Tibetan
ང་སྲིད་ཆོས་སྐུར་འཆར་བར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་འབད་ཅིང་ངོ་བོའ་བཞག་ཐབས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྐྱངས་ཏེ་སེམས་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེད་པ་དང་། སེམས་མ་ཡེངས་ཤིང་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བའི་ངང་ ནས་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་དུ་མ་སྤྲོས་ཏེ་དེ་ལ་འཛིན་མེད་དུ་བལྟ་ཞིང་ཕྲ་རགས་དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་བལྟ། དེ་དང་སེམས་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་བལྟ། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་སྡུག་དང་ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་སོགས་རྟོག་པ་སྣ་མང་པོ་ཞིག་ལ་བལྟ། རེས་རྟོག་པ་དགག་རེས་མང་དུ་སྤྲོ་རེས་རྐྱང་འདེད་བྱ་བ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་བྱས་ལ་བལྟ། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་མཛེས་མི་མཛེས་སྙན་མི་སྙན་ཕྲ་རགས་སྣ་ཚོགས་ལ་བལྟ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་དང་མིག་འབྱེད་འཛུམ་གཡས་ལྟ་གཡོན་ལྟ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བའི་འཆར་ལུགས་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་འཆར་དུ་བཅུག་ལ་དེ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་བལྟ། དེ་དག་དང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་བལྟ་བ་ཞག་འགའ་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ་ཐག་ཆོད་ཀྱི་མྱོང་བ་སྐྱེས་པ་དང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་དང་སྣང་བའི་ངོ་སྤྲོད་གསལ་འདེབས་བྱས་ཏེ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་སྐྱེ་འགག་ངོས་བཟུང་མེད་པ་བློ་འདས་ཡིན་སྙམ་པས་མི་ཆོག་པས་སེམས་མ་ཡེངས་ཤིང་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བའི་ངང་ནས་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་འཛིན་མེད་དུ་ལྷང་བལྟས་ལ་ཅི་འདྲ་འདུག་ཡང་ཡང་བལྟ། དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་དང་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡང་བལྟ། གཞན་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟའི་སེམས་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག །འདས་པའི་སེམས་གར་སོང་མ་འོངས་པའི་སེམས་གང་ལས་བྱུང་ད་ལྟ་བའི་སེམས་ཇི་ལྟ་བུ་འདུག་བལྟ་ཞིང་ཞག་འགའ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་དུ་བཅུག་ལ་ཐག་ཆོད་ཀྱི་མྱོང་བ་སྐྱེས་པ་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་མཁན་པོ་དང་དུས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པར་ཅིར་ཡང་འཆར་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་སེམས་འདི་ཉིད་ཡིན་ལ། འདི་ཡང་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བཞག་ས་རྟེན་གནས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དུས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་སོགས་སྒྲོ་བཏགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་གོས་ པ། གདོད་མ་ནས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་འཁྲུལ་མ་མྱོང་གྲོལ་མ་མྱོང་སྐྱོན་གྱིས་བསླད་མི་ཚུགས་ཡོན་ཏན་གྱིས་བརྒྱན་མི་ཚུགས་རང་བྱུང་རང་དག་ཟླ་མེད་ཟང་ཐལ་ཕྱལ་བ་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲད་ལ། ཞག་འགའ་ཆེད་འཛིན་མེད་པར་རང་བབས་ལྷུག་པར་སྐྱོང་དུ་བཅུག་སྟེ་ངེས་ཤེས་ཐག་ཆོད་བསྐྱེད། གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པ་པོ་བློ་རྩལ་ཞན་ན་གོང་དུ་བཤད་པའི་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་དང་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་སྒོམ་མཁན་དང་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ་སོར་ཕྲལ་ལ་ཞག་མང་དུ་བལྟ་ཞིང་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་ཐོབ་ངེས་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ནས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་རྣམས་བོར། ཡིན་མིན་གྱི་ཡིད་བྱེད་དང་བསྒོམ་འདོད་དྲན་འདོད་སོགས་ཞེ་འདོད་ཐམས་ཅད་བཏང་། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཡང་མེད་པར་ཐ་མལ་གྱི་སེམས་བཅོས་མེད་རང་ཁམ་དེ་ཀར་སྡོད་ལུགས་ཅི་བདེ་བྱས་ལ་འདུག །རང་ཁ་མའི་རྣམ་རྟོག་དང་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཡང་བློས་བཅོས་བསྒྱུར་མི་བྱ་བར་གང་དགར་བཏང་། ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་། སེམས་དུམ་རེ་ཡེངས་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བཟུང་ཞིང་བརྟག་དཔྱད་མི་བྱ། ནམ་དྲན་གྱི་ཚེ་བསྒོམ་རྒྱུ་མྱོང་རྒྱུ་བྱེད་རྒྱུ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཐ་མལ་བཅོས་མེད་དེ་ཀར་བསྒྱུར། ཟ་ཉལ་འཆག་གསུམ་ཡང་བློ་བྲལ་གྱི་ངང་ནས་བྱ་ཞིང་གཞན་བྱ་བ་གང་ཡང་མི་བྱ། གཏོར་མ་དང་གསོལ་འདེབས་ཉུང་ཟད་ཙམ་རེ་མ་གཏོགས་དེ་མིན་དགེ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་བཞག་ལ་སྨྲ་བ་བཅད། ཉལ་བའི་ཚེ་ཡང་ཐ་མལ་བཅོས་མེད་ཟང་མར་ཉལ། དེ་ལྟར་ཞག་འགའི་བར་དུ་ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་བོར་ལ་རང་ཁར་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་ཉམས་བལྟ། བཟང་ཞེན་གྱི་འཛིན་པ་གྲོལ་ངན་རྟོག་གི་འཁྲུལ་པ་ཟད་ནས་ཐམས་ཅད་སྒོམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་ཤེས་ཐག་ཆོད་པ་སྐྱེས་ན། ཐ་མལ་གྱི་སེམས་གང་འདུག་ཅི་ཤར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་སྤང་བླང་མེད་པ་བྲལ་ཐོབ་མེད་པ། ཡེངས་མ་ཡེངས་དྲན་མ་དྲན་མྱོང་མ་མྱོང་རྟོགས་མ་རྟོགས་མེད་པར་རང་བྱུང་རང་དག་རང་ གྲོལ་ཟང་ཐལ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་གྱི་རང་བཞིན་སྒོམ་གྱི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་ལ་ཞག་ལྔ་ཙམ་འབྱམས་སུ་བཅུག་ཅིང་སྐབས་རེ་ཙམ་སྒོམ་མིན་པའི་སེམས་བཙལ་དུ་འཇུག་གོ། །ལྔ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྒོམ་ཁོར་ཡུག་དེས་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་བསྲེ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དུམ་རེ་ཡེངས་ན་ཡང་རྗེས་ཤེས་དྲན་པས་ནམ་ཟིན་གནས་ལུགས་དེ་རིག་པས་ཆོག །དེ་བཞིན་དུ་ཉིན་མོའི་ཁོར་ཡུག་དེ་མཚན་མོར་བསྲེ་ཞིང་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་དུ་བསླངས་ན་མཆོག་ཡིན། དེ་མིན་འཁྲུལ་ཡང་སད་མ་ཐག་རྗེས་ལ་གནས་ལུགས་རིག་པས་ཆོག །གཞན་མཚན་བཅས་དང་ཡིད་བྱེད་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་ཞག་ལྔ་རེ་ཙམ་བཞག །ཡང་ཞག་རེ་ཙམ་གང་བདེར་ངལ་གསོ། །ཡང་ཞག་བདུན་རེ་བཅུ་རེ་ཙམ་དུ་ལ་བཟླ་རེ་དང་ངལ་གསོ་རེ་སྤེལ་ལ་གནས་ལུ
Chinese
我努力祈请将自身显现为法身，并如前所述，一心专注于安住于自性，从而区分清净与污垢。在心不散乱且宽敞明亮的状态中，不去造作各种粗细念头，而是无执地观察它们，观察这些粗细念头之间有什么差别。观察这些念头与心安住的自性之间有什么差别。同样地，观察痛苦、快乐以及烦恼三毒的念头等等各种各样的念头。有时抑制念头，有时让念头增多，有时追逐念头等等，做各种各样的事情来观察。观察外境的显现，美与不美、悦耳与不悦耳、粗与细等等。通过身体的各种姿势，以及睁眼、微笑、向右看、向左看等等方式，让各种不同的显现方式显现出来，观察这些显现有什么差别。观察这些显现与心的自性有什么差别，让其进行几天，当生起决定的体验时，如前所述，清晰地辨认念头和显现，从而生起定解。第三是，认为禅修的自性是无生无灭、不可思议的，这样是不够的，所以在心不散乱且宽敞明亮的状态中，无执地直接观察禅修的自性，反复观察它是什么样的。同样地，反复观察禅修者的觉知，以及执着于我和我的觉知。此外，过去、未来和现在的三个心之间有什么差别？过去的心去了哪里？未来的心从哪里来？现在的心是什么样的？观察这些，让其进行几天以断除增益，当生起决定的体验时，所要禅修的对境、禅修者以及三时的一切心，都是不离自性的，显现为任何事物，却未成立在任何地方的这个心。而这个心，也未被任何安立自性、设立处所、依处、生灭、三处、三时等增益所染污。从原始以来，就是无基无根、从未迷乱、从未解脱、不会被过失玷污、无法用功德装饰的自生自净、无与伦比、通透澄澈的本性。如此进行介绍，让其几天不作意执着，自然放松地安住，从而生起定解。
