Tibetan
འབྱུང་། །ཡོད་པ་འབྱུང་ན་གྲེ་སོགས་རྐྱེན་མི་དགོས། །རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་ན་ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་མ་གྲུབ་པོ། །གྲེ་སོགས་སོ་སོ་ལས་ནི་འབྱུང་བ་ན། །ཐམས་ཅད་དགོས་མིན་མ་ཚང་འབྱུང་བ་མེད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་མ་དམིགས་སྒྲ་དེ་རུ། །མ་སྐྱེས་ཕྱིར་ན་འགག་པ་ཡོངས་མེད་དོ། །དཔང་པོ་དབང་ཡུལ་རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་ལ། །རྒྱུར་མི་རུང་སྟེ་འབྲས་བུར་གྲུབ་ཟིན་ཕྱིར། །འབྲས་དུས་མ་གནས་རིགས་གཞན་རྒྱུར་མི་རུང་། །རྒྱུ་མེད་པ་ཡིས་གཟུགས་སོགས་འབྲས་བུ་མེད། །གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་སེམས་ཉིད་སྣང་བ་ན། །ཡུལ་དང་ཡུལ་དུ་དུས་མཉམ་སྐྱེ་བ་མེད། །སྔ་ཕྱིར་སྐྱེས་ན་ཤེས་པས་ཡུལ་མི་འཛིན། །འདས་དང་མ་འོངས་མེད་ཕྱིར་ཡུལ་མ་སྐྱེས། །མ་སྐྱེས་མི་སྐྱེ་སྐྱེས་ཟིན་སྐྱེ་བ་མེད། །གཟུགས་སོགས་སྤྱི་དོན་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱང་མིན། །ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་རྣམས། །སྤྱིར་བསྟན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དམིགས་གསལ་ཀུན་གཞི་ཤེལ་དང་ཚོན་བཞིན་དུ། །ཆོས་དབྱིངས་ཡུལ་རྐྱེན་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །དུས་གསུམ་རྒྱུ་ལ་གནས་ཕྱིར་སྐྱེ་མི་དགོས། །རྒྱུ་ལ་མི་གནས་གང་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ལུས་ནི་བེམ་པོ་ཡིན་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད། །ལས་ཉིད་མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་འབྲས་མ་སྐྱེས། །གྲུབ་ན་བདེན་ཕྱིར་འབྲས་བུ་གང་ལ་སྐྱེས། །སེམས་དང་ལས་གཉིས་གཅིག་པའམ་ཐ་དད་ན། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་གྲགས་དང་མ་གྲགས་དང་། །བསྟོད་སྨད་བདེ་སྡུག་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །རྙེད་སོགས་ཆགས་སྡང་འཕེལ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །སྔ་མ་ལས་འཛད་ཕྱི་མ་བདེ་པར་བྱེད། །བླང་དོར་མེད་པར་སྒྱུ་མར་རོ་མཉམ་མོ། །ངོ་ཚ་ཞིམ་དང་མི་ཞིམ་ལེགས་མ་ལེགས། །སྐྱིད་སྡུག་ དགྲ་གཉེན་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ངེས་པས། །ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་འཆར་བས་ན། །བདེན་པར་མ་གྲུབ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཅན། །རས་བྲིས་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ཇི་ལྟ་བར། །ལྷ་དང་ལྷ་མོ་གང་བསྒོམ་དེ་དག་གི །དབུ་དང་སྤྱན་དང་ཕྱག་སོགས་རིམ་གྱིས་བསྒོམ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གཞལ་ཡས་ཁང་པ་དང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མོར་མི་བརྟན་བར་དུ་བསྒོམ། །གོམས་འདྲིས་བརྟན་པ་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཡིན། །སེམས་འཁྲུལ་བག་ཆགས་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་སྟེ། །སྣང་བཞིན་མ་གྲུབ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན། །འཁྲུལ་པས་སྣང་ལ་མ་འཁྲུལ་མི་སྣང་བས། །སེམས་དང་སེམས་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྱུ་ལུས་གཉིས་ལ་གོམ་པ་བརྟན་པ་ལས། །སྒྱུ་མ་གསུམ་བསྲེས་འཁྲུལ་སྣང་བདེན་འཛིན་འཇིག །དག་སྣང་བརྟན་པས་ཅིར་སྣང་ལྷ་རུ་འཆར། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་མངོན་པར་སངས་རྒྱའོ། །སྒྱུ་ལུས་དངོས་འཛིན་རང་གྲོལ་གྱི་གདམས་པ་རྫོགས་སོ།། །སྐྱེ་འགག་མེད་པ་འོད་གསལ་ངང་ཉིད་ལས། །སྣ་ཚོགས་རོལ་པ་སྒྱུ་མའི་སྐུར་ཤར་ནས། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་འགྲོ་བ་འདྲེན་མཛད་པའི། །བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ལ་འདུད། །སྒྱུ་ལུས་བསྒོམས་པས་བདེན་འཛིན་བདེན་མ་གྲུབ། །གང་སྣང་སྤྱོད་པ་རྨི་ལམ་ཉིད་དུ་བལྟ། །སྣང་གྲགས་སྤྱོད་ལམ་ཉིན་མཚན་ཁྱད་པར་མེད། །འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་རྨི་ལམ་ཉིད་དུ་སྦྱངས། །ནམ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་ཉི་མ་མ་དྲོས་བར། །སེང་གེའི་ཉལ་ཐབས་ཙོག་བུ་སྐྱིལ་ཀྲུང་སོགས། །གང་བདེར་གཉིད་ཅིང་མཛོད་སྤུ་སོགས་གསུམ་དུ། །ཨ་ལ་དམིགས་པས་འདུན་པ་ཡང་ཡང་བསྐུལ། །རྟེན་འབྲེལ་ཐབས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་སྦར་འཛིན་བྱ། །དེས་མ་ཟིན་ན་དམིགས་པ་གཞན་ཡང་བསྒོམ། །བག་ཆགས་ཆེ་ལ་ཉིན་མཚན་གཉིས་སུ་བསྒོམ། །གང་སྣང་ལས་སྤྲུལ་ཡི་དམ་ལྷ་རུ་བསམ། །ཡ་ང་བག་ཚ་ཐོག་རྫིས་འདུན་པ་བསྐྱེད། ། རྨི་ལམ་ངང་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་ལ་བཞག །ཀུན་ལ་ཉིན་དང་མཚན་མོ་གཉིས་ཀར་སྦྱང་། །མོས་གུས་ཆུང་དང་དམ་ཚིག་ཐིག་ལེ་ཉམས། །གོམས་ཆུང་ཞེན་ཆེ་རྣམ་གཡེང་ཁྱེར་བ་རྣམས། །རྨི་ལམ་མི་ཟིན་དེ་ལས་བཟློགས་པར་བྱ། །འཁྲུལ་འབྱམས་སད་འབྱམས་དྲན་འབྱམས་སྟོང་འབྱམས་རྣམས། །རྨི་ལམ་གེགས་ཏེ་འདུན་པ་དྲག་པོ་བཏང་། །གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ཤེས་པས་སྐྱོན་རྣམས་བསལ། །རང་བཞིན་རྨི་ལམ་འཁྲུལ་པའི་རྨི་ལམ་དང་། །བག་ཆགས་ཉམས་དང་དག་པའི་རྨི་ལམ་ལྔ། །རྨི་ལམ་རྨི་དང་འོད་གསལ་ཁ་སྒྱུར་དང་། །ཟིན་དང་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་རྣམ་པ་བཞི། །ཉིན་སྣང་མཚན་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཉིད། །རང་ངོ་ཤེས་དང་འོད་གསལ་ཤར་བ་ལས། །བར་དོ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་སངས་རྒྱའོ། །རྨི་ལམ་ཉིང་འཁྲུལ་ཁྲེགས་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་རྫོགས་སོ།། །གང་གི་དྲིན་གྱིས་བདེ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་འཆར་བར་བྱེད་པ་ཡི། །དབང་གི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་རིན་པོ་ཆེ། །བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ལ་འདུད། །བུམ་པ་ཅན་ལ་རབ་འབྲིང་ཐ་མར་སྦྱང་། །རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་གནས་ལྷག་པའི་ལྷ། །གསལ་བའི་ཁོང་ལ་སྟོང་པའི་དྷཱུ་ཏིར་བསམ། །དེ་སྟེང་བླ་མ་ནང་དུ་རང་སེམས་ཧཱུྃ། །དྷཱུ་ཏིའི་རྒྱབ་ཏུ་ཆུ་སྐྱེས་དམར་པོ་སྟེ། །གཅིག་གིས་ལྷག་པའི་བཅུ་ཕྲག་གཉིས་བརྩེགས་བསམ། །ཧིཀ་ཀའི་ང་རོས་བདེ་ཆེན་གནས་སུ་བསྐྱལ། །ཀ་ཧིཀ་ཅེས་པས་གསང་བའི་གནས་སུ་དབབ། །ཡང་ནི་ཧཱུྃ་གི་ང་རོས་
Chinese
生起。如果存在生起，则不需要喉咙等条件。如果依赖条件，则不是存在。如果没有，则无法成立从自身生起。如果从喉咙等各自生起，则并非都需要，不齐全则无法生起。颜色形状等无法确定，声音在那里。因为没有产生，所以完全没有止息。证人、境、因、果所依处，不能作为因，因为已经成立为果。果时不住留，其他种类不能作为因。没有因，则色等没有果。色声等是心性的显现，在境和境中，没有同时产生。如果先后产生，则识不执取境。因为过去和未来没有，所以境没有产生。没有产生、不产生、已产生，没有产生。色等不是总义，也不是心。感受、认识、行、识等，按照之前总的指示来了解。特别明显的是阿赖耶识，如玻璃和颜料一样。法界、境、缘不是一，也不是异。三时安住于因，所以不需要产生。不住于因，从何处产生？身体是物质，所以没有作者。业本身没有成立，所以没有产生果。如果成立，则是真实的，果从何处产生？如果心和业是同一或不同，得到和没得到，出名和没出名，赞扬和诽谤，快乐和痛苦，这世间八法。得到等增长贪嗔，所以是痛苦之因。前者耗尽业，后者带来快乐。没有取舍，在幻化中味道平等。羞耻、美味和不美味、好和不好，快乐和痛苦 敌友不定于一方。如何执着，就如何显现，所以，不是真实成立，是幻化的自性。如布画、镜子、影像一样。观想什么本尊和佛母，就依次观想他们的头、眼睛和手等。外观和内观，容器和所盛，观想为宫殿，以及本尊和佛母，在不稳定的状态中观想。习惯和熟悉，稳定就是清净的幻身。心如错乱的习气一样显现，如显现一样没有成立，是幻化的自性。因为错乱而显现，没有错乱则不显现，所以，不是心和心之外的他者。在两个幻身上稳固之后，三种幻化混合，错乱显现，执着为真实而崩溃。清净显现。
English
