Tibetan
ཐུན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ཡང་དེ་ལ་བསྐུལ་བར་བྱའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཡི། །མཐུན་འགྱུར་ལེགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་དག་ཅིང་གཞན་སྨིན་པའི་ཐབས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤངས་པའི་སྟེང་དུ། ཕན་པ་ཅི་ནུས་སུ་བསྒྲུབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོའོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དོན་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གཞན་དུ་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་དེའི་མི་མཐུན་པའི་རློམས་སེམས་སྤངས་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པ། །དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྱོད་གྱུར་པའི། །རློམ་སེམས་སྐྱེས་བས་དེ་ལས་ལྡོག །འདིས་བར་དུ་དགེ་ལས་ལྡོག་པ་བསྟན་ཏེ། དེའང་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལས་ལྡོག་པ་མིན་ཏེ། ཚེ་འདིའི་མངོན་མཐོ་དང༌། ཕྱི་ མ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་ལེགས་སྨོན་གྱི་དགེ་བ་སྤྱད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་ཡིན་པས། དེ་ལས་ལྡོག་པའོ། །ཡང་རློམས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་དགའ་བྲོད་ཀྱི་བདུད་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་པའོ།། ༈ །།བཞི་པ་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་དོན་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ནི། གཉིས་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དོན། །དགེ་སྡིག་བླང་དོར་རེ་དོགས་ཀྱི། །མཐའ་དང་བྲལ་བར་མ་རྟོགས་ན། །འདུས་བྱས་དགེ་བ་བྱས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གྲོལ་མི་འགྱུར། །འདིས་གོང་འོག་གཉིས་ཀྱི་ཟ་མ་ཀུན་ལས་ལྡོག་པ་བསྟན་ཏེ། དོན་དམ་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་མ་རྟོགས་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་བ་ཅི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་རྣམ་གྲོལ་མི་ཐོབ་པས། དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་དང་འཁོར་འདས་ཀྱི་རེ་དོགས་ལ་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ལས་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ལས་ལྡོག་པའོ།། ༈ །།ལྔ་པ་དམིགས་པའི་དུག་སྤངས་པ་ནི། དེ་བས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །དཀར་དང་གནག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྡུལ་ཙམ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་བློ་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཙམ་མ་གཏོགས་པར། དོན་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པས། བློ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། ཅེས་སོ། དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། དོན་དམ་ཙམ་དུའང་དམིགས་སུ་མེད་དེ། །སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་གོམས་པ་ལས། །དངོས་པོའི་བག་ཆགས་སྤངས་འགྱུར་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་གོམས་པ་ལས། ཕྱི་ནས་དེ་ཡང་སྤང་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཞི་བ་ལྟས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ།། ༈ །།དྲུག་པ་ཐབས་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་དཔེ་ནི། འོན་ཀྱང་ཐབས་ལ་མ་བརྟེན་པའི། །ཤེས་རབ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །སོ་ནམ་སྔོན་དུ་ མ་སོང་བའི། །ལོ་ཐོག་མི་འབྱུང་བ་དང་མཚུངས། ཐ་མ་ཀུན་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། །ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དགེ་བ་མི་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལམ་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག །འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག །ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐབས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་བྱས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བྱས་པས། ས་བཅུའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་ཞིང་མཐར་གཟུགས་སྐུ་ཐོབ་ལ། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་བྱས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བྱས་པས་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་ཞིང་མཐར་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་སོ་ནམ་དང་སྟོན་ཐོག་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཐབས་ངེས་པའི་ལམ་འདི་དང༌། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ངེས་པའི་ལམ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། ཤེས་རབ་ངེས་པ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ་བརྒྱད། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་གཏོགས་པ་ལྔ་པོ་རྐྱང་པས་ལམ་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་དང༌། དེ་རང་ལ་ཡོད་པས་གཞན་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དངོས་དང༌། དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་དང༌། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གནས་དང༌། ཅི་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་དང༌། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །དོན་ལ་ངེས་པར་མ་སྤྱད་ན། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་སྤྱོད་གྱུར་ཀྱང༌། །ལོང་བས་སྣ་དབྱུག་སྟོར་བ་ཡིས། །ལམ་རྒྱུས་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། སྦྱིན་སོགས་ལྔ་པོ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང་བྲལ་ན་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བས་ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མི་ཕྱིན་ནོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་དོན། ཚིག་རྐང་འདི་མཆན་དཀྱུས་ལ་ཤོར་བ་ཡིན་པ་འདྲ་སྟེ། གཞུང་འདི་ལ་ཤོ་ལོ་ཀ་ལྔ་བཅུ་ཡོད་པ་ལ་ཚིག་རྐང་གཅིག་ལྷག་པར་གདའ་བས་འདི་འདྲའོ། །འོན་ཀྱང་གོ་རྒྱུ་ལ་ཕན་པར་སྣང་ནས་བཞག་གོ །གཞན་ནས་མཚོ་ལ་རང་ལ་ཡོད། །དངོས་དང་མཚན་མར་མ་གྲུབ་པའི། །ར
Chinese
还应通过共同的方式来劝勉他。第二，应当讲述六度波罗蜜多的良好顺应之行。这是使自己相续清净和成熟他人的方法，即在菩提心学处中，于断除损害他人的基础上，尽力成办利益，是菩萨戒的体性。六度以八种意义受持，已在其他地方阐述。第三，断除与之不符的傲慢心：对于行持六度等善业者，因生起傲慢心而从善业中退转。这表明了中断善业，但这并非是从双运二资粮的菩提道中退转，而是指仅仅以今生的显赫和来世人天果位为目标，行持祈愿的善业，这是菩提的障碍，因此要从中退转。此外，生起傲慢是喜悦的魔障，因此要断除。第四，未领悟离边中观之过患：若未领悟无二波罗蜜多的意义，即未领悟远离善恶取舍、希冀疑虑之边，那么即使行持有为善业，也无法在此生获得解脱。这表明了从前后二者的所有杂染中解脱，胜义谛是远离境与有境等二法的一切能取所取。在未领悟此之前，无论行持多少善业，也无法获得解脱。因此，了知善恶之取舍、轮回涅槃之希冀等一切二法在胜义中皆不成立，即是从一切中解脱。第五，断除所缘之毒：因此，对于有为法和无为法，以及白色和黑色的一切法，都不应执著丝毫。显现为世俗分别念之境的一切轮回涅槃之法，除了是缘起之外，在胜义中连微尘许的实有也不可得，因此是超出分别念的空性。如圣者龙树所说：何者是缘起，即是空性。因此，对于空性、见解和胜义谛，也不应有所执著。通过串习空性，可以逐渐消除对实有的执著，通过串习一无所有，最终也能
English
Furthermore, one should encourage him through common means. The second is to speak of the excellent conformity of the six pāramitās. This is the method for purifying one's own continuum and maturing others, which is the essence of the bodhisattva vows, based on abandoning harm to others in the precepts of bodhicitta, and accomplishing as much benefit as possible. The practice of the six pāramitās with eight meanings has been explained elsewhere. The third is to abandon the arrogant mind that is incompatible with it: those who engage in virtuous actions such as the six pāramitās turn away from virtue due to the arising of arrogance. This shows the interruption of virtuous actions, but this is not turning away from the path of enlightenment, which is the union of the two accumulations, but rather aiming only at the high status of this life and the rank of gods and humans in the next life, and practicing virtuous aspirations, which is an obstacle to enlightenment, so one should turn away from that. Furthermore, the arising of arrogance is the demon of joy, so it should be abandoned. The fourth is the fault of not understanding the meaning of the Middle Way, free from extremes: if one does not understand the meaning of the non-dual pāramitā, that is, not understanding being free from the extremes of taking and rejecting good and evil, hoping and doubting, then even if one performs conditioned virtuous actions, one will not be liberated in this very life. This shows liberation from all the stains of the previous and subsequent two. The ultimate truth is being free from all grasping of duality, such as objects and subjects. Until one understands this, no matter how much virtue one practices, one will not attain liberation. Therefore, knowing that all dualities, such as taking and rejecting good and evil, and hoping and doubting samsara and nirvana, are not