Tibetan
ང་བཞིན་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་དོན། དེ་ལྟར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་རྙེད་པར་མི་ནུས་སམ་སྙམ་ན། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྒྲིབ་གཡོག་དང་བྲལ་བས་རང་གི་རང་འོད་གསལ་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། སེམས་ནི་སེམས་མ་མཆིས་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་དང༌། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས་བྱུང་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་དྲི་མས་དེ་ཉོན་མོངས་མི་འགྱུར། ཅེས་པ་དེའོ།། ༈ །།གསུམ་པ་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །དྲན་རྟོག་རང་བཞིན་གྱིས་སྤངས་བའི། །སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ། །འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་ནི། །ཡུམ་ལས། གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ཐབས་ནི་འོག་གི་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བའོ།། ༈ །།བཞི་པ་ནི། །ཕྱི་ནང་ལྷ་འདྲེ་འཁོར་དང་འདས། །སྣང་དང་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ། །གཉིས་སྣང་བྲལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །དགོངས་པ་མ་ནོར་མ་བཅོས་པ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་མཚུངས། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་བསྒོམ་པའི་དོན་གཉིས་འཛིན་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་མཚན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ།། ༈ ལྔ་པ་དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་བཞི། །དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བ་དང༌། དབྱིངས་རིག་ བསྲེ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། །དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བའི་ཐབས་དངོས་དང༌། དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བའི་དགོས་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། །དབྱིངས་དང་རིག་པ་བསྲེ་བར་བྱ། དོན་ཤེར་ཕྱིན་དུས་འདི་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས། གཞུང་ལུགས་གཞན་ལ་མ་གྲགས་པ་ཆོས་འདིའི་ཟབ་ཁྱད་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དབྱིངས་རིག་གཉིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བྱེད་པའི་གཉིས་འཛིན་བྱུང་ལ། དེ་ལས་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་པ་མཐའ་དག་བྱུང་ངོ༌། །ལམ་དུ་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བ་བསྒོམ་པས་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་སུ། དབྱིངས་རིག་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། རིག་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་གནས་གྱུར། །ཡེ་ཤེས་བཞི་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་ནས། སྐུ་གསུམ་འགྲུབ་པས། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་འབྲེལ་བ་ཅན
Chinese
我等同于大光明之义。如是，是否认为不能获得最为殊胜的般若波罗蜜多？自己的心性远离了遮蔽，因此，自己的自性光明即是它。经中说：心非心，心之自性乃光明。如是说。至尊弥勒说：心之自性为何光明，其如虚空般不变。由非真之妄念所生贪欲等，突如其来之垢染亦不染污它。即是此意。第三，远离一切作意，自性舍弃忆念分别，修持忆念佛陀，乃是显现光明之道路。经部中说：无有忆念且无有作意，即是忆念佛陀、正法与僧伽。如是说，修持之方法乃下文之界智融合。第四，内外天魔眷属与逝者，显现与空性等等，远离二取乃佛陀之，无谬无改之密意，譬如等同虚空之界。如是，忆念佛陀之修持意义，即是远离一切二取，此乃佛陀之密意，超越一切局限、偏颇与名相分别，法界之自性犹如虚空。此乃佛陀之密意，乃各自众生体验之特殊方法。第五，通达彼之方法有四：界智融合，界智融合之果，界智融合之真实方法，界智融合之必要。第一，最为殊胜之方法乃，融合界与智。意义为，在此般若波罗蜜多之时显现之方法，其他论典中未曾宣说，此法之甚深特点乃融合界智，其原因为，界智二者产生能所二取，由此产生轮回之所有错觉。于道中修持界智融合，最终于圆满果位之时，界智完全清净，智转为阿赖耶识之聚集处，四智无别融合，成就三身，因此，基道果三者具有关联。
English
I am the meaning of great clear light. Thus, is it thought that one cannot find the most supreme Prajñāpāramitā? One's own mind's nature is free from obscurations, therefore, one's own self-luminous light is it. The sutra says: The mind is not the mind, the nature of the mind is clear light. Thus it is said. The venerable Maitreya said: What is the nature of the mind, clear light? It is immutable like the sky. Desires, etc., arising from untrue thoughts, sudden defilements do not pollute it. That is the meaning. Third, free from all mental activities, naturally abandoning memory and discrimination, meditating on the recollection of the Buddha is the path to manifest clear light. The Sutra says: That which