Tibetan
དུ་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་ཉུངས་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་བསམས་ལ། སེམས་མི་ཡེངས་པར་ལྷོད་གློད་པའི་ངང་ལ་ཡུན་ཅི་གནས་སུ་བཞག་པར་བྱའོ། །དེས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། ལུས་གནད་ རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་བྱ་སྟེ། རྐང་པ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལག་པ་མཉམ་བཞག་སྒལ་ཚིགས་བསྲང་། དཔུང་པ་རྒོད་གཤོག་ལྟར་བརྒྱངས། མགྲིན་པ་དགུག །མཆུ་ཐད་སོར་བཞག །ལྕེ་ཡ་རྐན་ལ་སྦྱར། མིག་སྣ་རྩེར་ཕབ་ཅིང་མིག་འབྲས་མི་འགུལ་པར་བྱ་ཞིང་། སྙིང་ནང་དུ་བླ་མ་ཕྱི་སྒྲུབ་ལྟར་གསལ་བ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། སེམས་འདི་འདྲ་ཞིག་བསྒོམ་བྱ་བའི་གཟུགས་དབྱིབས་གྲུ་བཞི་ཟླུམ་པོ་གྲུ་གསུམ་སོགས་བསྒོམ་དུ་མེད། ཁ་དོག་ཀྱང་དཀར་ནག་སོགས་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ། བསམ་དུ་མེད། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ། སེམས་མི་ཡེངས་པའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་མཁན་དེ་ལ་ཆེར་རེ་བལྟ། ཡུན་རིང་ན་ཡེང་འགྲོ་བས་ཐུན་ཐུང་ཐུང་བྱས་ལ་དྲན་པ་གསལ་བཏབ་ལ་གོང་བཞིན་བསྒོམ། །དེ་ལ་སེམས་མི་གནས་པར་རྟོག་པ་འཕྲོ་ན། རྟོག་པ་འཕྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་དེ་ལ་ཆེར་རེ་བལྟས་པས། རང་ཡལ་དུ་འགྲོ། བལྟས་ཀྱང་ཡལ་མི་འགྲོ་ན་བསམ་མནོའི་འཕྲོ་མ་ཆོད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བསམ་མནོའི་འཕྲོ་རྦད་ཀྱིས་བཅད། འདོད་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ན་ཡང་། སྐྱེ་མཁན་གྱི་སེམས་དེ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བལྟའོ། །མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་དང་། རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་གང་བྱུང་བ་དེ་ལ་འདི་ནི་ཆེའོ་སྙམ་པ་དང་། འདི་ནི་ཆུང་ངོ་སྙམ་པ་མི་བསམ། ཡུལ་དེའི་སེམས་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་རེ་བལྟས་པས། ཡུལ་དེ་མེད་པར་མ་སོང་ཡང་། །འཛིན་པ་མ་ཞུགས་ཙམ་བྱུང་ན་ཆོག་ལ། ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང་འགྲོ་སྡོད་སོགས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡང་དྲན་པ་མ་ཡེང་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡེངས་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འགྱུ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རང་ཤུགས་ལ་འགག་པར་འགྱུར་ཞིང་། བཟང་ངན་མཐོ་དམན་རེ་དོགས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ། ཐང་ཆད་པའི་མི་ངལ་གསོ་བ་ལྟར་ལྷོད་དེ་བཞག །ཡང་གང་ བྱས་ཀྱང་སེམས་གནས་སུ་མི་གཏུབ་པར་ཆུ་ལས་ཆུ་ལྦུར་བརྡོལ་བ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་ཐོལ་ཐོལ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན། དང་པོ་རྟོག་པའི་བྱུང་ས་རྩད་བཅད་པས་འདི་ནས་བྱུང་བྱ་བའི་བྱུང་ས་མི་རྙེད། མཐར་འགྲོ་ས་རྩད་བཅད་པས་འདིར་འགྲོ་ས་མི་རྙེད། བར་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་དབྱིབས་ཁ་དོག་གི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གྱི་སྟོང་པར་ཤེས་ནས་དྲན་རྟོག་ཅི་སྐྱེས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ
Chinese
应当观想如芥子般大小的白色明点，不让心散乱，在放松的状态中尽可能地安住。这样会生起智慧。修习大手印的方法是：身体要诀是毗卢七法，双腿金刚跏趺坐，双手等印，脊柱正直，双臂如雄鹰展翅般张开，颈部略微弯曲，嘴唇自然放置，舌抵上颚，眼睛下视鼻尖，眼珠不要转动，心中观想上师如外修法般清晰，并向其祈祷。像这样的心，不应观想方形、圆形、三角形等形状，颜色也不应观想白色、黑色等任何颜色，不要思索，什么也不要在意。在心不散乱的状态中，专注地看着不散乱的那个。时间长了会散乱，所以要分短时段修习，保持觉知，像前面一样修习。如果心不安住，妄念纷飞，就专注地看着生起妄念的那个心，它自然会消失。如果看了也不消失，说明思绪没有停止，所以要彻底断除思绪。如果生起贪欲等烦恼心，也要认真地看着生起烦恼的那个心。对于眼睛所见的色，耳朵所听的声音，不要想“这个大”，也不要想“这个小”，专注地看着那个境的心性。即使境没有消失，只要不产生执着就可以了。吃饭、行走、居住等一切行为时，也要保持正念不散乱。这样不散乱地专注修习，各种各样的分别念自然就会停止，对于好坏、高低、希望、担忧等什么也不在意，像疲惫的人休息一样放松。如果无论做什么都无法让心安住，像水中冒出的水泡一样，各种妄念纷纷涌现，首先追查妄念的来源，却找不到“从这里来”的来源；追查妄念的去处，也找不到“到这里去”的去处；中间的自性也没有成立形状、颜色等自性，了知生、住、灭三者的空性后，无论生起什么念头，都不要错误地分别。
English
