Tibetan
ད་ལས་བྱུང་བའི་དུས་གསུམ་གྱི་བདག་དེ་ཡིས་བྱས། རྒྱུ་ཡི་གཟུགས་བཞི་ཡིས་བྱས་ན་ནི་གཟུགས་བཞི་པོ་དེ་རང་ཡང་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པས་མི་རྟག་ལ་སྟོང་པས་ན། དེ་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཡང་མི་རྟག་པས་ན་སྟོང་པ་ཡིན་ཅེས་པའོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་དུས་གསུམ་གྱི་བདག་དེ་ཡིས་བྱས་ན། དུས་གསུམ་གྱི་བྱེད་པ་པོ་དེ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་གཅིག་གིས་བྱས་སམ། མེད་པ་ཞིག་གིས་བྱས། དངོས་པོར་ཡོད་པ་གཅིག་གིས་བྱས་ན། དངོས་པོ་ནི་རྫས་ཡིན། རྫས་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཡིན། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་ན། དེས་བསྐྱེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དེ་སྟོང་ཅེས་པའོ། །དངོས་མེད་གཅིག་གིས་བྱས་ན་དངོས་མེད་ཀྱིས་དངོས་པོ་བྱས་པས་ན། ནམ་མཁའ་ཡིས་ཀྱང་མེ་ཏོག་བྱས་པར་རིག་པ་ལམ་བྱས་པར་འདུག་པས་ན། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན་པ་དག་ལ་དྲིས་ཅེས་པ་དེ་དག་གི་བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་བྱས་པའི་བདག་དྲིས་པས་བདག་མེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་སྟེ། ཅེས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་བདག་ཉིད་མ་རྙེད་པ་དེ་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་གཅིག་རང་ཁོ་ན་ཡིན་ནས་བྱས་པ་ལ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་མཐའ་ལ་མི་གནས་སོ་ཅེས་པ་ནི་སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པའམ་གཉིས་ཀའམ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའམ། གང་གི་མཐའ་ལ་ཡང་མི་གནས་ཅེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དོམྦི་པས་གསུངས་པ། གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ། །དང་པོར་གྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས། དེའི་དོན་ནི། གོ་བར་གདའ་བས་འདིར་མ་བཀོད། གོ་རཀྵ་པས་གསུངས་པ། སྣང་གྲགས་རྟོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ། །གཟུང་བའམ་ནི་འཛིན་པ་ཡིས། །སྲིན་བུ་མི་བདེ་ཁ་ཆུ་བསྡམས། །མ་བཟུང་བཏང་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྣང་གྲགས་ཞེས་པ་སྣང་བ་ནི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་ལ། གྲགས་པ་ནི་རྟོག་ཐུན་མཁན་གྱིས་བཏགས་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་པས་ན། རྟོག་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་གཟུང་བའམ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་རང་གིས་རང་བཅིངས་པའི་དཔེ་ནི་སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུས་རང་ཉིད་བསྡམས་ལ། མ་བཟུང་བཏང་ན་བདེ་བར་འགྱུར་ཅེས་པ། མ་བཟུང་ཅེས་པ་ནི་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་བདེན་པར་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། བཏང་བ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དེ་བཏང་ནས་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མར་གནས་ན་བདེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ཏན་ཏ་པས་གསུངས་པ། མི་སྤངས་པ་དང་མི་ལྡན་པར། །ཤེས་པར་གྱུར་ན་གྲོང་མ་འཇུག །དགའ་བོ
Chinese
那是从时间里产生的三世之主所造作的。如果说是从四大元素所造作的，那么四大元素本身也是互相损害，因此是无常和空性的。因为是由它所产生的缘故，三界的城市也是无常的，所以是空性的。如果说是从意识里产生的三世之主所造作的。那么，三世的造作者是由实有的事物所造作的吗？还是由不存在的事物所造作的？如果是由实有的事物所造作的，那么事物就是物质。一切物质都是有为法。一切有为法都是无常的。因此，由它所产生的城市是空性的。如果是由不存在的事物所造作的，那么不存在的事物造作了事物，就像虚空也造作了花朵一样，智慧之路也应该是这样。因此，他们所有的一切城市都是空性的。说那是询问造作者是谁，询问那些造作者是由谁造作的主，因为无主就是自性空。意思是说，没有找到造作者的自性，那就是空性。空性本身并不是唯一的造作者，因为不住于任何边。不住于空性或非空性，或两者都是，或两者都不是。不住于任何边。同样的意义，多比巴（Dombi Heruka）说：一切城市都是空性的，最初的成立又在哪里呢？这样说。它的意义是：因为容易理解，所以这里没有写。郭饶克夏巴（Goraksha）说：显现、声音、觉悟的城市里，以执取或能执取，虫子不乐意用口水束缚。不执取放开就会快乐。这样说。显现、声音，所谓显现，是指内外情器等等，是事物的法性。声音是指分别念者所安立的。因此，所有这些都没有超出分别念。因此，是对分别念的城市说。对此，以如实地执取或能执取的力量，自己束缚自己的比喻是，虫子用口水束缚自己。不执取放开就会快乐。所谓不执取，就是不把外境执取为真实的。放开，就是把执取事物放开，安住在法性本然的状态中，就会快乐。丹达巴（Tantapa）说：不舍弃和不具备，如果能了知，就不会进入城市。快乐啊！
English
