Tibetan
མ་བྲལ་བས། །སྐྱིད་སྡུག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས། །གང་ལའང་ཞེན་པ་མི་བྱེད་ཅེས། །ཚོགས་དང་དབེན་པ་ཕྱེ་བ་དང་། །མཉམ་བཞག་རྗེས་སོགས་ཕྱེ་བ་གཉིས། །ལས་དང་པོ་ཡི་གང་ཟག་རྣམས། །དྲང་ཕྱིར་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན། །ངེས་པའི་དོན་ལ་ཚོགས་དབེན་དང་། །མཉམ་རྗེས་ལ་སོགས་གཉིས་སུ་མེད། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སེམས་ཉིད་འདི། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣང་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཆོས་སྐུའི་འོད། །མར་མེ་དང་མར་མེའི་འོད་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ལ། །རྒྱུན་ཆད་འཕེལ་འགྲིབ་མི་སྲིད་ཕྱིར། །མཉམ་རྗེས་ལ་སོགས་ག་ལ་སྲིད། །དེ་རྟོགས་བརྟན་པའི་སྒོམ་ཆེན་ལ། །མཉམ་རྗེས་ལ་སོགས་སུ་ཡིས་ཁགས། །དེ་ཕྱིར་གང་ཟག་ཚོད་མ་བཟུང་། །ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པ་གང་གཅེས་ན། །ཉམས་མྱོང་མི་གཅེས་རྟོགས་པ་གཅེས། །ཉམས་མྱོང་ཇི་ལྟར་བཟང་གྱུར་ཀྱང་། །རྟོགས་པ་མེད་ན་གྲོལ་མི་སྲིད། །རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་མཐོ་གྱུར་ཀྱང་། །སྙིང་རྗེ་མེད་ན་ཉན་ཐོས་ལམ། །བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་རྣམས་ལ། །ཉམས་མྱོང་ཏིང་འཛིན་ཡོད་མོད་ཀྱི། །རྟོགས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཆེན་གྱིས། །ཉམས་མྱོང་ཟད་ནས་ཕྱིར་ལ་ཡང་། །ངན་སོང་གསུམ་སོགས་ལྷུང་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་མྱོང་ལ་ལྟོས། །ཉམས་མྱོང་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཡིན། ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་འཇིག །དེ་ཕྱིར་ཉམས་ལ་མ་ཞེན་པར། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་གྱིས། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་དེ། །རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །བློ་ཡིས་བྱས་པའི་གཉིས་མེད་དེ། །ཐོས་པ་ཆེ་བས་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །རྟོག་པ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ནང་ནས་ཤར་བའི་གཉིས་མེད་འདི། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འབའ་ཞིག་ཡིན། །དཔལ་ལྡན་བླ་མ་ལ་གུས་ཏེ། །ནང་ནས་རྟོགས་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། །བརྟགས་དཔྱད་མཁན་ལ་ཅི་ཆ་ཡོད། །ཚིག་ཏུ་ཤེས་པ་ངས་ཀྱང་ཤེས། །རྐྱེན་ངན་ཐུབ་བམ་མི་ཐུབ་བརྟག །གཡས་ནས་སྟྭ་གྲིས་གཤོག་བྱེད་ཅིང་། །མི་སྙན་སྣ་ཚོགས་སྒྲོག་པར་བྱེད། །གཡོན་ནས་ཙན་དན་དྲིས་མཆོད་ཅིང་། །གུས་པས་སྙན་པ་སྣ་ཚོགས་སྒྲོག །དེ་འདྲའི་བདེ་སྡུག་མྱོང་དུས་སུ། །ཆེད་དུ་བསྲན་པ་མ་ཡིན་པས། །བདེ་སྡུག་དགའ་མིན་དགག་མེད་ན། །སྨྱོན་སྤྱོད་ཚོགས་སུ་ཕྱུང་བས་ཆོག །འོན་ཀྱང་མ་དད་སྐུར་ལ་སོགས། །ནུས་པ་ཐོགས་མེད་མ་ཐོབ་བར། །གསང་བར་བཤད་པའི་སྤྱད་པ་རྣམས། །ཚོགས་སུ་བཤད་ན་བདག་གཞན་བརླག །གཞན་དོན་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་སོགས་ཀྱི། །མངོན་མཁྱེན་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་དང་། །ནུས་པ་ཐོགས་མེད་ཐོབ་གྱུར
Chinese
不离故，苦乐不放心上，故对任何事物都不执着，如是说。 分辨群处和寂静处，以及入定和出定等两种情况。 这是为了纠正最初修行的人们，才如此考虑而说的。 在究竟的意义上，群处寂静，入定出定等，没有二分。 为什么呢？因为此心性，是俱生法身，显现是俱生法身的光芒，如蜡烛和蜡烛的光芒一般。 觉性是法身的体性，不可能有中断、增减，因此，入定出定等又怎么会存在呢？ 对于证悟此理且坚定的大修行者来说，入定出定等，谁又能强加于他呢？ 因此，不要衡量人。 经验和证悟，哪个重要呢？ 经验不重要，证悟重要。 经验无论多么美好，没有证悟就无法解脱。 证悟无论多么高深，没有慈悲，则是声闻道。 禅定四种等，虽然有经验的禅定，但因没有证悟的重大过失，经验耗尽后，又会退转，堕入三恶道等，看看所受的难忍痛苦吧。 一切经验都是有为法。 一切有为法都是无常、坏灭的。 因此，不要执着于经验，要证悟无二智慧。 不住涅槃，是证悟才能到达的境界。 用头脑造作的无二，通过广闻而能证悟，是分别念才能到达的境界。 从内心生起的无二，仅仅是上师的加持。 恭敬具德上师，从内心生起证悟的定解。 考证者有什么可说的呢？ 词句上的了解，我也了解。 观察能否经受逆境。 从右边用斧头砍劈，发出各种不悦耳的声音。 从左边用檀香熏香供养，恭敬地发出各种悦耳的声音。 在经历这样的苦乐时，不是特意忍受，对苦乐、喜不喜欢没有取舍，就可以被列入疯子的行列了。 然而，对于不信、诽谤等，在没有获得无碍能力之前，秘密宣说的行为，如果在众人中宣说，则会毁坏自己和他人。 对于能否成就利他等，各种神通显现，以及获得无碍能力。
