Tibetan
་པ། ཕྱི་ན་མཐོང་དཀར་ཞིང༌། དེ་འབོ་རྡོ་སོགས་ཀྱིས་བཀག་ན་སྣང་བ་རྟ་རྔ་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་སྤངས་ཀྱི་གནས་ནི། ས་ཕུག་དང༌། བྲག་ཕུག་དང༌། ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་ ཇི་ལྟར་རིགས་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྐམ་ཞིང་ས་རླངས་མེད་པ་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་གནག་པ་ཞིག་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ཡོད་ན་གང་དུའང་རུང་ངོ༌། །གནས་དེར་སྔོན་འགྲོ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། ཐུན་དང་པོ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྐྱེད་རིམ་རྣམས་ལུས་གནད་ཅི་བདེ་བའི་ངང་ནས་བྱ། ཐུན་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བསྡུས་པ་དང༌། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དུང་ཙམ་བྱས་པས་ཆོག །སྔར་བསགས་སྦྱང་གི་འཁྲིད་གཉིས་ལ་ཉམས་མྱོང་མ་སྐྱེས་ན། ཐུན་དང་པོ་ལ་ཡིག་རྒྱ་དང་མཎྜལ་ཡང་བྱེད་དགོས་པས། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་གྲུབ་མ་ཐག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས་དང༌། དེའི་རྒྱུན་ལ་མཎྜལ་དང༌། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། ཤུནྱ་ཏས་སྟོང་པར་སྦྱང་བ་ནས། སེམས་འཛིན་པའི་བར་གྱིས་བསྐྱེད་རིམ་ཀྱང་བྱེད། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པ་ལ་སྤྲོ་ན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དང༌། བསྡུ་ན་སྐྱབས་འགྲོའི་སྐབས་སྐྱབས་ཡུལ་རང་ལ་མ་བསྟིམ་པར་མདུན་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་ལ། མཎྜལ་གྱི་སྐབས་སུ་མཎྜལ་འབུལ་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ལ་གསོལ་འདེབས་མན་ཆད་ཀྱི་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་བྱས་པས་ཟོར་ཡང་ཞིང་གནད་ལ་འབྱོར་བར་འོང༌། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ཉམས་སུ་ལེན་ལུགས་དབེན་གསུམ་གྱི་སྐབས་འདིར་མ་ཟད། འདི་མན་ཆད་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སོགས་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དབེན་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་དངོས་ནི། མུན་ཁང་དེར་བསམ་གཏན་འབོལ་ཆུང་བཏིངས་ནས། ལུས་གནད་རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང༌། སྒལ་ཚིགས་དང་ལྟག་པ་བསྲང༌། ལྐོག་མས་ཨོལ་མདུད་ནོན་ཙམ་གྱིས་མགྲིན་པ་དགུག །སོ་མཆུ་རང་བས་བཞག །ལྕེ་རྩེ་རྐན་ལ་སྦྱར། མིག་གི་ལྟ་སྟོང་ས་དང་ལག་པ་ནི་སྐབས་འདིར་ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། དངོས་བཞིའི་སྐབས་ལག་པ་ཁུ་ཚུར་བརླར་བཞག་དགོས་པས་དེ་འབྱོངས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་བྱ་སྟེ། མཐེ་བོས་སྲིན་ལག་གི་རྩ་བ་མནན་པ་ལ་སོར་མོའི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་ནས་བསྡམས་པའི་ཁུ་ཚུར་ཀྱིས་བརླའི་རྩ་བར་མནན་ལ་ལག་ངར་བསྲང༌། མིག་ཀྱང་དངོས་གཞི་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་པར་སྟེང་ཕྱོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ་བའི་ཚུལ་གྱི་གྱེན་དུ་བསྒྲིལ་ནས་འབྱེད་འཛུམ་སོགས་མི་བྱེད་པར་གཡོ་མེད་དུ་བཞག །དེ་དེ་ལྟར་ལུས་གནད་བཅས་མ་ཐག་ཏུ་སྔར་རླུང་འཁྲུགས་པ་དང་
Chinese
。外面是白色的，如果用土或石头等挡住，连马尾毛那么细的光线都透不进来才行。远离尘世的地方是，土洞、石洞、家等，怎么合适就怎么安排。但是，必须是干燥、没有地气、非常黑暗的地方。如果具备这些条件，在哪里都可以。在那里修习前行的方法是：第一座修皈依、发心，上师瑜伽生起次第等，身体姿势怎么舒服就怎么做。后面的几座修简略的皈依、发心，对上师生起一点信心和恭敬就可以了。如果以前积累和净化的引导没有生起体验，第一座也要做字句引导和曼茶罗。皈依、发心完成之后，修金刚萨埵的观修和念诵，在它的过程中修曼茶罗、上师瑜伽，从以空性（梵文，Śūnyatā）来净化到心安住之间，也修生起次第。其中，如果想稍微详细一点，就按照之前所说的那样；如果想简略一点，就在皈依的时候，不要把皈依境融入自身，而是祈请他们安住在前方，在修曼茶罗的时候供养曼茶罗，仅仅对他们做祈祷等上师瑜伽，这样就容易而且切中要点。一座的修法前行，不只是在修三僻静的时候这样，从这之后直到正行等所有时候都是一样的。三僻静的实际修法是：在黑屋里铺上禅垫，身体姿势是双腿金刚跏趺坐，脊椎和后颈挺直，喉咙稍微压住喉结，嘴唇自然放松，舌尖抵住上颚，眼睛的视线和手，在这个时候怎么舒服都可以，但是，因为正行的时候手要握拳放在大腿上，为了能够熟练，所以这里也要这样做： 用拇指按住食指的根部，用其他手指从外面握紧的拳头按住大腿的根部，手臂伸直。眼睛也和正行时一样，向上方天空看一样向上翻，不要睁开或闭合等，保持不动。像这样身体姿势一摆好，就和之前气脉紊乱时一样
