Tibetan
པ། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་བཞི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་བཞི་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་སོ་སོར་ཉམས་སུ་བླང་དགོས། སྤྱོད་པའི་དགོས་པ་ནི། དབེན་པའི་གནས་སུ་ཉམས་རྟོགས་བརྟན་པོར་སྐྱེས་ན། དེ་བརྟན་ཅིང་བོགས་དབྱུང་བ་ལ་རྐྱེན་བཟང་ངན་སྣ་ཚོགས་དང་བསེས་པས་སེམས་ལ་འཁུ་འཕྲིག་འབྱུང་བ་རྣམས་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་རོ་མཉམ་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ལ། ལམ་དུ་ཁྱེར་རྒྱུ་ནི་རྣམ་རྟོག །ཉོན་མོངས། ལྷ་འདྲེ། སྡུག་བསྔལ། ན་ཚ། འཆི་བ་ལམ་ཁྱེར་སོ་སོར་འབྱུང་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ་འདུས་པས། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་ངོས་བཟུང་ཞེས་པ། རྐྱེན་བཟང་ངན་ཅི་འདྲ་དང་འཕྲད་ཅིང་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ཉིད་རང་མཚན་གྱི་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པར་ངོས་ བཟུང་། བར་དུ་བདག་འཛིན་བློས་བཏང་ཞེས་པ་གང་ཤར་དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱིས་མ་བསླད་ཅིང་བདག་འཛིན་གྱི་འཁྲི་བ་བཅད་ལ། ཟས་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་མེད་པ་གང་རྙེད་བཟའ། གྲོགས་བཟང་ངན་ལ་གདམ་ཁ་མེད་པ་སུ་བྱུང་བྱུང་དང་འགྲོགས། གོས་བཟང་པོ་དང་ངན་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅི་བྱུང་གང་རྙེད་བགོ །དེ་དག་ཀྱང་དང་པོ་ཆུང་ངུ་ནས་རིམ་གྱིས་ཇེ་ཆེར་བསླབ། མཐར་བླང་དོར་དང་རྩིས་གདབ་གང་ཡང་མེད་པར་བྱ། ཐ་མ་རེ་དོགས་ཀྱི་འཕྲང་བསལ་བ་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཡོང་དུ་རེ་ཞིང་མ་བྱུང་གི་དོགས་པ་དང་། ལམ་དུ་སློངས་སུ་རེ་ཞིང་མ་སློངས་ཀྱི་དོགས་པ་སོགས་རེ་དོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་ཤར་ཡང་། བཟོ་བཅོས་མེད་པར་དེ་ཀའི་ཐོག་ཏུ་འཛིན་མེད་དུ་ཕྱལ་གྱིས་བཏང་ངོ་། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྟོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །དྲུག་པ་སྒོམ་གྱི་གེགས་སེལ་བ་ནི། སྤྱིར་སྒོམ་པ་ལྔ་གེགས་དང་གོལ་ས་སོགས་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་བྱིང་རྒོད་གཉིས། ནང་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ། ཕྱི་གདོན་གྱི་བར་ཆད་སེལ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞིར་བསྡུས་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་རྒོད་འགྱོད་རྨུག་སོགས་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་གཙོ་བོ་བྱིང་རྒོད་གཉིས་སུ་འདུ་ཞིང་། བྱིང་བ་ཕྲ་རགས་དང་རྨུག་པ་དང་འཐིབ་པ་དང་གཉིད་འཐིབ་པ་སོགས་དང་། རྒོད་པ་ཕྲ་རགས་དང་འགྱོད་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་འདོད་འདུན་དང་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཅིང་། བྱིང་རྒོད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་མ་དག་ཅིང་ཚུལ་བཞིན་མ་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་བས་གཞུང་
Chinese
པ། ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་（Phyogs-las-rnam-rgyal）的四种行持，如第一“པ་”等，应与四种状态结合起来分别修持。行持的必要是：在寂静处生起稳固的证悟后，为了稳固和增上它，与各种好坏因缘相遇时，将心中产生的烦恼转化为道用，为了使一切都与法性成为一体。转化为道用的有：念头、烦恼、鬼神、痛苦、疾病、死亡，虽然有各自的道用转化，但一切的根本都归于将念头转化为道用。首先，所谓“认识念头”，无论遇到什么好坏因缘，无论如何显现，都不加入自相的执着而认识它。中间，所谓“舍弃我执”，对于所显现的，不以否定和肯定来扰乱，断除我执的束缚。食物不分干净与不干净，得到什么就吃什么；朋友不分好坏，遇到谁就和谁交往；衣服不分好坏，有什么就穿什么。这些也先从小的开始，逐渐练习到大的。最终，做到没有任何取舍和算计。最后，所谓“消除希望和疑虑的险境”，像这样做了之后，对于将会到来而希望，对于不会到来而疑虑，以及对于路上会乞讨而希望，对于不会乞讨而疑虑等等，即使生起微细的希望和疑虑的念头，也不加以改造，就在那上面无执着地放掉。像这样行持圆满，就能依次生起初地以上的证悟，最终显现圆满佛陀的果位。第六，消除修行的障碍是：一般来说，禅修有五种障碍和过失等很多，但这里归纳为昏沉和掉举两种，以及内在身体的疾病，外在邪魔的障碍，这四种方式来消除。第一是：对于三摩地的障碍，说了掉举、后悔、昏沉等很多，但主要归纳为昏沉和掉举两种。昏沉有粗细之分，以及昏昧、迟钝和睡眠昏沉等；掉举有粗细之分，以及后悔、怀疑、贪欲和害心等等。虽然说了产生昏沉和掉举的原因有很多，但主要是因为身语意的行为不净，没有如理作意而产生，因此经典