Arising. If existence arises, then throat etc. are not needed as conditions. If it depends on conditions, then it is not existence. If there is no existence, then arising from itself is not established. If it arises from each of the throat etc., then not all are needed, and without completeness, there is no arising. Color, shape etc. are not determined; sound is there. Since it is unborn, there is no cessation at all. Witness, object, cause, and the place where the result abides, cannot be the cause, because it has already been established as the result. If it does not abide at the time of the result, another kind cannot be the cause. Without a cause, there is no result such as form etc. When form, sound etc. are the appearance of mind itself, there is no simultaneous arising in object and object. If they arise successively, then consciousness does not grasp the object. Since the past and future do not exist, the object is unborn. Unborn, not arising, already arisen, there is no arising. Form etc. are not general meanings, nor are they mind. Feeling, perception, formation, and consciousness, should be understood according to the previous general instruction. Specifically, the Alaya consciousness is like glass and paint. The Dharmadhatu, object, and condition are neither one nor different. Since the three times abide in the cause, there is no need for arising. If it does not abide in the cause, from where will it arise? The body is matter, so there is no agent. Since the action itself is not established, there is no result. If it is established, then it is true; from where does the result arise? If mind and action are the same or different, gaining and not gaining, fame and not fame, praise and blame, happiness and suffering, these eight worldly dharmas. Gaining etc. increase attachment and aversion, so they are the cause of suffering. The former exhausts karma, the latter brings happiness. Without acceptance or rejection, in illusion, the taste is equal. Shame, delicious and not delicious, good and not good, happiness and suffering. Enemies and friends are not definite on one side. As it is grasped, so it appears, therefore, it is not truly established, it is the nature of illusion. Like a cloth painting, a mirror, an image. Whichever deity and goddess are meditated upon, gradually meditate on their head, eyes, and hands etc. Outer and inner, container and contained, meditate as a palace, and deities and goddesses, meditate in an unstable state. Habituation and familiarity, stability is the pure illusory body. The mind appears there like confused habits, as it appears, it is not established, it is the nature of illusion. Because of confusion it appears, without confusion it does not appear, therefore, it is not mind and other than mind. After stabilizing the steps on the two illusory bodies, the three illusions are mixed, confused appearance, grasping as true collapses. Pure appearance.
