Tibetan
ས་ཆོས་ལ་ཚང་ན་འདུས་བྱས་མིན། །འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །འབྲས་བུར་གྲུབ་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་གང་ལ་སྲིད། །རང་བཞིན་མེད་ན་སྐྱེ་བར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་མེད་པ་ལས་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད། །མ་སྐྱེས་པར་ནི་སྐྱེ་བ་གང་ཡང་མེད། །སྐྱེས་ཟིན་པ་ནི་སླར་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །དངོས་དེ་ལས་ནི་དངོས་པོ་དེ་མི་སྐྱེ། །དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་གང་ལ་སྐྱེ། །དངོས་མེད་ལས་ནི་དངོས་པོ་གང་ལས་སྐྱེ། །སྔ་མ་འགགས་དང་ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་བས། །ད་ལྟར་གནས་པ་ཉིད་ནི་ག་ལ་འབྱུང་། །གནས་ཚར་བ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ནི་མང་། །མ་གནས་པར་ནི་གནས་བར་ག་ལ་འགྱུར། །འགགས་ཟིན་ཕྱིར་ན་སླར་ཡང་འགག་པ་མེད། །མ་འགགས་པར་ནི་དེ་བས་འགགས་པ་མེད། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་འགག་པ་མེད་པ་སྟེ། །གནས་པ་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་འགག་པ་མེད། །སྐྱེ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་འགག་པ་མེད། །ཆད་དང་རྟག་ལ་འགག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་། །བདེན་མིན་རྫུན་མིན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས། །སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་མ་གྲུབ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སྤངས་རྟོགས་གང་ཡང་མེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །ཆ་ཤས་བཅས་ལ་རྫས་གཅིག་མི་སྲིད་ལ། །རྫས་དེའི་རྫས་སུ་གཅིག་པས་ཐ་དད་མིན། །བྱེ་བྲག་སོ་སོའི་རྫས་རྣམས་གཅིག་པ་མིན། །བྱེ་ བྲག་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དངོས་པོར་གཅིག །དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་པ་མིན། །གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་ཐ་དད་མིན། །སྤྱི་ཡིས་མ་ཁྱབ་བྱེ་བྲག་རྫས་མེད་ལ། །བྱེ་བྲག་རྫས་ནི་སྤྱི་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ལས་གཞན་ཆོས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཆོས་ཅན་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ཉིད་ལས་མྱང་འདས་ཐ་དད་མིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འཁོར་བ་ཉིད་མིན་ནོ། །ཤིང་དང་ལྤགས་པ་རྔ་ཡོག་ལག་པ་སོགས། །ཀུན་ལས་འབྱུང་ཕྱིར་སྒྲ་དེ་ཐ་དད་མིན། །སྒྲ་དེ་ཤིང་སོགས་མིན་པས་གཅིག་པ་མིན། །གང་ལས་མ་སྐྱེས་མི་གནས་འགག་པ་མེད། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཡིན། །ཉི་ཟླ་གང་ཤར་ཀུན་གྱི་ཤར་ཡིན་ཕྱིར། །ཤར་ནུབ་ལྷོ་བྱང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད། །ཤར་སོགས་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་མེད་པས་ན་དབུས་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། །ཐོག་མར་སྐྱེས་སམ་འོན་ཏེ་ཐོག་མར་ཤི །གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་ཐོག་མ་ག་ལ་སྲིད། །ཟད་པ་མེད་ཕྱིར་འཁོར་བའི་མཐའ་མ་གང་། །ཐོག་མཐའ་མེད་པས་དབུས་ཉིད་ག་ལ་རུང་། །དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་ཞག་དང་ཟླ་བ་ལོ། །བསྐལ་པའི་ཐོག་མཐའ་མ་དམིགས་དབུས་དེ་བཞིན། །འད
Chinese
如果具备地的法性，就不是有为法。 果的自性功德不会产生和改变。 既然已经成果，又怎么会有产生？ 如果没有自性，又怎么会产生？ 没有那个，就不会有那个的产生。 没有产生，就不会有任何产生。 已经产生的，又怎么会再次产生？ 那个事物不会从那个事物产生。 从那之外的，又会从哪里产生？ 事物又会从非事物中产生？ 因为先前已灭，之后未生， 现在的存在又怎么会发生？ 已经存在过的，存在本身就多余。 没有存在过的，又怎么会存在？ 既然已经灭尽，就不会再次灭亡。 没有灭尽的，更不会因此而灭亡。 没有产生的，就没有灭亡， 存在因为存在，所以没有灭亡。 产生因为产生，所以没有灭亡。 断灭和常恒，都没有灭亡。 世俗的法都是从因和缘产生。 非真非假，如幻的法。 仅仅是显现，没有成立，是缘起。 如果这样领悟，就没有舍弃和证悟。 因和果不是一，也不是异。 对于具有部分的，不可能是一个实体。 作为那个实体的实体，因为是一，所以不是异。 各个差别的实体不是一。 有多少差别，在事物上就是一。 事物和非事物也不是一。 因为两者都是所知，所以不是异。 总的没有遍及，差别就没有实体。 差别的实体不是总本身。 没有法性之外的法， 各种法不是法性。 轮回本身和涅槃不是异。 涅槃不是轮回本身。 木头和树皮、树干、树枝等， 因为一切都从中产生，所以声音不是异。 那个声音不是木头等，所以不是一。 从哪里没有产生，就没有存在和灭亡。 一切有为法都是梦和幻。 太阳和月亮无论从哪里升起，都是一切的升起， 所以东西南北没有确定为一个。 因为东西等方向没有确定， 因为没有边际，又怎么会有中心？ 是先产生，还是先死亡？ 一个依赖一个，又怎么会有最初？ 因为没有穷尽，轮回的最后是什么？ 因为没有开始和结束，又怎么会有中心？ 时间尽头的刹那、日、月、年， 劫的开始和结束没有指定，中心也是这样。 是
