Tibetan
་པའོ། །འདི་ལྟར་སྔར་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གཡོས་པར་དཔེར་ན་དྭངས་པའི་ཆུས་གང་བའི་མཚོ་ནང་དུ་ཆུ་མི་གཡོ་བར་ཉེའུ་ཆུང་ཁྱུག་ཁྱུག་འཁྱུག་པ་ལྟར། མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས་ཕྲ་མོའི་ཤེས་པ་ཞིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་པོའི་སྐྱེས་བུའམ། ངའམ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཏེ་གནས་ཚུལ་དང༌། འཛིན་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འདུག་ཕྲ་ཞིང་མཛངས་པ་སྟེ་སོ་སོར་འབྱེད་པ་དང་ཞིབ་པའི་བློས་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན། གནས་ཚུལ་ནི། སྐྱེས་བུ་དང༌། ང་དང༌། གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དང༌། རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དང་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་ལམ་ཐོ་ཡོར་དང༌། ཤིང་ཕུང་ལ་མིར་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། མདོ་ལས། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་ལྟར་སྣང་གྱུར་ཀྱང༌། །གྲོང་ཁྱེར་དེ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ན་མེད། །གཞན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། །དེ་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པས་འགྲོ་འདི་གཟིགས། །ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་རང་ཅག་རྣམས་ཀྱང་མ་འཁྲུལ་ན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་སྣང་དགོས་པ་ལས། དེ་ལྟར་མི་སྣང་བར་མ་རིག་པའི་གདོན་གྱིས་བརླམས་པས། གནས་ཚུལ་དེ་ལོག་པར་སྣང་ཞིང་ཞེན་པས་ལས་བསགས། ལས་དེའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་ འཁྱམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བ་ཡིན་པས་ན། ད་སྙིང་པོ་རྒྱན་ཁྱེར་གྱིས་བསྟན་ན། དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་ཚུལ་དང་ཞེན་ཚུལ་ལ་དགག་བྱའི་སྣང་ཚུལ་ཞེས་པའམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྣང་ཚུལ་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་ཚུལ་ལམ་ཞེན་ཚུལ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་ཅག་སོ་སྐྱེ་ལ་ད་ལྟའི་སྣང་བ་འཆར་ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་སྣང་ཚུལ་གཞན་མེད་དེ། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་ཅི་སྣང་ཡང་བདེན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན། འདི་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་ངེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངའི་འཛིན་ཚུལ་ཇི་བཞིན་དུ་ངེས་འོང་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་བྱ་ཕྲ་མོའི་འཛིན་ཚུལ་མ་ལུས་པར་ངེས་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟགས་ཡོད་དུ་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་ལོ། །ཞེས་མང་དུ་གསུངས་སོ། །ཚུལ་འདི་དག་ལ་ནི་མཁས་པའི་དབང་པོར་གྲགས་པ་འགྲོ་བ་མང་པོའི་འདྲེན་པར་རློམ་པ་འགའི་ཡི་གེ་ལའང་ངེས་པ
Chinese
也如是。像这样，以前的止观的禅定，以专注一境的等持的状态中，丝毫也不动摇，譬如充满清水的湖中，水不摇动，小鱼儿游来游去一样。从等持的状态中，以微细的智慧，对禅定修行者的补特伽罗或者我或者自性，即状态和执持方式如何存在，以细微而贤妙，即分别和仔细的智慧来观察。那样观察后，状态是：补特伽罗和我以及有情等一切法，仅仅是名称，仅仅是分别念安立的，如花色的绳子上认为是蛇或黄鼠狼，木桩上认为是人一样。经中说：如乾闼婆城市如何显现，城市它在十方一切处都不存在。其他城市它仅仅是名称，如来就是那样看待众生的。如是如来如何看待一样。因此我们如果不错乱，一切法仅仅是名称假立存在应该显现，如果不是那样显现，被无明的魔所迷惑，状态就颠倒显现并且执着，因此造业，以业的势力在轮回中流转，感受各种痛苦。现在如果以《心要庄严》来开示，那样的显现方式和执着方式，就称为所破的显现方式或者真实成立的显现方式和真实成立的执着方式或者执着方式。因此我们凡夫人，除了现在显现的这种显现方式之外，没有其他的以理证成立的所破的显现方式，因为凡夫相续中的一切识，被无明所染污的缘故，无论显现什么对境，都显现为真实的缘故。因此，像这样，依靠确定补特伽罗和法仅仅是假立存在的，就能如实确定轮回的根本俱生我执的我的执着方式，依靠那样证悟，就能完全确定微细所破的执着方式，因此，宗喀巴大师也说：一切法开示为假立存在，以及与此相违的所破的认识方式。说了许多。对于这些道理，即使在自诩为著名智者、众多有情的引导者的某些人的著作中也没有定解。
English
It is also like that. Like this, the previous Samatha meditation, in the state of Samadhi of single-pointed concentration, without moving even a little, like in a lake filled with clear water, the water does not move, and small fish swim back and forth. From the state of Samadhi, with a subtle wisdom, examine how the nature, i.e., the state and the way of grasping, of the individual, or the self, or the essence, of the meditator of Samadhi exists, with subtle and skillful, i.e., discriminating and careful wisdom. After examining in that way, the state is: the