Tibetan
མ་དང་། དགྲ་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁ་སྤོས་ཏེ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པས་ལེགས་པར་འབྱོངས་པར་ན། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། སྙིང་རྗེའི་ཆུབ་བྱམས་པ་སྟེ། དེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡང་དག་སྐྱེས་ཞེས་གསུངས་པས། དེས་ན་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ལ། སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས། སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྐྱོབ་པ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཡུལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ན་མི་བཟོད་ཅིང་དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་བློ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཉེན་ལ་བསྒོམ་པ། དགྲ་གཉེན་བར་མ་ལ་བསྒོམ་པ། དགྲ་ལ་བསྒོམ་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོམ་པའོ། ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། མར་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་དྲན་པ། བྱམས་པ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་ལྟར་བྱ། །སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི། རང་གི་རྩ་བའི་མ་ལྟ་བུ་གསོན་ནམ་ཤི་ཡང་རུང་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་མདུན་ཏུ་གསལ་བར་དམིགས་ལ། བདག་གི་དྲིན་ཅན་གྱི་མ་འདི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་བདེ་བ་དང་བྲལ་འདུག་པ་སྙིང་རེ་རྗེ་ན། འདི་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བྲལ་དགོས་པ་ལ། མ་རང་གི་གནས་ལུགས་ལ་བལྟས་པས། སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དེའི་རྒྱུ་དང་ལྡན། དེའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅན་ཏུ་འདུག་པ་སྙིང་རེ་རྗེ། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་འབྲེལ་བ་སོགས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་ལྟར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ། དེ་ནས་ཡང་བར་མ་དང་། དགྲ་དང་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་རེ་རེ་ནས་ཁ་སྤོས་ལ་སྙིང་རྗེ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེས་སྐྱེས་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པ་དང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། དེ་ཡི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་འདོད། །རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཕན་པར་སེམས། ཅེས་གསུངས་པས། དེས་ན་དེའི་མཇུག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན། །བདག་གི་དགེ་བས་དེ་ཀུན་བདེ་ཐོབ་ཤོག །ཅེས་པ་ལྟར་ཡུལ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་དགེ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལེགས་པ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་ཡིད་ཀྱིའནག་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསྒོམ་མོ། །བཞི་པ་དེ་དག་གིས་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པ་ནི། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤོང་ཞིང་ཕན་པ་ཅི་ནུས་བསྒྲུབ་པའོ། ཁྱད་པར་དུའང་རང་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་ གཞན་སྨིན་པ་སོགས་རྒྱས་པར་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་དང་། བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་དང་རྒྱལ་པོ་ལ་གཏམ་དུ་བྱ་བ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། འཛིན་པ་བྱུང་ན་ལྟ་བ་མིན། ཞེས་པའི་དོན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ལེགས་པར་སྐྱེས་ཀྱང་། བདེན་འཛིན་དང་བཅས་ན་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་ཞིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བས། དེས་ན་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་ཞི་ལྷག་གཉིས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་དེ་ཡང་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་ལ་མངོན་དགས་འགྲུབ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་བསྒོམ་པ། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ། ཟུང་འབྲེལ་ཏུ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། །གནས་དབེན་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ། ཆོས་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་པོས་སྐྱོང་ཞིང་འཚེ་བ་མེད་ལ། སྐྱེ་བོའི་རྒྱུ་འགྲུལ་དང་། དགྲའི་གཙོར་གླག་སོགས་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མ་མེད་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་ནས། ཐུན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་ཏུ་འགྲོ་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་ཏེ། རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ལག་པ་མཉམ་བཞག །ལྕེ་རྩེ་རྐན་ལ་ཅུང་ཟད་སྦྱར། སྒལ་ཚིགས་དྲང་པོར་བསྲང་། མིག་འབྱེད་འཛུམ་རན་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ། དེའང་མགོན་པོ་བྱམས་པས། ཡང་དག་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ལ་སེམས་ནི་འཇོག་ཕྱིར་དང་། །ཆོས་རབ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་བརྗོད། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱི་ནང་གི་དམིགས་རྟེན་རྡེའུ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ཞི་གནས་ཡིན་ལ། གནས་བརྟན་བྱང་བཟང་གིས། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམ་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་དང་སྔར་རྡེའུ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམ་པ་གཉིས་ལས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཐབས་སུ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྲོ་ཞིང་། བསོད་ནམས་ཆེ་བས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མདུན་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་གདན་ལ། སངས་རྒྱས་་ཐུབ་པ་སྐུ་མདོག་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུ་ཕྱག་གཡས་པ་ས་གནོན་དང་། གཡོན་མཉམ་བཞག་མཛད་པ། ན་བཟའ་ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག
Chinese
对母亲、敌人和一切众生轮流交替地修习。像这样修习慈爱如果能够很好地熟练，那么依靠它的力量就会生起悲心。正如所说：悲心的苗圃是慈爱，它从痛苦中真实产生。因此，修习悲心时，悲心的体性是：导师月称说：完全救护具有痛苦者，称为大悲心。如是说，见到所缘境的痛苦不能忍受，并且想要脱离它的心就是悲心。那也就是对亲人修习，对敌人、亲人和中等人修习，对敌人修习，对一切众生修习。 第一种有三种，如认识母亲、忆念恩德、修习慈爱时一样。修习悲心是：观想自己的根本母亲，无论是活着还是已经去世，清晰地显现在面前。我的这位有恩的母亲，具有痛苦，远离安乐，真是可怜啊！她必须脱离痛苦和痛苦的因。但是，观察母亲自己的处境，她具有痛苦以及痛苦的因，并且正在享受着它，真是可怜啊！生起想要让她脱离这种痛苦的想法，与发菩提心相联系等等，就像修习慈爱时一样进行修习。然后，又轮流交替地对中等人、敌人和一切众生，生起并非虚假的悲心，不断地修习。像这样生起悲心之后，依靠它的力量就会生起菩提心。正如所说：它的根本被认为是悲心，总是想着利益众生。如是说，因此在那之后，修习世俗菩提心，自他交换是：愿一切众生的痛苦成熟于我，愿我的善根使他们都获得安乐。就像这样，口中念诵，心中从深处修习，愿与虚空同等的一切众生的痛苦和不适全部成熟于我。愿我所拥有的一切善根、安乐和美好，都让一切众生获得。第四，通过这些来学习行为是：一般来说，菩萨的行为是断除对他人有害的行为，并且
English
Meditate by alternating between mother, enemy, and all sentient beings. If you become well-versed in cultivating loving-kindness in this way, compassion will arise through its power. As it is said: The field of compassion is loving-kindness; it is truly born from suffering. Therefore, when cultivating compassion, the essence of compassion is: The teacher Chandrakirti said: Completely protecting those who have suffering is called great compassion. As it is said, it is the mind that cannot bear to see the suffering of the object and desires to be separated from it. That is, cultivating towards relatives, cultivating towards enemies, relatives, and neutrals, cultivating towards enemies, and cultivating towards all sentient beings. The first has three aspects, like knowing the mother, remembering kindness, and cultivating loving-kindness. Cultivating compassion is: Visualize your root mother, whether alive or dead, clearly in front of you. This kind mother of mine is suffering and deprived of happiness, how pitiful! She must be free from suffering and the cause of suffering. However, looking at the mother's own situation, she has suffering and the cause of suffering, and she is enjoying it, how pitiful! Generate the thought of wanting to free her from this kind of suffering, associated with generating Bodhicitta, etc., and cultivate as in the case of cultivating loving-kindness. Then, again, alternate between neutral people, enemies, and all sentient beings, cultivating genuine compassion as it arises. When compassion arises in this way, Bodhicitta will arise through its power. As it is said: Its root is considered to be compassion, always