established in reality, is liberation from all. The fifth is abandoning the poison of fixation: therefore, for conditioned and unconditioned phenomena, and all white and black phenomena, one should not fixate on even a particle. All these phenomena of samsara and nirvana that appear as the objects of conventional mind are merely dependent arising, and apart from that, not even a particle of true existence can be found in reality, therefore it is emptiness beyond the mind. As the noble Nagarjuna said: Whatever is dependent arising is considered to be emptiness. Therefore, one should not fixate on emptiness, view, or ultimate truth. Through familiarizing oneself with the habit of emptiness, one can gradually eliminate the habit of substantiality, and through familiarizing oneself with saying that there is nothing, eventually one can also
Chinese
将变为。如寂天所说。第六，方便度五者必须先行的例子是：然而不依赖于方便的，智慧不会显现。如若没有先耕耘，庄稼就不会生长。最后，从一切中解脱也只是脱离执着而已。并非不修积二资粮的善根，基础是二谛双运，道是二资粮双运，果是二身双运。依靠世俗菩提心，以方便福德资粮作为亲近因，以智慧资粮作为共同助缘，从而生起十地功德，最终获得色身。依靠胜义菩提心，以智慧智慧资粮作为亲近因，以福德资粮作为共同助缘，从而生起五道功德，最终获得法身。应如世间的耕耘和收获一样理解，并将这方便决定的道，与下面将要出现的智慧决定的道，修持为双运。修持智慧决定有八点：除了智慧波罗蜜多之外，仅凭其余五者不能成就道；以及它自身具有，不是其他因缘；忆念佛陀；佛陀的真实意；证悟它的方法；修持的处所；如何修持的方法；以及如此修持的利益。第一点是：如果未确定地运用智慧波罗蜜多的意义，即使行持布施、持戒、忍辱、精进、禅定，也像盲人丢失了引导杖一样，怎能找到道路的线索？布施等五者被福德资粮所摄持，如果缺少智慧的眼睛，就不会成为双运之道，因此无法到达大解脱的城市。第二点是：智慧波罗蜜多的意义。 这句偈颂似乎是注释中遗漏的，因为这部论典有五十个偈颂，但却多了一句偈颂，所以是这样的。然而，因为它似乎对理解有帮助，所以就保留了。从其他地方来说，湖泊本身就具有，不是由实体和特征所组成的。
English
will become. As Shantideva said. Sixth, the example of the five perfections of means that must precede is: However, without relying on means, wisdom will not manifest. If there is no prior cultivation, crops will not grow. Finally, liberation from everything is just liberation from attachment. It is not that one does not accumulate the merit of the two accumulations, the basis is the union of the two truths, the path is the union of the two accumulations, the result is the union of the two bodies. Relying on the conventional Bodhicitta, the means of the accumulation of merit is taken as the close cause, and the accumulation of wisdom is taken as the common condition, thereby generating the qualities of the ten grounds, and finally obtaining the Form Body. Relying on the ultimate Bodhicitta, the accumulation of wisdom and wisdom is taken as the close cause, and the accumulation of merit is taken as the common condition, thereby generating the qualities of the five paths, and finally obtaining the Dharma Body. It should be understood like worldly cultivation and harvest, and these two paths of definite means, and the path of definite wisdom that will appear below, should be practiced in union. There are eight points to practicing definite wisdom: except for the Perfection of Wisdom, the five alone cannot accomplish the path; and it has it itself, it is not other causes; remembering the Buddha; the true intention of the Buddha; the method of realizing it; the place of practice; the method of how to practice; and the benefits of practicing in this way. The first point is: If the meaning of the Perfection of Wisdom is not definitely used, even if generosity, discipline, patience, diligence, and meditation are practiced, it is like a blind person losing his guiding stick, how can he find the clue of the road? The five, such as generosity, are taken by the accumulation of merit, if the eye of wisdom is lacking, it will not become the path of union, so it cannot reach the city of great liberation. The second point is: The meaning of the Perfection of Wisdom. This verse seems to be missing in the commentary, because this treatise has fifty verses, but there is one more verse, so it is like this. However, because it seems helpful for understanding, it has been retained. From other places, the lake itself has, it is not composed of entity and characteristics.