Chinese
显现为本性，显现为何，即显现为天神。 于圆满报身中现前成佛。 幻身自解脱实执教言圆满。 无生无灭光明自性中， 种种戏舞显现幻化身， 引导如梦众生之， 上师本尊空行众前敬礼。 修幻身故，实执不成实。 所显现行为，皆观为梦境。 显现声响行为，昼夜无差别， 一心专注，修习梦境。 过半夜至天明之前， 狮子卧式，跏趺坐等， 随适而眠，于眉间等三处， 专注“阿”（ཨ，梵文天城体：अ，罗马转写：a，汉语字面意思：阿），屡屡策励意念。 以缘起方便，掌握梦境。 若仍不成，则修习其他所缘。 若习气重，则昼夜二时修。 所显现皆观为事业所化现之本尊。 以惊恐畏惧雷击生起意念。 于梦境中安住大手印。 于一切，昼夜二时修习。 若信心小，且失坏誓言明点， 或习气小，贪执大，为散乱所牵者， 则不能掌握梦境，当反其道而行之。 迷乱散乱，清醒散乱，忆念散乱，空性散乱等， 乃梦境之障碍，当发起猛烈意念。 若知窍诀教言，则能遣除诸过患。 自性梦，迷乱之梦， 习气衰损及清净之梦五种。 梦中梦及光明转换， 掌握，中断及四种相。 昼间显现，夜间显现，乃迷乱之习气。 由认识自性及光明生起， 于二中阴中现前成佛。 梦境精要顿断教言圆满。 以何者之恩德，大乐智慧， 于刹那间生起， 如灌顶之王般的珍宝， 上师本尊空行众前敬礼。 于宝瓶气，修习上中下。 金刚坛城，自住增上天。 于明空之中，观想空性明妃。 其上师于内，自心（吽，藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。 于明妃之后，红色莲花上， 观想重叠二十个莲花。 以“嘿”（ཧིཀ，梵文天城体：हिक्，梵文罗马拟音：hik，汉语字面意思：嘿）之音声，送至大乐处。 以“嘎嘿”（ཀ་ཧིཀ，梵文天城体：क हिक्，梵文罗马拟音：ka hik，汉语字面意思：嘎嘿）之语，降至秘密处。 又以（吽，藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之音声
English
Whatever appears as the nature of reality, appears as a deity. One becomes manifestly enlightened in the Sambhogakaya. The instruction on the spontaneous liberation of clinging to reality in the illusory body is complete. From the luminous nature that is without arising or ceasing, Various displays arise as an illusory body, To the Guru, Yidam, and assembly of Dakinis, Who guide beings like dreams, I prostrate. By meditating on the illusory body, clinging to reality does not become real. Whatever appears, view the activity as a dream. There is no difference between day and night in appearances, sounds, and activities. With single-pointed intention, train in the dream state itself. From midnight until before sunrise, In the lion posture, cross-legged sitting, etc., Sleep comfortably, and at the three places such as the brow, Focus on "A" (ཨ，梵文天城体：अ，罗马转写：a，汉语字面意思：A), repeatedly arouse intention. Through the method of interdependence, grasp the dream. If that doesn't work, then meditate on another object. If the imprints are strong, meditate both day and night. Whatever appears, think of it as the Yidam deity emanated from activity. Generate intention through fear, apprehension, and thunder. Within the dream state, rest in the Great Seal. Train in everything, both day and night. Those with little devotion, who have broken vows and lost bindus, Those with little habituation, great attachment, and carried away by distraction, Will not grasp the dream; do the opposite of that. Confusion-scattered, wakefulness-scattered, memory-scattered, emptiness-scattered, Are obstacles to the dream; send forth a strong intention. Knowing the essential instructions removes all faults. Natural dreams, confused dreams, Five types: dreams of diminished imprints and pure dreams. Dreaming of dreams, transforming luminosity, Grasping, interruption, and four aspects. Daytime appearances, nighttime appearances, are the very imprints of confusion. From recognizing one's own nature and the arising of luminosity, One becomes manifestly enlightened in the two bardos. The essential dream, the instruction on cutting through, is complete. By whose kindness, great bliss wisdom, Arises in an instant, A jewel like the king of empowerments, To the Guru, Yidam, and assembly of Dakinis, I prostrate. Train in the vase breathing, superior, middling, and inferior. The Vajra Mandala, the self-abiding supreme deity. In the clear expanse, contemplate the emptiness Duti. Above that, the Guru within, one's own mind Hūṃ (ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ). Behind the Duti, a red lotus, Imagine stacking twenty lotuses, one more than one. With the sound of HIK (ཧིཀ，梵文天城体：हिक्，梵文罗马拟音：hik，汉语字面意思：Hik), transport it to the place of great bliss. With the words "Ka Hik" (ཀ་ཧིཀ，梵文天城体：क हिक्，梵文罗马拟音：ka hik，汉语字面意思：Ka Hik), bring it down to the secret place. Again, with the sound of Hūṃ (ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ)