Tibetan
བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དམ་པས་སོ་ཆུང་བ་ལ། ཁྱོད་རང་གི་མིག་གི་ཐད་ཀའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཅེར་རེ་ལྟོས་ལ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལྟོས་དང་། དེའི་དུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཉམས་ཤིག་འཆར། དེ་མ་ཤར་ན་ང་ལ་གདམས་ངག་གི་གནད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཏོལ་ཏེ་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཅེར་དེ་བལྟས་པས་བུན་ཞིག་ནས། ལྷག་གིས་འཆར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། ཡང་འདི་སྐད་དུ། གཞན་དག་སྟོང་པ་ལམ་དུ་བྱེད་དེ། ང་ཅག་རིག་པ་ལམ་དུ་བྱེད། །ཅེས་དང་། གཞན་དག་མི་རྟོག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་དེ། ང་ཅག་རྟོག་པ་ལམ་དུ་བྱེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ལ་གཉིས་ཏེ། དྲོད་ཚད་བལྟ་ཞིང་གེགས་བསལ་བ་དང་། བོགས་འདོན་ཞིང་མན་ངག་གི་ཆིངས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་དྲོད་བལྟ་བ་ནི། བླ་མས་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་མ་འཕྲོད་པར་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་ན་བོ་བའི་རྟགས། དང་པོ་ངེས་ཤེས་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱོང་མ་ཤེས་ན་ཟགས། ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས་ཀྱང་གཡེང་བས་མི་བསྐྱང་བར་དྲེད་ན་ལྟེམས། སྐྱོན་ཡོན་ཡོད་བཞིན་དུ་ལོག་པར་འཛིན་པས་ཉམས་སུ་མི་ལེན་ན་ལོག་པ་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་འབད་པར་བྱ། གཉིས་པ་ལ་གེགས་བསལ་བ་ལ་བྱིང་རྒོད་གཉིས་ལས། བྱིང་བ་ནི། རིག་པ་རྨུགས་འཐིབས་སུ་སོང་བ་སྟེ། དེ་བསལ་བ་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི། ཆུང་ངུས་ཉམས་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཅི་འདུག་ ཡང་ཡང་བལྟ་ཞིང་ཉམས་སུ་བླང་། འབྲིང་དེ་བྱུང་དུས་ཕཊ་སོགས་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ་ཞིང་། རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་ངོས་བཟུང་ལ་བསྒོམ། ཆེན་པོ་ནི། སྒོམ་བློ་ཕྱིར་བསལ་ཏེ། སྒོམ་ཁྱེད་རང་དེ་རིང་ཕན་ཆད། ང་ཅག་ལ་དཔག་ཚད་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་སོང་ལ། ང་ཅན་ཅགམ་འོང་ཞིག་བྱས་ལ་རྒྱང་གིས་སྐྱུར་ཏེ། གང་ཤར་དེ་ལ་རང་རྗེན་པར་ཁྲེས་སེ་བཞག །དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་བྱས་པས་རང་གསལ་འཛིན་མེད་དུ་འཆར། དེ་ཡང་བཤིག་ཅིང་བསྐྱང་ངོ་། །རྗེ་དམ་པས། རྫ་ཆུ་དྲག་པོ་རྡབས་ཀྱིན་དྭངས། །དངུལ་དཀར་མེ་ལོང་ཕྱིས་ཀྱིན་གསལ། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་བཤིག་ཀྱིན་བཟང་། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། སྤྱིར་རྣམ་པ་མང་ནའང་། རྒོད་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་ཧྲགས་པོར་འཕྲོ་ཞིང་གནས་སུ་མ་གཏུབ་པ། འཕྲོ་བ་ནི། མི་དྲན། དགུ་དྲན། ཕྲ་བ། སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ། འཐོར་བ་ནི། སྒོམ་པ་ཡིན་པ་ཙུག་འདུག་ཀྱང་ཤེས་པ་མ་ཆུན་པས་འཕྲོ་བ་ཆུ་ཟངས་ཀྱི་ཉ་ལྟ་བུ། ཡས་པ་ནི། གནས་པ་སྲབས་པས་ཆུ་ཟངས་ཀྱི་སྙེ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། རིགས་དང་ཡོ
Chinese
是这样的，圣者索琼巴说：你将自己的眼睛凝视正前方的天空，并观看观看之识本身。那时，会生起一种没有任何分别念，也未成立任何体性的觉受。如果那没有生起，我就没有口诀的要点。说完，又说：凝视突然生起的觉性，一会儿之后，自然会生起增益。还说：其他人将空性作为道，我们是将觉性作为道。其他人将无分别作为道，我们是将分别作为道。第三、后续有两个方面：观察暖相并遣除违缘，以及提升觉受并指示口诀的约束。第一方面有两个，首先是观察暖相：上师指点却不相应，没有生起定解，是迷失的征相。最初生起少许定解，却不知如何修持，是漏失。知道如何修持，却因散乱而不修持而迟缓，是迟钝。明明有缺点和优点，却执著于邪谬而不能修持，是颠倒，所以要认识到，并努力修行。第二是遣除违缘，有沉掉和掉举两种。沉掉是觉性变得昏沉，遣除沉掉有小、中、大三种。小的是反复观察那个觉受有什么体性，并修持。中等的是，那种情况发生时，做“啪 (ཕཊ།，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，摧破)”等身语的各种行为，并认识后续的觉性而修持。大的是，将修行的念头向外遣除，对修行说：你从今天开始，到量度的彼岸去吧，不要再来了。说完远远地抛弃它，对任何显现都赤裸裸地放松安住。那样反复做，就会生起自明无执。那也要破除并修持。杰达巴说：浊水猛烈搅动就会澄清，银镜擦拭就会明亮，瑜伽士的觉性破除就会良好。这样说。第二方面有两个，首先是认识掉举：总的来说，相状有很多，掉举是分别念猛烈散乱，无法安住。散乱有：不忆念、久忆念、微细、各种各样的散乱。涣散是：明明在禅修，但觉性不集中而散乱，像水桶里的鱼。扬起是：安住稀薄，像水桶里的泡沫，有种类和有
