Tibetan
་རྦད་ཆོད་ལ་ཐོང༌། ཡིད་ལ་ཅིའང་མི་བསམ། སེམས་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལྟར་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དུ་ཕྱམ་མེ་གསལ་ལེ། ཧྲིག་གེ་བཞག་པས། བདེ་གསལ་མི་ རྟོག་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཆགས་པ་དང༌། སྡང་བ་དང༌། ཞེན་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། བྱིང་རྒོད་ཞུགས་མ་ཞུགས་བརྟག་ལ། སྐྱོན་ཡོན་ཕྱེ་སྟེ་ངོ་སྤྲད་དོ། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་རྒྱུའི་ལྷག་མཐོང་ལ་སེམས་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ནས་བསྒོམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་བདག་གི་སེམས་འདི་གང་ནས་བྱུང་ཞིང་གང་དུ་གནས། གང་དུ་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། འབྱུང་བ་ལྔ་རང་གི་ལུས་ལ་སྐྱེས་སམ། གནས་སམ། འཆིའམ། སྙམ་དུ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ལ་ཁ་དོག་དཀར་དམར་སེར་ལྗང་ཁྲ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་ཡོད་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞིག་སྙམ་དུ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། གཞན་ཡང་བདག་གི་སེམས་འདི་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སམ། ཟླུམ་པོ། གྲུ་བཞི། ཟླ་གམ། ནར་མོ། འཇོང་མོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་སུ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། དབྱིབས་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། སེམས་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རྟོག་པ་སེམས་ཡིན་ཞེས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། གཞན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་ལས་སེམས་བྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་བྱུང༌། ཞེས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། བརྟག་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་ཞིང་བརྟག་དཔྱད་བྱེད། སེམས་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཞིག་གམ་འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞིག །འོན་ཏེ་གསལ་བ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མི་གསལ་བ་ཞིག །འོན་ཏེ་བདེ་བ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མི་བདེ་བ་ཞིག །བདག་ཡོད་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་བདག་ མེད་པ་ཞིག །རྟག་པ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཞིག །ཞི་བ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མ་ཞི་བ་ཞིག་སྙམ་དུ་བརྟག །འོན་ཏེ་སྣང་བ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མི་སྣང་བ་ཞིག་སྙམ་དུ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། གཞན་ཡང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་དེ་ཅི་ལྟ་བུ། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་དུ་ལེགས་པར་རང་གིས་སེམས་ལ་རང་གིས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད། མཉམ་པར་འཇོག་མཁན་གྱི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ལེགས་པར་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་དོ། །དེ་ཡང་སེམས་དེ་དག་གཅིག་གམ། ཐ་དད་དུ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་དོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ། དེ་ཉིད་རིག་པ་འགག་མེད་ཀྱི་རོལ་པ་ཅིར་ཡང་
Chinese
彻底放下，心中什么也不想，心如晴空般澄澈空明，无执著地坦然明亮，静静安住，便生起乐明无念的寂止。对于此寂止，观察是否有贪恋、嗔恨、执着、实执，以及掉举和昏沉是否潜入，分辨其优缺点并加以认识。第二，胜观有三个要点。第一，作为因的胜观，即对心进行观察和分析后进行修习：如此般，我的心从何处生起，又在何处安住，将会在何处止灭呢？对生、住、灭三者的体性进行观察和分析。五大元素是在自己的身体上产生、安住还是坏灭呢？如此般进行观察和分析。此外，心中是否有白色、红色、黄色、绿色、杂色等颜色？或者没有颜色？如此般进行观察和分析。此外，我的心是地、水、火、风、空界的体性吗？是圆形、方形、半月形、长形、椭圆形等形状吗？是没有形状的吗？如此般进行观察和分析。从心中产生分别念是其他吗？或者分别念就是心？如此般进行观察和分析。此外，心是从外境显现中产生的吗？或者外境显现是从心中产生的？如此般进行观察和分析。以观察者的心来观察和分析心。心本身是存在的吗？或者是不存在的？是清晰的吗？或者是不清晰的？是快乐的吗？或者是不快乐的？是有我的吗？或者是无我的？是常恒的吗？或者是非常恒的？是寂静的吗？或者是不寂静的？如此般进行观察。是显现的吗？或者是不显现的？如此般进行观察和分析。此外，安住于等持中的心是怎样的？没有安住于等持中的心又是怎样的？如此般自己好好地用自己的心来观察和分析。对于安住者的觉性之体性也要好好地观察和分析。而且，那些心是一个还是多个呢？如此般进行观察和分析。那时，心的体性是远离生、住、灭三者的，体性本性空性，如同虚空一般，自性光明，那便是觉性无碍的游舞，无论显现什么
English
