་སྔར་བཞིན་བྱའོ། །རྗེས་ཐོབ་ལ་གཉིས། ལྟ་བ་གསལ་འདེབས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཉམ་བཞག་དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་
Chinese
由此生起。第二殊胜观，对此明分，若不观察，仅是适意而已，若观察、分析，则断定丝毫也不成立，一心一意地修习。若不生之所缘不能明晰，则以“不生、无实”之心念诵，再三地明晰并修习。如至尊慈氏所说：“菩萨于等持中，除心之言说外，一切义皆不能明见。”此际，无论散乱如何之多，也不成为善行的障碍，而是以知晓为不生、无实的明晰之方式，将之转为增上空性善行的助伴，如火燃时，反添薪柴一般。于座间末尾，放松而安住，如前一般。二、后得有二，即明晰见解与修习广大行。第一，从彼等持起身后，于后得中，无论做何三门之业，皆以念诵“不生、空性”之心，使不离于先前的空性之见。第二，如是未证悟，而于无有真实者执为真实之有情众生，生起无伪之悲悯，并为了彼等之义，以知晓显现为胜义，然无自性，如幻化之方式，宣说空性之法，以及修习顶礼、绕转、树立擦擦、念诵陀罗尼咒、布施、安忍等菩萨广大之行。二、平等性之瑜伽有二，即等持与后得。第一，前行如前一般先行，以显现为虚妄，空性为真实，无有差别，故于显空、真假等一切边皆远离之平等性，明晰后一心一意地修习。若所缘不住，则以念诵“平等性、平等性”而明晰之。此时，将一切散乱转为善行之助伴，于座间末尾，放松而安住，如前一般行持。后得有二，即明晰见解与修习广大行。第一，从彼等持起身后，一切
English
From this, it arises. Second, the superior seeing is that if this clarity is not examined, it is only pleasing to the mind. If it is examined and analyzed, then it is determined that there is no birth of establishment at all, and one meditates with one-pointed mind. If the object of unborn cannot be clarified, then clarify and meditate by repeatedly reciting "unborn, unreal." As the venerable Maitreya said, "Bodhisattvas in meditative equipoise do not see all meanings clearly except for the expression of the mind." In this case, no matter how much distraction there is, it does not become an obstacle to virtuous practice. Rather, by knowing it as a clarification of unborn, unreal, it is turned into a companion for increasing emptiness virtuous practice, just like adding wood to a burning fire. At the end of the session, release and rest as before. Second, post-meditation has two aspects: clarifying the view and training in vast conduct. First, in the post-meditation after rising from that meditative equipoise, whatever actions of the three doors are done, one should not be separated from the previous view of emptiness by reciting "unborn, emptiness." Second, for those sentient beings who have not realized this and grasp as real what is not real, generate unfeigned compassion, and for their sake, knowing that what appears as ultimate is without inherent existence, like an illusion, teach the Dharma of emptiness, and train in the vast conduct of bodhisattvas such as prostrations, circumambulations, erecting stupas, reciting dharani mantras, giving, and patience. Second, the yoga of equality has two aspects: meditative equipoise and post-meditation. First, the preliminaries are performed as before. Since there is no difference between appearance as false and emptiness as true, one clarifies equality, which is free from all extremes such as appearance and emptiness, truth and falsehood, and meditates with one-pointed mind. If the object does not remain, then clarify by reciting "equality, equality." At this time, turn all distractions into companions for virtuous practice, and at the end of the session, release and rest, acting as before. Post-meditation has two aspects: clarifying the view and training in vast conduct. First, in all the post-meditation after rising from that meditative equipoise,