English
It is like this, the holy Sochungba said: You stare at the sky directly in front of your eyes, and look at the very awareness that is looking. At that time, a feeling that is free from all discriminations and has not established any entity will arise. If that does not arise, then I do not have the key point of the instruction. Having said that, he also said: Staring at the awareness that arises suddenly, after a while, the addition will naturally arise. He also said: Others take emptiness as the path, we take awareness as the path. Others take non-discrimination as the path, we take discrimination as the path. Third, the follow-up has two aspects: observing the warmth and dispelling obstacles, and enhancing the experience and indicating the vows of the oral instruction. The first aspect has two, first is observing the warmth: If the lama points it out but it does not correspond and certainty does not arise, it is a sign of being lost. If a little certainty arises at first, but you do not know how to cultivate it, it is leaking. If you know how to cultivate it, but you do not cultivate it due to distraction and it is slow, it is dull. If you have shortcomings and advantages, but you cling to the wrong and cannot cultivate it, it is inverted, so you must recognize it and strive to practice. The second is to dispel obstacles, there are sinking and agitation. Sinking is when awareness becomes dull, dispelling sinking has three types: small, medium, and large. The small one is to repeatedly observe what the nature of that experience is, and practice it. The medium one is, when that situation occurs, do various actions of body and speech such as "Phaṭ (ཕཊ།，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，meaning: to destroy)", and recognize the subsequent awareness and practice it. The big one is to dispel the thought of practice outwards, and say to the practice: From today onwards, go to the other side of the measure, and do not come again. Having said that, throw it away far away, and relax and rest nakedly on whatever arises. Doing that repeatedly will cause self-illumination to arise without clinging. That also needs to be broken down and cultivated. Je Dampa said: Turbid water will be clear when stirred violently, a silver mirror will be clear when wiped, a yogi's awareness will be good when broken down. That's what he said. The second aspect has two, first is recognizing agitation: In general, there are many aspects, agitation is when discriminations are violently scattered and cannot be settled. Scattering includes: not remembering, remembering for a long time, subtle, various kinds of scattering. Dissipation is: clearly meditating, but awareness is not concentrated and scattered, like fish in a water bucket. Rising is: abiding is thin, like foam in a water bucket, there are types and there are
