Tibetan
ར་ཞིང་འཁྲུལ་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཀློད་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀློད་ནས་གཞག་ཐབས་དང༌། ཞར་ལ་གེགས་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་བརྒྱབ་ཏུ་དོར། ཏིང་ངེ་འཛིན་འོང་དུ་རེ་བ་དང༌། མ་བྱུང་གིས་དོགས་པ་ཡེ་མི་བྱ། བློས་རྟོག་དཔྱོད་གང་ཡང་མི་བཏང༌། དགའ་མི་དགའ་མཚན་རྟགས་ཅི་ཡང་མི་བཟུང༌། རྟོག་དཔྱོད་རེ་མ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཉིད་འཁྲུལ་ཡིན་པས་སེམས་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་རང་ཀློད་དོ། །རང་ལ་རང་ཀློད་དེ་བཞག་པས་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཆར་ལུགས་གཅིག་ཡོད། འཆར་ལུགས་དེ་གང་ཡིན་ན་བཅའ་བཅོས་ཕྱར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན། མ་བཅོས་པ་རྟོག་པ་ལ་མ་བཅོས་པར་ཀློད་པ་ཐབས་ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དེ་ཡིན་ནོ། །བཅོས་སུ་མེད་པ་ལ་ཀློད་པས་ཀྱང་ཅི་ཕན་ཞེས་ནི་མི་བསམ་སྟེ། མདའ་འབེན་དུ་ཕོག་པ་ལ་མདའ་ཚ་བར་བརྗོད་པ་ལྟར་མ་བཅོས་པའི་ཐོག་ཏུ་ཀློད་པ་ལ་འབབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། མ་བཅོས་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི། །དེ་ཉིད་མཉམ་པར་རྟོགས་འདོད་ན། །ཡུལ་ལ་ཡིད་ནི་མི་སྤྲོ་བར། །ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་ལྷན་གྱིས་ཞོག །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་གེགས་བསལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཀློད་ནས་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་གི་འགྱུ་འཕྲོ་ཆད་ནས་ལྷན་ཆམ་གྱིས་མི་རྟོག་པ་རྐྱང་པར་འགྲོ་སྟེ། དེ་ནི་གཉིས་འཛོམས་བཀག་པའི་གླེན་སྒོམ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལ་མི་བཞག་པར་དེའི་གཉེན་པོར་རིག་པ་ཧུར་གདོན་ཏེ་རིག་གེ་ཡེར་རེ་སེང་ངེ་དཔང་གཏོད་ལ་བཞག་གོ །དེའི་ཚེ་ཡང་རིག་པའི་རང་གདངས་ཤར་བས་གསལ་ཆ་སྐྱེས་པ་ལ་འབྲལ་མི་ཕོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་གསལ་བ་མཚན་མར་ འཛིན་པའི་གཉིས་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལ་མི་བཞག་པར་དེའི་གཉེན་པོར་ཤེས་པ་འཕངས་སྨད་ལ་སྤུ་རིས་གང་དང་ཡང་མ་འདྲེས་པར་བཞག་གོ །དེའི་ཚེ་ཡང་རིག་པ་ཤེས་སྙོམས་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་ན་བདེ་སོང་ངེ་འཆར་ཏེ། དེ་ནི་བློས་བྱས་རང་བྱུང་གི་བདེ་ཉམས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ཡང་མི་བཞག་པར་བློ་ཉམས་ཅི་བདེར་རང་ཡན་དུ་བྱམས་ཙེར་བཏང་ངོ༌། །དེ་ཡང་བདེ་ཉམས་སྐྱེས་པ་ལ་མ་ཞེན་སྙམས་ཡང་བདེ་བའི་ཆ་ལ་འབྲལ་མི་ཕོད་པའི་ཞེན་པས་བཅིངས་རྒྱུ་གཅིག་བྱུང་ལ། ཞེན་ན་ཞེན་ཆོས་ཕྲ་མོ་ཁོང་དུ་ཞེན་ཅིང་འདོད་པ་ལས་སྲིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་ལ་ཞེན་པས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་ལྷུང་ཞེས་བྱའོ། །གསལ་བའི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ལ་མ་ཞེན་ཡང་གསལ་བའི་ཆ་ལ་འབྲལ་མི་ཕོད་པའི་ཞེན་པས་བཅིངས་རྒྱུ་གཅིག་བྱུང་ལ། ཞེན་ན་ཞེན་ཆོས་ཕྲ་མོ་ཁོང་དུ་སོང་བས་ཞེན་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ལས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སྲིད་པ་འགྲུབ་སྟེ། གསལ་བ་ལ་ཞེན་པས་གཟུགས་ཁམས་དག་ཏུ་གོལ་ཞེས་བྱའོ། །མི་རྟོག་པའི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ལ་མ་ཞེན་སྙམ་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ཆ་ལ་འབྲལ་མི་ཕོད་པའི་ཞེན་རྒྱུ་གཅིག་བྱུང་བས་ཞེན་ཆོས་ཕྲ་མོ་ཁོང་དུ་མ་སོང་བའི་མི་སྲིད་པས། ཞེན་བཅས་ཀྱི་ལས་ཕྲ་བས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྲིད་པ་འགྲུབ་སྟེ། མི་རྟོག་བསྒོམ་པ་ལ་ཞེན་པས་གཟུགས་མེད་དུ་འགྲོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བདེ་གསལ་མི་རྟོགས་པ་གསུམ་ལ་ཞེན་པ་དང་བཅས་ན་སྲིད་པ་གསུམ་ལས་ཐར་པའི་དུས་མི་སྲིད་པས། ཞག་ལ་འཆར་ཡང་འཆར་བར་མ་ཞེན་པས་རིག་པ་མ་བཅོས་པར་ལྷོད་ཀྱིས་འཇོག་པ་གལ་ཆེའོ། །བཞག་པས་བཞག་རྒྱུ་མེད་དེ་མ་བཞག་པའི་གནས་པ་ཆེན་པོ། གནས་ཀྱང་གནས་པ་མེད་དེ་མི་གནས་པའི་སྒོམ་པ་དམ་པ། བསྒོམ་ཀྱང་བསྒོམ་མཁན་མེད་དེ་མ་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་བླ་ན་མེད་པའོ། །དེའི་རྗེས་གར་དུ་ཧྲིག་གེ་བཞག་པ་དང༌། ཐ་མར་ཕྱམས་ཙེར་བཏང་བ་ནི་སྔ་མའི་འགྲོས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལས་དང་པོ་པས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཁ་ལ་གཉེར་བྱེད་པས་ཁ་ལ་བཅོས་པ་ལྟར་མཐོ་དམན་ཁད་ཀྱིས་མཉམ་ཞིང༌། གསེར་འཇལ་བ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་སྲང་ལྟར། མཉམ་ཁད་དེ་གནས་པ་ལ་རང་སེམས་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པའི་གཉུག་མ་ངོས་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་གསུང་གི་བདུད་རྩི་དང་བཅས་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་དང་ཡུན་རིང་པོ་ནས་རང་གིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལས་ངོ་འཕྲོད་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་གསུམ་ནི། ངོ་འཕྲོད་པའི་རྗེས་ཡུན་རིང་དུ་མི་འབྲལ་བའི་ཐབས་དང༌། སྣང་བ་ལམ་དུ་སློང་བའི་ཐབས་དང༌། ཅི་བྱས་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་དང་གསུམ་ལྡན་དགོས་པ་ལས། །དང་པོ་ནི། དངོས་གཞི་ངོ་སྤྲད་ཉམས་ཀྱི་རྩིས་བཟུང་ལ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་གང་ཤར་ཤར་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། རང་ངོ་འཕྲོད་པས་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ངང་ལ་བདེ་སྡུག་ལས་སོག་པ་ཅི་བྱུང་ཚད་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་སྦྱོང་ཞིང་མི་འགོག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་ངོ་ཤེས་པས་རང་གྲོལ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ནམ་མཁའ་དག་མཉམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གྲོལ་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོས་ལ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཞེན་མེད་ཀྱི་ངང་ལས་འབྲལ་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་དང་དུ་ལེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱས་པར་ཁྲིད་ཡིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་
Chinese
将会受用田地的幻象。如何放松的方法有两种：放松后安住的方法，以及顺便遣除障碍。第一种是：将世间的事情抛在脑后，期望能进入禅定，但也不要担心没有进入。不要让心产生任何思虑，不要执着于喜欢或不喜欢等任何征兆。即使是细微的思虑，也都是分别念的幻象，因此要让心自然地放松在自己的本性中。当心自然地放松在自身中时，自然会有一种显现的方式。那种显现的方式就是不做任何人为的造作。不对念头进行任何造作而放松，这也是方法深奥的原因。不要认为放松于无法改变的事物上有什么用处，就像箭已射中靶心，再说箭很烫一样，在不做作的状态中放松就叫做安住。正如所说： 不做作之法乃万法之基， 若欲平等证悟此真谛， 莫将心意散于外境上， 放松安住，任其自然住。 第二是遣除障碍：像那样放松安住后，分别念的波动停止，会完全陷入无念的状态，那是阻止二元对立的愚痴禅修。因此，不要停留在那种状态，而要以觉性作为对治，提起觉性，警觉、清醒地安住。那时，由于觉性的自性光芒显现，会对所产生的明分生起执着，那是执着于明相的二元对立。因此，不要停留在那种状态，而要以智慧来对治，让智慧不与任何细微的分别念相混杂地安住。那时，觉性与智慧相融合，在什么也不执着的境界中，会感到一种轻松的快乐，那是造作出来的或自然产生的快乐体验。因此，也不要停留在那种状态，而是要随心所欲地放松身心。即使没有执着于快乐的体验，但仍然会对快乐的感受产生不舍的执着，这就会产生一种束缚。如果执着，就会执着于细微的执着，并从欲望中增长轮回的烦恼，所以执着于快乐就被称为堕入欲界。即使没有执着于明亮的体验，但仍然会对明亮的感觉产生不舍的执着，这就会产生一种束缚。如果执着，就会执着于细微的
English
