Tibetan
མས་གསལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་དགའ་བ་དེ་ལ་ཉམས་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ཡང༌། ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྟོང་པར་བསྲེ་བ་མི་དགོས། གསལ་བ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་རང་ཆོད་ལ་འགྲོ། ཞུ་བདེའི་ཉམས་རྣམས་སྟོང་པར་བསྲེ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདེ་བའམ། རང་ལུས་ཐབས་ལྡན་གཏུམ་མོའང༌། སྒྱུ་ལུས་དབང་པོ་ཐ་མ་ལྟ་བུའམ། ཐིག་ལེ་དབང་བཞིའི་གནད་དམ། འོད་གསལ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་གསུམ་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པས། རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པའི་བདེ་དྲོད་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་བསྲེ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བདེ་ཉམས་ལན་རེ་ཙམ་བྱུང་འཕྲལ་ལ་བསྲེ་བ་སྐད་བྱས་ན། ཉམས་དེ་སངས་འགྲོ་བས་མི་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཡང་འོང་ཞིང་བརྟན་པོ་ཡོད་ན་བསྲེ་དགོས། ང་རྒྱལ་དང་སྲེད་ཞེན་མངོན་གྱུར་པ་མེད་ན། དེའི་རང་ཞལ་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་བདེ་བར་སྣང་བ་མ་འགགས་བཞིན་དུ། ངོས་བཟུང་མེད་པར་ལྷོད་དེ་ཤིགས་སེ་སོང་བ་དེ་ཀ་བསྐྱངས་པས་ཆོག །སྲེད་ཞེན་དང་རློམ་སེམས་སྐྱེ་ན། བདེ་བ་དེ་ཉིད་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདུན་པ་སྐྱངས་ཤིང༌། མཐར་སྒྱུ་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བཞག་ན་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །བསྲེ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ། ཐུན་མཚམས་སྤྱོད་ལམ་གང་བྱེད་ཀྱང༌། ཡང་ནས་ཡང་དུ་ གང་ཤར་དེ་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ཧད་དེ་ཆད་དེ་འཇོག་པ་ཁོ་ན་དགོས། མཉམ་གཞག་གི་དུས་སུ་ཡང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཉམས་བདེ་གསལ་གང་ཤར་དང༌། རྟོག་བཅས་དམིགས་པ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དེ་ཀ་ལྟར་འཇོག་པ་གནད་དུ་ཆེ། ལར་ཐུན་ཐུན་མཚམས་སུ་བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པས། ད་ལྟ་འཇིག་རྟེན་པའི་བཟང་ངན་མཐོ་དམན་ཉེ་རིང་གི་རྣམ་གཞག་སྐད་སྐད་པོ་འདིའི་ཨ་འཐས་ཞིག་པ་རང་གལ་ཆེའོ། །དམིགས་སྐོར་ལྔ་བཅུ་པའོ། །བཞི་པ་མཐར་ཐུག་ནི། དང་པོར་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོའི་འོད་གསལ་གང་ལའང༌། འོད་གསལ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་དང་པོར་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་འོད་གསལ་འབྱུང༌། ཚོགས་ལམ་གྱི་ཐད་ཡིན། དེ་ནས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་འོད་གསལ་འབྱུང༌། སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཐད་ཡིན། དེ་ནས་ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་འོད་གསལ་འབྱུང༌། མ་དག་ས་བདུན་གྱི་ཐད་སོར་སླེབ། དེ་ནས་དབྱེར་མེད་མཐར་ཐུག་གི་འོད་གསལ་འབྱུང༌། དག་པས་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཡིན། དེ་རྗེས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་འོད་གསལ་ཏེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གྱི་ས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའོ། །འདི་དག་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ན་མང་མོད་ཀྱི་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །འདི་ནི་སྤྱིར་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཚུལ་ལ་ས་མཚམས་ཕྱེ་བ་ཡིན། གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་གཅིག་པོའི་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དམིགས་པ་ལོགས་པ་མེད་པས་དམིགས་སྐོར་དུ་མི་བགྲང༌། ཆོས་ཐུན་གཅིག་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་འོས་པའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་ཁྲིད་ལ། དམ་ཚིག་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག །གེགས་སེལ་ཉེས་སྐྱོན་རང་དག །བོགས་འདོན་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་བྱེད། ཁྱད་ འཕགས་འཆར་སྒོ་ངོས་འཛིན། ཉམས་རྟོགས་ཉིན་མཚན་ཁྱད་པར་ཏེ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སྡོམ་གསུམ་ལས་རང་གིས་གང་བླངས་བའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་མ་ཉམས་པ་གལ་ཆེ། ཉེས་ལྟུང་ཅན་ལ་སྒོམ་རྣམ་པར་དག་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། སྔར་སྐྱེས་རྣམས་ཀྱང་ཉེས་ལྟུང་བྱུང་ན་ཉམས་འགྲོ་བས་སོ། །དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པ་རྩ་བ་ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བས་མ་གོས་པ་དགོས་ཏེ། དམ་ཚིག་དེ་དག་ཉམས་ན་སྒོམ་གྱི་རེ་བ་ལྟ་ཞོག །འདི་དང་ཕྱི་མར་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་ཏེ། ངན་སོང་གསུམ་ལ་ཟང་ཐལ་དུ་འགྲོ་བས་སོ། །དེ་དག་སྤྱིའི་དམ་ཚིག་ཡིན་ལ། གཞན་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མཐའ་དག་སྒྲུབ་ནུས་ན་དེར་ཡང་འདུས། འོན་ཀྱང་དམ་བཅའ་འཆག་མེད་ཡིན་ཡིན་པོའི་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རིམ་པ་མང་པོས་སེམས་འཁྲུག་པར་ཡང་མི་བྱེད་དེ། ཉམས་ལེན་དང་འབྲལ་མེད་ཀྱི་ངང་ནས། བླ་མའི་མོས་གུས་དང་མ་བྲལ་བ། རྟེན་ཀུན་ད་བྱང་སེམས་མ་ཉམས་པ། ཐ་མལ་ཆགས་སྡང་གི་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྒོམས་ནས། ཆགས་སྡང་གི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བ་རྣམས་འོད་གསལ་སྒོས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གོ །འདིར་འོད་གསལ་ཅེས་བྱ་བ་ཡང༌། ཆོས་དྲུག་གི་ནང་ཚན་མཚན་མོའི་འོད་གསལ་ཁོ་ནར་མ་ཟད། ཉིན་མཚན་གྱི་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས། བསྲེ་བ་སྒྱུ་ལུས་སྤྱི་ཁྱབ་ལ་གོ་བར་བྱ་ལ། འཕོ་བ་བར་དོའང་བསྲེ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམ་ཚིག་འདི་ནི་དམ་ཚིག་སྤྱི་འགྲོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གེགས་སེལ་ཉེས་སྐྱོན་རང་དག་ནི། སྤྱིར་ཐབས་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་གེགས་སེལ་གྱི་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་གཞན་དུ་གསལ་ལ། འདིར་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད། སྣང་སྟོང་རང་ཤར། བདེ་སྟོང་ཞེན་བྲལ་ རྣམས་ཉམས་མྱོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་བདུད་ནི། འཛིན་པ་རྣམ་རྟོག་རང་ག་མར་ཤོར་བ་འདི་ཡིན་པས། རྣམ་རྟོག་གི་རང་ཞལ་བལྟས་ནས་རང་གྲོལ་རང་དག་རང་སྟོང་དུ་ངོ་འཕྲོད་པར་བསྒོམ། དེ་ཡང་རྣམ་
Chinese
由於明、空、無分別的體驗所引發的喜悅，會產生廣大的安樂覺受，但不必特意去與空性混合。僅僅將明性視為如幻，就能自然解脫。融樂的體驗必須與空性混合，例如觀想他人身體的智慧樂，或自身具有方便的拙火，或如幻身最後的根識，或四滴的要點，或執持光明的三種對境等。像這樣觀修，就需要與氣融入中脈所產生的樂暖混合。然而，如果僅僅體驗到一次樂受就說要混合，那樣會使體驗消失，所以不應如此。如果樂受反覆出現且穩定，那就需要混合。如果沒有生起我慢和貪戀，僅僅觀看樂受的自性，在樂的顯現未消失之際，不作任何執著，放鬆並任其消逝，這樣就足夠了。如果生起貪戀和傲慢，就應當對樂受生起如幻的觀想，最終安住在遠離幻覺執著的大手印中，這樣就能轉為樂空無二。在所有這四種混合的狀態中，無論在座間做什麼樣的行為，都要反覆地以大象的姿態，驚訝地、斷然地安住於任何顯現的事物上。在入定的時候，無論生起無分別的安樂明性，還是以有分別的對境為目標，在所有這些時候，都像那樣安住，這非常重要。總之，在座間時，對於苦樂、高低、世間八法等一切事物，都要視為如幻。現在打破對於世間好壞、高低、親疏等概念的執著，才是最重要的。五十種對境的修法。第四，究竟的：首先，無論是白天還是夜晚的光明，在生起光明的證悟之初，會生起明空無二的光明。這是資糧道的階段。然後，會生起樂空無二的光明。這是加行道的階段。然後，會生起深寂離戲的光明。這是到達不清淨七地的階段。然後，會生起無二無別究竟的光明。這是清淨三地的階段。之後是具有清淨二元的光明，即圓滿正等覺。
