Tibetan
ས་གནས་འགྱུའི་རྩ་བ་བཅད་པ། གང་ཤར་སྐྱེ་མེད་དུ་ཐག་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་གནད་སོགས་སྔར་ལྟར་བྱས་ལ་སེམས་གསལ་སྟོང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངང་ནས་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅིག་ལམ་གྱིས་སྤྲོས་ཏེ། དེ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ལ་དེ་རྒྱུའམ་གཞི་ཅི་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་ལེགས་པར་བརྟག །སེམས་གསལ་སྟོང་གི་ངང་དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་སྙམ་ན། མ་ལས་བུ་སྐྱེས་པ་ལྟར་བྱུང་ངམ་ཉི་མ་ལས་འོད་ཤར་བ་ལྟར་རམ་སེམས་དེ་རྣམ་རྟོག་དེར་སོང་ལ་སོགས་པ་བརྟག །ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུར་གནས་བལྟས་ལ་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པར་སྣང་ན། ཞེ་སྡང་དེ་ཉིད་ཀུན་དཀྲིས་དྲག་པོའི་བདེན་འཛིན་དང་བཅས་པར་སྣང་ངམ། ཞེ་སྡང་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཙམ་ལ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱལ་ལེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་བརྟག །མཐར་ཇི་ལྟར་སོང་བལྟས་ལ་རྟོག་པ་དེ་བཀག་གམ་སངས། བཀག་ན་སུས་བཀག་རྐྱེན་ཅིས་དགགས། སངས་ན་རྐྱེན་གྱིས་སངས་སམ་རང་སངས་ལ་སོང་བ་བརྟག །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་གོང་བཞིན་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ་ཉམས་བལྟ། ལོག་ཤེས་འདུག་ན་གནོད་བྱེད་བཏང་ཞིང་ཕྱོགས་ཙམ་བསྟན་ལ་སླར་བརྟག་ཏུ་བཅུག །འདི་ན་འདི་བཞིན་བྱུང་དང་དབྱིབས་རྣམ་འགྱུར་འདིར་གནས་དང་ཐ་མ་འདིར་སོང་མི་རྙེད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་དང་སེམས་ཐ་དད་དང་ཕྱི་ནང་ལྟ་བུ་དང་ལུས་དང་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་བློ་ཞི་གནས། རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་ཅིར་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་སྣང་སྟོང་དུ་མྱོང་ཞིང་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་རིག་སྟེ། སེམས་ཀྱི་གོ་མ་འགག་པས་སེམས་རྣམ་རྟོག་ཏུ་ཤར་བའམ་དེར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ངེས་ནས་རྣམ་རྟོག་དང་སེམས་ཉིད་དབྱེར་མེད་དུ་ཐག་ཆོད་དགོས་ལ། དཔེར་ན་ཆུའི་རླབས་ལྟ་བུ་སྟེ། རླབས་ནི་ཆུ་ལས་མ་འདས་ཤིང་ཆུ་ཉིད་ཀྱང་རླབས་སུ་ཤར་ལ། ཤར་ཡང་ཆུའི་རང་བཞིན་ལས་ མ་གཡོས་པ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སེམས་གསལ་སྟོང་ལས་མ་འདས་ཤིང་། སེམས་ཀྱང་འཆར་སྒོ་མ་འགག་པས་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པར་ཤར་ལ། དེར་ཤར་ཡང་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སེམས་གསལ་སྟོང་ལས་མ་གཡོས་པར་ཁོ་ཐག་ཆོད་ནས་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་སེམས་སུ་ངེས་པའི་མྱོང་བ་ཐོན་དགོས་ཤིང་། དེ་བཞིན་ཏུ་སྐྱིད་པའི་རྟོག་པ་ཞིག་དང་སྡུག་པའི་རྟོག་པ་ཞིག་སྤྲོས་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་ཅི་འདུག་བལྟ་བ་སོགས་རྒྱབ་བསྣོལ་གྱི་རྟོག་པ་ཡང་ཐག་ཆོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་གནད་སོགས་སྔར་ལྟར་བྱས་ཏེ་སེམས་གསལ་སྟོང་གི་ངང་ནས་
Chinese
断除处所转变之根本，即是决断任何显现皆无生。第一，身要等如前，于心明空之状态中，以寻伺生起嗔恨等分别念，专注观察，并善加观察其所依之因或基为何。若觉由心明空之状态而生，则观察如母生子，或如日出光芒，或心已趋向于彼分别念等。观察以何种方式安住，若显现为嗔恨之相，则观察彼嗔恨是否显现为伴随强烈遍计之实执，或仅是嗔恨之相，而无自性可辨认之空荡荡之物。观察最终如何消失，彼念头是被阻止还是消散？若被阻止，是谁阻止？以何因阻止？若消散，是因缘而消散，还是趋向于自灭？如是，对于粗细各种分别念，如前一般令其进行观察分析，并体验。若有错觉，则遣除损害，稍作指示，再令其观察。虽无法找到“此处如此生起，形状变化安住于此，最终消失于此”，但对于分别念与心是不同，内外等，身体与肢体等之概念则寂止。各种分别念，无论显现为何种形象，皆体验为无自性可辨认之显空，觉知为自生自灭，因心之作用未断绝，故确信心显现为分别念或仅显现于彼，从而必须决断分别念与心性无别，譬如水之波浪，波浪不离于水，水亦显现为波浪，虽显现，亦未动摇水之自性。如是，各种分别念仅是显现，然不离于无自性可辨认之心明空，心亦因显现之门未断绝而显现为各种分别念，虽显现于彼，亦确信未动摇无自性可辨认之心明空，从而必须生起确信各种分别念即是心之体验。如是，寻伺一个快乐之念头与一个痛苦之念头，观察二者之体性有何差别等，亦应决断正反之念头。第二，身要等如前，于心明空之状态中