It will be enjoying the illusion of the field. There are two ways to relax: the method of relaxing and then abiding, and incidentally eliminating obstacles. The first is: throw worldly affairs behind you, hope to enter samadhi, but don't worry about not entering. Don't let the mind produce any thoughts, don't cling to any signs such as liking or disliking. Even subtle thoughts are illusions of conceptualization, so let the mind naturally relax in its own nature. When the mind naturally relaxes in itself, there will naturally be a way of manifestation. That way of manifestation is to not make any artificial creations. Relaxing without making any artificial creations on thoughts is also the reason why the method is profound. Don't think that relaxing on things that cannot be changed is of any use, just like saying that the arrow is hot after it has hit the target, relaxing in the state of non-doing is called abiding. As it is said: The basis of all phenomena is non-doing, If you want to realize this truth equally, Don't scatter your mind on external objects, Relax and abide, let it abide naturally. The second is to eliminate obstacles: after relaxing and abiding like that, the fluctuations of conceptualization stop, and you will completely fall into a state of non-thought, which is the foolish meditation that prevents duality. Therefore, do not stay in that state, but use awareness as an antidote, raise awareness, and abide alertly and clearly. At that time, because the self-nature radiance of awareness manifests, you will become attached to the clarity that arises, which is the duality of clinging to the sign of clarity. Therefore, do not stay in that state, but use wisdom as an antidote, and let wisdom abide without being mixed with any subtle conceptualizations. At that time, awareness and wisdom are integrated, and in the state of not clinging to anything, you will feel a relaxed happiness, which is a fabricated or naturally arising experience of happiness. Therefore, do not stay in that state either, but relax your body and mind as you please. Even if you are not attached to the experience of happiness, you will still have an attachment to the feeling of happiness, which will create a bondage. If you are attached, you will be attached to subtle attachments, and the afflictions of samsara will increase from desire, so clinging to happiness is called falling into the desire realm. Even if you are not attached to the experience of brightness, you will still have an attachment to the feeling of brightness, which will create a bondage. If you are attached, you will be attached to subtle
Chinese
进入其中，由于执着，以执着的业力成就色界的有。执着于光明，被称为堕入色界。即使认为没有执着于无分别的体验，但由于产生了一种无法脱离无分别部分的执着因素，没有进入微细的执着之法，因此不可能。即使以微细的执着之业，也能成就无色界的有。执着于修习无分别，被称为进入无色界。如此，如果对乐、明、无分别三者都执着，就不可能有从三有中解脱的时候。即使在光明中显现，也不要执着于显现，不矫正觉性，放松地安住非常重要。安住时没有安住之物，这是未安住的大安住。安住也没有安住，这是不安住的殊胜禅修。禅修也没有禅修者，这是未禅修的无上三摩地。 之后，随意地放松，最后完全放开，这应该通过之前的步骤来了解。如此，对于初学者来说，平等安住就像一个人用手在脸上揉搓一样，通过高低的细微差别来达到平等，就像用校准好的秤来称量黄金一样。在这种平等的状态中，自心会认识到未矫正的本性。据说，这也要依靠殊胜上师的加持，以及包含语言甘露的教导，以及长期以来自己精进积累的福德才能认识到。第三，后续的三种行为是：认识之后，需要具备长久不分离的方法，将显现转化为道用的方法，以及所做的一切都转为利他的方法。第一种是：在根本上，将认识的体验视为根本，将显现的各种事物都结合起来，并加以体验。第二种是：由于认识了自性，在认识自性的状态中，无论发生什么苦乐，都要练习它本身的力量，不要阻止它。第三种是：认识自性而获得自解脱，发愿一切众生如同虚空般平等，都获得自解脱。身语意三门的一切行为，都要以无执着的状态，以不离的慈悲心来承担利他之事。如是说。详细内容应在引导文中了解。第二，总的来说，对于上、中、下三种根器的
