Tibetan
།ཆུ་རླབས་རྙོགས་པའི་ལང་ལོང་དེ། །མ་རྙོགས་རང་སར་བཞག་ན་དྭངས། །རང་སེམས་རྟོག་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་འདི། །མ་བཅོས་རང་བཞག་ཆོས་སྐུར་དྭངས། །བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་གློད་ལ་ཞོག །ཤེས་པ་མ་བཀུག་ཡན་ པར་ཐོང་། །ཞེ་འདོད་མ་བྱེད་ཕྱལ་སར་ཞོག །དམིགས་གཏད་མ་འཆའ་ཏལ་བར་ཐོང་། །བྱ་བྱེད་མ་མང་ཙེན་ནེ་ཞོག །སེམས་ཀྱི་བཞག་ས་མ་འཚོལ་བར། །རྟེན་མེད་བར་སྣང་ལྟ་བུར་གྲོལ། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་ལ། །མི་བསམ་ཤེས་པ་རང་སར་ཞོག །རྣམ་རྟོག་འཕྲོས་རུང་མ་འཕྲོས་རུང་། །ཆེད་དུ་མ་སྒོམས་ལྷུག་པར་ཞོག །མདོར་ན་ཅི་ཡང་མ་སྒོམས་པར། །ཤེས་པ་ཅི་དགར་ཐོད་ལ་ཐོང་། །གང་ལའང་ཉམ་ང་བྱ་མི་དགོས། །ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་གཡོས་རི་ཤི །ཤེས་པ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ཙམ་ན། །གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཉམས། །བར་སྣང་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གནས། །དེ་ནི་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ངང་ཉིད་ལས། །རྣམ་རྟོག་ཏལ་གྱིས་བྱུང་བ་དེ། །དེ་ཉིད་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་ལས། །གཞན་ཞིག་ཡིན་སྙམ་མ་སེམས་ཤིག །གཡོ་མེད་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་ལ། །རྦ་རླབས་ཆིལ་གྱིས་ལངས་པ་དེ། །གཞན་ཞིག་མིན་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །རྟོག་པའི་གཞི་མ་སེམས་ཡིན་ལ། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་རིག་ཡིན། །གསལ་རིག་རང་བཞིན་སྟོང་པ་སྟེ། །སྟོང་པའི་ངོ་བོ་བདེ་ཆེན་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལ་ནི། །མཚན་མའི་མུན་པ་གཏན་མེད་པས། །འོད་གསལ་བྱ་བ་མིང་དུ་བཏགས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ། །རང་སེམས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན། །རང་སེམས་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ། །མཚན་མའི་ལུས་ཀྱིས་སྟོང་པས་ན། །ལུས་མེད་ལུས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་མཆོག །ལུས་མེད་ཆོས་ཉིད་ལུས་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན། །ཕྱི་རུ་རྣམ་རྟོག་འཕྲོས་པ་དེ། །ཆོས་སྐུ་ལས་ནི་ཆོས་སྐུ་འཕྲོ། །ཟུང་འཇུག་ལས་ནི་ཟུང་འཇུག་འཕྲོ། །ཆོས་དབྱིངས་ལས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་འཕྲོ། །རྣམ་དག་ལས་ནི་རྣམ་དག་འཕྲོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ལས་རྡོར་སེམས་འཕྲོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱང་ཆུབ་འཕྲོ། །གདམས་ངག་གཤའ་མས་མ་ཟིན་ཅིང་། །སྦྱངས་པའི་འཕྲོ་མེད་རྨོངས་པའི་མིས། །འཕྲོས་པ་དང་ནི་མ་འཕྲོས་པ། །རྟོག་པ་དང་ནི་མི་རྟོག་དང་། ། སེམས་དང་ཆོས་སྐུ་གཉིས་སུ་ཕྱེ། །རྣམ་རྟོག་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ཤིང་བཀག །མི་རྟོག་འདོད་ཅིང་ཆེད་དུ་སྒྲུབ། །ཆུ་རླབས་ཕྱགས་པས་ཕྱིར་མི་འཁྱོངས། །རྟོག་པ་བཀག་པའི་མི་རྟོག་པ། །དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །ཆོས་སྐུར་སྒྲིབ་པའི་མུན་ཆེན་ཡིན། །རྟོག་པ་འཕྲོ་བར་མི་འདོད་གང་། །མི་རྟོག་གནས་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེ་འདོད་འགོང་པོ་ཕུགས་སུ་ཞུགས། །གཉུག་མའི་སྐོར་མཛོད་ཟད་པར་བྱེད། །རྣམ་རྟོག་འགེགས་པའི་སྒོམ་ཆེན་དེ། །མར་འདོད་ཆུ་ལ་བསྲུབ་པ་བཞིན། །བསྐལ་པར་བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མི་མཐོང་། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་དགག་མི་དགོས། །འདུག་ན་ཆེད་དུ་སྤྲོ་མི་དགོས། །འཕྲོས་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་འདུག་ཀྱང་ནི། །ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད། །བླ་མ་དམ་པས་ཟིན་གྱུར་ན། །འཕྲོས་ཀྱང་གྲོལ་ལ་འདུག་ཀྱང་གྲོལ། །བླ་མ་དམ་པས་མ་ཟིན་ན། །འཕྲོས་ཀྱང་འཆིང་ལ་འདུག་ཀྱང་འཆིང་། །དེ་ཕྱིར་གདམས་པས་ཟིན་པར་མཛོད། །གྲོགས་སུ་འཆར་བར་གདོན་མི་ཟ། །བརྟག་དཔྱད་ཙབ་ཙུབ་མ་མང་བར། །ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་ཙེན་གྱིས་ཞོག །ཕྱི་ལོག་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བར། །ཤེས་པ་ཅི་དགར་ཐོད་ལ་ཐོང་། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་མ་ལྟ་ཞིག །རང་གི་སེམས་ལའང་མ་ལྟ་ཞིག །ལུས་ཀྱང་སྟོང་ལ་སེམས་ཀྱང་སྟོང་། །ཉམ་ང་བག་ཚ་བྱ་མི་དགོས། །འདི་ཡིན་སྙམ་པ་གང་བྱུང་ཡང་། །དམིགས་ཞེན་ས་བོན་ཐེབས་པ་ཡིན། །རློམས་སེམས་མྱུ་གུ་སྐྱེས་གྱུར་ན། །འཁོར་བའི་སྡོང་པོ་འཕེལ་བར་མཆིའོ། །སེམས་ཉིད་ཡེ་དག་འོད་གསལ་ལ། །སྒོམ་པའི་མུན་པས་མ་སྒྲིབས་ཤིག །རྩོལ་མེད་འབྲས་བུ་སྟོར་བར་མཆིའོ། །སེམས་ཉིད་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་ལ། །ཞེ་འདོད་རྙོགས་པ་མ་སློངས་ཤིག །ཆོས་སྐུའི་ནོར་བུ་སྒྲིབ་པར་མཆིའོ། །སེམས་ཉིད་མེ་ལོང་གཡའ་མེད་ལ། །བསམ་གཏན་དྲི་མས་མ་བྱུགས་ཤིག །ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་མི་མཐོང་ངོ་། །སེམས་ཉིད་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འདི། །མཚན་མའི་འཇིམས་ས་མ་གཏུམས་ཤིག །འབྲས་བུ་དགོས་འདོད་འགགས་པར་མཆིའོ། །མདོར་ན་ཡིན་སྙམ་མེད་པར་ཞོག །མ་ཡིན་སྙམ་པ་མེད་པར་ ཞོག །ཡིན་སྙམ་སེམས་དང་མིན་སྙམ་སེམས། །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་འཛིན་པ་ཡིན། །འཛིན་པ་གང་ཡང་མེད་པས་ན། །མ་ཡིན་པ་ནི་གང་ཡང་མེད། །མཉམ་བྲལ་ངང་དུ་ཕྱམ་གྱིས་ཐོང་། །བཞག་དང་མི་བཞག་མི་བསམ་ཞིང་། །བཏང་དང་མི་བཏང་ཡང་མི་བསམ། །བསམ་དང་མི་བསམ་ཡང་མི་བསམ། །འགྲོའམ་འདུག་གམ་འགྲེང་ཡང་རུང་། །སྒོམ་མམ་ཉལ་ལམ་ཟ་ཡང་རུང་། །ཅལ་ཅོལ་སྨྲ་དང་ཉལ་ལ་སོགས། །གཉུག་མའི་ཡིད་ཀྱིས་ཟིན་པ་གཅེས། །བཞག་ཐབས་ཀྱི་ལེའུའོ། ༈ །རང་སེམས་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་སྐུ་འདི། །མ་བཅོས་རང་གར་བཞག་པ་ལས། །ཉམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་འཆར། །རིམ་གྱིས་པ་དང་ཐོད་རྒལ་བ། །གཅིག་ཆར་བ་དང་གསུམ་དུ་འདོད། །རིམ་གྱིས་པ་ཡི་འཆར་ལུགས་ནི། །དང་པོ་གནས་པ་ཙམ་དུ་འབྱུང་། །དེ་ན
Chinese
那浑浊的水波啊，不搅动自然澄清。自心分别的障蔽啊，不作伪自然安住于法身而澄清。不要人为造作，放松安住。不要收摄觉性，任其宽坦。不要有所希求，置于平静之地。不要设定目标，任其自然。不要多作多为，静静安住。不要寻找心的安住处，如无根的虚空般解脱。对于过去、未来、现在，不作思念，觉性安住于自处。分别念生起也好，不生起也好，不要特意修持，任其舒缓。总之，什么也不修，觉性随意放开。对什么也不必畏惧。从法身的境界中苏醒。觉性稍微放松，便会显现明澈而无分别的体验。安住于清净虚空的坛城中。那就是光明法身。在那般安住的境界中，分别念自然生起。那即是光明法身，不要认为那是其他的东西。犹如在无动摇的清澈大海中，波涛汹涌澎湃，并非其他，分别的根本是心，心的体性是明觉，明觉的自性是空性，空性的本体是大乐。心的自性中，没有名相的黑暗，因此名为光明。一切诸法的自性，是自心觉性的本体。自心觉性的本体，因无有名相之身，故为无身之身，是诸身之最胜。无身即是法性之身，故名为法身。向外生起分别念，是从法身中生起法身，从双运中生起双运，从法界中生起法界，从清净中生起清净，从金刚萨埵中生起金刚萨埵，从菩提心中生起菩提心。没有获得殊胜的窍诀，没有修习经验的愚昧之人，将生起与未生起，分别与无分别，心与法身，视为二者。视分别念为过患而加以遮止，希求无分别而特意修持，如同用扫帚扫水波，无法停止。遮止分别念的无分别，那即是分别念的迷乱，是遮蔽法身的大黑暗。分别念生
English