English
Without separation, not keeping joy and sorrow in mind, therefore not clinging to anything, so it is said. Differentiating between being in a group and being in solitude, and between being in meditative equipoise and post-meditation, these two. These are spoken with consideration to correct those who are beginners in practice. In the ultimate sense, there is no duality between being in a group and being in solitude, and between being in meditative equipoise and post-meditation. Why is that? Because this very nature of mind is the co-emergent Dharmakaya, appearance is the light of the co-emergent Dharmakaya, like a candle and the light of a candle. Awareness is the essence of the Dharmakaya, there is no possibility of interruption, increase, or decrease, therefore, how could meditative equipoise and post-meditation exist? For a great meditator who has realized this and is stable, who can impose meditative equipoise and post-meditation upon them? Therefore, do not measure people. Which is more important, experience or realization? Experience is not important, realization is important. No matter how good experience may be, without realization there is no liberation. No matter how high realization may be, without compassion, it is the path of the Shravakas. The four concentrations and so on, although there is experiential samadhi, due to the great fault of lacking realization, experience is exhausted and one regresses, falling into the three lower realms and so on, look at the unbearable suffering experienced. All experiences are conditioned phenomena. All conditioned phenomena are impermanent and disintegrating. Therefore, do not cling to experience, realize non-dual wisdom. Non-abiding Nirvana is the realm of experience only for realization. The non-duality fabricated by the mind, is realized through great learning, it is the realm of conceptual thought only. This non-duality that arises from within, is solely the blessing of the Lama. Respect the glorious Lama, from within arises the certainty of realization. What is there to say to examiners? I also know what is known in words. Examine whether one can endure adverse conditions or not. From the right, an axe chops and strikes, proclaiming various unpleasant sounds. From the left, incense of sandalwood is offered, respectfully proclaiming various pleasant sounds. When experiencing such pleasure and pain, not deliberately enduring, without accepting or rejecting pleasure and pain, liking or disliking, it is enough to be included in the assembly of madmen. However, regarding disbelief, slander, and so on, until unobstructed power is obtained, practices spoken in secret, if spoken in public, will destroy oneself and others. Regarding whether benefiting others is accomplished or not, various clairvoyances arise, and unobstructed power is obtained.
