Tibetan
ཀྱང་རྟོག་པ་མང་པོ་ལང་ཤོར་དུ་སོང་ན། རྟོག་པ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ནས་དྲན་པས་བཟུང༌། དེས་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་འཕྲོ་ཡང་སེམས་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་སོང་ནས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཉམས་སྩོལ་མེད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། སྒྲིམ་ཀློད་རེས་འཇོག་ཏུ་བཞག །དྲན་ཤེས་རང་བབས་སུ་བཞག །སྣང་ཆ་མ་འགགས་ལ་ཡུལ་གྱི་འཛིན་རྟོག་དང་བྲལ་བར་བཞག །རྟོག་པ་ནམ་སྐྱེས་པ་དང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་པས་རྟོག་པ་རང་གྲོལ་དུ་བཞག །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས། སྒོམ་ཉམས་བཤིག་པའམ། མཉམ་བཞག་ལས་ལངས་པའི་གནས་སྐབས་སུའང་ཤེས་པ་དལ་ལ་ལྷོད་ཆགས་པ་ལྷོད་དེ། ཤིག་གེ་བ། སྣང་བ་ཟི་བུན་ནེ། ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ཆེད་དུ་མ་བཅུག་ན་སྤུ་རིས་མི་ཕྱེད་པར་ཧད་དེ་ཆད་དེ། གསལ་ལ་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཞི་གནས་སྐྱེས་པ་ཡིན། དེ་ཙམ་ནས་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བའང་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས། ཤིན་སྦྱངས་མི་གཡོ་བའི་ཞི་གནས་བརྟན་པར་གྱུར་བའི་བར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་བཙལ་བ་ནི། དེ་ལྟ་ བུའི་མཉམ་བཞག་གི་ངང་ནས། རྟོག་པ་འཕྲོ་བཅད། སེམས་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་དུས་སུ་གནས་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་འདྲ་འདུག །ཡོད་པའམ། མེད་པའམ། དངོས་པོའམ། དངོས་མེད་དམ། དབྱིབས། ཁ་དོག །གཅིག་དུ་མ་སོགས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། དཔེ་ལ་བལྟས་པའམ། གཞན་གྱི་ཟེར་སྒྲོས་ཙམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུ་བའི་རྣམ་རྟོག་ནི་གནས་པ་ལ་ཐིམ། གནས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ། གསལ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ། ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་དུ་བརྗོད་མི་ནུས་པའི་ཤེས་པ་རྗེན་པ་ལྷག་གིས་མཐོང་བ་ན། ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན་པས་ངོ་སྤྲད་པར་བྱ་སྟེ། གསུམ་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཞེས་ཚིགས་ཐ་དད་ཀྱང༌། དོན་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་སོ་སོར་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་ཀྱིས་བཞག་པའི་དུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་སར་ཞི་ནས་རྟོག་མེད་དུ་ལྷན་ནེར་གནས་པ་ཞི་གནས། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་འདི་འདྲ་འདུག་བྱ་བ་ངག་ཏུ་སྨྲ་རྒྱུའམ། ཡིད་ཀྱིས་བསམ་རྒྱུའམ། བློས་བརྟགས་རྒྱུའམ། ཚིག་གིས་བརྗོད་རྒྱུའི་ངོས་བཟུང་མེད་ལ། ངོས་བཟུང་མེད་བཞིན་ཏུ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་སེང་ངེ༌། ཡེར་རེ། རྗེན་ནེ་བ། མ་མཐོང་པའི་མཐོང་རྒྱུའམ། མ་མྱོང་བའི་མྱོང་རྒྱུ་གཅིག་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་བཏུབ་པ་ལྷག་མཐོང༌། །དེ་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པས་ན། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་
Chinese
如果众多的分别念如浪潮般涌现，就放松地放开分别念，用正念抓住它。这样，无论分别念如何生起，都会成为心住的所依，从而无勤地生起止观的体验。因此，要交替地运用收紧和放松。将正念和觉性安住在自然状态中。安住在显现不间断，但又远离对境的执着和分别的状态中。无论何时生起分别念，都要以持续的正念，让分别念自然解脱。这样修习，即使在禅修体验消失或从入定中起座时，也要让觉性缓慢而放松。变得松弛，显现昏沉，如果不特意将觉性投入到对境中，就会变得茫然无措，一片空白。如果生起一种明晰而无分别的状态，那就是生起了止观。从那时起，身心的轻安之乐也会逐渐生起。因此，要修习直到轻安和不可动摇的止观变得稳固为止。 第二，寻找胜观：在这样的入定状态中，切断分别念的蔓延。当心安住在一起时，观察安住的自性是什么样的？是存在还是不存在？是实物还是非实物？形状、颜色、一或多等等，要好好地观察和分析。不要只是看例子或听别人的说法，而是要让流动的分别念融入到安住中。安住的自性是显现而无自性，明晰而无所执，在体验的同时又无法言说的赤裸觉性。当胜观看到这一点时，就是见到了自性，因此要进行介绍。第三，介绍双运：虽然止观这两个词不同，但实际上，它们的本质是一个，只是从不同的角度进行区分。当心自然地放松时，分别念自然地平息，并安住在无分别的状态中，这就是止观。观察它的自性，会发现无法用语言描述它是什么样的，也无法用心去思考，无法用智慧去分析，也无法用语言来表达。虽然没有执着，但明晰而无碍的觉性却清澈、清醒、赤裸。虽然没有看到，但却有一种能见；虽然没有体验，但却有一种能体验。虽然只有一个，却无法说出它是什么，这就是胜观。因为这两者的本质没有区别，所以要各自认识心的自性。
English