That was done by the lord of the three times arising from time. If it is done by the four elements of cause, then those four elements themselves harm each other, so they are impermanent and empty. Because it is generated by it, the city of the three realms is also impermanent, so it is said to be empty. If it is done by the lord of the three times arising from mind, then, is the maker of the three times made by one that exists as a thing, or is it made by something that does not exist? If it is made by one that exists as a thing, then the thing is substance. All substances are conditioned. All conditioned things are impermanent. Therefore, the city generated by it is said to be empty. If it is made by something that does not exist, then something that does not exist makes a thing, just as the sky also makes flowers, so the path of wisdom should also be like that. Therefore, the cities of all of them are said to be empty. That is, ask who the makers are, ask the lord of those makers by whom they were made, because no lord is emptiness of self-nature. It means that not finding the self-nature of the maker is emptiness. Emptiness itself is not the only maker, because it does not abide at any extreme. It does not abide in emptiness or non-emptiness, or both, or neither. It does not abide at any extreme. The same meaning, Dombi Heruka said: In all empty cities, where is the initial establishment? He said that. Its meaning is: Because it is easy to understand, it is not written here. Goraksha said: In the city of appearance, sound, and awareness, by grasping or the grasper, the worm unhappily binds itself with saliva. If you don't grasp and let go, you will become happy. He said that. Appearance, sound, so-called appearance, refers to the outer and inner environment and beings, etc., which are the nature of things. Sound refers to what is established by the conceptualizer. Therefore, all of these do not go beyond conceptualization. Therefore, it is said to be the city of conceptualization. Regarding this, the analogy of binding oneself by the power of truly grasping or being able to grasp is that the worm binds itself with saliva. If you don't grasp and let go, you will become happy. So-called not grasping means not grasping external objects as true. Letting go means letting go of grasping things and abiding in the natural state of Dharma, and you will become happy. Tantapa said: Without abandoning and without possessing, if you can know, you will not enter the city. Happy!
Tibetan
ས་ནོར་བུའི་འོད་བཞིན་དུ། །གྲོང་ཁྱེར་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མི་སྤོང་བ་ནི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྤོང་བའོ། །དེ་ཅི་སྟེ་མི་སྤོང་ན། སྣོད་བཅུད་དེའི་བྱེད་པ་པོའམ་བདག་ཉིད་དམ། སྤང་བར་བྱ་བའི་རྫས་དེ་མ་གྲུབ་པས་མི་སྤོང་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་གོང་དུ་འཁྲུལ་པ་མི་སྤང་ངོ་བྱས་ན། ཤེས་པར་གྱུར་ན་འཁྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་མི་འཇུག་པ་དེ་མི་འཐད་དོ་བྱས་པས། དེའང་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་རང་ཁ་མའི་གྲོགས་ལ་མི་འཇུག་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དེ་རང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གྱུར་ཏེ། དགའ་བོས་ནོར་བུའི་འོད་བཞིན་དུ། །གྲོང་ཁྱེར་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ པ། དགའ་བོས་ནོར་བུའི་འོད་བཞིན་དུ་ཞེས་གསུངས་པ་དཔེ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ལ། ནོར་བུ་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན། དེའི་འོད་དེ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དེས་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱིས་དེ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་མི་སྤོང་མི་ལྡན་གཅིག་གི་དོན་ཤེས་པར་གྱུར་ན། རྟོག་པའི་གྲོང་ཁྱེར་རང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་བི་ར་པས། གྲོང་ཁྱེར་བདེ་བའི་གདམས་ངག་བཤད་ནས། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ས་ར་ཧ་ཡིས་གནོད་སྦྱིན་མོ་ལ་གདམས་པ། གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཅི་སྨྲས་པ། །སྨྲ་བ་དེ་དག་དྲན་པ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་འདས་སྨྲ་བ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་མ་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །འདིར་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་ཉིད་ཀྱིས་དྲན་པ་གཅིག་པོའི་གདམས་ངག་གཅིག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཅི་སྨྲས་པ་ཞེས་པ་ནི། གང་ཞིག་ནི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གང་ཞིག །ཆོས་རྣམས་ཏེ་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད༌། ཅི་སྨྲ་བ་ནི་དྲན་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་སྐད། དེ་ཅི་སྟེ་སྨྲས་པ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ངམ། མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་བམ། སྣང་བ་དང་སྟོང་པའམ། དེ་ལ་སོགས་ཏེ་ཅི་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་སྨྲ་ཡང་དེ་ཚིག་ཡིན་ལ། ཚིག་དེ་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་མིན་པ་མེད་པས་སྨྲས་པ་དེ་དག་དྲན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མྱ་ངན་འདས་སྨྲ་བ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་མ་ཡིན་ནམ། །ཞེས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། ས་ཆུ་མེ་རླུང་གང་སྣང་བ། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དུས་མཉམ་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལམ་མེ་བ། །དྲན་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན་ ས་ཆུ་མེ་རླུང་
Chinese
如大地珍宝之光，城市变为大乐。（如是说）。其中不舍弃，即内外器情等一切皆不舍弃。为何不舍弃？因为器情之作者或自性，或应舍弃之物未成立，故说不舍弃。若然，前云不舍弃错乱，若知晓则不入错乱之城，此不应理。然亦是，错乱不入自口之友，错乱彼自性之自性变为大乐之城。如嘎波（梵文：Gābo，意为喜悦）珍宝之光，城市变为大乐。（如是说）。嘎波如珍宝之光如是说，是譬喻。嘎波者，是龙王。珍宝是珍宝。彼之光是彼龙王所见，他人未见，如是譬喻，若知不舍弃不具一之义，则分别之城自变为大乐。如是，学师毗瓦巴（Virupa）说城市安乐之口诀后。之后，学师萨ra哈（Sarahā）对夜叉女说：何者诸法说什么，所说彼等是忆念。如何说灭度，非是忆念之根吗？如是说。此处，大婆罗门萨ra哈自己示现唯一忆念之口诀。其中，何者诸法说什么者，何者是所依之补特伽罗何者。诸法即三藏之诸法。说什么者，说是唯一忆念。为何说？轮回与灭度，寂止与胜观，或止观双运与后得，或显现与空性等，说什么彼等一切是忆念。如何说灭度，然彼是词，词彼一切无非忆念，故说彼等是忆念。如何说灭度，非是忆念之根吗？如是说。若然如何？地水火风任何显现，同时变为空性。智慧显现朗然，变为唯一忆念。如是说。彼如何是，地水火风
English
Like the light of earth's jewels, the city transforms into great bliss. (Thus it is said.) Not abandoning means not abandoning everything, including the outer and inner containers and contents. Why not abandon? Because the maker or essence of the containers and contents, or the object to be abandoned, is not established, hence it is said not to abandon. If so, having said earlier that not abandoning delusion, if one knows, then not entering the city of delusion is unreasonable. However, it is also true that delusion does not enter the friend of its own mouth, that delusion itself, the nature of its own nature, becomes the city of great bliss. Like the light of a jewel of Gābo (Sanskrit: Gābo, meaning joy), the city transforms into great bliss. (Thus it is said.) Saying "like the light of a jewel of Gābo" is a metaphor. Gābo is the king of nāgas. A jewel is a precious jewel. Its light is seen by that king of nāgas, but not seen by others. Like that metaphor, if one knows the meaning of not abandoning and not possessing one, then the city of conceptualization itself transforms into great bliss. Thus, after the teacher Virupa explained the oral instruction of the city of bliss, then the teacher Sarahā instructed the yaksha woman: "Whatever is said about dharmas, those sayings are memory. How is it said to be nirvana, is it not the power of memory?" Thus it is said. Here, the great Brahmin Sarahā himself showed the single oral instruction of memory alone. Among them, "Whatever is said about dharmas," means whatever is the individual who relies on it. Dharmas are all the dharmas of the Tripitaka. "What is said" is said to be single memory. Why is it said? Samsara and nirvana, shamatha and vipassanā, or samatha-vipassanā and post-meditation, or appearance and emptiness, and so on, whatever is said, all of those are memory. How is nirvana said, but that is a word, and all those words are nothing but memory, so it is said that those are memory. "How is it said to be nirvana, is it not the power of memory?" Thus it is said. If so, how is it? Whatever appears as earth, water, fire, and wind, simultaneously transforms into emptiness. The appearance of wisdom is clear, and transforms into single memory. Thus it is said. How is that, earth, water, fire, and wind