has no memory and no mental activity is the recollection of the Buddha, the Dharma, and the Sangha. Thus it is said, the method of meditation is the integration of the realm of wisdom below. Fourth, outer and inner gods, demons, retinue, and the deceased, appearances and emptiness, etc., being free from dualistic appearances is the Buddha's, the unmistaken and unaltered intention, like the realm of space. Thus, the meaning of meditating on the recollection of the Buddha is that being free from all dualistic grasping is the Buddha's intention, transcending all limitations, biases, and conceptual distinctions, the nature of the Dharmadhatu is like space. This is the Buddha's intention, a special method for individual beings to experience. Fifth, there are four methods for realizing it: the integration of realm and wisdom, the result of the integration of realm and wisdom, the actual method of the integration of realm and wisdom, and the necessity of the integration of realm and wisdom. First, the most supreme method is to integrate realm and wisdom. The meaning is that the method of manifesting at this very time of Prajñāpāramitā, which is not mentioned in other treatises, the profound and unique feature of this Dharma is the integration of realm and wisdom, the reason being that the two, realm and wisdom, give rise to dualistic grasping of object and subject, and from this arise all the illusions of samsara. By meditating on the integration of realm and wisdom on the path, finally, at the time of the perfect fruition, the realm and wisdom are completely purified, and wisdom is transformed into the gathering place of the alaya consciousness, the four wisdoms are inseparably integrated, accomplishing the three bodies, therefore, the ground, path, and fruit are interconnected.
Tibetan
་དུ་ཟབ་ཅིང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དང་ཆ་འདྲ་བའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནི། དབྱིངས་རིག་འདྲེས་པའི་དུས་དག་ཏུ། །དངོས་དང་མཚན་མ་དགག་བསྒྲུབ་དང༌། །དམིགས་པར་འཛིན་པ་རང་སངས་ཏེ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་གནས་པའོ། །འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་དབྱིངས་རིག་འདྲེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཛིན་པ་སངས་ནས་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྒྱས་ལ། ད་ལྟ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུའང་དེ་དང་ཆ་མཐུན་གྱི་ཉམས་ལ་གནས་པའོ།། ༈ །།གསུམ་པ་ནི། །དེ་ལྟར་ལུས་སེམས་མ་བཅོས་པར། །ནམ་མཁའ་སྟོང་པས་གར་ཁྱབ་པ། །རིག་པ་སྟོང་པས་ཁྱབ་པར་ནི། །རྒྱ་བསྐྱེད་ཁྱབ་བདལ་ཆེན་པོར་བཞག །སློབ་མ་ལ་གདམས་ངག་འབེབས་པའི་དུས་ནི། །སྔར་བསྟན་པའི་བཅའ་གཞི་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བ། རིག་རྩལ་དབྱིངས་སུ་བསྲེ་བ། ལུས་ཀྱི་བསྒྲིམ་ཆ། ངག་གི་བསྡམ་ཆ། ཡིད་ཀྱི་གཏད་ཆ་ཐམས་ཅད་ཀློད་ལ། ལུས་སེམས་མ་བཅོས་པར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་རིག་པས་ཁྱབ། །རིག་པས་གར་ཁྱབ་ཆོས་ སྐུ་མི་ཁྱབ། ཆོས་སྐུ་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག །རྒྱུན་དུ་ནི་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་བྱ་བའམ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། གདོད་ནས་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་གོ ༈ །བཞི་པ་ནི། །དེ་ཚེ་རིག་པ་གཞི་རྩ་དང༌། །བྲལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །དབང་པོ་ལྔ་དང་ཕྱི་རོལ་ཡུལ། །རིག་པ་གང་དུའང་མི་གནས་སོ། །དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་དུ་བཞག་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་རིག་པའི་ངོ་བོར་རྟོགས་ཤིང༌། རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ། །རིག་པ་ནི་མིག་སོགས་དབང་པོ་ལྔ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། ཤེར་སྙིང་ལས། མིག་མེད། རྣ་བ་མེད་ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལྟ་བ་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པ་རང་བཞིན་མེད་པ། བསྒོམ་པ་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ། །ལམ་ཁྱེར་གནས་ཤར་གྲོལ་གསུམ། སྤྱོད་པ་ཉམ་ང་ཐོག་འཇོམས། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལྷའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དྲི་མེད་དག་པའི་ལྷ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །བཟླས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་དག་དོན་གྱི་བཟླས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ།། ༈ །།དྲུག་པ་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནས་ནི། གཡའ་ཁང་དུར་ཁྲོད་གཉན་ས་དང༌། །གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དང༌། ཕུག་དང་དབེན་ཕུག་གནས་དག་ཏུ། གཉིས་སུ་མེད་པ་བ