English
If it possesses the nature of the ground, it is not conditioned. The qualities of the nature of the fruit will not arise or change. Since it is already established as a fruit, how can there be any arising? If there is no self-nature, how can there be arising? Without that, there is no arising of that. Without arising, there is no arising whatsoever. What has already arisen, how can it arise again? That thing does not arise from that thing. From what other than that does it arise? From what non-thing does a thing arise? Since the former has ceased and the latter has not arisen, how can the present existence occur? For what has already existed, existence itself is superfluous. For what has not existed, how can there be existence? Since it has already ceased, there is no further cessation. For what has not ceased, there is no cessation because of that. For what has not arisen, there is no cessation, existence does not cease because of existence. arising does not cease because of arising. There is no cessation for annihilation and permanence. All conventional dharmas arise from causes and conditions. Dharmas that are neither true nor false, like illusions. Merely appearing, not established, is dependent origination. If one understands in this way, there is neither abandonment nor realization. Cause and effect are neither one nor different. For what has parts, it is impossible to be one substance. As the substance of that substance, because it is one, it is not different. The substances of each difference are not one. However many differences there are, they are one in thingness. Thing and non-thing are also not one. Since both are knowable, they are not different. What is not pervaded by the general, the particular has no substance. The particular substance is not the general itself. There is no dharma other than the nature of dharma, various dharmas are not the nature of dharma. Samsara itself and nirvana are not different. Nirvana is not samsara itself. Wood and bark, trunk, branches, etc., since everything arises from them, sound is not different. That sound is not wood, etc., so it is not one. From where there is no arising, there is no existence or cessation. All conditioned dharmas are dreams and illusions. Wherever the sun and moon rise, it is the rising of all, so east, west, south, and north are not fixed as one. Since directions such as east are not fixed, since there is no limit, how can there be a center? Does it arise first, or does it die first? One depends on the other, how can there be a beginning? Since there is no end, what is the end of samsara? Since there is no beginning or end, how can there be a center? The moment at the end of time, days, months, and years, the beginning and end of kalpas are not designated, the center is the same. Is
Tibetan
