Tibetan
ས་ཉམས་མྱོང་ངེས་པར་འཆར། །དེ་རྗེས་རྟོགས་པ་ལྷག་གིས་འཆར། །གནས་པ་དང་པོ་བྱུང་དུས་སུ། །རི་གཟར་འོ་གསལ་རྦབ་འགྲིལ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་བར་མ་ཆད་པར་ལྡང་། །སྒོམ་སྐལ་མེད་དམ་སྙམ་པ་འོང་། །རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཚད་ཚོར་བ་དེ། །ཤེས་པ་ཅུང་ཟད་གནས་པ་ཡིན། །གནས་པ་མེད་པའི་གོང་རོལ་དུ། །རྣམ་རྟོག་རང་གར་ཤོར་བ་ཡིན། །རྟོག་པ་འགྱུས་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། །དེ་ནས་དལ་འབབ་ཆུ་བོ་བཞིན། །ཤེས་པ་དལ་ཞིང་རྣམ་རྟོག་ཉུང་། །དེ་ནས་རྒྱ་མཚོའ་གཞི་བཞིན་དུ། །ཤེས་པ་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །དེ་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འཆར། །བར་སྣང་དག་པའི་དཀྱིལ་བཞིན་དུ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་བདེ་བ་མྱོང་། །མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་བཞིན། །རང་གི་རང་གསལ་ཡེངས་པ་མེད། །མེ་ཏོག་མཛེས་པ་ཆར་བབ་བཞིན། །གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་ཡལ་ལེ་བ། །སྤྲིན་མེད་མཁའ་ལ་ཉི་ཤར་བཞིན། །སིང་ངེ་ཕྱལ་ལེ་དངོས་པོ་མེད། །མཁར་ཕོར་ཆུ་ཡིས་གང་བ་བཞིན། །ཕྱི་ནང་མེད་པར་སང་ངེ་བ། །དེ་འདྲའི་མིང་ལ་ཐུག་པ་མེད། །གཞི་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འཆར། ། དངོས་མེད་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུར་འཆར། །འཛིན་མེད་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་འཆར། །ནམ་མཁའི་འདོད་ཡོན་ལོངས་སྤྱོད་བཞིན། །ཅི་ཡང་མྱོང་བ་མེད་པར་མྱོང་། །མ་མྱོང་བ་ནི་མྱོང་བའི་མཆོག །མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་བྲལ་ཏེ་འགྲོ། །མ་མྱོང་བ་ལ་འབྲལ་རྒྱུ་མེད། །ཉམས་མྱོང་གི་ལེའུའོ། ༈ །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་གྱུར་ནས། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་གིས་འཆར། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཤར་ན། །ཉམས་མྱོང་ཇི་ལྟར་བཟང་གྱུར་ཀྱང་། །ཤིང་བཅད་རྩ་བ་མ་ཕྱིན་ནོ། །ཕྱིར་ཞིང་ཉོན་མོངས་ཟུར་བུ་འཕེལ། །དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཤར་བ་གཅེས། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་དེ། །ཨ་རེ་འདོད་ཀྱིས་འཆར་བ་མིན། །བརྟགས་དཔྱད་མཁས་པས་འོང་བ་མིན། །ཐོས་པ་ཆེ་བས་འོང་བ་མིན། །རྟོག་གེ་བ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །རྟོག་པ་བཀག་པའི་མི་རྟོག་པ། །ཇི་ཙམ་འཐུག་ཅིང་ཚན་ཆེ་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་ཆེན་ཡིན། །རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤུགས་འབྱུང་དེ། །ཨ་རེ་འདོད་དང་གློད་པ་དང་། །བརྟག་དཔྱད་མཁས་དང་མི་མཁས་དང་། །ཐོས་པ་ཆེ་དང་ཆུང་བ་དང་། །ཉམས་མྱོང་བཟང་དང་ངན་པ་དང་། །རྩོལ་བ་དྲག་དང་ཞན་ལ་སོགས། །གང་གིས་ཀྱང་ནི་མི་འཆར་སྟེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་དང་། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་ཞེས་པ། །རྟོགས་ལྡན་བླ་མ་མཉེས་པ་ཡི། །བྱིན་རླབས་སྟོབས་ཀྱིས་འཆར་བ་ཡིན། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ཞེས་པ་ནི། །སྦྱངས་པའི་འཕྲོ་ཅན་རྣམས་ལ་འཆར། །དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །བྱིན་རླབས་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། །དད་པ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །གུས་པ་ཅན་ལ་འཆར་བ་ཡིན། །སྦྱངས་པ་ཅན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཀུན་གྱི་གྲོགས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན། །སྐལ་ལྡན་དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་མཐོང་། །ཚིག་མཁན་རྣམས་ཀྱི་བློར་མི་ཤོང་། །དེ་འདྲའི་གང་ཟག་རྟོག་ལྡན་ལ། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པ་འཆར་བ་དེ། །བླ་མ་དམ་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །རྟོག་པའི་དཀྱིལ་ནས་ཆོས་སྐུ་མཆེད། །སེམས་ཉིད་དཀྱིལ་ནས་གཉིས་མེད་འཆར། །ཉོན་མོངས་དཀྱིལ་ནས་ཡེ་ ཤེས་འཆར། །ཉམས་མྱོང་དཀྱིལ་ནས་རྟོགས་པ་འཆར། །གཉིད་ལོག་སྐྱེས་བུ་སད་པ་བཞིན། །གཉིས་འཛིན་འཁྲུལ་པ་སངས་ཀྱིས་སོང་། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤྲད་ཀྱིས་སད། །འ་པ་དེ་ཙུགས་འདུག་པ་ལ། །སྔ་ན་མ་རྟོགས་རྡུག་སོང་སྙམ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཨ་རེ་དགའ། །སྔན་ཆད་སྤྱོད་པ་ངོ་རེ་ཚ། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཟེར་བ་ཡི། །འཁོར་འདས་སོ་མཚམས་དེ་རུ་ཕྱེད། །སྔན་ཆད་མ་རྟོགས་གོང་རོལ་དུ། །དཔེར་ན་མི་ཞིག་གཉིད་ལོག་པའི། །རྨི་ལམ་རྨིས་པའི་དུས་ཙམ་ན། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམས་པ་རྨིས། །དམྱལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་རྨིས། །སུན་པས་བླ་མ་བསྟེན་པ་རྨིས། །གདམས་ངག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་རྨིས། །ཉམས་མྱོང་སེམས་ལ་ཤར་བ་རྨིས། །འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་ཤར་བ་རྨིས། །རྟོགས་པའི་མུན་ནག་སངས་པ་རྨིས། །མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་མེད་པ་རྨིས། །དེ་ནས་རྟོགས་པ་ཤར་བ་རྨིས། །མ་རྟོགས་པ་ཡི་སེམས་ཅན་ལ། །དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེ་ཤར་བ་རྨིས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཐོབ་ནས། །གཟུགས་སྐུས་འགྲོ་དོན་ལྷུན་གྲུབ་རྨིས། །གཉིད་མེད་སྤྲད་དེ་སད་དུས་སུ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་མེད། །སུན་པས་བླ་མ་བསྟེན་པ་མེད། །གདམས་ངག་ཉམས་སུ་བླངས་པ་མེད། །ཉམས་མྱོང་སེམས་ལ་ཤར་བ་མེད། །འོད་གསལ་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ་མེད། །རྣམ་རྟོག་མུན་ནག་སངས་པ་མེད། །མི་རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་མེད། །ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ཤར་བ་མེད། །སེམས་ཅན་མེད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་མེད། །བྱང་ཆུབ་མེད་ཅིང་ཐོབ་པ་མེད། །འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་དོན་བྱེད་མེད། །བདེན་པ་མེད་ཅིང་རྫུན་པ་མེད། །རྨི་ལམ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད། །རྨི་ལམ་རྨིས་པའི་འཁོར་བ་དེ། །ག་ནས་བྱུང་ཞིང་གང་དུ་སོང་། །འཁོར་སྤངས་མྱ་ངན་འདས་པ་དེ། །ག་ནས་བྱུང་ཞིང་གང་དུ་སོང་། །དེ་སོགས་རྨི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ག་ནས་བྱུང་ཞིང་གང་དུ་སོང་། །དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག །གདན་ལས་སྐད་ཅིག་མ་བ
Chinese
地的体验必定显现，之后证悟更加显现。处于最初安住之时，如陡峭山崖倾泻而下的清澈瀑布，念头不间断地生起，会想是否没有修行的福分。念头生起时所感觉到的，是心识稍微安住的状态。在没有安住之前，念头会随意流逝，即使念头转变了也不知道。之后如缓慢流淌的河流，心识缓慢且念头稀少。之后如大海的底部，心识不动摇地稳固安住。之后体验将会显现，如虚空清净的中心，体验到清晰而不分别的安乐。如油灯未被风吹动，自性的光明不会散乱。如美丽的花朵降下雨水，清晰、鲜明、消失。如无云晴空升起太阳，空旷、明亮、没有事物。如容器盛满水，内外没有分别地澄澈。这样的体验没有名称可以形容，如无根的梦境般显现。 如无实体的彩虹般显现，如无执著的水中月亮般显现，如享用虚空的欲妙，体验到没有体验的体验。没有体验是体验中的至高，所有体验都脱离而逝，没有体验则没有脱离。体验之章完。 如此体验之后，证悟的智慧更加显现。如果证悟的智慧没有显现，无论体验多么美好，也如砍断的树木没有到达根部，反而会增长烦恼的枝叶。因此，证悟的显现至关重要。证悟的智慧的显现，不是因为想要而显现，不是因为精通分析研究而来，不是因为博闻强记而来，也不是思辨者的行为范围。即使阻止念头的不分别，无论多么浓厚和强烈，也是产生智慧的巨大障碍。证悟的智慧自然生起，不是因为想要和放松，也不是因为精通或不精通分析研究，也不是因为博闻强记或孤陋寡闻，也不是因为体验美好或糟糕，也不是因为努力强烈或微弱等等，任何这些都不会显现。而是依靠上师的方便法门，以及自己的福德才能了解。依靠上师的方便法门是指，通过使具证上师欢喜，以加持的力量而显现。自己的福德是指，净化的增
