Tibetan
ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང༌། གང་དུའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ངང་དུ། ཟབ་མོ་དོན་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ཐོག་བབས་གསུམ་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་སྒོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སོགས་ཏེ། དང་པོ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་འགྲོ་ བ་ལ། རྒྱ་མཚོ་དང་མཉམ་པའི་བསམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མདུན་དུ་བཞག་པ་སྟེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རི་རབ་དང་མཉམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པར་དམ་བཅའ། གཉིས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། བསམ་སྦྱོར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དཔྱད་ཅིང་དམིགས་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་ཡེངས་པར་རྟག་ཏུ་བལྟ་ཞིང༌། གསུམ་པ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི། ཡིད་དམ་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་དང༌། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་རང་གི་སེམས་སྤྲོས་པས་དུབ་པ་བདེ་ཆེན་གྱི་ངང་དུ་ངལ་གསོ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྣམ་རྟོག་ཐོག་བབས་གསུམ་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་ལམ་དུ་སློང་བ་ནི་བུ་ཉོན་སོགས་ཏེ། བུ་ཞེས་རང་གི་སྲས་ལ་ཉེ་བའི་མཚན་ནས་བོས་ཏེ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག་ཅེས་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་གདམས་ནས་གང་མཉན་པར་བྱ་བ། དང་པོ་ལམ་དུ་བསླང་བྱ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གང་དང་གང་ཤར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ལམ་དུ་བསླང་ན་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདིར་ཐོག་མར་བདག་མ་བཅིངས། མཐར་བདག་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་སྣོད་དུ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ན་ཆུ་སྣོད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་བཅིངས་པའང་མེད། སྣོད་ཆགས་ནས་ཆུ་བོ་བ་ན་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་གྲོལ་བའང་མེད་དེ་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་པ་བཞིན། རྣམ་རྟོག་ཤར་ཙམ་ནས་ཆོས་ཉིད་རང་མལ་ལས་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་སློང་བའི་ཉམས་ལེན་ནི། དང་པོ་མ་ཡེངས་པར་བཞག་པ་རལ་བསྐོར་མཁན་གཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ། བར་དུ་མ་བཅོས་པར་བཙའ་བ་ལ་མཁས་པ་གླང་རྫི་མཁས་པས་གླང་པོ་ཆེ་སྐྱོང་བ་ ལྟ་བུ། ཐ་མར་རང་དགར་བཏང་བ་ལ་མཁས་པ་རྫིང་ཐོག་ནས་བྱ་འཕུར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་རྒྱས་པར་ཁྲིད
Chinese
无漏的大乐，以及自性光明，于任何处皆无分别，如是乐明无分别之果显现之状态中，以甚深义理上智慧之眼完全清净之瑜伽士善者们，应恒常安住于等持。第二，以结合初中后三者成就之修行圆满教授，即大悲等。第一，方便之结合，如虚空般之有情，以如海般之意乐大悲心置于前方，即先导，誓愿追随如须弥山般之菩萨广大行持。第二，智慧之结合，即于彼思与行之自性，以各别观察之智慧观察，且不散乱于所缘而恒常观照。第三，加持之结合，即观修本尊，并以上师瑜伽之门祈请。如是之结合，能令修行者们于自心戏论所疲惫时，于大乐之状态中休息。第三，以分别念初中后三者，将修行之违缘转为道用，即子听等。以“子”之语，以亲昵之名称呼唤自己之子，告诫云“汝听”，即不散乱于他处而教诫应听闻者。第一，应转为道用者，即汝相续中所有生起之分别念皆是。第二，彼转为道用则能之理由，即分别念彼者，于此轮回大海中，最初未束缚我，最终亦未解脱我之故。譬如水器中显现月亮之影像时，水器亦未束缚影像，器坏水流逝时，月亮之影像亦未解脱，如虚空之月未曾动摇自性。分别念生起之时，法性亦未曾动摇自性之故。第三，如何转为道用之修持，第一，不散乱而安住，如理发师投入战场。中间，不作改变而紧抓，如善于调伏之牧童调伏大象。最后，任其自然放任，如善于之人于池塘边放飞鸟雀。彼等乃广说之引导。
English
The great bliss without outflows, and the self-luminous nature, without any conceptualization anywhere. In the state where the fruit of such bliss, clarity, and non-conceptualization is manifest, the good yogis with the eye of wisdom completely purified in the profound meaning should always remain in equipoise. Second, the introduction to the perfection of practice, which is accomplished by the three combinations of beginning, middle, and end, such as great compassion. First, the combination of means: for beings equal to the sky, placing great compassion, a mind equal to the ocean, in front, that is, going ahead, vowing to follow the vast conduct of the Bodhisattva, which is equal to Mount Meru. Second, the combination of wisdom: constantly observing without distraction the very nature