That turbulent wave of murky water, if left undisturbed, will naturally clear. This veil of conceptual thoughts in one's own mind, if left uncorrected, will naturally clear into the Dharmakaya. Do not fabricate or manipulate, but release and let go. Do not suppress awareness, but let it expand. Do not crave or desire, but leave it in a state of equanimity. Do not fixate on a target, but let it be open. Do not engage in excessive activity, but remain still and quiet. Without seeking a place to rest the mind, dissolve like rootless space. Towards the past, future, and present, do not think, but let awareness rest in its own place. Whether conceptual thoughts arise or not, do not deliberately meditate, but let them be relaxed. In short, without meditating on anything, let awareness freely expand. There is no need to fear anything. Awaken from the state of Dharmakaya. Simply by loosening awareness, a state of clarity without conceptualization arises. Abide in the mandala of pure space. That is the radiant Dharmakaya. From that state of abiding, when conceptual thoughts naturally arise, do not think that they are something other than the radiant Dharmakaya itself. Just as when waves surge in the clear, unwavering ocean, they are not something separate, the basis of conceptualization is mind, and the nature of mind is clarity and awareness. The essence of clarity and awareness is emptiness, and the essence of emptiness is great bliss. In the nature of mind, there is no darkness of characteristics, therefore it is named luminosity. The essence of all phenomena is the essence of one's own awareness. Since the essence of one's own awareness is empty of a body of characteristics, it is a body without a body, the supreme of bodies. Since the body without a body is the body of Dharmata, it is named Dharmakaya. When conceptual thoughts arise outwardly, Dharmakaya arises from Dharmakaya, Yuganaddha arises from Yuganaddha, Dharmadhatu arises from Dharmadhatu, purity arises from purity, Vajrasattva arises from Vajrasattva, Bodhicitta arises from Bodhicitta. Those who have not grasped the genuine instructions, and are ignorant people without the experience of practice, separate arising and non-arising, conceptualization and non-conceptualization, mind and Dharmakaya into two. They view conceptual thoughts as faults and block them, desiring non-conceptualization and deliberately striving for it, like trying to sweep away water waves with a broom, it cannot be stopped. The non-conceptualization that blocks conceptual thoughts is itself a delusion of conceptualization, a great darkness that obscures the Dharmakaya. Conceptual thoughts aris
Chinese
何者不欲散乱耶？ 欲住于无分别。 希求之魔已入于深处， 使本有之宝藏耗尽。 彼阻断分别之大禅修者， 犹如欲从水中搅出酥油。 纵经多劫修持亦不见其义。 是故无需遮止分别。 若安住则无需特意造作， 虽散乱亦是法身，纵安住亦是， 不离法身之状态。 若为殊胜上师所摄持， 虽散乱亦解脱，纵安住亦解脱。 若未为殊胜上师所摄持， 虽散乱亦束缚，纵安住亦束缚。 是故请以窍诀摄持之。 作为助伴显现，魔亦不能害。 无需过多琐碎之考察， 放松宽坦，静默安住。 无需追随外境， 觉知随其所欲而放任。 勿观外境， 亦勿观自心。 身亦空，心亦空， 无需畏惧与不安。 无论生起何种“此是”之念， 皆是种下能取所取之种子。 若生起慢心之苗芽， 则将增长轮回之树。 于心性本净光明中， 勿以修持之黑暗遮蔽之。 将会失去无勤之果。 于心性清净之大海中， 勿搅动希求之垢染。 将会遮蔽法身之宝珠。 于心性无垢之明镜中， 勿以禅定之污垢涂抹之。 将不会见到智慧之影像。 此心性珍宝， 勿以名相之泥土覆盖之。 将会阻断果之所需所欲。 概而言之，安住于无“是”之念， 安住于无“非”之念。 “是”之念与“非”之念， 乃是相互依存之执着。 以无有任何执着故， 亦无有任何非。 于离戏之状态中，坦然放任。 勿思放置与不放置， 亦勿思舍弃与不舍弃， 亦勿思思考与不思考。 行走或安住或站立皆可， 禅修或睡眠或饮食皆可， 闲谈杂语及睡眠等， 以本有之心摄持最为重要。 安住之方法品竟。 ༈ 此自心任运成就之法身， 从不造作，自然安住之中， 定会显现体验之差别。 有次第与顿超， 有一时与三者之说。 有次第之显现方式是， 最初仅是安住。
