Tibetan
བའི་ངང་དུ་རིག་པ་ཞུགས་པ་ལ། །རྩེ་གཅིག་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཨེ་མ་ཧོ། །ཞེས་གང་ཤར་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་སྟེ། །གང་ཤར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་རིག་ན། དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་རྐྱེན་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བློ་ཡུལ་དུ་འཆར་ཏེ་འཇུག་པར། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཤར་བའི་ངང་ དུ་རིག་པ་ཞུགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་དེ་དང༌། ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ངོ་མཚར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་མཐུན་པར། དམ་པས་ཀྱང༌། སྟོང་པའི་ངང་དུ་རིག་པའི་མདུང་སྐོར་བྱ། །ལྟ་བ་ལ་ཐོགས་ཐུག་མེད་དོ་དིང་རི་བ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དགེ་བ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་སྟེ། རྩ་བར། འདི་ལ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ལས། །ཞེས་དངོས་སུ་བསྟན་པ། མཇུག་གང་དུ་སྦྱོར་ཚུལ་ཁོང་ན་གནས་ཀྱང་མི་གསལ་བ་མཚམས་འདིར་སྦྱོར་རྒྱུ་ཡིན་ཅིང༌། སླན་ཆད་པ་མཚམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྩ་བར་འགོང་ནའང༌། རྗེས་ནི་ཕྱག་ཆེན་བསྒོམས་པ་ལས། །བྱུང་བའི་རྣམ་དཀར་ཅི་མཆིས་པ། །དུས་གསུམ་དགེ་ཚོགས་རྒྱ་མཚོར་བཅས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ། །ཞེས་སྦྱར་ཀྱང་རུང་ངོ། །ད་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཉམས་ལེན་ཇི་ལྟར་སྐྱོང་ཚུལ་དང༌། སླར་ཡང་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ་དགག་བྱའི་དོན་སྤྱི་འཕྱུགས་མེད་དུ་ངེས་པར་བྱ་བ་དང༌། མཉམ་རྗེས་ཅི་ཡང་རུང་བའི་སྐབས་སུ་མཐའ་གཞན་དུ་དོགས་པའི་དོགས་པ་བསལ་བ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར། དེ་ལྟར་གོམས་ནས་ཚོགས་དྲུག་གི ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །སྣང་ཚུལ་ཞིབ་མོར་རྟོགས་ཤིག་དང༌། །གནས་ཚུལ་རྗེན་པར་ལྷང་གིས་འཆར། །གང་ཤར་ངོས་འཛིན་ལྟ་བའི་གནད། །མདོར་ན་རང་སེམས་ལ་སོགས་པ། །གང་གང་སྣང་བའི་དོན་དེར་ནི། །མ་འཛིན་དེ་དེའི་གནས་ཚུལ་དེ། །ངེས་པར་གྱིས་ལ་རྟག་ཏུ་སྐྱོང༌། །འདི་ལྟར་ཤེས་ནས་འཁོར་འདས་ཀྱི། །ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ སྦྱོར། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་གཞག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ནས་ནས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མིག་ཤེས་སོགས་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཡང་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཚུལ་ལ་ཞིབ་མོར་བྱེད་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱིས་ལེགས་པར་རྟོགས་ཤིག་དང༌
Chinese
于彼之境中，融入觉性时，一心安住即诶玛吙。如是任运生起之分别念执著，若知任运生起仅为分别念所测度，则胜义法性不待他缘，于心境中显现而融入。如是名言谛成为方便，胜义谛成为方便生起，如是宣说。显现之境中融入觉性，即法性于心境中显现，与有境之识合为一体而安住，实为稀有。如是所说之后二句之义相同，圣者亦云：于空性之境中，作觉性之矛回旋，见解无有阻碍，丁日瓦。如是等语，意趣安住于一。三、后之大手印，将安住之善根回向无上菩提，根本中，此有加行、正行、后行三者，如是真实宣说。末尾如何结合，虽存于心中然不明显，此处将结合，以后无有间断之故，于根本中虽有，后行乃修习大手印所生之善妙，所有三时善聚，连同大海，回向无上大菩提，如是结合亦可。今从大手印之等持中起，于后得位如何修持，及再次安住之时，当无误确定所破之总义，及无论等持后得之时，为遣除于他处之疑惑，为将彼等汇集一处而宣说，故如是：如是串习后，六聚之境中，无论显现何种景象，当细致了知显现之方式，实相赤裸显现，任运生起即为认识见解之要点。总而言之，自心等，无论显现何种事物，莫执著于彼事物，当确定彼事物之实相，且恒常修持。如是知晓后，轮回涅槃之，诸法皆融入一自性中。如是说。如是于等持中串习后，于后得位，眼识等六聚之境中，无论显现色等何种景象，亦当以细致观察之智慧，善为了知显现之方式
English
When awareness enters into that state, it is amazing to rest in single-pointed concentration. Holding onto whatever arises as conceptual thought, if one recognizes that whatever arises is merely measured by conceptual thought, then the ultimate nature of reality appears and enters the mind's field without depending on other conditions. As it is said, conventional truth becomes the means, and ultimate truth arises from the means. Like that. Awareness enters into the state of arising, that is, the nature of reality arises in the mind's field, and it is wonderful to combine the knowing consciousness with the object and rest in single-pointedness. The meaning of the last two lines of what was said is the same, and the holy one also said: In the state of emptiness, make a spear of awareness spin around, there is no obstruction to the view, Dringriwa. Like that, the intention remains in one. Third, the post-practice of Mahamudra, dedicating the merits of