Tibetan
གཡོ་བ་ཡང་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན། ལུས་ཀྱི་ཁོང་སྟོང་སོགས་བུ་ག་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་ཅིང་བདག་ཀྱང་དེ་དག་མ་ཡིན། དེ་དག་ཚོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན། ང་ཡང་དེ་དག་ཚོགས་པ་མ་ཡིན། དེ་རྣམས་ལས་གཞན་ན་ཡང༌། སྒོམ་པ་པོའི་སྐྱེས་བུའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་སྐྱེས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར། མདོ་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་བདག་མ་ཡིན། ཚོར་བ་བདག་མ་ཡིན། འདུ་ཤེས་བདག་མ་ཡིན། འདུ་བྱེད་བདག་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་སྒོམ་པ་པོའི་སྐྱེས་བུའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། ཁམས་དྲུག་རེ་རེ་བ་དང༌། ཚོགས་པ་དང༌། ཚོགས་པའི་དབྱིབས་སོགས་གང་ཡང༌། སྒོམ་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན། གདགས་གཞི་བཏགས་ཆོས། བླང་བྱ་ལེན་པ་པོ་ཡན་ལག་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང༌། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ན་དེ་ཕྱིར་དེ། མང་བས་བདག་དེ་དག་ཀྱང་མང་པོར་འགྱུར། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུའང་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ན། སྐྱེས་བུ་ན་བ་དང༌། སྨྲས་པ་དང༌། མཐོང་བ་དང༌། བུ་བསྐྱེད་པ་སོགས་མི་འཐད་ཅིང༌། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཡང་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལྟར་རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཆ་མེད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཚོགས་པའི་དབྱིབས་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ན། གཟུགས་ཅན་དུ་འགྱུར་བས་གཟུགས་མེད་ཁམས་ན་སྐྱེས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཞན་དུའང་སྐྱེས་བུ་མེད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འབྲེལ་མེད་ གཞན་ཡིན་པས་ཕུང་པོ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་ན། ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། གླང་པོའི་རྩལ་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་ཡོད་གྱུར་ན། །རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་བཅས་པས་དེ་མཁྱེན་འགྱུར། །ཐེར་ཟུགས་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྱུར། །མཁས་རྣམས་ནམ་ཡང་སྤྲོས་དང་བྲལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཉེས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས། ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་གིས་དཔྱད་པས། ངེད་རང་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་མཉམ་པར་འཇོག་མཁན་གྱི་སྐྱེས་བུའམ། བདག་གམ། གང་ཟག་གམ། ད་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་སྟོང་ཆམ་གྱིས་འགྲོ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་སོང་ངེའི་དོན་སྤྱི་བློ་ལ་གསལ་བར་བྱས་ནས། གཞན་མ་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་
Chinese
运动也不是补特伽罗。身体的空隙等孔穴也不是补特伽罗。眼识等所有识也不是我，我也不是它们。它们也不是集合，我也不是它们的集合。即使有异于它们，因为没有像修禅者认为的补特伽罗那样显现于心的补特伽罗。经中也说：色不是我，受不是我，想不是我，行不是我，识不是我。因此，修禅者的补特伽罗的五蕴，六界各自，集合，集合的形状等任何，都不是修禅者的补特伽罗。如果它们是，则所依与能依，所取与能取，有支与有支者都将变成一体。如果蕴是我，那么因此，由于多，我等也将变成多等的过失。特别是如果识是补特伽罗，则补特伽罗生病，说话，看见，生育等都不合理。一个补特伽罗也会像六识一样变成六个补特伽罗。或者像一个补特伽罗一样，六识会变成不可分割的一体。如果它们的集合形状是补特伽罗，则会变成有色，因此在无色界中将没有补特伽罗。五蕴之外也没有补特伽罗，因为自性成立的无关联的他是异于蕴的，将不具备蕴是积聚的特征。如果异于蕴，则将没有蕴的特征。经中如是说。大象力量经中也说：如果诸法有自性，那么佛陀和声闻等都会知道它。真实的诸法不会涅槃，智者们也永远不会远离戏论。也会有如是所说的过失。因此，在等持的状态中，用细微的智慧进行观察。在我们自己看来，安住于等持的补特伽罗，或者我，或者人，连微尘许也没有而完全空虚。像这样将空空荡荡的意义普遍地在心中弄清楚后，什么也不作意其他的戏论。
English
