Tibetan
་ཀྱི་ཡན་ལག་གཞན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱིའི་སྔོན་ འགྲོས་འཁོར་བའི་ཞེན་འཁྲིས་བཅད་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོས་ལམ་གྱི་གཞི་སྒྲུབ་ཅིང་བསགས་སྦྱང་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསམ་པའི་ཁྲིད་ནི། འཇིགས་རུང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས། ད་རེས་དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་ཚང་བའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་པའི་སྐབས་འདིར་ཐར་བ་ཞིག་བྱ་དགོས། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་འདི་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མེད་ཅིང་། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་ཨུ་དུམྦཱ་རའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ། རྙེད་ད་ནདོན་ཆེ་བས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བས། ཆོས་ཀྱི་རྟེན་མི་ལུས་གཙང་མ་ཐོབ་པའི་དུས་འདིར། གྲུ་ཡོད་དུས་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་དགོས་པ་བཞིན་དུ། ད་རེས་སྐྱེ་བ་གཏན་གྱི་སོ་ནམ་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དྲི་མ་མེད་པ་འདི་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། དལ་འབྱོར་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ། །སྐྱེས་བུས་དོན་གྲུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་བལ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཕན་པ་མ་བསྒྲུབས་ན། །ཕྱིས་ནི་ཡང་དག་འབྱོར་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྗེ་བཙུན་དམ་པས། དལ་འབྱོར་མི་ལུས་རིན་ཆེན་གླིང་དང་འདྲ། །མདོ་མེད་སྟོང་ལོག་མ་བྱེད་དིང་རི་བ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་ནི། སྔར་བསགས་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྟེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་། རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་སྟོན་ཀའི་ན་བུན་བས་ཡུན་ཐུང་། ལུས་ཆུ་ལྦུར་བས་འཇིག་སླ། ལོངས་སྤྱོད་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟག་མི་ཐུབ། གཉེན་འཁོར་སྲིན་བལ་གྱི་འདབ་མ་བས་གྱེས་སླ་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། ལང་ཚོ་རྣམས་ནི་རི་གཟར་ཆུ་ལྟར་འགྲོ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཤིན་ཏུ་མྱུར། །སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་སྟུག་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་། །དབྱར་ཁའི་ཆུ་དྲག་ཡུན་དུ་མི་གནས་ལྟར། །ལོངས་སྤྱོད་མི་རྟག་སྙིང་པོ་མེད་པར་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས། དེས་ན་སྐྱེས་ཕན་ཆད་ཚེ་ཐར་དུ་ལུས་པ་ སུ་ཡང་མེད་པས་ངེས་པར་འཆི་ཞིང་། ཚེ་ལ་ལོང་ཚདམེད་པས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད། འཆི་བའི་ཚེ་ཟད་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་གནས་ལུས་དབང་ཐང་སོགས་གང་ཡང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བས། ཚེ་འདི་ལྟོས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་ལ་ཅིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད། འཆི་བའི་ནང་པར་ཆོས་མིན་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་པས། སྡར་མའི་པང་དུ་སྦྲུལ་ཞུགས་བཞུགསཔའམ། སྒེག་མོའི་མགོ་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟར། ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དམ་ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་འབད་དགོས་ཏེ། དམ་པས། ཡེངས་པའི་བར་ལ་འཆི་བདག་བདུད་ཀྱིས་འཛིན། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྒྲུབས་ཤིག་དིང་རི་བ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཤི་ནས་ཀྱང་གཏན་མེད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་ནི་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་རྗེས་སུ་འབྲང་། སྡིག་པ་བྱས་ཟིན་པ་སྐྱུར་དབང་ནི་མེད། དགེ་བ་རང་གིས་མ་བྱས་པ་ཁྱེར་རྒྱུ་ནི་མེད། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་ན་ཅི་ཙུག་བྱེད། དེར་མི་སྐྱེ་བའི་གདིང་ནི་མེད། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བས་བསྐྱེད་པར་འདུག །དེས་ན་དེང་ཕྱིན་ཆད་སྡིག་པ་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་མི་བྱེད། དགེ་བའི་ལས་ཕྲ་མོ་ཁྱད་དུ་མི་གསོད། རླབས་པོ་ཆེའི་དགེ་བ་ལ་དཔའ་མི་ཞུམས་ཞུམཔར། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བར་མཚམས་མེད་པར་དགེ་བའི་ལས་ལ་འགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་སློབ་དགོས་པས་དགེ་སྡིག་ལ་སྤང་ལེན་ནན་ཏན་བྱའོ། །སྙམ་དུ་ཞེ་དམ་འཆའ་བཅའསྟེ། དམ་པས། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པར་ངེས། །མི་དགེ་སྡིག་ལ་འཛེམས་ཤིག་དིང་རི་བ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་བསམ་པ་ནི། རང་ཅག་རྣམས་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་མཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་མ་གཏོགས་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་ནམ་ ཡང་མེད་དེ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་འདོད་པའི་ནད་ཀྱིས་གདུངས། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས། སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དྲྭ་བར་ཚུད། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱེད་མེད་དེ། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ། ཡི་དྭངས་བཀྲེས་སྐོམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། བྱོལ་སོང་གི་གནས་ན་གླེན་ལྐུགས་དང་བཀོལ་སྤྱོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ། བདེ་འགྲོ་ལྷ་མིའི་གནས་ཐོབ་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐའ་ལས་མ་འདས་ཏེ། འཁོར་བ་ནི་ཟུག་གཟེར་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ནང་པའམ་ནག་ཅན་བཙོན་དོང་དུ་ཚུད་པ་དང་འདྲ་བས། ད་རེས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་སྐབས་འདིར་འཇིགས་རུང་འཁོར་བའི་གནས་ལས་ངེས་པར་ཐར་བ་ཞིག་བྱ་དགོས་ཏེ། རྗེ་དམ་པས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་ན་སྙིང་རླུང་ལྡང་། །འདི་ལ་གད་མོ་མི་བྲོ་དིང་རི་བ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་བྱ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་ལ་བློ་ལོག་པར་གྱུར་ན་བཟོད་ཐར་ལམ་རྣལ་མ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཐེག་པ་སྤྱིའི་རྨངས་རྨངརྡོ་སྐྱབས་འགྲོ། ཐེག་ཆེན་གྱི་རྨངས་རྨངརྡོ་སེམས་བསྐྱེད། མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་གསོག་མཎྜལ། འ
Chinese
是讲述其他支分。第一，共同的前行是断除对轮回的执着，特殊的前行是修持道的根本并进行积资净障。第一方面有四点，思维暇满难得之引导：从可怖的轮回痛苦中，现在获得了具备十八圆满的珍贵人身之际，必须获得解脱。其原因是，修法的所依唯有此，别无其他。此极其难得，如同优昙婆罗花。获得后意义重大，如同如意宝。因此，在获得清净的修法所依人身之时，如同有船时必须渡过河流一样，现在必须努力修持这能指示生生世世究竟利益的无垢精华。如寂天菩萨所说：“此暇满极难得，既得能成办众义，倘若今生利未办，后世怎得此圆满？”宗喀巴大师也说：“暇满人身如宝洲，莫令空耗当勤取，定日瓦。”第二，思维死亡无常：虽然往昔积累的善业使今生获得了少许天界圆满的所依，但这并非恒常。寿命比秋天的薄雾还要短暂，身体比水泡还要容易坏灭，受用如幻术般无法恒常，亲友比丝絮的叶片还要容易分离。如经中所说：“青春如山间流水逝，刹那刹那瞬息疾，秋云浓密无实质，夏日暴雨不长久，知受用无常无实。”因此，自出生以来，没有人能逃脱死亡，必定会死，寿命没有定数，不知何时会死。死亡时，耗尽寿命，财富受用、住所身体、权势等任何事物都不会跟随自己。因此，对于今生的所作所为，根本没有必要执着。死亡来临时，除了正法以外，任何事物都无法救度。如同蛇进入胆小者的怀中，或者火烧到美女的头上一样，现在就必须以猛烈的精进努力修持正法。如至尊者所说：
English
These are explanations of other branches. Firstly, the common preliminary is to sever attachment to samsara, and the special preliminary is to establish the basis of the path and engage in accumulation and purification. The first aspect has four points: the instruction on contemplating the difficulty of obtaining leisure and endowments: From the terrifying suffering of samsara, now that we have obtained this precious human body endowed with the eighteen qualities of leisure and endowment, we must achieve liberation. The reason is that there is no other basis for practicing Dharma than this. This is extremely difficult to obtain, like the flower of the Udumbara. Having obtained it, it is of great significance, like a wish-fulfilling jewel. Therefore, at this time when we have obtained a pure human body as a basis for Dharma practice, just as we must cross a river when we have a boat, we must now strive to cultivate this stainless essence that reveals the ultimate benefit for lifetimes to come. As Shantideva said, "This leisure and endowment is extremely difficult to obtain. Having obtained it, one can accomplish all purposes. If one does not accomplish benefit in this life, how can one obtain this perfection in the future?" Je Tsongkhapa also said, "Leisure and endowment, a human body, is like a precious island. Do not let it be wasted, Dingriwa." Secondly, contemplating death and impermanence: Although the virtuous actions accumulated in the past have allowed us to obtain a somewhat complete basis for higher realms in this life, this is not permanent. Life is shorter than the autumn mist, the body is as easily destroyed as a water bubble, and possessions cannot last like illusions. Relatives and friends are easier to separate than silk threads. As the sutra says, "Youth passes like a mountain stream, moment by moment, in an instant, very quickly. Like dense autumn clouds without essence, and summer