Tibetan
འི་སྤྱོད་པ། ཅི་ལའང་བློ་རྟེན་མི་བཅའ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ། དགག་སྒྲུབ་དང་གཟའ་གཏད་མེད་པ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་ལྔའི་སྒོ་ནས་རྐྱེན་མཐའ་དག་ལམ་དུ་སློང་ཞིང་གནས་ལུགས་ལ་བོགས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤར་ནས་འཁུ་འཕྲིག་བྱུང་བའི་ཚེ། རྣམ་རྟོག་དེ་ངོས་བཟུང་ནས་གང་ཤར་དེ་མ་བཅོས་ལྷུག་པར་སྐྱོང་སྟེ། དེ་ཡང་རྟོག་པ་དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་སེམས་བཀུག་ནས་གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ཡང་ཡིན། རྟོག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟག་དཔྱད་བྱས་ཏེ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་ པ་ཡང་མིན། རྟོག་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་དྲན་པས་སྐྱོང་བ་ཡང་མིན་པར། རྟོག་པ་དེ་ངོ་ཤེས་ཙམ་ནས་རྟོག་པ་དེ་ཀ་ལ་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཅི་ལྟར་འདུག་པ་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བཟུང་ཆེད་དུ་མི་དགག་རྗེས་སུའང་མི་འབྲང་བར་དེ་ག་ལ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་ལེ་ཡེ་རེ་ལྷོད་དེ་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བཞག་པས། རྟོག་པ་གང་ཤར་དེ་ཉིད་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་བཅོས་བསྒྱུར་མི་དགོས་པར་སྒོམ་དུ་ལྷངས་ཀྱིས་འཆར་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་སློང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཀློང་དུ་མ་གྱུར་པས་རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བ་དྲག་པོ་རྣམས་དང་པོར་མི་བདེ་ཁར་རེ་བ་འདྲ་བ་ཞིག་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་ལམ་དུ་ལོངས་ལ། རིམ་གྱིས་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་མཐར་ངོས་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་ལམ་དུ་བསླང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ལྔ་གང་ཡང་རུང་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་དེ་ངོས་བཟུང་སྟེ་དེ་དགག་ཀྱང་མི་དགག་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་བར་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཀ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་སིང་ངེ་བར་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བཞག་པས་སྒོམ་དུ་འཆར་རོ། །སྐབས་རེ་ཉོན་མོངས་པའི་དམིགས་རྐྱེན་ཕྱི་རྫས་ནང་སེམས་ཅན་གང་ཡིན་པའི་ཆགས་ཡུལ་སྡང་ཡུལ་ལ་སོགས་སྔར་ལས་མངོན་ཚན་ཆེ་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཆེས་ཆེར་བསྐྱེད་ལ། སྐྱེས་པ་དང་སྔར་བཞིན་བསྐྱང་ངོ་། །གཏི་མུག་ལ་གཉིད་བྲོ་བའི་སེམས་དེ་ངོས་བཟུང་ལ་གཉིད་ཐིབས་ཐིབས་ཡོང་བའི་ཚེ་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་བློས་མ་བཅོས་པར་བསྐྱང་བས་གཉིད་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། ཀློང་དུ་གྱུར་མ་གྱུར་སྔར་ལྟར་འབྱུང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་ཤིང་བག་ཆ་ཟིང་སྟེ་བྱུང་བའི་ཚེ། འཇིགས་པའི་རྟོག་པ་ངོས་བཟུང་ལ་མི་དགག་རྗེས་མི་འབྲང་བར་འཇིགས་རྟོག་དེ་ཀ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་རྗེན་ལྷང་ངེ་བསྐྱངས་པས་སྒོམ་དུ་འཆར། ཆོ་འཕྲུལ་སྨ་དབབ་ན་དེ་ལས་འཇིགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བློར་མི་ཤོང་བ་བྱུང་བར་བསམས་ཏེ་འཇིགས་སྣང་ཡང་ཆེར་ བསྐྱེད་ལ་གོང་བཞིན་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ལྔ་པ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཁྱད་པར་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་བ་མཐོང་ན། དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་རང་དེ་འདྲར་གྱུར་དོགས་ནས་སྒོམ་ལ་སེམས་སྤྲོ་བ་ཐེག་དམན་གྱི་བློ་དང་། དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་སྐྱེས་ཤིང་དེས་མཚོན་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་སྐྱེ་བ་ཐེག་ཆེན་གྱི་བློ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། བློ་དེ་ངོས་བཟུང་ལ་དེ་ལ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་ལྷང་ངེ་བཞག་ལ་ལམ་དུ་སློང་ཉམས་དེའི་ངང་མ་ཤོར་བར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་སྨོན་ལམ་གདབ་བོ། །དྲུག་པ་ནི། རང་ནད་ཀྱི་རིགས་གང་ཡང་རུང་བས་ན་བའི་ཚེ་རྒྱུ་རྐྱེན་སོགས་ཀྱི་བརྟག་དཔྱད་མི་བསམ་ཞིང་དགག་སྒྲུབ་མ་ཤོར་བར་བྱས་ཏེ། ན་ཚ་ཟུག་གཟེར་ལྷང་ངེ་བ་དེ་ཉིད་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོར་བྱས་ལ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་སིང་ངེ་བཞག །དེ་ཡུན་བསྲིངས་པས་ན་ཚ་སྤོང་མི་དགོས་པར་སྒོམ་དུ་འཆར་ཞིང་བོགས་ཐོན་ནོ། །ནད་སྨ་དབབ་ན་སྔར་དང་འདྲ། གཞན་ཡང་ན་མཁན་གཟེར་མཁན་མྱོང་མཁན་གྱི་བདག་འཛིན་རྩད་གཅོད་པ་དང་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་ངང་ལ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་སོགས་ཀྱང་བྱའོ། །འདིར་རོ་སྙོམས་པས་སྨན་དཔྱད་སྤང་བར་བཞེད་ཀྱང་རང་གི་ནད་དགེ་སྦྱོར་དུ་འཁྱེར་བ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ་ཤི་མ་ཤེ་མེད་པར་བླུན་འཆོས་མི་བྱའོ། །བདུན་པ་ནི། དེ་ལྟར་མི་ཚེ་གང་བྱུང་ལ་རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ལམ་དུ་འཁྱེར་ནས་གོམས་པར་བྱས་ལ། འཆི་ཁའི་ཚེ་ཐིམ་རིམ་རིམ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཤར་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་བྱས་ལ་རེ་དོགས་དང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁུ་འཕྲིག་མི་བྱ་བར་གང་ཤར་ཤར་དེ་ཀ་ལ་བློས་མ་བཅོས་པར་གསལ་རྗེན་ལྷང་ངེ་བསྐྱངས་པས། ཐིམ་རིམ་རྫོགས་པའི་རྗེས་ལ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་འཆར་བ་དང་ལམ་དུ་བསྐྱངས་བའི་འོད་གསལ་དེ་མ་བུ་འདྲེས་པས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའམ་ནམ་མཁའ་དང་ནམ་མཁའ་འདྲེས་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱ་བར་བཤད་ཅིང་། གལ་ཏེ་གོམས་པ་ཆུང་བས་ སངས་མ་རྒྱས་ཀྱང་བར་དོ་དང་སྐྱེ་བའི་ལམ་ཁྱེར་སྔར་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་རང་དབང་ཐོབ་པར་བཤད་དོ། །ལམ་ཁྱེར་འདི་དག་མཉམ་མེད་དྭགས་པོའི་གསུང་རབས་ལས་འཐོར་བུར་གསུངས་ཤིང་རྐྱེན་སྣང་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཁྱེར་ནས་རོ་སྙོམས་པ་ལ་དོན་ཚང་ཡང་། ཕྱིས་སྒྲུབ་བརྒྱུད་པ་
Chinese
的行为。对于任何事物都不执着，如虚空般的行为。没有扬弃和执着，如疯子般的行为。通过这五种方式，将一切因缘转化为道用，并发挥实相的效用。第二，当善与非善等分别念生起，并产生扰动时，认识到那个分别念，不对所生起的任何事物进行改造，而是放松地安住。也就是说，不要专注于那个念头，而是收摄心念，修持对治的智慧。也不要分析那个念头的本质，从而确定其无自性。不要跟随那个念头，也不要以正念守护它。仅仅是认识到那个念头，就将那个念头本身作为禅修的本质，不对它的存在方式加以评判，不特意扬弃，也不跟随它，而是不对它进行改造，清晰、放松、宽敞地安住。这样，任何念头生起时，都不需要扬弃、取舍、否定、肯定、改造，而是自然而然地显现为禅修。这被称为将分别念转化为道用。由于尚未转化为空性，强烈的分别念波动起初会让人感到不适，但会不知不觉地转化为道用。逐渐地，转化为空性，最终仅仅是认识到它，就转化为道用。第三，当生起任何一种烦恼，如贪欲、嗔恨、愚痴、傲慢、嫉妒时，认识到它，既不否定它，也不跟随它，而是不对那个烦恼进行改造，清晰、宽敞地安住，它就会显现为禅修。有时，为了让烦恼更加强烈，可以专注于烦恼的目标和条件，无论是外在事物还是内在有情，即贪恋的对象、憎恨的对象等，比以前更加强烈地去想。生起之后，像以前一样安住。对于愚痴，当认识到昏沉欲睡的心，并且昏昏欲睡时，不对它进行改造，安住于其上，这会成为将睡眠转化为光明的方法。无论是否转化为空性，都像以前一样发生。第四，当因神鬼的幻象等而感到恐惧和不安时，认识到恐惧的念头，既不否定它，也不跟随它，而是不对那个恐惧的念头进行改造，清晰、坦然地安住。
English
The conduct of not relying on anything, a conduct like the sky. The conduct of having no affirmation or clinging, a conduct like a madman. Through these five ways, transform all circumstances into the path and enhance the essence of reality. Second, when conceptual thoughts such as good and non-good arise and cause disturbance, recognize that conceptual thought and let whatever arises be without manipulation, let it be relaxed. That is, do not focus on that thought, but rather gather the mind and meditate on the antidote wisdom. Do not analyze the nature of that thought and determine that it is without inherent existence. Do not follow that thought and do not guard it with mindfulness. Simply recognize that thought and make that thought itself the essence of meditation, without judging how it is, without intentionally rejecting it, and without following it. Instead, without manipulating it, rest clearly, loosely, and spaciously. In this way, whatever thought arises, there is no need to abandon, accept, negate, affirm, or transform it; it naturally arises as meditation. This is called transforming conceptual thoughts into the path. Because it has not yet become emptiness, the strong waves of conceptual thoughts may initially feel uncomfortable, but they will unconsciously be transformed into the path. Gradually, they become emptiness, and eventually, simply recognizing them transforms them into the path. Third, when any of the five afflictions arise, such as desire, hatred, ignorance, pride, or jealousy, recognize it, neither reject it nor follow it. Instead, without manipulating that affliction, rest clearly and spaciously, and it will arise as meditation. Sometimes, to make the affliction even stronger, focus on the object and condition of the affliction, whether it is an external object or an internal sentient being, such as the object of attachment, the object of hatred, etc., thinking about it more intensely than before. After it arises, rest as before. For ignorance, when recognizing the drowsy mind and feeling sleepy, without manipulating it, rest on it, which will become a method for transforming sleep into luminosity. Whether it becomes emptiness or not, it happens as before. Fourth, when feeling fear and unease due to the illusions of gods and demons, recognize the thought of fear, neither reject it nor follow it. Instead, without manipulating that thought of fear, rest clearly and openly.