English
Pa. The four conducts of Phyogs-las-rnam-rgyal, such as the first "pa," should be practiced separately in conjunction with the four states. The necessity of conduct is: If stable realization arises in a secluded place, in order to stabilize and enhance it, when encountering various good and bad circumstances, transforming the afflictions that arise in the mind into the path, in order to make everything equal in the nature of Dharma. What is to be transformed into the path is: thoughts, afflictions, gods and demons, suffering, sickness, and death. Although there are individual path transformations, the root of everything is gathered into transforming thoughts into the path. First, the so-called "recognizing thoughts" means that no matter what good or bad circumstances are encountered, no matter how they appear, recognize them without engaging in the grasping of self-characteristics. In the middle, the so-called "abandoning self-grasping" means that whatever appears, do not disturb it with negation and affirmation, and cut off the bondage of self-grasping. Food is not divided into clean and unclean, eat whatever you get; friends are not divided into good and bad, associate with whoever you meet; clothes are not divided into good and bad, wear whatever you get. These should also be learned gradually from small to large. In the end, do it without any acceptance or rejection, and without any calculation. Finally, the so-called "clearing the dangerous path of hope and doubt" means that after doing this, even if subtle thoughts of hoping for what will come and doubting what will not come, and hoping for begging on the road and doubting not begging, etc., arise, do not modify them, but let them go without clinging to them. By perfecting the conduct in this way, the realizations of the first bhumi and above will arise in sequence, and ultimately the state of perfect Buddhahood will be manifested. Sixth, eliminating the obstacles to meditation is: In general, there are many obstacles and faults in meditation, such as the five obstacles, but here they are summarized into two: dullness and agitation, as well as internal physical illnesses and external demonic obstacles, these four ways to eliminate them. The first is: Regarding the obstacles to samadhi, many things are said, such as agitation, regret, and dullness, but the main ones are summarized into two: dullness and agitation. Dullness has coarse and subtle divisions, as well as faintness, lethargy, and sleepy dullness, etc.; agitation has coarse and subtle divisions, as well as regret, doubt, desire, and harmful thoughts, etc. Although many causes for the arising of dullness and agitation are mentioned, they mainly arise from the impurity of body, speech, and mind actions, and from not paying attention properly, therefore the scriptures