Tibetan
་ནས། །གསང་སྤྱོད་ཚོགས་སྤྱོད་དབྱེ་བ་མེད། །རྗེ་བཙུན་མི་ལའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། །དགེ་བཅུ་སྤྱད་དུ་མེད་པར་གདའ། །སྡིག་བཅུ་སྤང་དུ་མེད་པར་གདའ། །མ་བཅོས་ལྷུག་པར་གནས་པར་གདའ། །རྗེ་བཙུན་ལོ་རོའ་ཞལ་ནས་ཀྱང་། །མཐོ་ལ་གཉན་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །བཀུར་མེད་རིག་པའི་ངང་དུ་རྫོགས། །སྐྱབས་འགྲོ་བྱ་བ་ངས་མ་རྙེད། །རྗེ་བཙུན་རྣམ་པའི་དགོངས་པ་དེ། །ཞང་གི་སྤྲང་བན་བདག་དང་ནི། །རྟོགས་ལྡན་རྡོ་རྗེའི་སྤུན་རྣམས་ལ། །བུམ་ནང་མར་མེ་བཞིན་དུ་གསལ། །བཤད་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་གོ་བ་དཀའ། །དད་ལྡན་བླ་མ་མཉེས་བྱེད་ཅིང་། །བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་ཞུགས་པ་ཡི། །རང་ཤར་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་སྤྱོད་པ་སོགས། །གང་གིས་དོགས་ནས་འདིར་མ་གླེངས། ། རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་མཆོག་ལྟོས། །བབ་ཅོལ་ཐེ་ཚོམ་མ་བྱེད་པར། །སྤྱོད་པ་དུས་དང་འབྲེལ་བར་གྱིས། །སྒྲུབ་པ་ཐང་ལྷོད་མེད་པར་གྱིས། །ལྟ་བ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་གྱིས། །སྤྱོད་པ་ཚུལ་བཅོས་མེད་པར་གྱིས། །སྒོམ་པ་ཡེངས་པ་མེད་པར་གྱིས། །ཡོན་ཏན་ཟད་པ་མེད་པར་འབྱུང་། །འགྲོ་དོན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འགྲུབ། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་པའི། །བཙན་ཐབས་བཅོས་མ་ཐོ་ཆོ་ཡིན། །དགྲ་ཟིན་གསེར་དང་བོང་བ་སྙོམས། །ཡ་ཚུལ་སྤྱི་ཚིས་མ་བྱས་པས། །གྲོལ་ན་བུ་ཆུང་ཅིས་མི་གྲོལ། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་པའི། །གཟའ་གཏད་མེད་པས་གྲོལ་གྱུར་ན། །སྨྱོན་པ་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་རིགས། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་པའི། །གཙང་རྩོག་མེད་པས་གྲོལ་གྱུར་ན། །ཁྱི་ཕག་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་རིགས། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་པའི། །སྤྱོད་ལམ་མཁས་པས་གྲོལ་གྱུར་ན། །བག་མ་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་རིགས། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་པའི། །རང་བྱུང་ལྷུག་པས་གྲོལ་གྱུར་ན། །གླན་གླེན་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་རིགས། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པས་ཟིན་གྱུར་ན། །སྤྱོད་པ་རྩིང་རུང་མི་རྩིང་རུང་། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པས་མ་ཟིན་ན། །ཞིབ་རུང་རྩིང་རུང་འཆིང་བར་འགྱུར། །ཕྱོགས་མེད་སྙིང་རྗེས་ཁྱབ་གྱུར་ན། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མཆོག་གི་ལམ། །ཕྱོགས་མེད་སྙིང་རྗེས་མ་ཁྱབ་ན། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དམན་པའི་ལམ། །སྤྱོད་པའི་ལེའུའོ། ༈ །དམ་ཚིག་ཇི་ལྟར་བསྲུང་ཞེ་ན། །དང་པོའི་ལས་པའི་དུས་ཚོད་ན། །སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་ལ་སོགས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་མི་བཅག །རྩ་རླུང་སྒོམ་པའི་དུས་ཚོད་ན། །བདེ་དྲོད་མི་མཐུན་ཕྱོགས
Chinese
从……起，秘密行持和会供行持没有区别。至尊米拉日巴也说过：十善无法行持，十恶无法断除，安住于不造作的自然状态。至尊洛若也说过：高处尊贵的三宝，圆满于无敬畏的觉性之中，我没有找到皈依之处。至尊诸位的密意，对于我和香的乞丐僧人，以及证悟者多吉的兄弟们来说，就像瓶中明灯一样清晰。如果说出来，你们难以理解。这是取悦具信上师，加持融入心间的自生者们的行境。像遍方胜尊的行持等等，因为顾虑什么而没有在此谈论。 观看如海一般的殊胜续部，不要轻率怀疑，行持要与时机相结合，修行要毫不松懈，见解要没有偏颇，行持要没有虚伪，禅修要没有散乱，功德自然会增长，利他事业会无比成就。没有被二元对立的证悟所掌握的，强行造作都是徒劳。降伏敌人时，黄金和驴粪平等。不做世俗的迎合，解脱的话，小孩子怎么不会解脱呢？没有被二元对立的证悟所掌握的，如果没有鬼神附体而解脱的话，那么疯子们也应该解脱。没有被二元对立的证悟所掌握的，如果没有净与不净的分别而解脱的话，那么狗和猪也应该解脱。没有被二元对立的证悟所掌握的，如果因为行为贤善而解脱的话，那么新娘们也应该解脱。没有被二元对立的证悟所掌握的，如果因为自然放松而解脱的话，那么傻子们也应该解脱。如果被二元对立的证悟所掌握，行为粗俗或不粗俗，无论怎么做都会解脱。如果没有被二元对立的证悟所掌握，精细或粗略都会被束缚。如果被无偏的慈悲所遍及，无论怎么做都是殊胜的道。如果没有被无偏的慈悲所遍及，无论怎么做都是低劣的道。行持品完。 如何守护誓言呢？最初的修行者，对于别解脱戒等等，不违背善逝的教言。在修习气脉的时期，与乐暖不相顺应的方面