resting in equanimity to unsurpassed enlightenment, in the root text, it is explicitly shown that there are three: preliminary, main, and subsequent practices. Although the way to combine at the end is in the mind, it is not clear, and it will be combined here. Because there will be no interruption in the future, although it is in the root text, the subsequent practice is the virtue that arises from meditating on Mahamudra, all the collections of virtue of the three times, together with the ocean, are dedicated to unsurpassed great enlightenment, and it is also okay to combine it like that. Now, arising from the equanimity of resting in Mahamudra, how to cultivate the practice in the post-meditation state, and when resting in equanimity again, one must definitely determine the general meaning of what is to be refuted without error, and at any time, whether in equanimity or post-meditation, in order to dispel doubts about other extremes, in order to show them all in one place, therefore, like this: After becoming accustomed to that, whatever appears in the field of the six aggregates, carefully understand the way it appears, the reality appears nakedly, whatever arises is the key to recognizing the view. In short, self-mind and so on, whatever appears, do not grasp at that thing, determine the reality of that thing, and always cultivate it. After knowing like this, all the phenomena of samsara and nirvana are combined into one nature. So it is said. After becoming accustomed to equanimity like that, in the post-meditation state, whatever appearance of form and so on appears in the field of the six aggregates such as eye consciousness, one should carefully understand the way it appears with the discriminating wisdom that makes it good.
Tibetan
། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་བདེན་པར་སྣང་ཡང་གསོག་དང་གསོབ་དང་རྨི་ལམ་དང་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་གཟུགས་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་དབང་གི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་གནས་ཚུལ་རྗེན་ལྷང་གིས་འཆར་ཞིང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ་ངེས་པ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་སྟེ། །རྗེ་མི་ཏྲས། གང་ཤར་ངོས་འཛིན་ལྟ་བའི་གནད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ད་ནི་མང་དུ་སྨྲ་ཡང་ཅི་ཞིག་དགོས་མདོར་བསྡུ་ན་རང་ཅག་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་རང་གི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་གང་དང་གང་ཞིག་སྣང་བའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་དགག་བྱའི་སྣང་ཚུལ་ཡིན་པས་སྣང་བའི་དོན་དེར་ཞན་ཅིང་མ་འཛིན་པར། དེ་དང་དེའི་གནས་ཚུལ་སྣང་བ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པ་བཀག་ཙམ་ངེས་པར་གྱིས་ལ་མཉམ་གཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང༌། དེ་ལས་ལངས་ནས་བཀག་པའི་ཤུལ་ན་ཅི་འདུག་བལྟས་པ་ན་མིང་ཙམ། བཏགས་ཙམ་གྱི་བྱ་བྱེད་རྟེན་འབྲེལ་བསྙོན་མེད་དུ་འཆར་བའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རེས་འཇོག་གིས་རྟག་ཏུ་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་རྗེས་སྐྱོང་ཚུལ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཀུན་གྱིའང་བདེན་པ་བཀག་ཙམ་གྱི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ནས་མཉམ་པར་འཇོག་པར་དང༌། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་སྣང་ཙམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྦྱར་ནས་གོམས་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཕགས་པ་ལྷས། །དངོས་པོ་གཅིག་གི་ལྟ་བོ་གང༌། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་སོར་བཤད། །གཅིག་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངོར། །རྟེན་ཅིང་ འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་མིང་ཀྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་སྣང་དམ་ཞེན་སྨྲས་པ། ད་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ལ། ཚུལ་བཞིན་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངོར། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་འཁོར་འདས་ཀྱི། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་མོད་ཀྱི། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་མི་ལས། དོན་དམ་བདེན་པའི་དབང་དུ་ནི། །བགེགས་ལས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་མེད། །སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་བྱ་དང༌། །བགྲོད་བྱ་ས་དང་ལམ་རྟགས་མེད། །འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མེད། །དེ་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །མིང་དང་ཚིག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ། །ཁམས་གསུམ་བརྟེན་དང་གཡོ་བར་བཅས། །གདོད་ནས་མ་གྲུབ་སྐྱེ་བ་མེད། །གཞི་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མེད། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་མིང་ཡང་མེད། །མཐར་ཐུག་དོན་ལ་ད་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་པ་དང༌། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་སོགས་དང༌། མཁ
Chinese
如此观察，虽显现为真实，然如阳焰、幻影、梦境、水中月般，虽显现却无自主之实义，缘起之状态赤裸显现。依此，对法性之定解愈发增进。如米扎大师所言：“凡所显现，认知乃见之要。”如今无需多言，总而言之，对于我等凡夫俗子而言，无论显现何种对境，如自心等，彼显现之方式即为应破之显现，故不应执著于显现之意义，而应确信彼等之状态，如显现般成立之遮破，并安住于如虚空般之等持中。从彼起立后，观察遮破之余有何物，唯有名相、假立之作用，无可否认地显现缘起，应以交替方式恒常修持后得之瑜伽。如是知晓修持止观之方式后，对于轮回涅槃之一切法，亦应将真谛之自性，即唯是遮破之意义，无别地结合而安住于平等中。于后得位，则应将世俗之自性，即仅是显现之如幻结合而串习。如是，圣天亦云：“一物之见为何，即说彼为一切见，一空性为何，彼即一切空性。”如是说。那么，于法性中安住之境，缘起之诸法，亦仅是名言安立之显现耶？若作是问。如今于法性中，于如理安住之境，当说：“虽已远离有无等轮回涅槃之戏论边。”如是应说。如杰尊米拉日巴云：“就胜义谛而言，魔障乃至佛陀亦无有，修行者与所修，所行之地道亦无有，果位身与智慧亦无有，彼与涅槃亦无有，唯是名言安立，三界以及动摇皆无有，本来无成无有生，无基俱生亦无有，业与业之果报亦无有，是故轮回之名亦无有，究竟义于当下显现。”以及“言思无有尽，般若波罗蜜多。”等等，以及
English
Having examined in this way, although it appears to be true, like mirages, illusions, dreams, and reflections of the moon in water, although they appear, the state of dependent arising, which lacks the essence of autonomy, is revealed nakedly. Based on this, the certainty about the nature of reality increases. As Lord Maitreya said, "Whatever arises, recognizing it is the key to the view." Now, what is the need to say much? In short, for us ordinary beings, whatever object appears, such as our own mind, the way it appears is the appearance to be refuted. Therefore, do not be attached to the meaning of the appearance, but be sure to ascertain the negation that those states are established as they appear, and abide in equanimity like the sky. After rising from that, when you look at what remains after the negation, there are only names and labels. The activities and interdependent relationships undeniably arise, and you should always cultivate the post-meditation yoga alternately. Having understood the way to cultivate equanimity and subsequent attainment in this way, you should also combine all the phenomena of samsara and nirvana into one inseparable ultimate nature of truth, which is merely the meaning of negation, and abide in equanimity. In the subsequent attainment, you should combine the conventional nature, which is merely an appearance like an illusion, and familiarize yourself with it. As Arya Deva also said, "Whatever is the view of one thing, it is said to be the view of all things. Whatever is one emptiness, that is the emptiness of all things." So it is said. So, in the state of abiding in the nature of reality, do the phenomena of dependent arising appear only as names? If asked, now, in the nature of reality, in the state of abiding properly, one should say, "Although it is free from the extremes of elaboration of samsara and nirvana, such as existence and non-existence." As Lord Milarepa said, "In terms of ultimate truth, there is neither demon nor Buddha, neither meditator nor object of meditation, neither ground to be traversed nor path signs, neither fruition body nor wisdom, neither that nor nirvana, only names and words are labeled, the three realms and all that moves, primordially unestablished, there is no birth, there is no co-emergent without a basis, there is no karma or karmic ripening, therefore there is not even the name of samsara, the ultimate meaning appears now." And "The Prajnaparamita that is beyond speech, thought, and expression." And so on, and