English
When the joy drawn from the experiences of clarity, emptiness, and non-conceptuality arises, a vast sense of bliss will occur, but there is no need to deliberately mix it with emptiness. Understanding clarity itself as illusory will lead to self-liberation. The experiences of melting bliss must be mixed with emptiness. For example, contemplate the bliss of wisdom in another's body, or the tummo with skillful means in one's own body, or the illusory body's final sense faculty, or the key points of the four drops, or the three objects of focus for holding luminosity. By meditating in this way, it is necessary to mix it with the bliss-warmth that arises from the winds dissolving into the central channel. However, if you say you will mix it as soon as you experience a single instance of bliss, that experience will vanish, so you should not do that. If the bliss comes repeatedly and is stable, then it needs to be mixed. If pride and attachment are not manifest, then simply looking at its own face, while the appearance of bliss has not ceased, without any grasping, relax and let it dissolve, that is sufficient. If attachment and arrogance arise, then you should cultivate the aspiration to see that bliss itself as illusory, and finally, if you rest in the great seal free from the clinging to illusion, it will transform into inseparable bliss and emptiness. In all of these four stages of mixing, whatever activity you do during the breaks between sessions, you must repeatedly, with the gaze of an elephant, stare in amazement and decisively rest in whatever arises. During meditative equipoise, whether the experience of non-conceptual bliss-clarity arises, or when focusing on conceptual objects, it is crucial to rest in the same way at all times. In general, during sessions and breaks, understanding all phenomena such as pleasure and pain, high and low, the eight worldly concerns, as illusory, it is now most important to break the clinging to the concepts of good and bad, high and low, near and far of this worldly chatter. The practice of fifty objects of focus. Fourth, the ultimate: First, in either the luminosity of day or night, at the beginning of the arising of the realization of luminosity, the luminosity of inseparable clarity and emptiness will arise. This is the stage of the path of accumulation. Then, the luminosity of inseparable bliss and emptiness will arise. This is the stage of the path of joining. Then, the luminosity of profound peace, free from elaboration, will arise. This is arriving at the stage of the seven impure grounds. Then, the ultimate luminosity of inseparability will arise. This is the stage of the three pure grounds. After that is the luminosity of dual purity, which is the complete and perfect Buddha.