English
Cutting the root of positional change, is to decide that whatever arises is unborn. First, keep the body posture as before, and in the state of equanimity in the clear and empty mind, generate a thought, such as anger, through investigation. Stare at it intently and carefully examine what is the cause or basis upon which it arises. If you think it arises from the state of clear and empty mind itself, then examine whether it arises like a child born from a mother, or like light emanating from the sun, or whether the mind has gone into that thought, and so on. Observe how it abides. If it appears as anger, then examine whether that anger appears with strong clinging to reality based on pervasive imputation, or whether it is just an appearance of anger, like something empty without any essence to be identified. Observe how it ultimately disappears. Is the thought stopped or does it dissolve? If it is stopped, who stopped it? What caused it to be stopped? If it dissolves, does it dissolve due to conditions, or does it go to self-dissolution? Likewise, allow various subtle and coarse thoughts to be examined and analyzed as before, and observe the experience. If there is a misconception, dispel the harm and give a brief indication, then allow it to be examined again. Even though you cannot find "it arose here like this, its shape changed and stayed here, and finally disappeared here," the concepts of thought and mind being different, like inside and outside, and like body and limbs, will subside. Various thoughts, no matter what form they appear in, are experienced as appearance and emptiness, without any essence to be identified, and are recognized as self-arising and self-liberating. Because the function of the mind is not interrupted, be certain that the mind arises as thoughts or merely appears as such, and thus it is necessary to decide that thoughts and the nature of mind are inseparable, like the waves of water. Waves are not separate from water, and water itself appears as waves, and although they appear, they do not move from the nature of water. Likewise, various thoughts, from the moment they arise, are not separate from the clear and empty mind, which has no essence to be identified. And because the door of arising is not interrupted, the mind arises as various thoughts. Although they arise there, be certain that they do not move from the clear and empty mind, which has no essence to be identified. Thus, it is necessary to generate the experience of being certain that various thoughts are mind. Likewise, investigate a happy thought and a sad thought, and observe what differences there are in their essence, etc. You should also decide on opposing thoughts. Second, keep the body posture as before, and in the state of clear and empty mind