individual, the self, and sentient beings, etc., all phenomena are merely names, merely imputed by conceptual thought, like a snake or a weasel on a colorful rope, or a person imputed on a wooden post. As the Sutra says: How the city of Gandharvas appears, that city does not exist in all ten directions. That city is merely a name, and the Tathagata sees beings in that way. It is like how the Tathagata sees. Therefore, if we are not mistaken, all phenomena should appear as merely names imputed to exist. If they do not appear in that way, we are deluded by the demon of ignorance, and the state appears wrongly and we cling to it, thereby accumulating karma. Due to the power of that karma, we wander in Samsara and experience various sufferings. Now, if we explain it with the Ornament of the Essential Meaning, such a way of appearing and clinging is called the way of appearing of what is to be refuted, or the way of appearing as truly established, and the way of grasping or clinging as truly established. Therefore, for us ordinary beings, there is no other way of appearing of what is to be refuted that is established by reason other than the way of appearing that is currently appearing. Because all the consciousnesses in the continuum of ordinary beings are defiled by ignorance, whatever object appears, it appears as truly existent. Therefore, like this, relying on the certainty that individuals and phenomena are merely imputed to exist, one will be able to ascertain the way of grasping of the co-emergent self-grasping, which is the root of Samsara, as it is. Relying on such realization, one will be able to completely ascertain the way of grasping of subtle things to be refuted. Therefore, Je Tsongkhapa also said: All phenomena are taught to be imputed to exist, and the way of identifying what is to be refuted is the opposite of that. He said a lot. Regarding these principles, even in the writings of some who claim to be famous scholars and guides of many beings, there is no certainty.
Tibetan
་མ་མཆིས་མོད། འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མཛད་པའི་དམ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཐུགས་རྒྱུས་ཆེ་བ་འདུག་སྟེ། མཁས་གྲུབ་ནོར་བཟང་རྒྱ་མཚོས། འོན་ཀྱང་བློ་བཟང་ཉིན་བྱེད་དབང་པོ་ཡིས། །རྗེས་འབྲང་མཁས་རློམ་རྒྱུ་སྐར་དུ་མའི་ཚོགས། །རང་མཚན་རང་བཞིན་གྲུབ་དང་བདེན་དངོས་ཞེས། །ཐ་སྙད་ཚིག་གིས་བཅིངས་པའི་དགག་བྱ་དག །རང་བློས་བཞག་པ་རིག་པས་བཀག་པའི་དོན། །མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོར་འདོད་པ་མཐོང༌། །རྨི་ལམ་གཟུགས་དང་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་གང༌། །རང་སྣང་བློ་ལ་སྣང་ཙམ་མ་གཏོགས་པར། །དེ་ལས་ལོགས་སུ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ལྟར། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ ནས་བཟུང་དམྱལ་བའི་བར། །སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་རང་རང་སོ་སོ་ཡི། །རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ། །ཡོད་པའི་དགག་བྱ་ཕྲ་མོ་མ་ཁེགས་ན། །ཇི་ཙམ་དཔྱད་ཀྱང་ཉི་ཚེའི་ལྟ་བ་ལས། །ཅུང་ཟད་འཕགས་པ་མེད་པར་བདག་གིས་ཁུམས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་ན། སྐྱེས་བུའམ། གང་ཟག་གམ། ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་སྐྱེས་བུ་སོགས་ཡོད་ན་བདེན་པར་ཡོད་པ་ལས་འོས་མེད་ཡིན་ནའང༌། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་ལུས་སེམས་གཉིས་རེ་རེ་བ་ཡང་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན། ལུས་སེམས་གཉིས་ཚོགས་པ་ཡང་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན། ཁམས་དྲུག་རེ་རེ་བ་ཡང་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན། ཁམས་དྲུག་ཚོགས་པ་ཙམ་ཡང་སྐྱེས་བུ་མ་ཡིན། ཁམས་དྲུག་ལས་གཞན་དུ་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྟོན་པ་ལ། སྐྱོབས་པ་བླ་ན་མེད་པ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཉིད་ཀྱིས། སྐྱེས་བུ་ས་མིན་ཆུ་མ་ཡིན། །མེ་མིན་རླུང་མིན་ནམ་མཁའ་མིན། །རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