If many thoughts arise like waves, relax and release the thoughts, holding them with mindfulness. In this way, no matter how thoughts arise, they will become the support for the mind to abide, and the experience of shamatha-vipassana will arise effortlessly. Therefore, alternate between tightening and loosening. Keep mindfulness and awareness in their natural state. Abide in the state where appearances are uninterrupted, yet free from clinging and conceptualization of objects. Whenever thoughts arise, let them naturally dissolve with continuous mindfulness. By practicing in this way, even when the meditation experience fades or when rising from samadhi, let awareness be slow and relaxed. Become loose, appearances become dull, and if awareness is not intentionally directed towards objects, it will become confused and blank. If a state of clarity and non-conceptuality arises, then shamatha-vipassana has arisen. From that point on, the bliss of physical and mental pliancy will gradually arise. Therefore, practice until pliancy and unwavering shamatha become stable. Second, seeking vipassana: In such a state of samadhi, cut off the proliferation of thoughts. When the mind abides together, observe what the nature of that abiding is like. Does it exist or not exist? Is it a substance or non-substance? Shape, color, one or many, etc., examine and analyze well. Do not just look at examples or listen to others' words, but let the flowing thoughts dissolve into the abiding. The nature of abiding is appearance without inherent existence, clarity without grasping, and naked awareness that cannot be expressed while being experienced. When vipassana sees this, it is seeing the nature, so it should be introduced. Third, introducing union: Although the terms shamatha and vipassana are different, in reality, their essence is one, only distinguished from different perspectives. When the mind relaxes naturally, thoughts naturally subside and abide in a non-conceptual state, this is shamatha. Observing its nature, one finds that it cannot be described in words, nor can it be thought of with the mind, nor can it be analyzed with wisdom, nor can it be expressed in language. Although there is no grasping, the clear and unobstructed awareness is clear, awake, and naked. Although there is no seeing, there is a potential to see; although there is no experience, there is a potential to experience. Although there is only one, it cannot be said what it is, this is vipassana. Because the essence of these two is inseparable, one must recognize the nature of the mind for oneself.
Tibetan
པའི་གཤིས་སུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ནི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་སྟེ། མདོར་ན་སེམས་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་སྟོང་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན། མེད་བཞིན་དུ་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་གསལ་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སྟོང་གསལ་དབྱེར་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྗེན་པ་ནི་མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་ ལུགས་འདི་ཁོ་ན་ལས་མ་འདས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་དེས་གདོད་མ་ནས་རང་ལ་བབས་ཀྱིས་གནས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྒྲིབས་ཏེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། ད་རེས་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་རྣམ་རྟོག་མི་འགྱུ་པ་ཞི་གནས་ཀྱིས་ཟིལ་མནན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷག་མཐོང་གིས་མཚངས་བཙལ། ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་དུ་ངོ་སྤྲད་པས་རང་བབས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གྱི་གདམས་ངག་ཅེས་མཚན་དུ་གསོལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ནི། དེ་ལྟར་ངོ་འཕྲོད་ནས་མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པས་ཉམས་དང་རྟོགས་པ་དབྱར་གྱི་མྱུ་གུ་བཞིན་སྐྱེ། རྒྱུད་ལ་ཉམས་རྟོགས་ཇི་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཤུགས་ཆུང༌། ངེས་འབྱུང་རྩོལ་མེད་དུ་ཤར། སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་མེད་དུ་འབྱོངས། མོས་གུས་བཟོད་མེད་དུ་འབར། སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་པས་གེགས་དང་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ། རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཞིབ་པར་རང་གི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་རིམ་དང་བསྟུན་ནས། བླ་མ་དམ་པ་ཉམས་དང་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྤྱན་སྔར་ཞུ་ཞིང༌། དེས་ཀྱང་ངོ་སྤྲོད་དང༌། གེགས་སེལ་དང༌། བོགས་འདོན་གྱི་གདམས་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ལྟར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །མཁས་པ་ལས་འོང་གྲུབ་པའི་མྱང་པས་བརྒྱན། །ཉམས་ལེན་བྱིན་རླབས་བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པའི། གདམས་པ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བའི་ལེགས་བྱས་ཀྱིས། མཁའ་ཁྱབ་འགྲོ་ཀུན་ཡེ་ཤེས་མཆོག་བརྙེས་ཤོག །ཅེས་ཀུན་མཁྱེན་བོ་དོང་པ་ཆེན་པོའི་ ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟབ་གསལ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གྱིས་ཁྲིད་རིམ་ཀུན་མཁྱེན་འཆི་མེད་དབང་པོའི་གསུང་རབ་དང༌། བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ལུང་ཇི་ལྟ་བར་མདོར་བསྡུས་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་ཟིན་བྲིས་སུ་བགྱིས་པ་དགེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའང་མཉྫུ་གྷོ་ཥས་སོ། །སརྦ་དཱ་ཀལྱཱ་ཎཾ་བྷ་བ་ཏུ། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཅུ་བདུན་པ། ཀུན་མཁྱེན་བོ་དོང་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་ཡིག་གྲུབ་པའི་ཞལ་ལུང་བདུད་རྩིའི་སྙིང་པོ།
Chinese
将心的本性不加改造地安住，是止观双运。简言之，心无所执，空性是心的自性；虽无而显现一切，光明是心的特征；空明无别的赤裸觉性，是未改造的心的本体，即佛陀的心，众生的心，有实与无实的实相，未超出此，故称大手印自性俱生智。如此的实相，从原始以来就自然具有，却被分别念所遮蔽而未能认识，故在轮回中流转。如今，以上师的口诀，以止住不动的寂止来压制分别念，以胜观来寻觅心的本体。止观双运，在刹那间认识觉性，与那自然本具的实相无二无别地结合，因此被称为大手印俱生和合的窍诀。三、后行：如此认识之后，在一切行住坐卧中，精勤修持止观双运的禅定河流般的瑜伽，证悟如夏天的苗芽般增长。证悟在相续中增长多少，烦恼就减弱多少，出离心不费力地生起，慈悲心无偏地扩展，虔诚心无法抑制地燃烧，了知空性是因果，因果是缘起，因此一切障碍和错谬都自然解脱。自他二利自然成办。详细地，应按照自己的经验生起次第，在上师殊胜的证悟面前禀告，他也以认识、遣除障碍和提升的教导来摄受，依此一心一意地精进，以此为基础，就能圆满地成就道地的功德。贤者所出，以成就者的经验来庄严，以修行加持的传承来具足，以窍诀精要浓缩的善行，愿虚空遍布的一切众生证得殊胜的智慧！这是全知布顿大师的宗派的大手印深奥明晰，以及俱生和合的引导次第，全知不败怙主的著作，以及上师的口传。
English
To leave the nature of the mind uncorrected is the union of calm and insight. In short, the mind without grasping is emptiness, the nature of the mind; though absent, whatever arises is clarity, the characteristic of the mind. The naked awareness of emptiness and clarity inseparable is the essence of the uncorrected mind, the heart of the Buddha, the mind of sentient beings. The reality of existence and non-existence does not go beyond this, so it is called the Great Seal of innate wisdom. Such a state has been naturally inherent from the beginning, but is obscured by conceptualization and not recognized, so it wanders in samsara. Now, with the guru's instructions, suppress conceptualization with the stillness of calm abiding, and seek the essence of the mind with insight. The union of calm and insight, recognizing awareness in an instant, combines inseparably with that naturally inherent state, so it is called the Great Seal of innate union instruction. Third, the aftermath: Having recognized this, in all activities, diligently practice the yoga of the river-like flow of calm and insight union meditation, and experience and realization will grow like summer sprouts. The more experience and realization grow in the continuum, the less the afflictions, renunciation arises effortlessly, compassion expands impartially, devotion blazes uncontrollably, and knowing emptiness as cause and effect, and cause and effect as interdependence, all obstacles and errors are naturally liberated. The two benefits of self and others are naturally accomplished. In detail, according to the stages of one's own experience, report to the venerable guru who is distinguished by experience and realization, and he will also guide with instructions for recognition, removing obstacles, and enhancement, and based on this, diligently strive with one-pointedness, and based on this, the qualities of the grounds and paths will be completely perfected. Adorned with the experience of accomplished ones from the wise, endowed with the lineage of practice blessings, with the virtuous deeds condensed from the essence of the instructions, may all beings pervading space attain supreme wisdom! This is the profound and clear Great Seal of the omniscient Butonpa's tradition, and the union-born guidance sequence, the writings of the omniscient Undefeated Protector, and the oral instructions of the venerable guru.
Chinese
将此见解简要地归纳为要点并记录下来，愿吉祥！这是曼殊高喀（文殊菩萨）所说。愿一切时中吉祥！
English
May it be auspicious that this view is briefly summarized into essential points and recorded! This was said by Manjughosha (Manjushri). Sarva dā kalyāṇaṃ bhava tu. (May there always be auspiciousness!)