Tibetan
ལ་བར་བྱ། གྲོང་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་ཡུན་རིང་ན་ཉམས་ཡལ་འགྲོ་བས། གྲོང་ཡུལ་དུ་ཡུན་རིང་བར་མི་བསྡད། །རོ་སྙོམས་ལྡོམ་བུ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་མི་བྱ། ལྟོ་ཕྱིར་འཆོར། ཚོགས་པའང་ ཡུན་རིང་དུ་མི་བསྐྱང༌། ཚིག་དང་ལོང་གཏམ་དང་ཡེངས་མ་ལམ་ལ་ཡན་ནས་འགྲོ་བས་རྟག་ཏུ་དབེན་པ་རི་ཁྲོད་དུ་ཉམས་བསྐྱང་ངོ༌། རི་ཁྲོད་དུ་སྡོད་པའི་དུས་སུའང༌། རི་དྭགས་ཀྱི་ཐེད་ལ་སོགས་པ་ལའང་གདུང་སེམས་དང་རྔམས་སེམས་མི་བྱ། དེ་ཀུན་མི་མ་ཡིན་གྱིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་ཚོད་ལེན་བྱེད་པ་ཡིན། ཡུལ་པའི་དད་ཟས་ལའང་གདུང་བའི་སེམས་མི་བསྐྱེད། བྱུང་ཡང་ཚོགས་འཁོར་དང་བླ་མའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལུས་པར་གཏོང༌། དབེན་པ་བརྟེན་འདོད་པས་ཀྱང༌། །དང་པོར་གནས་དེར་ཕྱིན་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་སྤྲོ་ཞིང་དགའ་བར་བྱུང་ནས། འདྲིས་ཤིང་དང་མི་སྤྲོ་བར་སོང་ན། བར་ཆད་འོང་བས་གཞན་དུ་འཕོ། དང་པོ་ནས་འཇིགས་ཤིང་ཉམ་ང་བར་བྱུང་ནས། བསྡད་ཅིང་དང་སྤྲོར་སོང་ན་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་དབེན་པར་མི་མ་ཡིན་གྱིས་ཉམས་ཚད་བྱུང་ནའང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པས་ཞི་ནས་འགྲོ་བ་ཡིན། དེས་མ་ཞི་ན་ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བསྐྱུར་བས་ཞི་བ་ཡིན། འཇམ་པོར་གཅོད་པ་ལས་དྲག་རྩུབ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཐར་པའི་ལམ་ལ་འགོད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་གེགས་སེལ་བསྟན་པའི་ལེ་ལག་ལ། །འགོ་བའི་ནད་དང་ལྷོག་པའམ། མཛེ་པོ་དང༌། དམེ་པོ་དང༌། ཉམས་བག་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བཅད་པས་སྙེམས་ཞུགས་པའམ། སྔར་གྱི་ཉམས་ཤོར་ནས་སྔར་མི་གཙང་བ་ལ་སྙད་བཏགས་ནས་ཤེས་པ་བྱིང་རྨུགས་སམ། ལུས་སྐྲངས་པ་དང་ནད་འགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན། ཉམས་ལེན་གྱི་གེགས་ཡིན་པས། །སྔར་བསྟན་པའི་གཉེན་པོ་དང་ལྡན་པས་གང་གིས་ལེན་པ་དེ་ཀ་དང་སྤྱོད་ལམ་བསྲེས་པས་མྱུར་དུ་ཞི་ནས་འགྲོ་བའོ། །མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན། ཁྲུས་ཀྱི་དོད་པོར་རོ་བག་དང་མཛེ་ཅན་ལ་སོགས་དང་ཁ་བསྲེས་ལ་ཐོག་བརྫིས་བྱ། ཕྱོགས་ ངན་དང་གཟའ་སྐར་ངན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་ཆེད་ཀྱིས་ཕྱིན་ལ་ཐོག་བརྫིས་བྱ། ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པས་བྱ་རྩོལ་དང་བྲལ་སྙམ་དུ་བསམ་ཏེ་དབྱིངས་རིག་པ་འདྲེས་པར་བསྲེས། དབྱིངས་དང་རིག་པ་མ་བསྲེས་པར་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ལྟ་བའི་གེགས་ཡིན་པས། ཆོས་སྤྱོད་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དབྱིངས་དང་རིག་པ་བསྲེ་ཞིང་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་རྩལ་སྦྱང་ངོ
Chinese
应当修持。在城镇等地方长久居住，修持就会消退，因此不要在城镇中长久居住。也不要长久地做乞丐。为了肚子而游荡。集会也不要长久地维持。因为话语和无意义的闲谈以及散乱会偏离正道，所以要恒常在寂静的山中修持。在山中居住的时候，对于野兽的足迹等等，也不要产生贪恋和恐惧之心。那些都是非人所为，是为了测试慈爱和悲心。对于施主的信心供养，也不要产生贪恋之心。即使产生了，也要全部供养给僧团和上师。想要依靠寂静处的人，首先到达那个地方的时候，如果一开始就感到快乐和欢喜，熟悉之后变得不快乐，就会产生障碍，所以要搬到其他地方。如果一开始感到恐惧和害怕，居住之后变得快乐，那就是能增长善行的处所。像那样在寂静的地方，即使非人制造修持的障碍，也要通过修持慈爱和悲心来平息。如果那样还不能平息，就将身体布施给它们，就能平息。比起粗暴的手段，温和地断除才是正确的做法。要以悲心和慈爱菩提心，将自己和他人都安置于解脱道上。 第四，关于消除障碍的章节。对于传染病和瘟疫，麻风病人，残疾人，有罪过的人等等，如果因为排斥而产生傲慢，或者失去之前的修持，或者因为之前的污秽而责怪，导致意识昏沉，或者身体肿胀和疾病传染等等发生，那就是修持的障碍。因此，要依靠之前所说的对治方法，将所修持的法和行为结合起来，就能迅速平息。如果发生不净等等情况，就用粪便和麻风病人的呕吐物等混合起来践踏。对于不好的方向和不好的星宿等等，为了特殊的目的前往并践踏。因为本来就是无生的，所以要想着远离作为，将空性和觉性融合在一起。如果不融合空性和觉性，而是区分对待，那就是见解的障碍。因此，要以七支供等等作为前行，反复地融合空性和觉性，并在因缘之上锻炼力量。
