Tibetan
་པོར་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ཀྱང་དེར་མྱོང་ཞིང་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཁྲིས་ཡོད་པ་རོ་གཅིག་ཆུང་ངུ། དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་མྱོང་ཞིང་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ནས་སྣང་བ་ཕྱིར་མ་ལུས་སེམས་ནང་དུ་མ་ལུས་པར་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལམ་མེ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རོ་གཅིག་འབྲིང་པོ། དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་རོ་གཅིག་དུ་མར་ཤར་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང་དུ་ཞི་བ་རོ་གཅིག་ཆེན་པོའོ། །རོ་གཅིག་མཐར་ཕྱིན་མ་ཕྱིན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི། གང་ཤར་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མ་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་རང་ངོ་ཤེས་ན་རོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་མཐོང་། མཉམ་ ཉིད་དུ་འདྲེས་རྒྱུ་དང་འདྲེས་པའི་མྱོང་འཛིན་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པ་འདུག་ན་ངོ་བོ་མ་མཐོང་། གང་ཤར་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མ་དེའི་རྩལ་དུ་འཆར་ན་རྩལ་རྫོགས། གཉེན་པོའི་འཁྲིས་དང་བཅས་པས་རོ་གཅིག་དུ་མར་མི་འཆར་ན་རྩལ་མ་རྫོགས། སྣང་སེམས་སོགས་གཉིས་སྣང་གི་འཛིན་པ་དག་སྟེ་ཚོགས་དྲུག་གི་འཆར་སྒོ་ལ་འཆིང་གྲོལ་མེད་པར་གང་ཤར་གྱིས་ཆོག་ན་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར། འཆར་སྒོ་རྣམས་ངོ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པས་གྲོལ་དགོས་ན་མ་ཤར། སྣང་སེམས་འདྲེས་ནས་སྤྲུལ་བསྒྱུར་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་ན་ཡོན་ཏན་སྐྱེས། སད་བྱེད་ལམ་གྱི་རྐྱེན་ཞན་ནས་རྟགས་མ་ཐོན་ན་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས། ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་ཞིང་གཞན་དོན་གྱི་གཏེར་ཁ་བྱེ་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་ཐེབས། སྙིང་རྗེ་སོགས་ཐབས་ཀྱི་ནུས་པ་ཆུང་ཞིང་གཞན་དོན་མི་འགྲུབ་ན་ས་བོན་མ་ཐེབས། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གསལ་བར་རྟོགས་པས་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་འཆར་སྒོས་འཁོར་འདས་ཀྱི་གྱིས་སོ་བྱེད་པར་ཤེས་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མཁས་ན་ཀུན་རྫོབ་རང་བྱན་ཚུད། རོ་གཅིག་དུ་མའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་འཆར་ན་རང་བྱན་མ་ཚུད་པའོ། །དེ་ལ་རོ་གཅིག་ཆུང་ངུའི་དུས་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོར་རྟོགས་ཀྱང་དེར་མྱོང་རྒྱུ་དང་དེར་འཛིན་པའི་ཆ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ལ། རྗེས་ཤེས་སུ་ཡུལ་རྐྱེན་དྲག་པོས་དཀྲུགས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ལ་དགེ་སྦྱོར་དུ་མི་བདེ་བ་འོང་ཞིང་རང་ཁར་ཡང་གཟུང་འཛིན་ཨ་འཐས་ཀྱི་སྣང་བ་དུ་མ་རེ་འབྱུང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་འཛིན་པ་དུ་མ་རེ་འོང་། རེས་ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཉམས་སྐྱེ། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྩི་འཇོག་དང་མོས་གུས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་སྲིད་དོ། །རོ་གཅིག་འབྲིང་གི་དུས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་
Chinese
即使将一切都觉悟为一味一体，但其中仍有体验和执着的意识存在，这是小的一味一体。多种体验为一味一体，执着的意识污垢得以清除，显现不完全在外，心不完全在内，显现与心识无别，明明白显现，这是中等的一味一体。多种觉悟为一味一体，一味一体显现为多种，一切皆在平等本然状态中寂灭，这是大的一味一体。区分一味一体是否究竟的标准是：对于任何显现的景象，没有扬弃取舍、否定肯定，在无有对境的自明状态中认识到本来的自我，就见到了这“一味一体”的体性。如果存在与平等融合之物，以及融合的体验、执着的意识，那就没有见到体性。如果一切显现都作为平等本然状态的妙用而显现，那就是妙用圆满。如果伴随着对治，一味一体就不会显现为多种，那就是妙用不圆满。如果清除了显现与心识等二元对立的执着，对于六识的显现之门没有束缚与解脱，能够安于任何显现，那就是分别念显现为禅修。如果显现之门需要通过认识的忆念来解脱，那就是没有显现。如果显现与心识融合，获得了幻化等神通，那就是功德增长。如果唤醒的道之助缘微弱，没有出现征兆，那就是功德没有增长。如果普遍的慈悲自然而然地生起，开启了利益他人的宝藏，那就是种下了色身的种子。如果慈悲等方便的力量微弱，利益他人的事业无法成就，那就是没有种下种子。如果清晰地认识到因果的缘起，了知觉性刹那间的显现能够区分轮回与涅槃，并且精通因果，那就是世俗圆满自成。如果一味一体没有显现为多种的因果，那就是没有自成。其中，在小的一味一体的阶段，虽然将一切都觉悟为本然的体性，但其中仍然存在体验和执着的部分。在后得中，由于猛烈的外境扰动，对于六识的显现，善行变得不舒适，并且自身也会出现许多能取所取的执着。在梦中也会出现许多错乱和执着。有时会生起身体、显现、心识三者无别的体验。然而，有可能对因果的重视、敬信和慈悲会减小。中等一味一体的阶段，所要觉悟的