of that thought and action, examining with the wisdom of individually discriminating and knowing the object. Third, the combination of blessings: meditating on the chosen deity and supplicating through the door of Guru Yoga. Such a combination allows practitioners to rest in the state of great bliss when they are tired of their own mental fabrications. Third, transforming the obstacles to practice into the path through the three combinations of beginning, middle, and end of conceptual thoughts, such as "son, listen." Calling one's own son by a close name, saying, "You listen," that is, instructing without distraction to what should be listened to. First, what should be transformed into the path: all the conceptual thoughts that arise in your mindstream. Second, the reason why it is possible to transform it into the path: because that conceptual thought did not initially bind me in this great ocean of samsara, nor did it ultimately liberate me. For example, when the image of the moon appears in a water vessel, the water vessel does not bind the image, and when the vessel breaks and the water flows away, the image of the moon is not liberated either, just as the moon in the sky does not move from its own nature. From the moment a conceptual thought arises, the nature of reality does not move from its own place. Third, the practice of how to transform it: first, remaining without distraction, like a barber entering the battlefield. In the middle, grasping without alteration, like a skilled elephant trainer training an elephant. Finally, letting go at will, like a skilled person flying a bird from a pond. These are the extensive instructions.
Tibetan
་ཡིག་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །གདམས་པ་འདི་ནི་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ། རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་སློང་བའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་ན། ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་གིས་མཚམས་སྦྱར་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་གི་སེམས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་དུབ་པར་གྱུར་པ་ཐབས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་གཉུག་མ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་སུ་ངལ་གསོལ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གདམས་པའོ། །གཉིས་པ་དབང་པོ་ཐ་མའི་ངོ་སྤྲོད་ལ་གསུམ། དབང་པོ་ཐ་མའི་རབ་ལ་རིག་དྲི་མ་མེད་པར་བསྟན་པ་སྦྱོར་བ་གསུམ་ངོ་སྤྲོད། །ཐ་མའི་འབྲིང་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྩ་བ་བཅད་པ་སྒོ་མོ་གསུམ་གྱི་ངོ་སྤྲོད། ཐ་མའི་ཐ་མ་ལ་མཚན་མ་དབྱིངས་སུ་བསྟིམ་པ། དགག་སྒྲུབ་གསུམ་གྱི་ངོ་སྤྲོད་དོ། །དང་པོ་ལའང་གསུམ་ལས། དང་པོ་དཔེ་དོན་གསུམ་རོ་སྙོམས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྟོན་པ་ནི། གཟུགས་བརྙན་སོགས་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་དང་གཟུགས་དངོས་དང༌། བྲག་ཅ་དང་སྒྲ་དངོས། དབང་པོས་དངོས་སུ་མཐོང་བ་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡིད་ལ་ལེགས་པར་དཔྱད་པས། རྣམ་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་སོགས་སྣང་ཞིང༌། ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་དངོས་སོགས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ཙམ་ནས་བདེན་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པས་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པ་ན་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཞི་གནས་ འགྲུབ་པས་ན་དེ་དང་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བར་གྲུབ་པ་དང༌། མཚན་མ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཟད་པར་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཉམས་སུ་བླང་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་བསྒོམ་བྱའི་དངོས་པོ་རྩེ་གཅིག་པས་མདུན་དུ་བྱ། བར་དུ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་རང་ངོ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སོར་བཞག །མཐར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པས་བློའི་སྤུ་རིས་ཟད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་སྒྲོན་མེ་སྤར་བས་སྒྲིབ་གཡོགས་ཀྱི་མུན་པ་བསལ་བ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་དང་སོགས་ཏེ། འགྱུ་བ་གང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་དང༌། མཐར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་རྟེན་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློའི་འཛིན་པ་ཞི་བའི་ངང་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྒྱུད
Chinese
如文字所出。此诀窍乃此论之精要中之精要，是使分别念转为道之殊胜方便。故以“嗟呼”之惊叹语作引，劝诫一切有情自无始以来，其心已于轮回苦海中疲惫不堪，依此法要，于本初自性光明之界中安息。二是下根者之介绍，分三：下根之利者，介绍显示无垢之觉性，即三结合之介绍；下根之中者，介绍断除能取所取之根本，即三门之介绍；下根之钝者，介绍将相融入法界，即破立三者之介绍。初者亦分三，初者以三喻义等味，宣说止观双运：如影像等，影像与实物，回声与真声，以根识所亲见，以及梦中之体验，于追忆之念中善加观察。相为影像等显现，体为实物等，然亦自性不成立，知晓一切法唯是显现而无有真实。由是，生起贪嗔之境皆自性不成立，以有境之识知晓无实，则能取所取皆于自处解脱。依此，能成就心一境性之止，故成立彼与彼生之关系。且当修习耗尽舍弃相之方便之胜观，初于面前安立所修之对境一境性，中于一境性中，由自识本面而安住，终以彼之所缘，令心之细微分别亦耗尽。二是燃起三慧之明灯，遣除遮蔽之黑暗：如各别思维等，于所知一切动摇，以各别思维之智慧分析，知晓无自性，终了知各别思维之智慧亦离所依，于所知与能知之心的执着寂灭之状态中，恒常不断地修习，生起智慧之流。
English
As it appears in the text. This instruction is the essence of the essence of this treatise, a special method for transforming discursive thoughts into the path. Therefore, it is introduced with the exclamation "Alas!" to advise all sentient beings who, from beginningless time, have been exhausted in the ocean of suffering of samsara, to rest in the realm of primordial, naturally luminous nature by relying on such a method. Second, the introduction for those of lower faculties is divided into three: For the sharpest of the lower faculties, the introduction reveals the stainless awareness, which is the introduction of the three unions; for the middling of the lower faculties, the introduction cuts off the root of grasping and being grasped, which is the introduction of the three doors; for the dullest of the lower faculties, the introduction dissolves characteristics into the dharmadhatu, which is the introduction of the three negations and affirmations. The first is also divided into three. First, the three examples and meanings are of equal taste, explaining the union of calm abiding and insight: such as images, etc., images and real objects, echoes and real sounds, what is directly seen by the senses, and experiences in dreams, are well examined in the mind of recollection. The appearance is the appearance of images, etc., and the essence is real objects, etc., but they are also not established by nature. Having understood that all phenomena are merely appearances and have no truth, all objects that give rise to attachment and aversion are not established by nature. When the knowing consciousness knows that there is no reality, all grasping and being grasped will be liberated in their own place. Based on this, calm abiding, in which the mind remains in one-pointed concentration, is accomplished, so the relationship of that and that arising is established. And one should practice the application of insight meditation to exhaust the means of abandoning characteristics. First, place the object of meditation, which is one-pointed, in front. In the middle, remain in that one-pointedness by recognizing one's own face. Finally, exhaust the subtle distinctions of the mind with that object of focus. Second, dispel the darkness of obscurations by lighting the lamp of the three wisdoms: such as individual discrimination, etc. By analyzing all movements of knowing with the wisdom of individual discrimination, one knows that they are without nature. Finally, one knows that the wisdom of individual discrimination is also separate from its basis. In the state of pacifying the grasping of the knowable and the knowing mind, constantly and continuously meditate, and the stream of wisdom will arise.