English
Whoever does not want to be distracted? Wishes to abide in non-conceptuality. The demon of desire has entered deeply, Causing the exhaustion of the innate treasury. That great meditator who obstructs conceptual thought, Is like churning butter from water. Even if one meditates for eons, one will not see the meaning. Therefore, there is no need to block conceptual thoughts. If one sits, there is no need to deliberately fabricate. Even if scattered, it is still Dharmakaya, even if abiding, There is no movement from the state of Dharmakaya. If one is seized by the noble Lama, Even if scattered, one is liberated, even if abiding, one is liberated. If one is not seized by the noble Lama, Even if scattered, one is bound, even if abiding, one is bound. Therefore, please be seized by the instructions. As a companion, it will appear, demons will not harm. Without too much trivial examination, Relax and loosen, and abide in silence. Without following after external objects, Release awareness as it wishes. Do not look at external objects, And do not look at your own mind. The body is empty, and the mind is empty, There is no need for fear or anxiety. Whatever thought arises, "This is it," Is sowing the seeds of grasping and the grasped. If the sprout of pride grows, Then the tree of samsara will increase. In the naturally pure, clear light of mind itself, Do not obscure it with the darkness of meditation. The effortless fruit will be lost. In the clear ocean of mind itself, Do not stir up the dirt of desire. The jewel of Dharmakaya will be obscured. In the stainless mirror of mind itself, Do not smear it with the stains of contemplation. The image of wisdom will not be seen. This precious jewel of mind itself, Do not cover it with the clay of characteristics. The desired result will be blocked. In short, abide without the thought of "is," Abide without the thought of "is not." The thought of "is" and the thought of "is not," Are mutually dependent grasping. Because there is no grasping whatsoever, There is also nothing that is not. In the state of non-duality, release completely. Without thinking of placing or not placing, And without thinking of abandoning or not abandoning, And without thinking of thinking or not thinking. Whether walking or sitting or standing is fine, Whether meditating or sleeping or eating is fine, Idle chatter and sleep and so on, It is most important to be seized by the innate mind. The chapter on the method of abiding is complete. ༈ This self-arisen Dharmakaya of one's own mind, From the uncorrected, natural abiding, The differences in experience will definitely arise. There are gradual and direct approaches, There are simultaneous and threefold views. The way the gradual approach arises is, At first, it only arises as abiding.