English
From... onwards, there is no distinction between secret conduct and feast conduct. The venerable Milarepa also said: The ten virtues cannot be practiced, the ten non-virtues cannot be abandoned, and one should abide in the uncorrected, natural state. The venerable Loro also said: The three jewels, revered on high, are perfected in the state of awareness without reverence. I have not found a place of refuge. The intention of the venerable ones is as clear as a lamp in a vase to me, the mendicant monk of Zhang, and the brothers of the realized Dorje. It is difficult for you to understand if I explain it. This is the realm of those who please the faithful lama and into whose hearts blessings have entered. The conduct of Phokley Namgyal, etc., is not discussed here because of concerns about something. Look at the supreme tantras, which are like an ocean. Without being hasty or doubtful, relate conduct to the times. Practice without being lax. Have a view without bias. Have conduct without pretense. Meditate without distraction. Qualities will arise without exhaustion. Benefit for beings will be accomplished immeasurably. Forced and artificial actions that are not seized by non-dual realization are just tricks. When enemies are conquered, gold and donkey dung are equal. Without doing worldly flattery, if one is liberated, how could a child not be liberated? If one is liberated without being possessed by spirits, without being seized by non-dual realization, then madmen should also be liberated. If one is liberated without distinguishing between clean and unclean, without being seized by non-dual realization, then dogs and pigs should also be liberated. If one is liberated by being skilled in conduct, without being seized by non-dual realization, then brides should also be liberated. If one is liberated by being naturally relaxed, without being seized by non-dual realization, then fools should also be liberated. If one is seized by non-dual realization, conduct may be coarse or not coarse, and one will be liberated no matter what one does. If one is not seized by non-dual realization, one will be bound whether one is refined or coarse. If one is pervaded by impartial compassion, whatever one does is the supreme path. If one is not pervaded by impartial compassion, whatever one does is the inferior path. End of the chapter on conduct. How should vows be kept? In the time of the first practitioner, one should not break the words of the Sugata, such as the vows of individual liberation. In the time of practicing channels and winds, aspects that are not in harmony with bliss and warmth