Chinese
是智慧法身的处所。这些的意义如果广说则很多，但在此不作展开。这总的来说，名为光明，是对于证悟实相之理划分界限。不是仅仅睡眠光明的差别。因为这没有另外的所缘，所以不算在所缘之列。如一次法会那样如何合适啊。第三，后续引导中，有誓言总的和个别的，遣除障碍、罪过自然清净，增益、断除疑惑，殊胜生起之门的认识，证悟体验日夜差别这五者。第一是，总的来说，三律仪中自己所受持的学处不退失非常重要。对于有罪堕者不生起清净的禅定，而且先前生起的，如果发生罪堕也会退失。其中，密咒的誓言不退失，没有被根本和支分的罪堕所染污是需要的。如果那些誓言退失，不要说禅定的希望，今生来世连增上生的安乐也没有，因为会直堕三恶趣。这些是共同的誓言。如果能成办其他共同后续的誓言，也包含于此。然而，也不要以誓言坚定不移的种种行为次第扰乱心，从不离修行的状态中，不离上师的敬信，一切所依中菩提心不退失，将庸常的贪嗔对境显现都观为如幻，不放纵贪嗔，这些是光明特别的誓言。这里所说的光明，不仅仅是六法中的夜晚光明，而是日夜的一切光明，因此，应当理解为融合幻身普遍，迁识颇瓦中阴也是融合的支分之故。此誓言是共同的誓言。第二，遣除障碍、罪过自然清净是，总的来说，与方便道相关联的各种遣除障碍的文字在其他地方已经阐明，这里是明空无执，显空自显，乐空离贪，这些是经验的智慧，这些的不相顺品之魔是，执着分别念任其漂流，因此，观照分别念的自面，证悟自解脱、自清净、自空性而修持。那也
English
Is the place of the wisdom dharmakāya. If these meanings are explained in detail, there would be many, but here they are not elaborated. This, in general, is called luminosity, and it is a division of the way to realize the truth of reality. It is not just a distinction of the luminosity of sleep alone. Because this has no separate object of focus, it is not counted among the objects of focus. How appropriate it is, like a single Dharma session. Third, in the subsequent instructions, there are five aspects: vows in general and in particular, dispelling obstacles, self-purification of faults, enhancement, cutting off doubts, recognition of the door of arising of excellence, and the difference between experiential realization day and night. The first is: In general, it is very important that the precepts that one has taken from the three vows are not lost. Pure meditation does not arise for those with transgressions, and even those that have arisen before will be lost if transgressions occur. Among them, it is necessary that the vows of secret mantra are not lost, and are not defiled by root and branch downfalls. If those vows are lost, let alone the hope of meditation, there will be no happiness of higher realms in this life or the next, because one will fall straight into the three lower realms. These are common vows. If one can accomplish all other common subsequent vows, they are also included here. However, one should not disturb the mind with many behavioral sequences of unwavering vows, but from a state inseparable from practice, without separation from devotion to the guru, without losing bodhicitta in all supports, contemplating all ordinary appearances of attachment and aversion as illusory, and not giving in to attachment and aversion, these are the special vows of luminosity. Here, the term luminosity does not only refer to the luminosity of night among the six dharmas, but to all luminosities of day and night. Therefore, it should be understood as the general pervasiveness of blending illusory body, and transference of consciousness and bardo are also branches of blending. This vow is a common vow. Second, dispelling obstacles and self-purification of faults is: In general, various texts on dispelling obstacles related to the path of means have been clarified elsewhere. Here, clarity and emptiness without grasping, appearance and emptiness self-arising, bliss and emptiness without clinging, these are the wisdom of experience. The opposing force of these is the demon of grasping and discursive thoughts running wild. Therefore, contemplate the face of discursive thoughts, and cultivate the recognition of self-liberation, self-purification, and self-emptiness. That also