Tibetan
ན་ཏན་སོགས་ཀྱིས་དྲེགས་ཤིང་ང་རྒྱལ་བའི་འཕོ་བ་དང་། ང་འདྲ་བས་ཆོས་འདི་ཉམས་སུ་མི་ལོང་སྙམ་པ་ཞུམ་ཞིང་སྒྱིད་ལུག་པའི་འཕྲོ་བའོ། །གཉིས་པ་གེགས་དེ་བསལ་ཚུལ་ནི། རིམ་བཞིན་ཏེ་ཤེས་པས་ཀྱང་ཀུན་སེལ་མོད། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་གནད་ཡུལ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ལྟ་སྟངས་བཅུན། སེམས་ཁོང་གློད། སྟོད་སྨད་ཀྱི་ཉྭ་བཞི་སྒྲིམས་པས་སྔ་མ་གསུམ་སེལ་ལ། ཡས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་མ་ཡེངས་པར་རིག་པ་བཅུན་པས་སེལ་ཞིང་། རིགས་རིགདང་ཡོན་ཏན་དེ་ཉིད་རྩ་བ་བཅད་དེ། རང་ལས་གཞན་སུ་ཡང་མེད་པའམ། ལྷག་པར་བློ་གདིང་ཐུབ་པ་ཅི་འདུག་བལྟ། གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་ནས་མཉམ་པར་བཞག་གོ །ཞུམ་པ་ལ་བླ་མར་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་ རིག་པ་ལ་ངར་བསྐྱེད་པས་སེལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བོགས་འདོན་པ་ལ། དེ་ལྟར་གེགས་བསལ་ཞིང་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་བསྐྱེད་མེད་ན། ངོ་བོ་རང་བཞིན། མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ངོ་སྤྲོད་ཅིང་བོགས་འདོན་ཏེ། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ངོ་བོ་རང་རིག་གསལ་ལ་བརྟན་པ་དེ། གསལ་བའི་དཔེ་མ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟ་བུ་དང་ཆུ་རྙོག་པ་དྭངས་པ་ལྟ་བུ་དང་། བཅུ་དྲུག་གི་ནམ་ལངས་པ་ལྟ་བུའོ། །བརྟན་པའི་དཔེ་རུས་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་ནི། ཞིག་ནས་མ་ཐུག་པས་ཉིན་མཚན་ངོ་མི་ཤེས་པའོ། །གར་སྦྱིན་ལ་སྦྲང་མ་འབྱར་བ་ལྟ་བུ་ནི། རྟོག་པའི་ཕུ་ཐག་ཆོད་ཀྱང་སངས་དྭངས་ནས་འགྲོ་མ་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདག་པ་སྨིན་པོ་ལ་རྡོ་རྒྱབ་པ་ལྟ་བུ་ནི། ཉམས་ཕྱི་བཤིག་ནང་བཤིག་ནས་བཞག་ནའང་གང་བཞག་ལ་སྡོད་པའོ། །རང་བཞིན་གསལ་བ་ཤེད་ཆེ་བའི་དཔེ། རིགས་དྲུག་གི་གཡང་ས་ལ་ཉམ་ང་དང་བྲལ་བ་ཁྱུང་ནམ་མཁའ་ལ་འཕྱོ་བ་ལྟ་བུ། ཐེག་པ་གཞན་ལ་ཉམ་ང་དང་བྲལ་བ་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་པ་ལྟ་བུ། རིག་པ་རྐྱེན་གྱིས་བསླུར་སླརམི་འདོད་པ་དར་ཆེན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་རོ། །མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་དྭངས་པའི་དཔེ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། མཉམ་རྗེས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཡོང་བ་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ། གཉེན་པོ་བཀོལ་དུ་བཏུབ་པ་ཤེལ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ལ་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་ལྟ་བུའོ། །མདོར་ན། ངོ་བོ་མཉམ་བཞག །རང་བཞིན་རྗེས་ཐོབ། མཚན་ཉིད་མཉམ་རྗེས་ཟུང་འཇུག་གི་རྟོགས་པའོ། །ཡང་། དབང་པོ་རབ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་ཐོབ་དུས་གཅིག་ཏུ་གྲོལ་བ། འབྲིང་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་སྣང་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ། ཐ་མ་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དབང་པོ་ཐ་མ་འ
Chinese
因傲慢等而骄傲自大，以及认为像我这样的人无法修持此法，因而沮丧和懒惰的过失。第二，消除这些障碍的方法是：虽然次第地用智慧也能消除一切，但无论如何都要专注于特殊的要点，放松内心，收紧上下四肢，这样可以消除前三种障碍。而上面的障碍，则通过不从那上面分心，专注于觉性来消除。断除种姓和功德的根本，观察是否有人比自己更好，或者特别是有能力胜过自己的人。思念他人的功德，保持平等心。对于沮丧，则祈祷上师，并增强觉性的锐利度来消除。第二部分是提取精华，分为两部分，第一部分是提取精华：如果这样消除了障碍并进行了修持，却没有生起任何觉受，那么就用本体、自性、特征这三者来介绍并提取精华。首先是本体：本体是自明的觉性，既清晰又稳定。清晰的例子就像花朵盛开，浑浊的水变得清澈，以及十六岁（指月亮）的夜晚来临。稳定的例子就像乌龟放在磨盘上，因为很久没有相遇，所以不知道白天和黑夜。就像蜂蜜粘在食物上，虽然断除了分别念的源头，却无法清醒地离开。就像在成熟的泥土上扔石头，即使把外表和内部都破坏了，仍然停留在原来的位置。自性是清晰且有力量的例子：就像金翅鸟在六道轮回的悬崖边无所畏惧地在空中飞翔，就像狮子在其他乘中无所畏惧地展现力量，就像觉性不愿被外缘所迷惑，像大旗被风吹动一样，会生起这样的体验。特征是空性、光明、清澈的例子：像天空一样遍布一切且没有边际，像大河一样持续不断地流动，像可以利用对治法一样，在芥菜籽大小的玻璃上显现影像。总之，本体是止的觉受，自性是观的觉受，特征是止观双运的证悟。此外，上根者仅通过认识就能同时获得证悟和解脱，中根者仅通过忆念就能使一切显现和分别念都显现为智慧，下根者通过身体姿势和观看方式，以短时间多次数地修持，从而转变下根者。