English
I strive to pray that I may appear as the Dharmakaya, and as previously explained, single-mindedly focus on abiding in the nature of reality, thereby distinguishing between purity and impurity. In a state of mind that is not distracted and is spacious and clear, without fabricating various gross and subtle thoughts, but rather observing them without attachment, observe what differences there are between these gross and subtle thoughts. Observe what differences there are between these thoughts and the nature of the abiding mind. Similarly, observe various kinds of thoughts such as thoughts of happiness, suffering, and the three poisons of afflictions. Sometimes suppress thoughts, sometimes let thoughts increase, sometimes chase after thoughts, and so on, doing various things to observe. Observe the appearances of external objects, beautiful and not beautiful, pleasant and unpleasant, gross and subtle, and so on. Through various postures of the body, and through opening the eyes, smiling, looking to the right, looking to the left, and so on, allow various different ways of appearing to arise, and observe what differences there are between these appearances. Observe what differences there are between these appearances and the nature of the mind, let it go on for a few days, and when a decisive experience arises, as previously explained, clearly identify thoughts and appearances, thereby generating certainty. Thirdly, it is not enough to think that the nature of meditation is without arising or ceasing, and is beyond thought, so in a state of mind that is not distracted and is spacious and clear, directly observe the nature of meditation without attachment, and repeatedly observe what it is like. Similarly, repeatedly observe the awareness of the meditator, and the awareness that clings to I and mine. Furthermore, what differences are there between the three minds of the past, future, and present? Where has the past mind gone? Where has the future mind come from? What is the present mind like? Observe these, and let it go on for a few days to cut off superimpositions, and when a decisive experience arises, the object to be meditated upon, the meditator, and all the minds of the three times, are all inseparable from the nature of mind, appearing as anything, but not established anywhere. And this mind, too, is not defiled by any superimpositions such as establishing a nature, setting up a place, support, arising and ceasing, the three places, the divisions of the three times, and so on. From the very beginning, it is without basis or root, never deluded, never liberated, cannot be defiled by faults, cannot be adorned by qualities, self-arisen, self-purified, incomparable, transparent, and clear in its own nature. In this way, introduce it, and let it abide naturally and relaxed for a few days without intentional clinging, thereby generating certainty.