ས་དང་མ་འོངས་འགགས་དང་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར། །བར་དུ་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་མེད། །སྐྱེ་བཞིན་པ་ནི་འདས་དང་མ་འོངས་མིན། །སྐྱེ་བ་མ་ཚར་བར་དུ་གནས་པའང་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་དུས་གསུམ་ག་ལ་སྲིད། །འགགས་ཟིན་ན་ནི་ད་ལྟ་གནས་པ་མེད། །སྔ་མ་མ་ཡིན་གཞན་པ་གནས་མེད་ཕྱིར། །སྔ་མ་ཡིན་ཕྱིར་ད་ལྟ་གནས་པ་མེད། །ད་ལྟར་བ་ཡི་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ནི། །སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ཕྱི་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། །ཕྱི་མ་ལ་བལྟོས་སྔ་མ་ཡིན་པས་སྟེ། །སྔ་ཕྱི་གཉིས་འགལ་དུས་གསུམ་ གཅིག་པ་འགལ། །དུས་བཞི་སོ་སོར་སྣང་ཚུལ་ཐ་དད་པ། །བྱེད་པ་པོ་མེད་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར། །བྱེད་པ་ཡོད་ན་མི་དམིགས་སུ་ཡིས་བྱས། །རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མ་བཞིན། །སྐྱེས་ནས་ད་ལྟའི་བར་གྱི་བདེ་སྡུག་འདི། །འགགས་ཕྱིར་མེད་པས་རྨི་ལམ་སད་པ་བཞིན། །བག་ཆགས་རྒྱུན་ཙམ་མིན་པ་ཕྱོགས་ན་མེད། །ལོ་ཟླ་ཞག་དང་སྔ་དྲོའི་དུས་སོགས་མཚུངས། །བར་དོའི་ཤེས་པ་རིགས་དྲུག་སྐྱེ་གནས་ཏེ། །ཤར་བ་ལུས་མེད་པ་ཡི་བླང་བྱའི་ཡུལ། །ལེན་པོ་ཡིན་ན་བླང་ཡུལ་མེད་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་གནས་ཡིད་ཡུལ་ཤར་བ་ལེན་པ་པོ། །ཡིན་ཕྱིར་བླང་ཡུལ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། །བླང་ཡུལ་ཡིན་ན་གོང་བཞིན་ལེན་པོ་མེད། །བག་ཆགས་མིན་པ་སྐྱེ་གནས་གྲུབ་པ་མེད། །རྣམ་ཤེས་དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་ལུས་སྒྱུ་ཡིན། །འབྱུང་ལྔའི་རྒྱུ་ལས་ལུས་ཤིག་གྲུབ་པ་མེད། །ནུར་ནུར་པོ་ནས་ལུས་པོ་རྫོགས་པའི་བར། །བྱེད་པོ་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར། །རིམ་པས་འགྱུར་བས་རྟག་པ་མེད་པས་ཏེ། །བྱས་དང་རྟག་པ་མེད་པས་སྒྱུ་མའི་ཆོས། །དངོས་པོས་མཐོང་ན་རོ་ཡིས་མཐོང་ཐོས་འགྱུར། །སེམས་ཀྱིས་མཐོང་ན་ལོ་སོགས་མེད་པར་འགྱུར། །མེད་བཞིན་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་མཐོང་ཚུལ་སྟེ། །འཁྲུལ་པ་དག་ནས་འཁྲུལ་སྣང་རང་སར་གྲོལ། །ཡན་ལག་ལྔ་དང་དབང་ལྔ་དོན་སྙིང་ལྔ། །སྣོད་དྲུག་ལུས་མིན་དབང་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ལུས་པོ་མིན་ན་ལུས་གཞན་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །དེ་དག་ལྷུ་དང་སྡུམ་དང་ཁམ་ཚད་དང་། །རྡུལ་ཕྲན་བར་དུ་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོར་གསིལ། །འདུས་མ་བྱས་སོགས་ལུས་ཀྱིས་བདག་བཙལ་ལོ། །གླུ་དང་དབྱངས་དང་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་རྣམས། །ངག་གི་རྒྱུན་ཡིན་དེ་དག་རེ་རེ་ལས། །ངག་འབྱུང་ལྷག་མ་གཞན་གྱིས་དགོས་པ་མེད། །བཞི་ཀ་དགོས་ན་རྒྱུ་མ་འབྲས་ཞིག་འབྱུང་། །གྲེ་བ་ཁ་དང་ལྕེ་རྐན་སོ་ མཆུ་སྣ། །རེ་རེའང་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ག་ལ་སྐྱེ། །དེ་དག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཁོང་ནས་འབྱུང་ན་ཡོད་པའམ་མེད་པ་
Chinese
因为过去和未来已灭，以及无生之故，所以中间存在的刹那是不存在的。正在生起的事物不是过去和未来，在生起未完成之前也不是存在的。对于无生之法，三时又怎么可能存在呢？如果已经灭尽，那么现在存在也是不可能的。如果不是先前的，其他也不可能存在，因为是先前的缘故，所以现在存在是不可能的。这个现在的刹那，依赖于先前，它本身就是未来的；依赖于未来，它本身就是先前的，因此，先前和未来是相违的，三时合一也是相违的。四时各自显现的方式各不相同，没有作者，变成了非复合。如果有作者，却不可见，是谁做的呢？如同自心迷惑的错觉显现如幻。从出生到现在之间的苦乐，因为已经灭尽所以不存在，如同从梦中醒来。除了习气延续之外，其他方面是不存在的。年、月、日以及早晚的时间等等也是如此。中阴的意识是六道众生的生处，显现的是无身之物的可取之境。如果是能取者，则所取之境就不存在了。生处是意境，显现的是能取者，因为是能取者，所以所取之境没有差别。如果是所取之境，那么如前所述，能取者就不存在了。如果不是习气，生处是不可能成立的。因为识不是实物，所以身体是如幻的。不可能从五大之因中产生一个身体。从软软的状态到身体圆满之间，没有作者，所以变成了非复合。因为是逐渐变化的，所以不是常有的，因为是造作的且非常有的，所以是如幻之法。如果用实物来观察，就会变成用味道来观察听到。如果用心来观察，年等就不存在了。明明不存在却显现，这是错觉的显现方式，错觉一旦消除，错觉的显现就会自然解脱。五根、五官和五脏，六个容器不是身体，官能会变成一个。如果不是身体，身体就会变成另一个。将它们分解成肢体、关节、一口食物的大小，乃至微尘。以非复合等方式，身体寻找着我。各种各样的歌曲、旋律和文字，是语言的延续，从这些中的每一个，语言的产生不需要其他的剩余部分。如果四个都需要，就会产生因果颠倒。喉咙、嘴巴、舌头、上颚、牙齿、嘴唇、鼻子，每一个以及所有这些聚集在一起，又怎么会产生呢？这些应该像先前一样去理解。如果从内部产生，那么是存在还是不存在呢？