English
. It should be white on the outside, and it should be such that even a light as thin as a horse's tail hair cannot penetrate if blocked by soil or stones. The place of complete renunciation is: earth caves, rock caves, houses, etc., arrange as appropriate. However, it must be a dry place, free of ground moisture, and extremely dark. If these conditions are met, any place will do. The method of practicing the preliminary practices in that place is: In the first session, take refuge and generate bodhicitta. Perform the guru yoga generation stage, etc., with the body posture as comfortable as possible. In the later sessions, it is sufficient to practice a condensed version of taking refuge and generating bodhicitta, and to generate a little faith and respect for the guru. If you have not gained experience in the two guides of accumulation and purification, you must also do the letter guidance and mandala in the first session. Immediately after completing taking refuge and generating bodhicitta, practice the visualization and recitation of Vajrasattva (藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，梵文天城体：वज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：Vajrasattva，汉语字面意思：金刚萨埵), and in the process, practice mandala, guru yoga, and from purifying with emptiness (藏文：ཤུནྱ་ཏ，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：Śūnyatā，汉语字面意思：空性) to settling the mind, also practice the generation stage. Among them, if you want to be a little more detailed, do as previously stated; if you want to be more concise, do not integrate the refuge object into yourself during refuge, but invite them to stay in front of you, and offer the mandala during the mandala practice, and only do the guru yoga such as prayers to them, which will be easy and to the point. The preliminary practice of a session is not only like this during the practice of the three solitudes, but it is the same in all times from then on until the main practice, etc. The actual practice of the three solitudes is: Spread a small meditation cushion in the dark room, the body posture is the vajra posture with legs crossed, the spine and back of the neck are straight, the throat is slightly pressed against the Adam's apple, the lips are naturally relaxed, the tip of the tongue touches the palate, the eyes look at the empty space, and the hands can be as comfortable as possible at this time, but because the hands must be clenched and placed on the thighs during the main practice, in order to be proficient, do it here as well: Press the root of the index finger with the thumb, and press the root of the thigh with the fist clenched from the outside with other fingers, and straighten the arm. The eyes are also rolled upwards as if looking at the sky above, similar to the main practice, without opening or closing, etc., and remain motionless. As soon as the body posture is set like this, it is the same as before when the energy channels were disturbed.