Chinese
从而生起决断。如果修行者智慧迟钝，那么将上面所说的分别念和显现以及禅定的体性和禅定者和三时（过去、现在、未来）的觉知等各自区分开来，长时间观察，务必获得决定的定解，这一点非常重要。第四，之后舍弃所修、能修、所体验、能体验、所证悟、能证悟的诸般心念。放弃是与非的作意和想修、想忆等一切贪欲。连什么也不作意的心愿也不要有，就那样安住在庸常无为的自心中，怎么舒服就怎么安住。对于自心本然的分别念和显现，无论显现什么，都不要用意识去改造改变，任其自然。也不要追随作意。不要把心识片刻的散乱视为过失，也不要进行观察分析。无论何时忆起，都转为无有任何可修、可体验、可作的庸常无为状态。吃饭、睡觉、行走三事，也从离念的状态中进行，不做其他任何事情。除了少许食子和祈祷之外，其他一切善行都放下，停止说话。睡觉的时候，也以庸常无为的自然状态入睡。像这样，在几个星期的时间里，舍弃一切作意，让自心安住于本然状态，进行体验。当好的执着解脱，坏的分别念的错乱止息，从而对一切皆为禅定的自性生起决定的定解时，那么庸常的心住在哪里，显现什么，都是无生无灭，无有取舍，无有离合，无有得失。无论散乱与否，忆念与否，体验与否，证悟与否，都是无有，而是自生自净，自 解脱，空明澄澈，一切皆为禅定的自性，在禅定的境界中进行认识，放任自流约五天左右，偶尔也让它去寻找非禅定的心。第五，像这样，用禅定的境界来混合止观，在后得位中，即使有片刻的散乱，只要后来的觉知忆念能够抓住，认识到那个状态就可以了。同样，如果能将白天的境界融入夜晚，并带入睡眠和梦境中，那是最好的。如果不是这样，即使迷乱了，只要醒来后立即认识到那个状态就可以了。除此之外，什么有相和作意都不要做，持续约五天。然后再用一天的时间，怎么舒服怎么休息。再用七天或十天的时间，交替进行禅修和休息，安住于本
English
Thereby generate decisive conviction. If the practitioner is dull-witted, then separately distinguish the appearances and thoughts mentioned above, as well as the nature of meditation, the meditator, and the awareness of the three times (past, present, future), and contemplate them for many days, making sure to gain a definite understanding with certainty. This is very important. Fourth, after that, abandon all thoughts of what is to be meditated upon, who is meditating, what is to be experienced, who is experiencing, what is to be realized, and who is realizing. Abandon all intentions of right and wrong, and all desires such as wanting to meditate and wanting to remember. Do not even have the desire to think of anything, but just stay in the ordinary, uncontrived natural state of mind, staying as comfortably as possible. Whatever thoughts and appearances arise naturally, do not try to modify or change them with the mind, but let them be. Do not follow after intentions either. Do not regard moments of distraction as faults, and do not analyze or investigate. Whenever you remember, transform into the ordinary, uncontrived state where there is nothing to meditate on, nothing to experience, and nothing to do. Eating, sleeping, and walking should also be done in a state of non-thought, and do nothing else. Except for a few tormas and prayers, put aside all other virtuous activities and stop talking. When sleeping, also sleep in the ordinary, uncontrived, natural state. In this way, for several weeks, abandon all intentions and let the mind rest in its natural state, and observe the experience. When the clinging to good is released and the confusion of bad thoughts is exhausted, and thus a decisive conviction arises that everything is the nature of meditation, then wherever the ordinary mind resides, whatever arises, is without arising or ceasing, without acceptance or rejection, without separation or union, without gain or loss. Whether distracted or not, whether remembering or not, whether experiencing or not, whether realizing or not, there is nothing, but it is self-arisen, self-purified, self- liberated, clear and empty, everything is the nature of meditation, recognize it as the environment of meditation, let it flow for about five days, and occasionally let it search for a non-meditative mind. Fifth, in this way, mix the meditative equipoise and post-meditation with that meditative environment. In post-meditation, even if there is a moment of distraction, as long as the subsequent awareness and mindfulness can grasp it, it is enough to recognize that state. Similarly, it is best if you can integrate the daytime environment into the nighttime and bring it into sleep and dreams. If not, even if you are confused, it is enough to recognize that state immediately after waking up. Other than that, do not do anything with signs or intentions, and continue for about five days. Then rest comfortably for one day. Then alternate meditation and rest for seven or ten days, and abide in the