English
Entering into that, due to attachment, the existence of the form realm is accomplished through the karma of attachment. Attachment to clarity is called falling into the form realm. Even if one thinks there is no attachment to the experience of non-conceptuality, because a factor of attachment arises that cannot be separated from the aspect of non-conceptuality, it is impossible not to enter into the subtle dharma of attachment. Even with subtle karma of attachment, the existence of the formless realm is accomplished. Attachment to meditating on non-conceptuality is called entering the formless realm. Thus, if one is attached to bliss, clarity, and non-conceptuality, there is no time to be liberated from the three existences. Even when appearances arise in luminosity, it is important not to be attached to the appearances, but to rest naturally without manipulating awareness. Resting without anything to rest upon is the great abiding. Abiding without abiding is the supreme meditation of non-abiding. Meditating without a meditator is the unsurpassed samadhi of non-meditation. After that, resting loosely wherever one is, and finally letting go completely, should be understood through the previous steps. Thus, for a beginner, settling evenly is like a person rubbing their face with their hand, achieving evenness through subtle differences in height and depth, like weighing gold with a well-calibrated scale. In this state of evenness, one's own mind will recognize its uncorrected nature. It is said that this also depends on the blessings of the noble guru, the nectar of speech-like teachings, and the accumulation of merit that one has diligently practiced for a long time. The third, the three subsequent activities, are: after recognition, one needs to have the means to not be separated for a long time, the means to transform appearances into the path, and the means to transform everything done into benefiting others. The first is: fundamentally, taking the experience of recognition as the basis, combining the various appearances that arise and experiencing them. The second is: because one has recognized one's own nature, in the state of knowing one's own nature, whatever happiness or suffering arises, one should practice its inherent power and not obstruct it. The third is: having recognized one's own nature and attained self-liberation, one dedicates that all sentient beings, equal to space, may also attain self-liberation. All actions of body, speech, and mind should be undertaken for the benefit of others with a state of non-attachment and with inseparable compassion. Thus it is said. Detailed information should be understood in the guidance manual. Second, in general, for those of superior, middling, and inferior faculties,