Tibetan
འཁྱམས་པ་སེལ་ཅིང་ཕྱིས་རླུང་སྐྱོན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རླུང་རོ་ལན་གསུམ་སྣ་སྒོ་ནས་སངས་ཀྱིས་འབུད། དེ་རྗེས་ནས་ཐུན་གྲོལ་གྱི་བར་དུ་རླུང་རང་བབས་སུ་བཞག །ཅི་བདེར་རྒྱུ་རུ་གཞུག །སེམས་ཀྱི་གནད་གང་ཡང་བསམ་དུ་མེད་པ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ། ཆེད་དུ་མ་སྒྲིམ། ཆེད་དུ་མ་གློད། བར་ནམ་མཁའ་སོགས་ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟ་བ་ཡང་མ་ཡིན། ཚུར་རང་ཉིད་ལ་ཆེད་དུ་ལྟ་བ་ཡང་མ་ཡིན། གང་ལ་ཡང་མི་བརྟེན་ཅིར་ཡང་འཆར་རུང་ཙམ་དེ་ལ། བཟོ་བཅོས་མེད་པར་ལྷོད་དེ་བཞག །དེ་ཁ་ལ་གནས་ཤིང་སྒོམ་དུ་བཏུབ་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་སེམས་འཕྲོ་ན་དེའི་གཉེན་པོ་བརྟེན་དགོས། དེ་ལ་འཕྲོ་ལུགས་གཉིས་ཏེ། སེམས་གནས་འཕྲོ་ལ་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ཐོལ་སྐྱེ་ཞིང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་ཝལ་ཝལ་འཆར་ལ། ཤར་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་འཕྲོས་པ་རང་གི་ཤེས་ཀྱིན་འདུག་ན། དེ་ལ་དགའ་མི་དགའ་དང་རྟོག་དཔྱོད་གང་ཡང་མི་བྱ་བ་དེ་ཉིད་འཕྲོ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་ནས། སེམས་འཇོག་ཚུལ་སྔར་གྱི་དེ་ཁ་བསྐྱངས་པས་ཆོག །ཡང་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྒྱུད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཕྲོ་ཞིང་ཡུན་རིང་པོར་འབྱམས་འགྲོ་ན་སྐྱོན་ཆེ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འདི་ལ་ནམ་དྲན་པས་ཟིན་མ་ཐག་ཏུ། ད་ཕྱིན་ཆད་འོག་འགྱུ་རྒྱ་འབྱམས་སུ་འགྲོ་བ་འདི་མ་བྱུང་བ་བྱེད་དགོས། ནམ་འཕྲོ་བ་ན་དྲན་པས་ཟིན་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོས་སྐབས་ སྐབས་སུ་བཏང༌། གང་ཡང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ནས་རིག་པ་ཁོང་སྒྲིམ། སེམས་གནས་སམ་མི་གནས། འཕྲོ་འམ་མི་འཕྲོ་སྙམ་པའི་དྲན་ཤེས་ཀྱི་བྱ་ར་ཡང་ཡང་བཏང་བས། འོག་འགྱུ་རྒྱ་འབྱམས་ཀྱི་སོང་བ་དེ་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཆུང་ལ་སོད་པ། མི་རིང་བ་ན་སོངས་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇུར་ལ་སྒོམ་ཞིང༌། ཐུན་འཇོག་ཁར་དགེ་བ་བསྔོ་བ་གོང་དང་འདྲ། ཐུན་མཚམས་སུའང་སེམས་བཟོ་མེད་ཀྱི་གདངས་དང་མ་བྲལ་བ་བྱ་ཞིང༌། གཏམ་ཅལ་ཅོལ་མི་སྨྲ། སྐུ་མཉེ་དང་ཁ་ཟས་ཀྱི་ལྕག་གིས་བསྐུལ། །འདི་ལྟར་བསྒོམ་པས་ལུས་ཉམས། ངག་ཉམས་སེམས་ཉམས། མཐོང་ཉམས། རྨི་ལམ་སོགས་གང་བྱུང་ཀྱང༌། ཉམས་ཀྱི་སྣེ་མི་བསྐྱིལ་མི་བཀག་པར་རང་བབས་ལ་གང་བྱུང་དེ་ཀ་བྱུང་རྒྱལ་ལྷུག་པར་བསྐྱང་དགོས། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལའང་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་ཞིང༌། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཉམས་སུ་བླངས། །དྲོད་རྟགས་ལ་སོགས་འདོད་མི་བྱ། །སྒོམ་དུ་མེད་པར་བསྟན་མོད་ཀྱང༌། །ལེ་ལོ་བཏང་སྙོམས་དབང་མི་བཏང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན། ཐུན་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་བཟང་དུ་རེ་བ་དང༌། སྐྱོན་གྱིས་དོགས་པ་མི
Chinese