torrents that do not last long, realize that possessions are impermanent and without essence." Therefore, since birth, no one has been spared from death, and we will surely die. There is no certainty about life, and we do not know when we will die. At the time of death, when life is exhausted, wealth, possessions, home, body, power, and so on, nothing will follow us. Therefore, there is absolutely no need to cling to the activities of this life. At the time of death, nothing but the Dharma can save us. Like a snake entering the lap of a coward, or a fire burning on the head of a beautiful woman, we must now strive with intense diligence to practice the sacred Dharma. As the venerable one said:
Chinese
在喘息之间，死主魔鬼会抓住你。现在就修行吧，丁日瓦！如此说。第三是思维因果。那样死后也不会完全消失，善恶二者如身与影般必定跟随。已经造下的罪业没有办法舍弃，自己没有做的善业也没有办法带走。如果因不善业而堕入恶趣，那该怎么办？没有不会在那出生的把握。即使已经投生到天界，那里的一切痛苦也都是由不善所生。因此从今以后，即使丧命也不造罪业，微小的善业也不轻视，对于伟大的善业不胆怯退缩，身语意三无间断地像不间断的火轮般修习善业，因此对于善恶要认真取舍。如此下定决心。圣者说：业的果报，因果真实不虚。当谨慎不善罪业，丁日瓦！如此说。第四是思维轮回的过患。我们这些有情，因业力的支配，无论投生于轮回的高处或低处，除了痛苦之外，没有任何获得安乐的机会。身语意三被欲望之病所折磨，被我执的铁链所束缚，陷入各种痛苦的罗网。无论投生于六道中的哪一道，都没有意义。地狱有寒热之苦，饿鬼有饥渴之苦，畜生道有愚痴和役使之苦。即使获得了善趣天人的果位，也无法脱离痛苦的边际。轮回就像身中持续不断的刺痛，或者像罪犯被关入牢狱。因此，现在具备修法的顺缘之际，必须从这恐怖的轮回中获得解脱。至尊者说：思维轮回的过患，内心会感到恐惧。对于这轮回，不会感到喜悦，丁日瓦！如此说。像这样通过四种方式思维，如果对今生的追求生起厌离心，那么真实的解脱道就会在相续中生起。第二部分有五点：共同乘的基础是皈依，大乘的基础是发菩提心，顺缘是积累资粮和献曼
English
In the midst of gasping, the Lord of Death, the demon, will seize you. Practice now, Dingriwa! Thus it is said. Third is contemplating cause and effect. Having died like that, one will not completely disappear, for the two, virtue and vice, will definitely follow like body and shadow. There is no power to abandon sins that have already been committed. There is nothing to take away that one has not done oneself. If one falls into the lower realms due to non-virtuous actions, what will one do? There is no certainty of not being born there. Even if one is born in the higher realms, all the aspects of suffering there are also produced by non-virtue. Therefore, from now on, even if it costs one's life, one will not commit sins. One will not despise even the smallest virtuous actions. One will not be timid or shrink from great virtuous deeds. One must practice virtuous actions continuously with body, speech, and mind, like an uninterrupted wheel of fire. Therefore, one must carefully adopt and abandon virtue and vice. One should make such a firm resolution. The holy one said: The ripening of actions, cause and effect, is truly certain. Be wary of non-virtuous sins, Dingriwa! Thus it is said. Fourth is contemplating the faults of samsara. We sentient beings, under the power of karma, wherever we are born in the high or low places of samsara, there is no opportunity for happiness, only suffering. Body, speech, and mind are tormented by the disease of desire, bound by the iron chains of self-grasping, and caught in the net of various sufferings. Wherever one is born in the six realms, it is meaningless. Hell has the suffering of heat and cold, hungry ghosts have the suffering of hunger and thirst, and animals have the suffering of stupidity and exploitation. Even if one obtains the state of gods and humans in the happy realms, one cannot escape the edge of suffering. Samsara is like a continuous stinging pain in the body, or like a criminal being imprisoned in a dungeon. Therefore, now, when one has the favorable conditions to practice the Dharma, one must definitely escape from this terrifying state of samsara. The venerable Lord said: Thinking about the faults of samsara, the heart will be filled with fear. One will not feel joy in this samsara, Dingriwa! Thus it is said. In this way, by contemplating through four aspects, if one turns away from the pursuit of this life, then a genuine path of liberation will arise in one's being. The second part has five points: The foundation of the common vehicle is taking refuge, the foundation of the Great Vehicle is generating the mind of enlightenment, the favorable condition is accumulating merit and offering mandalas.