Chinese
害心和嗔恨所驱使，如果对其他人造成伤害，就想“这个人非常痛苦该有多好”，这就是害心。愚痴所驱使，对于业果、四谛、三宝等是否存在，以及行善因得乐果，作恶因得苦果，即使上师们如此宣说，也怀疑是否不真实，这就是邪见。以上是意之不善业三种和十种。 第二，这些不善业的果报有暂时的果报和究竟的果报两种。第一种是：短命、资财匮乏、自己的家人等像对待仇敌一样对待自己、被他人驱使、与自己的朋友不和、听到不悦耳的话语、不相信那些话语的来源是真实的， 最终没有结果、遭遇巨大的恐惧、见解变得颠倒等等。第二种究竟的果报是：行小恶堕为旁生，行中等恶堕为饿鬼，行大恶堕入地狱。 第三，像这样被三毒所驱使，造作这些不善业，其果报无法超出恶趣，因此无论如何，即使面临生命危险也不去做，内心发誓并以身语来断除。 第三，思考善业也包括：思考业的自性、思考业的果报、劝诫修持善业。第一，舍弃之前所说的十种不善业，以无贪、无嗔、无痴所驱使，尽力修持十善业。第二，这些善业的果报有暂时的果报和究竟的果报两种。第一种是：长寿、资财丰厚、家人等如意顺心、四处获得美名、与朋友和睦相处、根识清明、言语可信、心愿达成、没有恐惧、见解变得清净等等。究竟的果报是：修持微小、中等和巨大的十善业，可以成为声闻、缘觉和菩
English
Driven by malice and hatred, if one harms another person, thinking, "How wonderful it would be if this person were in great pain," that is malice. Driven by ignorance, doubting the existence of karma, the Four Noble Truths, the Three Jewels, etc., and doubting whether it is true that virtuous causes lead to happiness and non-virtuous causes lead to suffering, even though the lamas have said so, that is wrong view. These are the three and ten non-virtuous actions of the mind. Secondly, the results of these non-virtuous actions are of two types: temporary results and ultimate results. The first is: short life, poverty of resources, one's own family members treating one as an enemy, being driven by others, discord with one's friends, hearing unpleasant words, not believing the source of those words to be true, ultimately having no results, encountering great fear, views becoming inverted, and so on. The second, the ultimate result, is: committing small non-virtuous actions leads to rebirth as an animal, committing medium non-virtuous actions leads to rebirth as a hungry ghost, and committing great non-virtuous actions leads to rebirth in hell. Thirdly, in this way, being driven by the three poisons, engaging in these non-virtuous actions, the result cannot go beyond the lower realms, therefore, no matter what, even if it means risking one's life, one should not do them, vowing in one's heart and abandoning them with body and speech. Third, contemplating virtuous actions also includes: contemplating the nature of actions, contemplating the results of actions, and exhorting to practice virtuous actions. First, abandoning the ten non-virtuous actions mentioned earlier, and being driven by non-attachment, non-hatred, and non-ignorance, striving to practice the ten virtuous actions as much as possible. Secondly, the results of these virtuous actions are of two types: temporary results and ultimate results. The first is: long life, great wealth, family members and so on being agreeable to one's mind, gaining fame in all directions, being in harmony with friends, clear senses, trustworthy words, fulfillment of wishes, absence of fear, views becoming pure, and so on. The ultimate result is: practicing small, medium, and great ten virtuous actions can lead to becoming a Hearer, a Solitary Realizer, and a Bo-
Tibetan
་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་པ་ལས། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གང་རུང་ཐོབ་ཅིང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལྟ་བུ་ཐོབ་ཀྱང་། འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འདུག་ པས་ཅི་ནས་ཀྱང་དག་པ་བསྒྲུབ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །གསུམ་པ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དགེ་མི་དགེ་གང་གིའང་ཀུན་སློང་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང་། བཟོ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེའི་འབྲས་བུའང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡང་འབྱིན་མི་ནུས་པས། བཏང་སྙོམས་པའི་གཟོ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོ་བ་དང་ལག་ཏུ་ལེན་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་དགེ་བར་བསྒྱུར་བ་ནི། ཀུན་སློང་གི་དབང་གིས་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། ཁ་ཟས་ཟ་བ་ལྟ་བུ་ལའང་། ལུས་ཀྱི་སྲིན་བུ་གསོ་སྙམ་པ་དང་། ལུས་བརྟས་པར་བྱས་ནས་ཐོལ་བསམ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་སྙམ་པ་དང་། འགྲོ་འདུག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ནའང་བླ་མ་ལ་མཇལ་བའི་ཆེད་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆེད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གཡས་ཕྱོགས་ན་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གཟུགས་ཡོད་པར་བསམ་སྟེ། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་དྲག་ཤོས་གཡས་བསྟན་ནས་བསྐོར་བ་བྱེད་པར་བསམ་སྟེ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