One should visualize a white bindu the size of a mustard seed, and without letting the mind wander, remain in a relaxed state for as long as possible. This will give rise to wisdom. The method of practicing Mahamudra is: The essential points of the body are the seven features of Vairochana, legs in vajra posture, hands in equipoise, spine straight, arms extended like eagle's wings, neck slightly bent, lips naturally placed, tongue touching the palate, eyes lowered to the tip of the nose, and the eyeballs should not move. Visualize the lama clearly in your heart as in the outer practice, and pray to him. Such a mind should not be meditated upon in shapes such as square, round, or triangular. Colors such as white or black should not be meditated upon either. Do not think, do not mind anything. In a state of non-distraction, look intently at the one who is not distracted. If it wanders after a long time, practice in short sessions, keep mindfulness clear, and meditate as before. If the mind does not abide and thoughts arise, look intently at the mind that is producing the thoughts, and it will naturally disappear. If it does not disappear even when looking, it means that the stream of thoughts has not stopped, so completely cut off the stream of thoughts. Even if afflictive emotions such as attachment arise, look intently at the mind that is arising. For the forms seen by the eye and the sounds heard by the ear, do not think "this is big" or "this is small." Look intently at the nature of the mind of that object. Even if the object does not disappear, it is enough if no grasping arises. During all activities such as eating, walking, and dwelling, keep mindfulness without distraction. By meditating single-pointedly without distraction in this way, the various movements of conceptual thought will naturally cease, and without paying attention to good or bad, high or low, hope or worry, relax like a tired person resting. If no matter what you do, you cannot keep the mind still, and various thoughts arise like bubbles bursting from water, first investigate the source of the thought, but you will not find the source of "coming from here"; investigate the destination of the thought, but you will not find the destination of "going here"; the nature in between is not established as the nature of shape, color, etc. Knowing the emptiness of the three—arising, abiding, and ceasing—do not wrongly discriminate whatever thoughts arise.
Tibetan
འི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བས་ཕན་གནོད་མ་ནུས་པ་ནི། ཆུའི་ལྦུ་བ་ཆུར་ཞིག་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་མ་ཡེངས་པར་ཡེངས་མཁན་དེ་ལ་ཅེ་རེ་ལྟ་བ་འདི་ལས་སྒོམ་དུ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ། །འགག་ཏུ་དྲིལ་ན། སེམས་དེ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། ངོ་ཤེས་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་གཞིར་འདུག་པས་ན་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟེར་ལ། སེམས་འདིས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་གཞི་བྱེད་ཀྱང་། སེམས་འདི་ལ་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་མ་གྲུབ་པས། འདི་ཡིན་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མི་འདུག །དེ་བཞིན་དུ་དགའ་མི་དགའ་སོགས་ངོ་ཤེས་ཤིང་། རང་གི་རང་ངོ་ཤེས་རྒྱུའི་གསལ་ལ་དྭངས་པ་ཞིག་འདུག་པས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་མེད་གཉིས་དང་བྲལ་བས་གནས་ལུགས་རང་ངོ་ཤེས་ཤིང་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་ལ་ལྟ་བ་ཟེར་བ་ཡིན། སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་སྒོམ་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྒོམ་པ་དེ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འགྲོ་སྡོད་གང་བྱེད་ཀྱང་མི་འབྲལ་བར་སྒོམ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་གཞིའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ངོ་ཤེས་ནས་གོམས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་ཉིད་གསལ་སྒྲིབ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་དབྱིབས་གཟུགས་འགྲོ་འོང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རང་གི་སེམས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན། བདེ་ལ་ཞེན་པ་ མེད་པ་དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན། གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཟུང་འཇུག་མཚན་མ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན། རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་པ་དང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ། རང་གི་སེམས་ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཞིང་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཅིང་། རང་གི་སེམས་ལས་ལྷག་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་ན་མེད་དེ། རང་གི་སེམས་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན། སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་བསྟན་པ་ཡང་མེད། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཙལ་བས་རྙེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །རང་གི་སེམས་དང་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་འདྲ་སྟེ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་ལ་བྱི་དོར་བྱས་ནས་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་ལ་བཏགས་ཏེ་གསོལ་བ་བཏབ་ན་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་བཞིན། རང་གི་སེམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་འཕྲོད་ན། ཕན་བདེའི་དགེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་། ནོར་བུ་འདམ་དུ་བྱིང་ན་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ
Chinese
在法界中解脱，无法造成利益和损害，就像水泡融入水中一样。不让心散乱，而是盯着那个散乱者，除此之外再没有其他的禅修了。归纳起来说，心因为不认识自己而流转于轮回。如果认识了自己就能获得成佛，因此它作为轮回和涅槃的基础，所以被称为“基础大手印”。虽然这个心是轮回和涅槃两者的基础，但是这个心没有形状和颜色，所以没有可以被称为“这个”的事物。同样地，认识到喜欢和不喜欢等等，并且有一种清澈明亮的东西可以认识自己的本性，所以也不是没有。因为它脱离了有和没有，所以认识到实相的自性，并且断除增益和损减，这被称为见。在断除增益和损减的状态中不散乱地禅修，这被称为禅修。对于那个禅修，无论是行走还是停留，都不间断地禅修，这被称为行。像这样禅修，认识到基础的实相是什么样子，并且习惯变得明显，因此无有遮蔽地证悟法性，这被称为果。像这样，脱离了一切形状、来去，自己的心显现没有自性，那就是化身。没有对快乐的执着，那就是报身。没有对明clear的执着，那就是法身。这些结合在一起，没有相状，那就是自性身。因此，自己的心就是具有佛陀四身的自性。自己的心的法性脱离了一切言说和戏论的边，那就是法身。自己的心作为有法，显现为各种各样，并且遍布一切，那就是色身。没有比自己的心更殊胜的佛陀，自己的心就是佛陀。没有在其他地方指示佛陀，佛陀们的智慧在其他地方寻找也找不到。自己的心就像如意宝珠一样，像擦拭干净的如意宝珠，把它放在胜利幢的顶端祈祷，就能出现一切所需所愿一样，自己的心如果认识到是佛陀，就能出现一切利益和安乐的善妙，如果宝珠沉入泥潭，就无法起作用。
English
Being liberated in the realm of Dharma, unable to cause benefit or harm, is like a water bubble dissolving into water. There is no other meditation than to not let the mind wander, but to stare at the one who wanders. To summarize, the mind wanders in samsara because it does not recognize itself. If it recognizes itself, it attains Buddhahood, therefore it is the basis of both samsara and nirvana, so it is called the "Base Mahamudra." Although this mind is the basis of both samsara and nirvana, this mind has no form or color, so there is no object that can be called "this." Similarly, recognizing like and dislike, etc., and there is a clear and bright thing that can recognize one's own nature, so it is not non-existent. Because it is free from existence and non-existence, recognizing the self-nature of reality and cutting off addition and subtraction is called view. Meditating without distraction in the state of cutting off addition and subtraction is called meditation. For that meditation, whether walking or staying, meditating without interruption is called action. Meditating in this way, recognizing what the reality of the base is like, and habit becomes manifest, therefore realizing the Dharma nature without obscuration is called the fruit. In this way, being free from all shapes, forms, coming and going, the appearance of one's own mind is without self-nature, that is the Nirmanakaya. Not being attached to happiness is the Sambhogakaya. Not being attached to clarity is the Dharmakaya. These combined, without characteristics, that is the Svabhavikakaya. Therefore, one's own mind is the nature of the four bodies of the Buddha. The Dharma nature of one's own mind is free from all extremes of expression and elaboration, that is the Dharmakaya. One's own mind as a phenomenon, appearing in various ways and pervading all, that is the Rupakaya. There is no Buddha more supreme than one's own mind, one's own mind is the Buddha. There is no pointing to the Buddha elsewhere, the wisdom of the Buddhas cannot be found by searching elsewhere. One's own mind is like a wish-fulfilling jewel, like a wish-fulfilling jewel that has been cleaned, placing it on the top of a victory banner and praying, all needs and desires will appear, if one's own mind recognizes that it is the Buddha, all benefits and happiness will appear, if the jewel sinks into the mud, it will not be able to function.