Completely let go, think of nothing in your mind, let the mind be as clear and empty as a clear sky, openly and brightly without clinging. By staying still, the Samatha of bliss, clarity, and non-thought arises. Examine whether there is attachment, hatred, clinging, grasping, and whether agitation and dullness have entered into it. Distinguish its advantages and disadvantages and recognize them. Secondly, Vipassanā has three points. First, Vipassanā as a cause, which is to contemplate and meditate on the mind after examining and analyzing it: Like this, where does my mind come from, where does it abide, and where will it cease? Examine and analyze the nature of the three: arising, abiding, and ceasing. Do the five elements arise, abide, or perish in one's own body? Examine and analyze in this way. Furthermore, does the mind have colors such as white, red, yellow, green, or mixed colors? Or does it have no color? Examine and analyze in this way. Furthermore, is my mind the nature of earth, water, fire, wind, or space? Is it a shape such as round, square, crescent, long, or oval? Is it shapeless? Examine and analyze in this way. Is conceptual thought different from the mind? Or is conceptual thought the mind? Examine and analyze in this way. Furthermore, does the mind arise from external appearances? Or do external appearances arise from the mind? Examine and analyze in this way. The mind of the observer looks at and analyzes the mind. Is the mind itself existent or non-existent? Is it clear or unclear? Is it pleasant or unpleasant? Is it with self or without self? Is it permanent or impermanent? Is it peaceful or unpeaceful? Examine in this way. Is it apparent or unapparent? Examine and analyze in this way. Furthermore, what is the mind that is in equanimity like? What is the mind that is not in equanimity like? Examine and analyze well with your own mind. Also, examine and analyze well the nature of the awareness of the one who abides in equanimity. Moreover, are those minds one or many? Examine and analyze in this way. At that time, the nature of the mind is free from the three: arising, abiding, and ceasing. Its nature is emptiness by nature, like the expanse of the sky, naturally luminous, that is the unobstructed play of awareness, whatever appears.
Tibetan
འཆར་ཞིང་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གནས་པ་མེད་པ། འགག་པ་མེད་པར་རོ་སྙོམས་པ། ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། རྣམ་པར་འགག་པ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་དུ་མར་འཆར་ཞིང་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པ། བློ་འདས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་མཐའ་དབུས་མེད་པ་ཞིག་འདུག་གོ །ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི། བདེན་པ་བཞི། དགའ་བ་བཞི། ཚད་མེད་བཞི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ས་བཅུ། ལམ་ལྔ། ཐབས་ཤེས་གཉིས། བདེན་པ་གཉིས། སྐྱབས་འགྲོ། བཤགས་པ། སྲུང་བ། སེམས་སྐྱེད། ཚོགས་གཉིས། སྙིང་རྗེ། བསྐྱེད་རིམ། རྫོགས་རིམ། ཞི་ལྷག །དཀོན་མཆོག་གསུམ། སྐུ་གསུམ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ སེམས་རང་ངོ་ཤེས་པོའི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ངོ་བོའི་ལྷག་མཐོང་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སོ་མར་ངོ་སྤྲད་ནས་ཅིག་ཅར་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། སེམས་གཉིས་སྐྱེ་འགག་འཇིག་གསུམ་གྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་གཟུང་འཛིན་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། ངོ་བོ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་གསལ་བ། རྣམ་པ་འགག་མེད་ཀྱི་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དུ་མར་སྣང་ཞིང་གསལ་བ། མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལས་འགྲོལ་བ། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བ། དེ་ཉིད་ལ་བཟོ་བཅོས་མ་བྱས་པས་ལྷུགས་པ། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བྱར་མེད་གང་ཤར་ངོས་འཛིན་དང་བྲལ་བས་འཛིན་མེད། མཉམ་བཞག་གི་ཤེས་པ་ལ་བཅོས་བསླད་དང་བྲལ་བས་ཧད་དེ་བ། མཚན་འཛིན་མེད་པས་སྟོང་སང་ངེ་བ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ས་ལེ་བ། རྣམ་རྟོག་གཟུང་འཛིན་གྱིས་མ་གོས་པས་རྗེན་ནེ་བ། རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པས་ཧྲིག་གེ་བ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་འཛིན་པ་ཞིག་པས་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་ཟང་ཐལ་དུ་ཕྱམ་མེ་བ། རིག་པ་མ་བཅོས་པར་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྣམ་རྟོག་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་སྙིང་མི་འཇུག་པས་རིག་པ་སོ་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྷག་མཐོང་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ངོ་བོ་དངོས་གཞི་ཡིན་ནོ། །ཡང་སེམས་ཉིད་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྱན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཡོངས་ལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་གཟིགས་པས་ན་སྤྱན་རས་གཟིགས་སོ། །རྣམ་རྟོག་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་བློ་འདས་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་མ་འདྲེས་ པ་རང་གསལ་དུ་གཟིགས་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་སོ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་