Tibetan
དང་གདམས་ངག་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་རྣམས་ཚུལ་བཞིན་སྤྱད་པ་གལ་ཆེ། སྐྱོན་དེ་དག་གསེལ་བའི་ཐབས་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་སྤྱིར་བྱིང་ན་ལྟ་སྟངས་དཔང་ མཐོབ་སོགས་གཟེངས་བསྟོད། ལུས་སེམས་གཉིས་ཀ་བསྒྲིམ། སེམས་སྣང་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བྱ། རྒོད་པ་ལ་ལྟ་སྟངས་དང་སེམས་འཕང་སྨད་གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་དགའ་སྡུག་གི་འདོར་ལེན་སོགས་ཀྱི་རེ་དོགས་ཅིའང་མི་བྱ་བར་སེམས་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བའི་ངང་དུ་གློད་ཅིང་ལྷོད་དེ་བཞག །དེའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་སྙམ་པའི་དྲན་རིག་ལ་རྒྱ་བསྐྱེད། གཉིས་ཀ་ལའང་ལམ་དུ་སོང་མ་སོང་ཇི་ལྟར་ཡང་ཡུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བར་བསྐྱང་། བྱེ་བྲག་ཏུ། བྱིངས་ན་སེམས་སྤྱི་བོར་བཞག་ཅེས་གསུངས་པས་སེམས་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་གཏད། དེས་མ་སེལ་ན་སྤྱི་བོར་འོད་མར་མེ་ལྟ་བུ་གསལ་ལམ་མེ་བར་སེམས་གཏད་པའམ། སྙིང་ག་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་པ་ཐག་དང་བཅས་པ་ཡར་སོང་། ཚངས་པའི་བུ་ག་ནས་ཐོན། སྤྱི་གཙུག་ནམ་མཁར་ཡོད་པ་ལ་སེམས་གཏད། རྒོད་ན་རྐང་མཐིལ་དུ་བཞག་ཅེས་པས་སེམས་རྐང་མཐིལ་དུ་རྩི་གཅིག་ཏུ་གཏད། དེས་མ་སེལ་ན་སྙིང་ག་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐིག་ལེ་ནག་པོ་པ་ཐག་དང་བཅས་པ་མར་སོང་། འོག་སྒོ་ནས་ཐོན། ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ལྕི་ཐིང་གིས་གནས་པར་བསམ་པས་སེལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྱུང་བ་ལུས་འཁྲུགས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱུང་ན་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་བཅུད་ལེན་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལའང་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་བསྐྱེད། རྐྱེན་ལས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་ལོགས་པས་འབྱུང་བཞི་འཁྲུགས་ནས་འདུ་བ་ཆ་མ་སྙོམས་པས་འབྲས་བུ་ལུས་སེམས་ཟུག་རྔུས་གདུང་བ་ཡིན་པས། ཀུན་རྫོབ་བཅོས་པའི་ཐབས་དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཙོ་བོ་ཉེས་པ་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་བཅུད་ལེན་ཡུན་རིང་བརྟན་པས་འདུ་བ་ཆ་སྙོམས་ནས་ལུས་ཁམས་བདེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། དོན་དམ་པར་རྣལ་འབྱོར་ པ་ལ་ན་ཚ་བྱུང་ན་ཟུག་གཟེར་ལྷང་ངེ་བའི་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཚོར་བ་དེ་ཉིད་ངོས་བཟུང་སྟེ་དེ་ཀ་ལ་སྒོམ་གྱི་ངོ་ཏི་བྱས། དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བློས་མ་བསླད་པར་གསལ་སིང་ངེ་བསྐྱང་། སྐབས་སུ་ན་ཚ་མྱང་མཁན་གྱི་བདག་འཛིན་རྩད་བཅད་ལ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་མང་བའི་ངང་དུ་མ་བཅོས་པར་བཞག །ནད་སོས་སུ་རེ་བ་དང་མ་སོས་ཀྱི་དོགས་པ་ཅིའང་མི་བྱ་བར་མཉམ་ཉིད་ཆེན་པོར་ཐག་བཅད། དོན་དམ་པར་ན་བའི་ཡུལ། མྱོང་བའི་སེམས། ནད་ཀྱི་དངོས་པོ་གསུམ་ཀའང་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་ཉི
Chinese
而且按照窍诀中所说的那样如法行持非常重要。消除这些过失的方法有很多种，但总的来说，要赞叹见解高超等。身心都要绷紧。心念要广大，宽敞明亮。对于散乱，对于见解和心念的下沉，对于好恶的取舍等，什么希冀和疑虑都不要有，在心念宽敞明亮的状态中放松安住。不要从那种状态中散乱，要扩展想要不散乱的觉知。两种情况都要，不管是否入道，都要时间短次数多地修习。具体来说，总的来说，说“心安放在头顶”，所以心要安住在头顶。如果这样不能消除，就把心安住在头顶像光明灯一样明亮的地方，或者从心间，心之自性白色明点带着光芒向上升起。从梵穴出来。心安住在头顶虚空中。如果散乱，说“安放在脚底”，所以心要像树脂一样安住在脚底。如果这样不能消除，就从心间，心之自性黑色明点带着光芒向下沉。从下门出来。观想沉重地安住在地面上，这样就能消除。第三是，如果发生四大身体紊乱的障碍，就要修持三种果实的精华摄取。这样说，这也有疾病的因是无明所引发的业和烦恼所生。因为缘起风的运行错乱，四大紊乱，导致诸要素不平衡，所以果是身心被痛苦折磨。因此，作为世俗的对治方法和缘起的主要因素，为了对治三种过失，长期稳定地修持三种果实的精华摄取，诸要素就会平衡，身体健康地生活。究竟而言，瑜伽士如果生病，就要认识到剧烈疼痛的身心感受，就在那上面做禅修的要点。不要用扬弃和建立的分别念来扰乱它，要清清楚楚地修持。有时要追查感受痛苦者的我执，在认识到自性的状态中不作改变地安住。不要有病好的希望和不好不的疑虑，要确信大平等性。究竟而言，生病的处所，感受的心，疾病的物体这三者都是无根无基的空性。
