Tibetan
་སྤངས་ནས་སེམས་ལ་ལས་གང་ཡང་མི་བཅོལ། དེ་ལྟར་བློ་བཅོས་ནས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅིའང་མེད་ཀྱང་ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་དུ་མི་འཆོར་བའི་དྲན་པ་ཡེངས་མེད་ནི་ཅིས་ཀྱང་དགོས་ཤིང་། དེའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་སེམས་ཟིན་ཏེ་ཅུང་ཟད་གནས་པ་དང་། རེས་འགའ་གནས་པ་དང་། ཕལ་ཆེར་གནས་པ་སོགས་གནས་ཉམས་གསུམ་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། སེམས་མི་ཟིན་པར་འཕྲོ་རྒོད་ཁོ་ནས་གཡེངས་ན། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་དུ་བཅུག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་དྲན་པའི་བྱ་ར་བ་དང་མ་བྲལ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་དུ་འཕྲོ་བ་དེར་བཏང་། སེམས་ཟིན་དགོས་གནས་དགོས་སྙམ་པ་སོགས་ཀྱི་རེ་དོག་མི་བྱེད་པར་ལྷོད་དེ་བཞག །དེ་ལྟར་ཅི་བདེར་བཏང་བས་འགྲོ་བའི་ཡུལ་མི་རྙེད་པར་རང་ལོག་ཏུ་སོང་ནས་ཞི་ཆལ་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་ར་ཧ་ས། ཇི་ལྟར་གཟིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་བཞིན། །བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་ཞིང་སླར་ཡང་དེ་རུ་འབབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་སེམས་ཟིན་ཅིང་གནས་པའི་ཚད་གར་སྤྱིན་འབྱར་བ་གཅན་ལ་ལག་པས་རེག་པ་ལྟར་གཞན་ཏུ་མི་འཕྲོ་བར་ལྷན་ནེར་གནས་པ་དང་། ཕྱིའི་རྟགས་ལེ་ལོ་ཆེ། བརྗེད་ངས་ཆེ། བྱ་བ་གང་ལའང་ཐུག་འཕྲད་བྱེད་པ་ འབྱུང་། འོན་ཀྱང་རྟགས་དེ་དག་ཞི་གནས་ཅུང་ཟད་སྐྱོན་དང་བཅས་ཤིང་བྱིང་བ་ཕྲ་མོ་མ་སེལ་བའང་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་སྐབས་སེམས་སྣང་རྒྱ་བསྐྱེད་ལ་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བྱ། ཞེ་འདོད་ཀྱི་གཏད་སོ་མེད་པར་སེམས་གསལ་ངར་བསྐྱེད་ནས་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་བའི་སོ་ཚུགས་པའི་ངང་དུ་ཡང་ཡང་བཤིགས་ཀྱིན་ཡང་ཡང་བསྒོམ་པ་གནད་དུ་ཆེའོ། །བཞི་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ། དང་པོ་གསལ་བ་ངོས་བཟུང་བ། བར་དུ་མཐའ་བྲལ་ལ་བློ་བཞག་པ། ཐ་མ་བརྗོད་བྲལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་ཏུ་ཞོག །འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་ལེན་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། གོང་གི་བཞག་ཐབས་གསུམ་པོ་ལ་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་གནས་པ་སྐྱེས་པ་དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་ཀྱི་གསལ་རིག་དེ་ཉིད་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ་ཡེངས་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་ཐོག་གསལ་རིག་ཐོན་པ་དམ་སེངས་པའི་གནས་ཆ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་ཏེ། སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་དྭངས་ས་ལེ་བ་ངེས་ཤེས་དང་བཅས་པ་བྱུང་ན་ལྷག་མཐོང་གི་མགོ་རྩོམ་པ་ཡིན་ཅིང་། དེའི་རྟགས་སུ་དྲན་པ་གསལ་བ། བརྗེད་ངས་ཆུང་བ། བྱ་བ་གང་ལའང་
Chinese
舍弃之后，心中不委派任何事务。这样调整心态后，即使没有什么可修的，也务必需要不散乱的忆念，不让它落入庸常的自续中。在那样的状态中安住，心被抓住而稍微安住，有时安住，大多时候安住等等，三种安住的差别会次第产生。如果心没有被抓住，只是散乱放逸，如经中所说：“放纵心如狂象。”因此，不要离开忆念的守卫，任由分别念飘向何处。不要希求心被抓住、安住等等，放松安住。这样随其自然地放下，因为找不到去处而返回自身，从而寂静安住。如萨ra哈巴（梵文：Sarahapa）所说：“犹如从船上飞起的乌鸦，盘旋又盘旋，最终仍落回此处。”就是这个意思。像这样反复串习，心被抓住并安住的程度，就像用手触摸涂有胶水的动物的皮毛一样，不会散乱到其他地方，而是紧紧地安住。外在的征象是懒惰大，健忘大，无论做什么事情都会遇到阻碍。然而，这些征象也是因为止禅稍微带有瑕疵，并且没有消除细微的昏沉。因此，在入定的时候，要扩展心念的显现，使其宽广明亮。不要有任何希求的目标，增强心的明晰度，在清醒明朗的状态中，反复破除又反复修习，这一点至关重要。第四，介绍实相，分为三点：第一，确定明性；第二，将心安住在离边上；第三，生起对不可言说的定解。第一点是：如大婆罗门（梵文：Mahabrahmana）所说：“水与灯火，置于自明一体中。我既不取也不舍弃来来往往。”就像这样实修。在前述三种安住方法的基础上，生起没有瑕疵的安住，在此基础上，确定心的明觉，并毫不散乱地保持，心的本性明觉显现，寂止和胜观的两个部分汇聚在一起，心达到非常明晰的极致，就像无云晴空中升起的太阳一样，生起清澈明朗的定解，这就是开始生起胜观的标志。其征象是忆念清晰，健忘减少，无论做什么事情