English
One should practice. If one stays in towns and such places for a long time, the practice will fade away. Therefore, one should not stay in towns for a long time. One should also not be a beggar for a long time. One wanders for the sake of the stomach. One should also not maintain gatherings for a long time. Because words and meaningless chatter and distractions lead one astray, one should always practice in the solitude of the mountains. Even when staying in the mountains, one should not have attachment or fear towards the tracks of wild animals and such things. All of those are done by non-humans, to test loving-kindness and compassion. One should also not have attachment towards the offerings of faith from the villagers. Even if it arises, one should give it all to the Sangha and the Guru. One who wishes to rely on solitude, when first arriving at that place, if one feels joy and happiness from the beginning, but then becomes familiar and unhappy, obstacles will arise, so one should move to another place. If one feels fear and dread from the beginning, but then stays and becomes happy, that is a place where virtuous practice will increase. In such a solitary place, even if non-humans create obstacles to practice, one should pacify them by meditating on loving-kindness and compassion. If that does not pacify them, one should give one's body as food, and that will pacify them. It is not right to act violently, but to cut off gently. With compassion and loving-kindness, the mind of enlightenment, one should place oneself and others on the path to liberation. Fourth, in the section on showing how to eliminate obstacles. If one becomes arrogant by cutting off contagious diseases and plagues, lepers, cripples, sinners, and so on, or if one loses one's previous practice, or if one blames previous impurities, causing the mind to become dull, or if swelling of the body and contagious diseases occur, these are obstacles to practice. Therefore, by relying on the antidotes previously shown, one should quickly pacify them by mixing the practice with whatever one is taking and with one's conduct. If impurity and so on occur, one should mix feces and the vomit of lepers and so on and trample on them. One should go to bad directions and bad constellations and so on for a special purpose and trample on them. Since it is primordially unborn, one should think of being free from effort and mix space and awareness. If one does not mix space and awareness, but distinguishes between them, that is an obstacle to the view. Therefore, one should go forward with the seven-branch practice and so on, and repeatedly mix space and awareness, and train one's strength on the circumstances.