English
The faults of being arrogant and conceited due to pride, and of being discouraged and lazy, thinking that someone like me cannot practice this Dharma. Secondly, the way to eliminate these obstacles is: although gradually eliminating everything with wisdom is also possible, nevertheless, focus on the special key points in whatever situation, relax the mind, tighten the upper and lower four limbs, and this will eliminate the first three obstacles. The upper obstacle is eliminated by not being distracted from that and focusing on awareness. Cut off the root of lineage and qualities, and see if there is anyone better than yourself, or especially someone capable of surpassing you. Thinking of the qualities of others, maintain equanimity. For discouragement, pray to the guru and enhance the sharpness of awareness to eliminate it. The second part is extracting the essence, divided into two parts, the first part is extracting the essence: If obstacles are eliminated in this way and practice is done, but no experience arises, then introduce and extract the essence with these three: essence, nature, and characteristics. First, the essence: The essence is self-knowing awareness, which is both clear and stable. An example of clarity is like a flower blooming, muddy water becoming clear, and the arrival of the sixteenth (referring to the moon) night. An example of stability is like a turtle placed on a millstone, because it has not met for a long time, it does not know day and night. Like honey sticking to food, although the source of conceptual thought is cut off, it cannot leave clearly. Like throwing a stone on mature clay, even if the exterior and interior are destroyed, it still stays in the original position. An example of the nature being clear and powerful: like a garuda fearlessly flying in the sky at the edge of the cliff of the six realms, like a lion fearlessly displaying power in other vehicles, like awareness unwilling to be deceived by external conditions, like a great banner being blown by the wind, such an experience will arise. An example of the characteristic being emptiness, luminosity, and clarity: like the sky, pervading everything and without boundaries, like a great river continuously flowing, like being able to use antidotes, images appear on a glass the size of a mustard seed. In short, the essence is the experience of shamatha, the nature is the experience of vipassanā, and the characteristic is the realization of the union of shamatha and vipassanā. Furthermore, the superior faculty attains realization and liberation simultaneously merely through recognition, the intermediate faculty causes all appearances and conceptual thoughts to arise as wisdom merely through remembrance, and the inferior faculty transforms the inferior faculty by practicing in short sessions with many repetitions through bodily posture and viewing.