Tibetan
ད་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གནས་པ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ས་ར་ཧས། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་གཟུང་བྱ་སྟེ། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སེམས་བཟུང་བྱ། །ཞེས་གསུངས། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་པའང་མཚན་མ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཆ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་ནམ་མཁའ་རིག་མེད་བེམས་སྟོང་དང་སེམས་རིག་བཅས་དོན་རྟོགས་ན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་གཉིས་དོན་ལ་འདྲ་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ལ་དཔྱད་པ་ན་དཔྱད་བྱའི་སེམས་མ་རྙེད་ཅིང་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཞི་ནས་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འགྱུར་བས་དེ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་པས་མཐོང་བ་འགགས་པ་དང་འདྲ་བའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་མཐོང་བར་བརྗོད་པ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེས་དོན་འདི་བསམ་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་ངེས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཉི་མ་ཅི་རིགས་སུ་ཞིབ་མོར་བརྟག་ཅིང་བསམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཚོགས་བསགས་པ་ནི། དེའང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཙོར་བཏོན་པའི་སྒོམ་རིམ་འདི་རིགས་གསང་སྔགས་ལ་ལྟོས་དགོས་པ་ཁོ་ནའང་མ་ཡིན་པའི་གསེང་ལམ་དུ་འཕགས་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཞེད་པས་དབང་བསྐུར་ལ་བསྟེན་མི་དགོས་ཀྱང་། རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མ་བསགས་ན་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་མི་འཐོབ་ཅིང་། ཁྱད་པར་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་བྱེད་དུའང་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་མེད་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཇི་བཞིན་པར་མི་རྟོགས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ཇི་སྲིད་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་བར། །དེ་སྲིད་སྟོང་ཉིད་དམ་པ་དེ་ནི་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེའང་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་གཙོར་བཏོན་པའི་སྐབས་འདིར་ཚོགས་གསོག་ཀྱང་བྱ་སླ་བ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཆ་ཤས་ཚང་བ་སོགས་ཕན་ཡོན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་མཎྜལ་འབུལ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ཡིན་པས། ཕྱི་རོལ་གཡེང་བས་འཚེ་ཞིང་རྡུལ་འཁྲིགས་པ་དང་། ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་གསལ་ཞིང་ཉམས་མི་དགའ་བའི་མུན་པ་གནག་པའི་གནས་མ་ཡིན་པ། བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པ་གསལ་ཞིང་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་བདེ་བའི་སྟན་ལ་གོ་ཡུལ་འགྲིགས་ན་ཁ་ལྷོར་ཕྱོགས་བས་འདུག །འབྱོར་ན་མཎྜལ་བཞི་དང་མ་འབྱོར་ན་གཅིག་ཁོ་ན་བསྐྱར་ཏེ་འབུལ། དེའང་དང་པོ་སེམས་ཅན་ཐ
Chinese
现在安住于俱生（俱生，梵文sahaja，梵文天城体， सहज，梵文罗马拟音，sahaja，汉语字面意思：俱生）之中，远离言说思念，萨ra哈说：心如虚空应执持，应将心执持为虚空之自性。说与虚空相似，也是从没有成立相，可以安立各种名言的角度来显示的，实际上虚空是无知无觉的顽空，而心是具有觉性的，如果通达，则自证智显现，二者实际上并不相同。但在此处，如果以各别能觉的智慧来观察心，则找不到所观察的心，而且能观察的分别念也寂灭，从而会生起无分别的智慧，因此它和观看虚空而使见解停止相似，也应当了知。那些也是在证悟没有见到的基础上说为见到，如《摄颂》中说：如何虚空见，言语中善说，虚空如何见，此义应思维。如是见诸法，如来如是说。因此，在没有获得如此之义的定解之前，应当尽力详细地观察和思维。第二是积聚资粮：那也是以胜义菩提心为主要的这种修法次第，藏传佛教的祖师们认为这并非一定要依赖密宗的方便道，因此不需要依靠灌顶。但是，如果不积聚福德资粮，则不会获得暂时和究竟的安乐，特别是，在积聚作为果的智慧资粮时，如果没有积聚福德资粮，则不能如实地证悟空性，如《摄颂》中说：乃至善根未圆满，尔时不能得圣空。因此，在以无戏论的行为为主要的这个场合，积聚资粮也很容易，因为曼扎供等圆满了六度波罗蜜多的部分，具有极大的利益，所以先进行曼扎供。不是被外境散乱所损害，尘垢积聚，也不是内在的禅定不清晰，感受不悦意的黑暗之处，而是在明亮寂静的禅房中，如果舒适的坐垫摆放合适，最好面向南方。如果条件允许，则供养四个曼扎，如果条件不允许，则只供养一个，反复供养。首先是众生
English
Now, abiding in sahaja (俱生，梵文sahaja，梵文天城体， सहज，梵文罗马拟音，sahaja，literal meaning: co-emergent), free from speech and thought, Sarahas says: The mind should be held like the sky, the mind should be held as the nature of the sky itself. Saying it is similar to the sky is also shown from the perspective that no characteristic has been established, and various terms can be established. In reality, the sky is an ignorant and empty void, while the mind has awareness. If understood, self-realized wisdom arises, and the two are not actually the same. However, here, if one observes the mind with individually discerning wisdom, one cannot find the mind being observed, and the discriminating thought that observes also ceases, thereby giving rise to non-discriminating wisdom. Therefore, it is similar to looking at the sky and stopping the view, which should also be understood. Those are also said to be seen on the basis of realizing that there is no seeing, as it says in the Compendium: How is the sky seen, well spoken in words, how is the sky seen, this meaning should be contemplated. Thus seeing all dharmas, thus said the Tathagata. Therefore, until one has obtained a definite understanding of such meaning, one should carefully observe and contemplate as much as possible. Second, accumulating merit: That is also this kind of practice sequence that emphasizes the ultimate bodhicitta. Tibetan Buddhist masters believe that this does not necessarily depend on the expedient path of tantra, so there is no need to rely on empowerment. However, if one does not accumulate the accumulation of merit, one will not obtain temporary and ultimate happiness. In particular, when accumulating the accumulation of wisdom as a result, if one does not accumulate the accumulation of merit, one cannot realize emptiness as it is. As it says in the Compendium: Until the roots of virtue are not perfected, at that time one will not attain the holy emptiness. Therefore, in this situation where action without elaboration is emphasized, accumulating merit is also easy, because mandala offerings and other perfections of the six paramitas are complete, which have great benefits, so mandala offerings are performed first. It is not a place that is harmed by external distractions, where dust accumulates, nor is it a dark place where inner samadhi is unclear and feelings are unpleasant, but in a bright and secluded meditation room, if the comfortable cushion is placed properly, it is best to face south. If conditions permit, offer four mandalas, and if conditions do not permit, offer only one, repeatedly. First of all, sentient beings