English
The experience of the ground will surely arise, and after that, realization will arise even more. When the first abiding occurs, like a clear waterfall cascading down a steep cliff, thoughts arise continuously. One might wonder if one lacks the fortune for meditation. The feeling that arises with each thought is a state where consciousness abides slightly. Before there is abiding, thoughts are lost on their own. Even when thoughts change, one does not recognize it. Then, like a slowly flowing river, consciousness is slow and thoughts are few. Then, like the base of the ocean, consciousness abides unwavering and stable. Then, experience will arise, like the center of pure space, experiencing clarity, non-conceptuality, and bliss. Like a butter lamp unmoved by the wind, one's own self-clarity is without distraction. Like beautiful flowers receiving rain, clear, vivid, and vanishing. Like the sun rising in a cloudless sky, empty, bright, and without substance. Like a bowl filled with water, clear without inside or outside. Such an experience has no name to describe it, appearing like a rootless dream. Appearing like an insubstantial rainbow, appearing like a moon in water without grasping, like enjoying the desires of the sky, experiencing without experiencing anything. Non-experience is the supreme of experience. All experiences depart and go, but non-experience has nothing to depart from. The chapter on experience is complete. Having experienced in this way, the wisdom of realization arises even more. If the wisdom of realization does not arise, no matter how good the experience may be, it is like a cut tree that has not reached its roots, and the branches of affliction will grow instead. Therefore, the arising of realization is crucial. The arising of the wisdom of realization does not arise because of wanting it, it does not come from being skilled in analysis and investigation, it does not come from great learning, nor is it the realm of activity for speculators. Even non-conceptuality that stops thoughts, no matter how thick and strong it is, is a great obstacle to the arising of wisdom. The spontaneous arising of the wisdom of realization does not arise from wanting and letting go, nor from being skilled or unskilled in analysis and investigation, nor from great or little learning, nor from good or bad experiences, nor from strong or weak effort, etc. None of these will cause it to arise. Rather, it is understood through relying on the skillful means of the guru and one's own merit. Relying on the skillful means of the guru means that it arises through the power of the blessings of pleasing a realized guru. One's own merit means the increase of purification.