为了消除游散，并且之后不发生风的过患，从鼻孔里三次“桑”地吹出废气。那之后到座间休息之间，让气息自然而然。让它随意运行。心里什么也不要想。什么也不要放在心上。不要特意收紧，不要特意放松。不要一直看着天空等等。也不要特意地看着自己。不要依赖任何事物，在那能显现任何事物的状态中，不做作地放松。保持在那样的状态，如果能禅修就很好。如果心散乱，就要依靠对治。那有两种散乱的方式：心住散乱时，任运生起分别念，并且在心中清楚地显现色等等对境的形象。刚一显现就自己知道心已经散乱了，对于那样的散乱，不要喜欢也不要不喜欢，什么也不要思索，那样就彻底切断了散乱。保持先前的心住方式就可以了。还有一种是，一个分别念接着一个分别念，散乱成各种各样，并且长时间地散漫下去，这是很大的过失。然而，对于这种情况，一旦被觉知抓住，就要下定决心，以后不要再发生这种随波逐流，漫无边际的情况。每当散乱时，就要让觉知抓住它。在什么也不想的状态中，收摄觉性。反复进行心住或不住，散乱或不散乱的觉知监视，随波逐流，漫无边际的情况就会越来越少，不久就会停止。像那样专注于一境而禅修。在结束一座时，回向善根和之前一样。在座间休息时，也要不离无造作的心性，不要说闲话。用身语的鞭子来鞭策自己。像这样禅修，无论发生身体的体验、语言的体验、心的体验、见解的体验、梦境等等，都不要累积或阻止体验，而要在自然的状态中，让发生什么就发生什么，随意地保持。如是说：不对任何事物视为过失，将任何事物都作为体验来接受，不要期待暖相等等，虽然宣说了无修之修，但不要放纵懒惰和放任自流。就像所说的那样。在所有的座间休息时，不要期待好转，也不要害怕过失。
English
To eliminate wandering and prevent wind disorders later, exhale stale air three times through the nostrils with a 'sang' sound. After that, until the break, let the breath be natural. Let it flow freely. Do not think about anything in your mind. Do not focus on anything. Do not deliberately tighten, do not deliberately loosen. Do not stare at the sky or anything else. Do not deliberately look at yourself either. Do not rely on anything, but in that state where anything can arise, relax without fabrication. It is good if you can stay in that state and meditate. If the mind wanders, you must rely on the antidote. There are two ways of wandering: When the mind wanders from its abiding, random thoughts arise spontaneously, and the images of objects such as forms appear vividly in the mind. As soon as they arise, you recognize that the mind has wandered. Do not like or dislike that wandering, and do not analyze anything. That itself cuts off the wandering completely. It is enough to maintain the previous way of abiding the mind. Another way is that one thought leads to another, wandering into various kinds, and drifting for a long time, which is a great fault. However, as soon as this is caught by mindfulness, you must resolve that this drifting and wandering should not happen again. Whenever you wander, let mindfulness catch it. In a state of not thinking about anything, gather awareness inwardly. By repeatedly monitoring with awareness whether the mind abides or does not abide, wanders or does not wander, the tendency to drift and wander will become smaller and smaller, and soon it will stop. Meditate like that, focusing on one point. At the end of the session, dedicate the merit as before. During the breaks between sessions, also do not separate from the state of un fabricated mind, and do not speak idle talk. Urge yourself with the whip of body and speech. By meditating like this, whatever experiences arise, whether bodily experiences, speech experiences, mind experiences, experiences of vision, dreams, etc., do not accumulate or block the experiences, but in a natural state, let whatever happens happen, and maintain it freely. As it is said: Do not regard anything as a fault, but take everything as an experience. Do not expect warmth signs, etc. Although the meditation of no meditation is taught, do not indulge in laziness and carelessness. It is as it is said. In all the breaks between sessions, do not expect improvement, and do not fear faults.