Chinese
通过守护，显现为禅修。如果出现神变，就想：不会有比这更可怕的神变了，从而更加生起畏惧感，并如前一样修持。第五个是：总的来说，见到轮回中的痛苦，特别是某个有情众生受苦时，如果不对其生起悲悯，而是担心自己也会变成那样，从而对禅修生起欢喜心，这是小乘的见解；如果对其生起慈爱，并由此对所有有情众生生起慈爱，这是大乘的见解。无论生起哪种见解，都要认识到这种见解，并让它自然、清晰地存在，不要加以改造，将其转化为道用，在不失去这种体验的状态下，对一切众生发起慈悲心和菩提心，并进行祈愿。第六个是：当自己因任何一种疾病而生病时，不要去想病因等，也不要陷入取舍之中，而是将疾病的疼痛本身作为禅修的对境，让它自然、清晰地存在。如果长时间这样做，疾病无需去除，也会显现为禅修，并从中获益。如果需要治疗疾病，则与之前相同。此外，还要追究生病者、疼痛者、感受者的我执，并在不认识其本质的状态下，让它自然存在等等。这里虽然主张通过平等味来放弃医药治疗，但这是将自己的疾病转化为善行，而不是对成就菩提的所依身不顾死活地进行愚蠢的治疗。第七个是：像这样，将一生中所发生的一切，以及所遇到的任何因缘都转化为道用，并加以习惯。临终时，无论出现次第次第的融入过程，还是其他任何现象，都仅仅是认识到它们，不要进行希望、恐惧和取舍的纠缠，而是让所显现的一切都自然、清晰地存在。这样，在融入次第结束后，自性的光明就会显现，并且将道用修持的光明与自性光明融合，就像水融入水中，或者天空与天空融合一样，从而获得成佛。如果因为习惯不够，即使没有成佛，也能凭借之前的力量，在中有和转生时获得自主。这些道用窍诀是从无等达波的著作中零散地提出的，将所发生的任何因缘和现象都转化为大手印，从而在平等味中获得圆满。但后来噶举派
English
Through guarding, it appears as meditation. If miraculous powers appear, think: there won't be more terrifying miraculous powers than this, thereby generating even greater fear, and practice as before. The fifth is: In general, when seeing the suffering in samsara, especially when a sentient being is suffering, if compassion does not arise for them, but rather fear arises that one will become like that, thereby generating joy in meditation, this is the mind of the Lesser Vehicle. If love arises for them, and thereby love arises for all sentient beings, this is the mind of the Great Vehicle. Whichever mind arises, recognize that mind, and let it naturally and clearly exist without modification, transform it into the path, and without losing that experience, generate loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment for all beings, and make aspirations. The sixth is: When one is sick with any kind of disease, do not think about the causes and conditions, etc., and do not fall into acceptance and rejection, but rather make the clear pain of the illness itself the object of meditation, and let it naturally and clearly exist without modification. If you do this for a long time, the illness will appear as meditation without having to be removed, and you will benefit from it. If treatment is needed, it is the same as before. In addition, one should investigate the self-grasping of the one who is sick, the one who is in pain, and the one who is experiencing, and let it naturally exist without recognizing its essence, etc. Here, although it is asserted that medical treatment should be abandoned through equal taste, this is to transform one's own illness into virtue, and not to foolishly treat the support of achieving enlightenment without regard for life or death. The seventh is: In this way, transform whatever happens in life and whatever circumstances are encountered into the path, and become accustomed to it. At the time of death, whatever appears, whether it is the gradual process of dissolution or other phenomena, simply recognize them, and do not engage in the entanglement of hope, fear, and acceptance and rejection, but rather let whatever appears naturally and clearly exist without modification. In this way, after the dissolution process is complete, the clear light of one's own nature will appear, and the clear light cultivated on the path will merge with the clear light of one's own nature, just as water merges into water, or sky merges into sky, thereby attaining Buddhahood. If one is not accustomed enough, even if one does not attain Buddhahood, one will gain autonomy in the bardo and rebirth through the power of previous habits. These path-taking instructions are scattered throughout the writings of peerless Dagpo, transforming whatever circumstances and phenomena arise into Mahamudra, thereby attaining completeness in equal taste. But later the Kagyu lineage