English
Because the past and future are ceased, and there is no arising, therefore, the moment existing in between does not exist. What is arising is neither past nor future, and it is not existing before the arising is completed. For the unarisen, how can the three times exist? If it has already ceased, then present existence is also impossible. If it is not the former, others cannot exist either, because it is the former, so present existence is impossible. This present moment depends on the former, it itself is the future; depending on the future, it itself is the former, therefore, the former and the future are contradictory, and the unity of the three times is also contradictory. The ways in which the four times appear are different from each other, there is no author, and it becomes uncompounded. If there is an author, but it is invisible, who did it? Like the illusory appearance of one's own mind's delusion. The happiness and suffering from birth to the present, because it has ceased, does not exist, like waking up from a dream. There is nothing besides the continuation of habit. Years, months, days, and times like morning and evening are the same. The consciousness of the bardo is the place of birth for the six realms of beings, what appears is the object to be taken by the bodiless. If it is the taker, then the object to be taken does not exist. The place of birth is the mental object, what appears is the taker, because it is the taker, so there is no difference in the object to be taken. If it is the object to be taken, then as mentioned before, the taker does not exist. If it is not habit, the place of birth cannot be established. Because consciousness is not a real thing, the body is illusory. It is impossible for a body to arise from the cause of the five elements. From the soft state to the completion of the body, there is no author, so it becomes uncompounded. Because it is gradually changing, it is not permanent, because it is fabricated and not permanent, so it is an illusory dharma. If you see with real things, it will become seeing and hearing with taste. If you see with the mind, years etc. will not exist. Appearing as if it does not exist is the way of seeing delusion, once the delusion is cleared, the appearance of delusion will naturally be liberated. The five limbs, five senses, and five vital organs, the six containers are not the body, the senses will become one. If it is not the body, the body will become another. Decompose them into limbs, joints, the size of a mouthful of food, and even dust particles. With non-compoundedness etc., the body searches for self. All kinds of songs, melodies, and letters, are the continuation of language, from each of these, the arising of language does not need other remainders. If all four are needed, there will be a reversal of cause and effect. Throat, mouth, tongue, palate, teeth, lips, nose, how can each and all of these gathered together arise? These should be understood as before. If it arises from within, then does it exist or not?