Tibetan
༌། །ཡང་འདྲེ་གཅོད་ལྟ་བུ་ལ་བཅད་སླ་བར་ཆོད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་ཆོད་པར་བྱས་ན་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་མི་འབྱོང་སྟེ། དེ་ཉིད་སྤྱོད་པའི་གེགས་ཡིན་པས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་པ་ཆེར་སྐྱེ་ཞིང་བཅད་དཀའ་བ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ལ། ཡང་དང་ཡང་དུ་རྩལ་སྦྱང་ཞིང་བོག་དབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ལན་ཅིག་ངོ་འཕྲོད་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་འདི་ཀ་ཡིན། ཐོབ་བྱ་འདི་ཀ་ཡིན་སྙམ་ན། འབྲས་བུའི་གེགས་ཡིན་པས། ཆོས་ཉིད་ངང་ནས་རེ་དོགས་མེད་པའི་བློ་ཡིས་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གདབ་བོ། །ལྔ་པ་གོལ་ས་བསྟན་པའི་ལེ་ལག་ལ་གསུམ་སྟེ། གཅོད་མོ་སྨན་དུ་ཤོར་བ་དང༌། གཅོད་འདོད་ཡོན་དུ་ཤོར་བ་དང༌། གཅོད་དྲག་སྔགས་སུ་ཤོར་བའོ། །གཅོད་མོ་སྨན་དུ་ཤོར་བ་ནི། གཉན་ཁྲོད་འགྲིམ་ཞིང་ཉམས་ལེན་བསྐྱངས་པས། རིག་པ་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེད་པས་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པས། །འདྲེ་གནོད་མི་གནོད་དང༌། ནད་ལྟ་བུ་ལ་ཕན་མི་ཕན་ཤར་ཏེ་གཞན་ལ་བཟླས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚོར་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲིར་འོང་བ་དེ་ནི་གཅོད་མོ་སྨན་དུ་ཤོར་བའོ། །གཅོད་འདོད་ཡོན་དུ་ཤོར་བ་ནི། དགའ་བྲོད་དམ། གཡེང་བའམ། བསོད་ནམས་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བས། གཉན་ཁྲོད་ལ་སོགས་ཕན་ཚུན་དུ་འཕོ་མི་སྲིད་པར་ཟང་ཟིང་དང་གཡོག་འཁོར་དང་སྙན་གྲགས་ལ་སེམས་ཡེངས་ནས། རང་གི་ཉམས་མྱོང་ཤོར་ཏེ་འདོད་ཡོན་རང་གར་སྤྱོད་པ་ནི་གཅོད་འདོད་ཡོན་དུ་ཤོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཅོད་དྲག་ སྔགས་སུ་ཤོར་བ་ནི། ཉམས་མྱོང་བསྐྱངས་པས་ཆོས་ཉིད་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ནད་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའི་སར་ཕྱིན་ནས་བྱིན་རླབས་བྱས་པས། སངས་སོང་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བོས་ཤིང་གྲོང་ཁ་འགྲིམ་པས་ཉམས་རྟོགས་འགྲིབ་པས་བྱིན་རླབས་ཤོར་ཏེ། དྲག་སྔགས་ཀྱིས་འདྲེ་ནད་འདུལ་དགོས་པ་འོང་བས། དེ་ནི་གཅོད་དྲག་སྔགས་སུ་ཤོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་གཡེལ་བ་ཁ་བསྡུ་བའི་ལེ་ལག་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉམས་ལྟེངས་པ་སྤང་བ་དང༌། འཐོར་བ་སྡུད་པ་དང༌། །གྲིམ་པ་གློད་པ་དང་གསུམ་མོ། །ལྟེངས་པ་སྤང་བ་ནི། གཉན་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་ཆོ་འཕྲུལ་དང་དྲོད་རྟགས་གང་ཡང་མེད་ན། རང་གི་ཉམས་ལེན་གྱི་སྟོབས་ཆུང་བས་གདོན་མ་སློངས་ཏེ་གཅོད་ལྟེ་བས་ཡིན་པས། དེ་སློང་བའི་ཐབས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཐའ་གཏང་བྱ། དེས་མ་སློང་ན་གཅེར་བུར་བུད་ལ། མི་ལྤགས་ཀྱི་གཡང་གཞི་གོན། མི་རྐང་གི་གླིང་བུ་འབུད། ཌཱ་མ་རུ་དཀྲོལ་ཞིང༌། རྒྱ་དཀར་ནག་བལ་པོ་ལ་སོག
Chinese
。此外，对于像断魔这样的法门，如果认为容易断除就足够了，或者认为仅凭它本身就能奏效，那么技巧就会变得片面而无法精进，因为这本身就是修法的障碍。因此，要依靠那些难以断除、会引发更多分别念的事物，反复练习技巧，去除杂质。而且，如果仅仅一次认识到“这就是佛，这就是要获得的果”就满足，那就会成为证果的障碍。因此，要以法性本然的无希求、无恐惧之心，发起广大愿文，作为圆满事业的殊胜缘起，即大乘的发心。第五，关于指出歧途的部分，有三点：断行变成医术，断行变成欲乐，断行变成猛咒。断行变成医术是指：在恐怖尸林中修行，通过修持，智慧分辨清浊，生起少许明相，从而能判断鬼神是否作祟，疾病是否有益，并为他人念诵。结果，所有人都感到灵验，并反复前来询问，这就是断行变成了医术。断行变成欲乐是指：因为喜悦、散乱或各种福报的出现，使得恐怖尸林等处无法相互转移，心思被世俗琐事、侍从和名声所吸引，失去了自身的经验，随意享用欲乐，这就是所谓的断行变成欲乐。断行变成猛咒是指：通过修持，凭借法性真谛的加持，前往被疾病或邪魔所困扰的地方进行加持，痊愈后，所有人都前来邀请，频繁出入村落，导致修行体验退步，加持力减弱，最终需要依靠猛咒来降伏鬼神疾病，这就是所谓的断行变成猛咒。第六，关于收摄散乱的部分，有三点：舍弃迟钝，收摄散乱，放松紧张。舍弃迟钝是指：前往恐怖尸林等地时，如果没有任何神通或暖相，那是因为自己的修行力量不足，无法引出邪魔，这是断法的根本原因。为了引出邪魔，要通过三摩地来封锁边界。如果仍然无法引出，就赤身裸体，穿上人皮的法衣，吹奏人骨的腿骨号，敲击手鼓，并唱诵印度、中国、尼泊尔等地的...
English
Furthermore, if one thinks that cutting through is easy in practices like Chö (severance), or that it is effective by itself, then the skill will become one-sided and unable to progress, because that itself is an obstacle to practice. Therefore, rely on those difficult-to-cut things that give rise to more conceptual thoughts, and repeatedly practice the skill to remove impurities. Moreover, if one is satisfied with just one recognition, thinking, "This is the Buddha, this is the fruit to be obtained," then it will become an obstacle to attaining the result. Therefore, with a mind free from hope and fear, naturally arising from the Dharma, make vast aspirations as an auspicious condition for accomplishing perfect activities, which is the aspiration of the Great Vehicle. Fifth, regarding the section on pointing out wrong paths, there are three: Chö becoming medicine, Chö becoming desire, and Chö becoming wrathful mantra. Chö becoming medicine means: By practicing in terrifying charnel grounds, through cultivation, wisdom distinguishes the pure from the impure, and a slight clarity arises, thus being able to judge whether ghosts and spirits are harmful, and whether diseases are beneficial, and reciting for others. As a result, everyone feels the effect and repeatedly comes to inquire, this is Chö becoming medicine. Chö becoming desire means: Because of joy, distraction, or the appearance of various merits, it becomes impossible to move between terrifying charnel grounds, and the mind is distracted by worldly affairs, attendants, and fame, losing one's own experience, and freely indulging in desires, this is called Chö becoming desire. Chö becoming wrathful mantra means: Through practice, by the blessing of the truth of Dharma, going to places afflicted by disease or evil spirits and giving blessings, after recovery, everyone comes to invite, frequently going in and out of villages, causing the experience of practice to decline, the power of blessing to diminish, and ultimately needing to rely on wrathful mantras to subdue ghosts and diseases, this is called Chö becoming wrathful mantra. Sixth, regarding the section on gathering scatteredness, there are three: abandoning dullness, gathering scatteredness, and relaxing tension. Abandoning dullness means: When going to terrifying charnel grounds and the like, if there are no miracles or signs of warmth, it is because one's own power of practice is insufficient, unable to evoke the demons, which is the root of Chö. To evoke the demons, one should seal the boundaries with Samadhi. If it still cannot be evoked, then become naked, wear a garment of human skin, blow a flute made of human bone, beat a ḍāmaru drum, and sing songs from India, China, Nepal, and so on.