Chinese
所有显现和现象，无生无住，无灭而平等，本体空性，自性光明，以无碍的觉性显现为多种，显空无别，如虚空般超越思维，光明觉性空性三者无边无际。如果是这样，那么基、道、果三者，见、修、行、果四者，四谛，四喜，四无量，六度，十地，五道，方便智慧二者，二谛，皈依，忏悔，守护，发心，二资粮，慈悲，生起次第，圆满次第，止观，三宝，三身，五智等所有功德，都要善于从认识自心本性的基础上进行认识。然后，第二，对于本体的胜观，将平凡的觉性直接进行认识并立即修持，即：心远离生、灭、坏三边的束缚，从执着自我和他人的能取所取中解脱，本体空性，自性光明，无碍的觉性无处不在地显现和光明，超越能见所见的执着对象，从能修所修的对境中解脱，不作任何意念，远离意念，不对其进行任何改造而放松，远离一切行为而无所作为，不对任何显现进行识别而无所执着，对于禅定的觉性不进行任何改造而坦然，没有名相执着而空荡荡，自性光明而清澈，没有分别念能取所取的沾染而赤裸，自己认识自己而清晰，由于对境和有境的执着消失，显现和心识无别而通透，觉性不加改造地安住于自性中，因此平凡的觉性不会陷入分别念的连续不断，因此称为原始觉性。这是修持胜观的本体和真实基础。此外，心性本身也是观世音，因为以大悲的眼睛无偏地注视着所有的众生，所以是观世音。以远离分别念边际的超思维全知之眼，如观看影像般清晰地照见一切法，所以是观世音。自明智慧
English
All appearances and phenomena are unborn, un abiding, without cessation, and equal in taste. Their essence is emptiness, their nature is clarity, and their unobstructed awareness manifests in many ways, with appearance and emptiness being inseparable. Like the sky, it is beyond thought, and the three, clarity, awareness, and emptiness, are without beginning or end. If that is the case, then one must be skilled in recognizing all the qualities, such as the three bases, paths, and results; the four views, meditations, actions, and results; the Four Noble Truths; the four joys; the four immeasurables; the six perfections; the ten bhumis; the five paths; the two, skillful means and wisdom; the two truths; refuge; confession; protection; bodhicitta; the two accumulations; compassion; the generation stage; the completion stage; shamatha and vipassanā; the Three Jewels; the three kayas; and the five wisdoms, from the basis of recognizing one's own mind. Then, secondly, for the vipassanā of essence, one must directly recognize ordinary awareness as fresh and immediately practice it. The mind is free from the three extremes of arising, ceasing, and destruction, liberated from the grasping of subject and object, which are the clinging to self and other. Its essence is emptiness, its nature is clarity, and its unobstructed awareness appears and is clear in countless ways, without any object. It transcends the object of grasping, which is the seen and the seer. It is liberated from the object of focus, which is the meditated and the meditator. It does not think of anything and is free from thought. It is relaxed because it is not fabricated. It is without action because it is free from all activities. It is without grasping because it is free from identifying whatever arises. It is unadulterated and uncorrected in the awareness of samadhi, so it is still. It is empty and clear because there is no clinging to characteristics. It is clear and bright by its own nature. It is naked because it is not stained by conceptual grasping of subject and object. It is clear because one knows one's own face. Because the grasping of object and subject is destroyed, appearance and mind are inseparable and completely transparent. Because awareness is left in its natural state without fabrication, ordinary awareness does not become entangled in a continuous stream of conceptual thoughts, so it is called fresh awareness. This is the actual essence of practicing vipassanā. Furthermore, the nature of mind is also Avalokiteśvara, because he gazes impartially at all beings with the eyes of great compassion, so he is Avalokiteśvara. With the omniscient eyes of transcendent wisdom, free from the extremes of conceptual thought, he sees all dharmas clearly, like reflections, so he is Avalokiteśvara. Self-aware wisdom.