thinking of benefiting sentient beings. As it is said, therefore, after that, cultivate relative Bodhicitta, exchanging self and others: May the suffering of all sentient beings ripen on me, may all of them attain happiness through my virtue. Like this, recite the words and cultivate from the depths of your heart, may all the suffering and discomfort of all sentient beings equal to space ripen on me. May all the virtue, happiness, and goodness that I have be attained by all sentient beings. Fourth, learning conduct through these is: In general, the conduct of a Bodhisattva is to abandon harming others and
Chinese
的能力。特别地，为了使自己成熟，要实践六度波罗蜜多的行为，并通过四摄事使他人成熟，如《虚空藏经》、《学集论》、《入行论》和《国王教诫宝鬘论》中所述，要如法修持。第四，如果产生执着，就不是见解。意思是说，即使世俗菩提心生起得很好，如果伴随着对真实的执着，就会堕入常断二边，无法解脱。因此，为了对治对事物和相状的执着，必须修习止观二者。如经中所说：“以具足止观，能摧毁烦恼过患，故首先应寻求止，此亦于无世间系缚中成就。”因此，有三种：修习止、修习观、以及双运修习。首先，要住在寂静且令人愉悦的地方，由具法的国王统治且没有伤害，没有民众的往来，也没有敌人的侵扰等禅定的荆棘，坐在舒适的座位上。在每次修习之前，都要进行皈依和发菩提心。双腿结金刚跏趺坐，双手结禅定印，舌尖稍微抵住上颚，脊椎挺直，眼睛半开半闭，保持适度，然后进行修习。如慈氏菩萨所说：“依于正确之住处，为使心住于心，及为分辨妙法故，说止观与胜观。”因此，将心专注于内外所缘境，如黑色石子等任何一个之上，就是止。具寿善护说： 《三摩地王经》中说，要观想佛身。这与之前观想石子等的方法，在使心专注于一境上没有差别。但由于观想佛身能忆念佛陀，且能积累更多福德，因此，要在面前珍宝所成的宝座上，铺设各种莲花和月亮坐垫，观想释迦牟尼佛，身色如纯金，右手结触地印，左手结禅定印，身穿袈裟法衣。
English
to accomplish the ability of. In particular, in order to ripen oneself, one must practice the conduct of the six perfections, and ripen others through the four objects of gathering, as described in the Sutra of the Essence of Space, the Compendium of Trainings, the Guide to the Bodhisattva's Way of Life, and the Precious Garland of Advice to the King, one should practice accordingly. Fourth, if clinging arises, it is not a view. This means that even if relative bodhicitta arises well, if it is accompanied by clinging to reality, one will fall into the extremes of permanence and annihilation and will not be liberated. Therefore, in order to counteract clinging to things and characteristics, one must cultivate both shamatha and vipashyana. As it is said, "Having known that the faults of afflictions are destroyed by vipashyana endowed with shamatha, one should first seek shamatha, which is also accomplished in the absence of worldly attachments." Therefore, there are three: cultivating shamatha, cultivating vipashyana, and cultivating them in union. First, one should live in a secluded and pleasant place, ruled by a righteous king and free from harm, without the comings and goings of people, and without thorns of meditation such as enemy invasions, and sit on a comfortable seat. Before each session, one should take refuge and generate bodhicitta. One should sit in the vajra posture, with hands in the meditation mudra, the tip of the tongue slightly touching the palate, the spine straight, and the eyes half-open and half-closed, maintaining moderation, and then meditate. As Maitreya Bodhisattva said, "Relying on the correct dwelling, in order to place the mind on the mind, and in order to distinguish the excellent Dharma, shamatha and vipashyana are taught." Therefore, focusing the mind single-pointedly on any external or internal object of focus, such as a black pebble, is shamatha. The Venerable Bhadra said: The Samadhiraja Sutra says that one should meditate on the body of the Buddha. There is no difference between this and the previous method of meditating on a pebble, etc., in terms of making the mind focus on one object. However, since meditating on the body of the Buddha leads to remembering the Buddha and accumulates more merit, therefore, on a throne made of jewels in front, spread with various lotus and moon cushions, one should visualize Shakyamuni Buddha, with a body color like pure gold, the right hand in the earth-touching mudra, the left hand in the meditation mudra, wearing saffron monastic robes.