English
Even if everything is realized as one taste, there is still the consciousness of experiencing and grasping in it, which is the small one taste. Experiencing many as one taste, the defilements of grasping consciousness are cleared away, and the appearance is not completely outside, the mind is not completely inside, the appearance and mind are inseparable, and it appears clearly, which is the medium one taste. Many are realized as one taste, and one taste appears as many, and everything is pacified in the state of equality and naturalness, which is the great one taste. The distinction between whether one taste is complete or not is: for any appearance that arises, without abandoning or taking, negating or affirming, recognizing the original self in the self-illuminating state without an object, one sees the nature of this "one taste". If there is something that merges into equality, and the experience and grasping of merging, the grasping of consciousness, then the nature is not seen. If all appearances appear as the play of equality and naturalness, then the play is complete. If accompanied by an antidote, one taste will not appear as many, then the play is not complete. If the clinging to dualistic appearances such as appearance and mind is cleared away, and there is no bondage or liberation for the arising of the six consciousnesses, and one can be content with any appearance, then the conceptual thought arises as meditation. If the doors of appearance need to be liberated by the recollection of recognition, then it has not arisen. If appearance and mind merge and one obtains magical powers such as transformation, then merit increases. If the conditions for awakening the path are weak and no signs appear, then merit has not increased. If universal compassion arises naturally and the treasure of benefiting others is opened, then the seed of the form body is planted. If the power of compassion and other methods is weak and the work of benefiting others cannot be accomplished, then the seed has not been planted. If one clearly recognizes the interdependence of cause and effect, knows that the momentary arising of awareness can distinguish between samsara and nirvana, and is proficient in cause and effect, then conventional reality is self-accomplished. If one taste does not appear as the cause and effect of many, then it is not self-accomplished. Among them, in the stage of small one taste, although everything is realized as the natural essence, there are still parts of experiencing and grasping in it. In the subsequent attainment, due to the disturbance of strong external objects, the appearance of the six consciousnesses makes virtuous practice uncomfortable, and many appearances of subject-object clinging will also arise. In dreams, there will also be many confusions and clingings. Sometimes the experience of the body, appearance, and mind being inseparable will arise. However, it is possible that the importance of cause and effect, faith and respect, and compassion will decrease. In the stage of medium one taste, what is to be realized