Movement is also not a Pudgala. The body's cavities and other orifices are also not a Pudgala. All consciousnesses, such as eye consciousness, are also not self, and I am not them. They are also not a collection, and I am not a collection of them. Even if there is something different from them, because there is no Pudgala that appears to the mind as the meditator thinks of a Pudgala. The Sutra also says: Form is not self, feeling is not self, perception is not self, formation is not self, consciousness is not self. Therefore, the five aggregates, the six elements each, the collection, and the shape of the collection, etc., of the meditator's Pudgala are not the meditator's Pudgala. If they were, then the basis of imputation and the imputed, the object to be taken and the taker, the limb and the one with limbs would become one. If the aggregates were self, then because of the many, those selves would also become many, and so on, would be faults. In particular, if consciousness were a Pudgala, then it would be unreasonable for a Pudgala to be sick, speak, see, give birth, etc. One Pudgala would also become six Pudgalas like the six consciousnesses. Or, like one Pudgala, the six consciousnesses would become an indivisible one. If the shape of their collection is a Pudgala, then it would become form, so there would be no Pudgala in the formless realm. There is also no Pudgala other than the five aggregates, because the unrelated other that is established by nature is different from the aggregates and will not possess the characteristic of the aggregates being compounded. If it is different from the aggregates, then there will be no characteristic of the aggregates. The Sutra says so. The Elephant Strength Sutra also says: If phenomena had self-nature, then the Buddha and the Shravakas would know it. Real phenomena would not pass into Nirvana, and the wise would never be separated from elaboration. There would also be the fault of what is said. Therefore, in the state of equipoise, examine with subtle wisdom. In our own view, the Pudgala who abides in equipoise, or the self, or the person, is completely empty without even a particle. After clarifying the meaning of such emptiness in the mind, do not attend to any other elaborations.
Tibetan
རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་མེད་དགག་སྟོང་སང་དེའི་འཛིན་སྟངས་ཅུང་ཟད་ཞན་དུ་སང་ན་མཉམ་གཞག་གི་རང་ནས་སྔར་ལྟར་དཔྱད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་ནི་མཉམ་གཞག་ལྟ་བུའི་སྐྱོང་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །ཐོག་མར་དེ་ལྟར་ངེས་པ་ན། སྔར་ལྟ་བ་ལ་གོམས་པ་མེད་ན། འཇིགས་པ་སྐྱེ་ཞིང༌། གོམ་པ་ཡོད་ན་ཡིད་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བར་གསུངས་སོ། །རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་སྟོན་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཁམས་དྲུག་འདུས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་མཉམ་གཞག་དེ་ལས་ལངས་ནས་བརྟགས་པ་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་རིག་པའི་གདོན་གྱིས་བཟུང་བའི་དབང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་སྐྱེས་བུ་ནི་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུའམ། གང་ཟག་གམ། ང་ཙམ་ཞིག་ནི་ངེས་པར་ཡོད་ལ། ཡོད་ཚུལ་ཡང་ཐོ་ཡོར་ལ་མི་དང༌། ཐག་ཁྲ་ལ་སྤྲུལ་དུ་བཏགས་པ་ལྟར། སྐྱེས་བུ་ཞེས། རང་གི་ཁམས་དྲུག་གམ་ཕུང་པོ་ལྔ་ ཚོགས་ཙམ་ལ་བཏགས་པའི་མིང་ཙམ། བརྡའ་ཙམ་རྟོག་པས་བརྟགས་ཙམ་དང༌། ཡང་དག་ཐ་མ་ཡིན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤར་བ་ཙམ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམ་ཞིང༌། མདོ་སྡེ་ཟབ་མོའི་དབྱངས་ཀྱིས་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ཏེ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་བུ་མོ་གཞོན་ནུའི་རྨི་ལམ་ན། །བུ་ཕོ་བྱུང་ཞིང་ཤི་བ་དེས་མཐོང་ནས། །བྱུང་ནས་དགའ་ཞིང་ཤི་ནས་མི་དགའ་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་དག །དྭངས་ཤིང་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཆུ་ནང་སྣང༌། །ཆུ་ཟླ་སྟོང་པ་གསོབ་སྟེ་གཟུང་དུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་སོས་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་དུས་ན། །སྐྱེས་བུ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཤིང་འགྲོ་བ་ཡིས། །སྨིག་རྒྱུ་དག་ལ་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོར་མཐོང༌། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཡང་ཆུ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཅན་རྨོངས་པ་དེ་ལ་འཐུང་འདོད་དེ། །མི་བདེན་ཆུ་ནི་བཏུང་བར་ཡོད་མི་ནུས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཤིང་རློན་པའི་སྡོང་པོ་ལ། །སྙིང་པོ་འདོད་ཕྱིར་སྐྱེས་བུས་དེ་གཤེགས་ཀྱང༌། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཀུན་ན་སྙིང་པོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གང་ཟག་གི བདག་མེད་ལ་གོམ་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུ
Chinese
若不专注于无有破立空性上，稍微减弱对它的执着，就如从等持中出定后，如前一样观察，一心一意地修习，这就是如等持一般的修行方式。最初如此确定之后，如果以前没有习惯于这种见解，就会产生恐惧；如果习惯了，心中就会产生喜悦。之后，阐述后得的分别，即“因为有情是六界聚合，所以不是真实存在。”如是说。从等持中出定后进行观察，虽然没有被无明魔障所控制而颠倒显现的有情，但是，有情或者补特伽罗，或者仅仅是我，是必定存在的。存在的状态也如将人安立在木桩上，将绳子的花纹执着为蛇一般。所谓的有情，只是将自己的六界或者五蕴聚合安立为名称而已，仅仅是名言，仅仅是概念上的假立，并非真实，如幻象一般的空性，仅仅是缘起显现，对此生起定解后进行修习，并以甚深经典的声音来忆念。如《三摩地王经》中所说： 幻术师们变幻出形象， 马和象等各种各样的车乘。 对于那些显现，什么也不存在， 一切诸法，应当如是了知。 如少女在梦中， 见到生了男孩又死去。 生时欢喜，死时不悦， 一切诸法，应当如是了知。 如夜晚水中之月， 显现在清澈无垢的水中。 水月是空性的，虚幻的，不可捉摸的， 一切诸法，应当如是了知。 如夏季中午的太阳， 被干渴所逼迫的行人， 将阳焰看作是水的集合。 一切诸法，应当如是了知。 阳焰中实际上没有水， 愚痴的众生却想去饮用它， 虚假的水是无法饮用的。 一切诸法，应当如是了知。 如潮湿的树木， 为了得到树心而砍伐它， 内外都没有树心。 一切诸法，应当如是了知。 如是等等。因此，对于被自相续所摄持的补特伽罗的无我，要不断地练习。
English
If one does not focus single-pointedly on the negation of inherent existence and emptiness, and if the grasping of it is slightly weakened, then, as after emerging from meditative equipoise, examine it as before, and meditate single-pointedly. This is a way of cultivating similar to meditative equipoise. Initially, once that is ascertained, if one is not accustomed to the view from before, fear will arise; if one is accustomed to it, joy will arise in the mind. Afterwards, explaining the distinctions of subsequent attainment, it is said, "Because a being is an aggregation of six elements, it is not truly existent." Having arisen from that meditative equipoise and examined, although there is no being who appears wrongly due to being seized by the demon of ignorance of one's own consciousness, nevertheless, a being, or a person, or just an "I," certainly exists. The way it exists is like establishing a person on a stake, or grasping the patterns of a rope as a snake. The so-called being is merely a name imputed to the aggregation of one's own six elements or five aggregates, merely a designation, merely a conceptual imputation, not truly existent, like an illusion, merely the arising of emptiness as dependent origination. Having generated certainty about this, meditate, and remember it with the voice of the profound sutras. As it says in the King of Samadhi Sutra: Magicians conjure up forms, Horses, elephants, and various chariots. For those appearances, nothing exists, All phenomena, know them to be like that. Like a young girl in a dream, Sees a son born and then die. She rejoices at the birth and is unhappy at the death, All phenomena, know them to be like that. Like the moon in the water at night, Appears in clear and unpolluted water. The moon in the water is empty, illusory, and cannot be grasped, All phenomena, know them to be like that. Like the sun at midday in summer, A person tormented by thirst, traveling, Sees mirages as a collection of water. All phenomena, know them to be like that. In mirages, there is actually no water, Foolish beings want to drink it, False water cannot be drunk. All phenomena, know them to be like that. Like a wet tree, Even if a person cuts it down wanting the heartwood, There is no heartwood inside or outside. All phenomena, know them to be like that. And so forth. Therefore, one must continuously practice the selflessness of the person who is included within one's own continuum.