Chinese
于此深奥且与密咒道相似。 ༈ །།第二，于法界智融合之时，对事物与相状的破立，以及执著于所缘，自然消散，安住于远离能取所取二者的法性之义。果显现之时，以法界智融合之力，一切二取之执著消散，二无别智慧之法性增长。如今于修习之时，亦安住于与之相似之体验。 ༈ །།第三，如是身心不作造作，如虚空之空性遍布何处，觉性亦遍布于彼处，置于广大遍满之中。于向弟子传授口诀之时，依赖先前所示之三种基础，融合法界与觉性，融合觉性之力量于法界，放松身体之拘束，语言之约束，以及意之专注，身心不作造作，虚空遍布何处，觉性亦遍布。觉性遍布何处，法身不遍布。于法身广大遍满之状态中，安住于平等。恒常无论是否开启虚空之门，皆应了知自始法界与觉性无别，并于彼状态中安住于平等。༈ །第四，尔时体验觉性与根源分离，五根与外境，觉性不住于任何处。以法界智无别而安住，一切法皆证悟为自心觉性之体性，觉性本身亦证悟为无自性，无根无基。尔时，觉性不住于眼等五根，以及色等五境之任何一处，如《心经》所云：无眼，无耳等。彼即是见为无生空性，自性空。修习为广大遍满。道为住、起、解脱三者。行为恐怖尽灭。果为到达佛陀的彼岸。若以天尊而言，为无垢清净之天尊。若以三摩地而言，为如是之三摩地。若以念诵而言，则称为真实义之念诵。༈ །།第六，修习道之处所为：崖洞、尸陀林、险地，以及村庄与大城市，山洞与寂静处，于二取不
English
Herein lies the profound similarity to the path of secret mantras. ༈ །། Secondly, during the times when the expanse and awareness merge, the affirmation and negation of entities and characteristics, as well as clinging to objects of focus, naturally dissolve, and one abides in the essence of reality, free from the duality of grasper and grasped. When the fruit manifests, the power of the merging of expanse and awareness causes the clinging to all dualistic phenomena to dissipate, and the essence of non-dual wisdom expands. Even now, during the time of meditation, one abides in an experience that is in harmony with that. ༈ །། Thirdly, in this way, without manipulating body and mind, just as the emptiness of space pervades everywhere, awareness pervades, and one rests in a vast, expansive state. When bestowing instructions upon students, based on the three foundations previously taught, mix the expanse and awareness, mix the skill of awareness into the expanse, loosen all physical tension, verbal constraints, and mental fixations. Without manipulating body and mind, just as space pervades everywhere, awareness pervades. Where awareness pervades, the Dharmakaya does not pervade. Rest evenly in the state of the vast, expansive Dharmakaya. Continuously, whether or not one opens the door of space, one should recognize that expanse and awareness are primordially inseparable, and rest evenly in that state. ༈ ། Fourthly, at that time, experiencing awareness as separate from its basis, the five senses and external objects, awareness does not abide in anything. By resting in the inseparability of expanse and awareness, all phenomena are realized as the nature of one's own mind and awareness, and awareness itself is also realized as having no inherent existence, without basis or root. At that time, awareness is not fixated on any of the five senses, such as the eyes, or the five objects, such as forms, just as it is said in the Heart Sutra: "No eye, no ear," and so on. That itself is the view of unborn emptiness, devoid of inherent existence. The meditation is vast and expansive. The path is the three: abiding, arising, and liberation. The conduct is the annihilation of fear. The result is reaching the other shore of Buddhahood. If it is done in terms of deities, it is the immaculate, pure deity. If it is done in terms of samadhi, it is the samadhi of suchness. If it is done in terms of recitation, it is called the recitation of true meaning. ༈ །། Sixth, the places for practicing the path are: cliffs, charnel grounds, dangerous places, as well as villages and large cities, caves and secluded places, in non-duality.