་ཀུན་མིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་ན་སྐྱེས་བུ་གང༌། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། །སོ་དང་སྐྲ་སེན་བདག་མ་ཡིན། །བདག་ནི་རུས་པ་ཁྲག་མ་ཡིན། །སྣབས་མིན་བད་ཀན་མ་ཡིན་ལ། །ཆུ་སེར་དང་ནི་རྣག་ཀྱང་མིན། །བདག་ནི་ཞག་དང་རྡུལ་མིན་ཏེ། །གློ་མཆིན་དག་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། །ནང་ཁྲོར་དག་ཀྱང་བདག་མིན་ཏེ། །བདག་ནི་ཕྱི་ས་གཅིན་མ་ཡིན། །དྲོད་དང་རླུང་ཡང་བདག་མ་ཡིན། །བུ་ག་མ་ཡིན་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། །ཞེས་སྐྱེས་བུའམ། བདག་གམ། ང་དེ་རང་གི་ལུས་ཀྱི་སའི་ཁམས་རུས་པ་སོགས་སྲ་བའི་ཆ་ཡང་ང་མིན། ཆུའི་ཁམས་ཁྲག་སོགས་གཤེར་བའི་ཆ་ཡང་བདག་མ་ཡིན། སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་མཐིལ་གྱི་ བར་གྱི་མེ་ཁམས་དྲོད་ཀྱི་ཆ་ཡང་བདག་མ་ཡིན། ལུས་ཀྱི་རླུང་ཁམས་རྩ་ནང་ནས་རྒྱུ་བའི་ཡང་ཞིང་
Chinese
虽然没有，但是只有那些以修行作为核心的圣者们才更加了解。正如智者诺桑嘉措所说：然而，洛桑仁钦旺波以，追随者自诩聪明的众多星辰之群，以自相、自性、成立和真实等，用词语束缚的所破之法，以自己的想法安立，被理智驳斥的意义，却认为是无边中观大义。梦中的形象和幻术的马牛等，除了在自显的意识中显现之外，就像除此之外没有丝毫存在一样，从有顶到地狱之间，所有的一切众生各自的，除了由分别念所安立之外，如果不能破除微细的存在的所破，那么无论如何研究，也超不出肤浅的见解，我是这样认为的。如是说道。如此观察之后，如果像在生者或者补特伽罗或者“我”的想法中显现的那样的生者等存在，那么必然是真实存在的。然而，像那样显现的生者是不存在的，因为生者的身心二者各自都不是生者，身心二者聚合也不是生者，六界各自都不是生者，仅仅是六界聚合也不是生者，除了六界之外也没有生者存在。为了说明这一点，无上救护者怙主龙树亲自说：生者非地非水，非火非风非虚空，非识非一切，除此之外，生者是什么？如是说。与此相符，《入行论》中也说：牙齿、头发、指甲不是我，我不是骨头、血，不是鼻涕、痰，也不是黄水和脓，我不是脂肪和灰尘，肺和肝也不是我，内脏也不是我，我不是外面的粪便和尿液，温度和气息也不是我，不是毛孔，在任何情况下，六识也不是我。这样，生者或者我或者“我”，那自己的身体的地界骨头等坚硬的部分也不是我，水界血液等湿润的部分也不是我，从头顶到脚底的，火界温度的部分也不是我，身体的风界在脉中流动的轻盈
English
Although there is not, only those holy ones who make practice the core are more understanding. As the wise Norzang Gyatso said: However, Losang Rinchen Wangpo, with his followers, a multitude of stars boasting of their cleverness, with terms such as self-character, self-nature, establishment, and truth, the objects to be refuted bound by words, established by their own thoughts, the meaning refuted by reason, they consider it to be the great meaning of the Middle Way free from extremes. Like dream images and illusory horses and cattle, except for appearing in one's own consciousness, just as there is not the slightest existence apart from that, from the peak of existence to hell, all sentient beings, each and every one of them, except for what is merely imputed by their own thoughts, if the subtle object to be refuted of existence is not refuted, then no matter how much one examines, one will not surpass superficial views, I think. Thus he said. After examining in this way, if beings such as those appearing in the mind of a person or a pudgala or "I" exist, then they must necessarily exist truly. However, beings appearing in that way do not exist, because the body and mind of a being are not each a being, the aggregation of body and mind is not a being, each of the six elements is not a being, and merely the aggregation of the six elements is not a being, and there is no being other than the six elements. To explain this, the supreme protector, the lord Nagarjuna himself said: A being is not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, not all, other than that, what is a being? Thus he said. In accordance with this, the Bodhicharyavatara also says: Teeth, hair, nails are not self, I am not bones, blood, not snot, phlegm, nor serum and pus, I am not fat and dust, neither are lungs and liver me, the intestines are not me, I am not the outer feces and urine, heat and wind are not me, not pores, in all ways, the six consciousnesses are not me. Thus, a being or self or "I", that is, the earth element of one's own body, the hard parts such as bones are not me, the water element, the moist parts such as blood are not self, from the crown of the head to the soles of the feet, the fire element, the part of heat is not self, the wind element of the body, the light and subtle flowing in the veins