English
And it is very important to practice properly as it is said in the instructions. There are many ways to eliminate these faults, but in general, praise the high view, etc. Both body and mind should be tightened. The mind should be vast, spacious and clear. For distraction, for the sinking of view and mind, for the acceptance and rejection of likes and dislikes, etc., do not have any hopes or doubts, but relax and rest in the state of spacious and clear mind. Do not be distracted from that state, but expand the awareness that wants to be undistracted. In both cases, whether you are on the path or not, practice for short periods and many times. Specifically, in general, it is said, "Place the mind on the crown of the head," so place the mind on the crown of the head. If that does not eliminate it, place the mind on the crown of the head as if it were a bright light, or from the heart, the essence of the mind, a white bindu with rays, rises up. It comes out of the Brahma's aperture. Place the mind on the crown of the head in the sky. If distracted, it is said, "Place it on the soles of the feet," so place the mind like resin on the soles of the feet. If that does not eliminate it, then from the heart, the essence of the mind, a black bindu with rays, sinks down. It comes out of the lower gate. Visualize it resting heavily on the ground, and that will eliminate it. The third is, if there is an obstacle of disturbance of the elements of the body, then practice the essence extraction of the three fruits. It is said that the cause of this disease is also the karma and afflictions caused by ignorance. Because the movement of the wind of dependent origination is disordered, the four elements are disturbed, and the elements are unbalanced, so the result is that the body and mind are tormented by pain. Therefore, as a conventional remedy and the main factor of dependent origination, in order to counteract the three faults, the essence extraction of the three fruits should be practiced for a long time and stably, so that the elements will be balanced and the body will live healthily. Ultimately, if a yogi becomes ill, he should recognize the sensation of intense pain in the body and mind, and make that the essence of meditation. Do not disturb it with the discriminating mind of rejection and establishment, but practice clearly. Sometimes, investigate the self-grasping of the one who experiences the pain, and rest without alteration in the state of recognizing the essence. Do not have the hope of getting well or the doubt of not getting well, but be certain of great equanimity. Ultimately, the place of illness, the mind that experiences, and the object of disease are all emptiness without root or basis.