Chinese
显现于具慧者。因此，证悟的智慧，为了安住于加持道，是具信者的行境，显现于恭敬者，由勤奋者证悟，一切之友是精进，有缘根器者得见，非言辞巧匠之智所能容。如是具有觉悟之人，那无二证悟的显现，是依靠上师的加持，从觉悟的坛城中，法身诞生。从心性坛城中，无二显现。从烦恼的坛城中，智慧显现。从体验的坛城中，证悟显现。犹如沉睡之人醒来，二取迷乱消散，无二智慧突然苏醒。啊！当他这样安住时，心想以前未证悟真是可惜。无二智慧，啊！多么欢喜。以前的行为，真令人羞愧。所谓证悟与未证悟，就在那里划分了轮回与涅槃的界限。以前未证悟之时，譬如某人入睡，在做梦的时候，梦见漂泊于轮回大海，梦见感受地狱等痛苦，梦见厌倦而依止上师，梦见修持窍诀，梦见体验在心中显现，梦见光明法身显现，梦见证悟的黑暗消散，梦见无有入定与出定，然后梦见证悟显现，对未证悟的众生，梦见生起无缘大悲。获得大手印胜成就后，梦见以色身任运成办利益众生之事。无有睡眠突然醒来之时，不再有感受轮回痛苦，不再有厌倦而依止上师，不再有修持窍诀，不再有体验在心中显现，不再有光明法身显现，不再有分别念的黑暗消散，不再有安住于无分别，不再有智慧证悟显现，没有众生，也没有悲悯，没有菩提，也没有获得，没有度化，也没有利益，没有真实，也没有虚假，只是梦境的显现而已。梦中所梦的轮回，从何处来，又往何处去？脱离轮回的寂灭涅槃，从何处来，又往何处去？如是等等梦中的一切诸法，从何处来，又往何处去？譬如一位伟大的国王，从宝座上
English
Appears to those with wisdom. Therefore, that wisdom of realization, in order to abide on the path of blessings, is the realm of experience for those with faith, appears to those with respect, is realized by those who have trained. The friend of all is diligence. Those with fortunate faculties see it clearly. It cannot be contained in the minds of those skilled in words. For such a person with understanding, that appearance of non-dual realization, through the blessings of the holy lama, from the center of understanding, the Dharmakaya arises. From the center of mind itself, non-duality appears. From the center of afflictions, wisdom appears. From the center of experience, realization appears. Like a sleeping person awakening, the delusion of dualistic grasping is dispelled. Non-dual wisdom suddenly awakens. Ah! When one abides in that way, one thinks, 'It's a pity I didn't realize it before.' Non-dual wisdom, ah! How joyful. Past actions, how shameful. The so-called realization and non-realization, there the boundary between samsara and nirvana is drawn. Before that, in the state of non-realization, for example, when someone falls asleep, at the time of dreaming, one dreams of wandering in the ocean of samsara, dreams of experiencing suffering such as hell, dreams of becoming disillusioned and relying on a lama, dreams of practicing key instructions, dreams of experiences arising in the mind, dreams of the clear light Dharmakaya appearing, dreams of the darkness of understanding dissipating, dreams of the absence of meditation and post-meditation, and then dreams of realization arising. For sentient beings who have not realized, one dreams of the arising of impartial compassion. Having attained the supreme accomplishment of Mahamudra, one dreams of spontaneously accomplishing the benefit of beings with the form body. When one awakens suddenly without sleep, there is no experiencing the suffering of samsara, no becoming disillusioned and relying on a lama, no practicing key instructions, no experiences arising in the mind, no clear light Dharmakaya appearing, no darkness of conceptual thought dissipating, no abiding in non-conceptuality, no wisdom realization arising, no sentient beings, and no compassion, no enlightenment, and no attainment, no benefiting, and no doing, no truth, and no falsehood, it is merely the appearance of a dream. That samsara dreamed in a dream, from where did it come, and where did it go? That liberation from samsara, peaceful nirvana, from where did it come, and where did it go? All those dream phenomena, from where did they come, and where did they go? For example, a great king, from his throne for a moment,