་དོན་ལ་ཞེན་ན་བྱང་སེམས་མིན། ཞེས་པའི་དོན། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཏུ་མཐོང་ནས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཐར་པའི་ཕྱིར། དགེ་བ་ཆུང་འབྲིང་ཅི་རིགས་སུ་སྤྱད་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཀྱང་། དེའང་རང་དོན་མ་རྫོགས་ཤིང་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་ནུས་ལ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུའི་རང་དོན་ཁོ་ན་དོན་ཏུ་མི་གཉེར་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཏུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་བྱ། དེ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་དང་ནོར་བ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་དགུན་ལྟ་བུར་དྲོད་གཤེར་མ་འཛོམ་པའི་དུས་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་བཏབ་ཀྱང་མི་སྐྱེ། འབྲས་འདོད་པ་ལ་ནས་བཏབ་ཀྱང་འབྲས་ཀྱི་ལོ་ཏོག་མི་འབྱུང་གི་།འབྲས་ ཀྱི་ལོ་ཏོག་འདོད་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ས་བོན་དང་། རྐྱེན་ཆུ་ལུད་དྲོད་གཤེར་འཛོམ་ན་སྐྱེ་བ་ལྟར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། རྒྱུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། རྐྱེན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེའི་དོན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། བྱམས་པ་བསྒོམ་པ།
Chinese
获得了无上的菩提。第三，像这样行持十善，无论获得三种菩提中的哪一种，即使获得像声闻的果位，也仍然会从轮回和恶趣的怖畏中解脱，因此无论如何也要想着去修持清净。第三，思考无记业有三种，第一，业的自性是：无论善与非善，在没有意乐的情况下，以中庸的态度吃饭和制作等。第二，它的果报也不能产生快乐和痛苦，所以，以中庸的态度制作等是令人愉悦和接受的。第三，将它转化为善业：是通过意乐的力量转变的。例如，即使是吃饭，也想着是为了滋养身体的虫子，或者想着身体强壮后可以进行闻思等，即使是行走等，也为了拜见上师和为了正法而行走，或者想着右边有佛菩萨的塑像，然后想着把身体最强壮的右边朝向他们绕行。第三，如果执着于自利，就不是菩萨。这句话的意思是，如前所说，如果看到一切轮回都是痛苦，为了从中解脱，行持大小不一的善业，即使获得了声闻和独觉的果位，也仍然没有圆满自利，也不能成办广大的利他事业，而且对于获得圆满的佛果也是有障碍的，因此不要只追求那样的自利，而要为了所有众生的利益，获得圆满的佛果。这也不会从因缘不具足和错误中产生，例如冬天，即使在没有温暖和湿润的时候播种稻子的种子也不会生长。想要稻子却播种青稞也不会长出稻子的庄稼。想要稻子的庄稼，就要有稻子的种子作为因，以及水、肥料、温暖和湿润等作为缘才能生长，同样，圆满的菩提在《现观庄严论》中说：因是大悲心所生，根本是菩提心所生，缘是善巧方便达到究竟。因此，为了修持它的意义，要修持慈爱。
English
Attained unsurpassed Bodhi. Third, like this, practicing the ten virtues, whichever of the three Bodhis is attained, even if a state like that of a Shravaka is attained, one will still be liberated from the fears of Samsara and the lower realms, so one should think of practicing purity in any case. Third, thinking about indeterminate karma has three aspects. First, the nature of karma is: without any intention of either virtue or non-virtue, eating food and making things, etc., in a neutral manner. Second, its result cannot produce either happiness or suffering, so making things in a neutral manner, etc., is pleasant and acceptable. Third, transforming it into virtue: it is transformed by the power of intention. For example, even when eating food, thinking of nourishing the worms in the body, or thinking of making the body strong and then engaging in contemplation, etc., and even when walking, doing so for the sake of meeting the Lama and for the sake of the Dharma, or thinking that there are Buddha and Bodhisattva statues on the right side, and then thinking of showing the strongest right side of the body to them and circumambulating them. Third, if one is attached to self-interest, one is not a Bodhisattva. The meaning of this is that, as previously explained, if one sees all of Samsara as suffering, and for the sake of liberation from it, one practices various kinds of virtue, whether small or large, even if one attains the state of a Shravaka or Pratyekabuddha, one still has not perfected self-interest and cannot accomplish great benefit for others, and it is also an obstacle to attaining perfect Buddhahood, so one should not only pursue such self-interest, but for the benefit of all sentient beings, attain the state of perfect Buddhahood. This will not arise from incomplete causes and conditions or from error. For example, in winter, even if one sows the seeds of rice when there is no warmth or moisture, they will not grow. If one wants rice but sows barley, the crop of rice will not grow. If one wants a crop of rice, one must have the seeds of rice as the cause, and water, fertilizer, warmth, and moisture as the conditions for it to grow. Similarly, perfect Bodhi is said in the Ornament of Clear Realization: the cause is born from great compassion, the root is born from the mind of Bodhi, and the condition is perfected by skill in means. Therefore, in order to practice its meaning, one must cultivate loving-kindness.