English
Having abandoned, do not entrust any tasks to the mind. Having adjusted the mind in this way, even if there is nothing to cultivate, it is absolutely necessary to have unwavering mindfulness, not letting it fall into ordinary self-continuation. By abiding in that state, the mind is grasped and abides slightly, sometimes abides, mostly abides, and so on, the three states of abiding gradually arise. If the mind is not grasped and is only distracted by wildness, as it is said in the scriptures, "The mind is like a wild elephant." Therefore, without separating from the guard of mindfulness, let the conceptual thoughts wander wherever they may. Do not have hopes or fears such as wanting the mind to be grasped or to abide, but relax and abide. By letting go in this way, it will not find a place to go and will return to itself, thereby abiding peacefully. As Sarahapa said, "Like a crow that flies from a ship, it circles and circles, and then returns to the same place." That is the meaning. By repeatedly familiarizing oneself in this way, the extent to which the mind is grasped and abides is like touching the fur of an animal smeared with glue with one's hand, it does not wander elsewhere but abides closely. The external signs are great laziness, great forgetfulness, and encountering obstacles in whatever one does. However, these signs are also because the shamatha is slightly flawed and has not eliminated subtle dullness. Therefore, during meditation, expand the appearance of the mind and make it wide and clear. Without any desired goals, increase the clarity of the mind, and in a clear and lucid state, repeatedly destroy and repeatedly cultivate, this is essential. Fourth, introducing reality itself, divided into three points: First, identifying clarity; second, placing the mind on freedom from extremes; third, generating certainty about the inexpressible. The first point is: As the Great Brahmin said, "Water and fire, place them in a self-luminous unity. I neither take nor abandon comings and goings." Practice it like this. On the basis of the aforementioned three methods of abiding, generate an abiding that is free from flaws, and on this basis, identify the clarity of the mind and maintain it without distraction, the nature of the mind's clarity manifests, and the two parts of shamatha and vipashyana come together, the mind reaches the ultimate clarity, like the sun rising in a cloudless sky, generating a clear and lucid certainty, this is the sign of beginning to generate vipashyana. The signs of this are clear mindfulness, reduced forgetfulness, and whatever one does