Tibetan
བཞིན་མེད། འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་མེད། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད། ཡུལ་རང་བཞིན་མེད། ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་མེད། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད། དངོས་མེད་རང་བཞིན་མེད། སྣོད་རང་བཞིན་མེད། སེམས་ཅན་རང་བཞིན་མེད་དེ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཏུའང་གྲུབ་པ་མེད་པར་ངོ་འཕྲོད་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏུ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་སྦྱང་བ་ནི། དཔྱད་དོན་ངོ་འཕྲོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། དེའང་དཔྱད་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་དེ་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་ཅན་དཔྱོད་བྱེད་ཉིད་ཀྱང་བསམ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དཔེར་ན་བུད་ཤིང་ཟད་པ་ན་མེ་ཟད་པ་ ལྟར་བློའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངང་དུ་ཐིམ་ནས་གནས་ལུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ངང་དུ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་འཇོག་སྒོམ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་གནད་མ་འཁྲུལ་པ་དང་ལྡན་པས་མཉམ་བཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་དང་པོ་ཧྲིལ་གྱིས་བསྒྲིམ། བར་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད། མཐར་རང་ངོ་བཟུང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག །རྗེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་རང་བཞིན་མེད་པ་ལམ་དུ་བྱས་ཏེ་བསྒོམ་མོ། ༈ །རྩ་བའི་གསུམ་པ་རྗེས་ནི། རྗེས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དངོས་དང༌། དེའི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་ནི། ཇི་སྲིད་མི་སྐྱོའི་བར་དུ་གནས་ལུགས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་མཐར་ཐུན་ལས་ལྡངས་ཏེ། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ན། བསམ་སྒོམ་བགྱིས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་སྐྱེས་བརྟན་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་པས། བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྔོ་སྨོན་རྣམ་པར་དག་པས་རྒྱས་གདབ། སྤྱོད་ལམ་རྣམས་སུའང་ཡུལ་སྣང་ལ་ཨ་འཐས་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གེགས་སེལ་དང་བོགས་འདོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་བསྒོམས་པས་ཁམས་འདུས་ཏེ་རླུང་སྟོད་དུ་འཚངས
Chinese
没有自性。没有果的自性。没有缘起的自性。没有境的自性。没有有境的自性。一切法没有自性。没有实物的自性。没有非实物的自性。没有容器的自性。没有有情的自性，因为是从因缘所生，所以不是实有。并且认识到除此之外也没有成立，这本身就是具有解脱三门特征的止观无别、显空双运的禅定，要对此生起定解。第三，修习止观双运，就是对所观察的意义生起定解之后，一心一意地安住。也就是通过观察，断除了增益，从境的自性方面来说，远离了一切戏论的边，进入了不可思议的境界时，有境的观察者本身也远离了一切思虑言说，譬如木柴烧尽时火也熄灭一样，一切心识的活动都融入了本初自性清净的状态中，在不可思议的实相中，心和心所的一切戏论都寂灭，这是最究竟的安住禅修。像这样的禅定，在入定时，身体、语言、意念的要点都具备而不错乱，在无分别的等持状态中，首先要完全收摄，中间要放松，最后要保持本来的状态而安住。之后，用分别的智慧将无我作为道用而修习。 第三部分是后行：后行的修习分为正行和支分。第一，在不厌倦之前，安住在实相中，最后从座上起身，进入座间行的行为时，以思维、禅修等三时的一切善根，愿我和一切有情相续中生起、稳固、增长两种菩提心，从而迅速获得大菩提。如此思维，以清净的《普贤行愿品》等大乘的回向和发愿来印持。在一切行为中，也要以不执著于境相的空性大悲瑜伽，通过正念和正知来守护。 第二部分分为二：遣除违缘和增进顺缘。第一，一心一意地禅修禅定，会使诸界聚集，风息向上涌盛
English
There is no self-nature. There is no self-nature of the result. There is no self-nature of dependent origination. There is no self-nature of the object. There is no self-nature of the subject. All phenomena have no self-nature. There is no self-nature of things. There is no self-nature of non-things. There is no self-nature of the container. There is no self-nature of sentient beings, because they are born from causes and conditions, so they are not truly existent. And realizing that nothing is established apart from that, that itself is the samadhi of inseparable quiescence and insight, the union of appearance and emptiness, characterized by the three doors of liberation, one should generate certainty about this. Third, training in the union of quiescence and insight is to single-pointedly abide in that which is understood through investigation. That is, through investigation, conceptual elaborations are cut off, and from the side of the object itself, one enters the inconceivable, free from all extremes of elaboration. At that time, the subject, the investigator itself, is also free from all thought and expression, like fire ceasing when fuel is exhausted. All activities of the mind dissolve into the naturally pure state of primordial nature, and in the inconceivable reality, all elaborations of mind and mental factors are pacified, which is the ultimate abiding meditation. When entering into such samadhi, one should possess the undistorted key points of body, speech, and mind, and in the state of non-conceptual equipoise, first tighten completely, then loosen, and finally abide while maintaining the natural state. Afterwards, one should meditate by making the wisdom of individual discernment, the selflessness of self, the path. Third, the post-meditation phase: The post-meditation practice consists of the actual practice and its branches. First, abide in reality until you do not get tired, and finally rise from the session. When engaging in activities between sessions, with the roots of virtue of the three times, such as thinking and meditating, may the two aspects of bodhicitta arise, be stable, increase, and develop in the minds of myself and all sentient beings, so that we may quickly attain great enlightenment. Thinking in this way, seal it with pure aspirations and dedications of the Great Vehicle, such as the "Bhadra-caryā-praṇidhāna." In all activities, one should also guard the yoga of emptiness and compassion, which is free from attachment to appearances, with mindfulness and awareness. The second part has two aspects: removing obstacles and enhancing favorable conditions. First, meditating single-pointedly on samadhi will cause the elements to gather and the winds to rise upwards.
Tibetan
་པའམ། སྙིང་མི་དགའི་གེགས་འབྱུང་བས། མདུན་གྱི་བར་སྣང་ལ་ཨ་དཀར་པོ་ཞིག་གསལ། གེགས་སྐྱོན་དུད་འཚུབས་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ ཐོན་ནས་ཨ་ལ་ཐིམ་པར་མོས་ཏེ་ཧ་སྤྲུགས་དྲག་ཏུ་བྱས་པས་སེལ་ལོ། །ནད་བྱུང་ན་གང་ན་བའི་སར་བུག་པ་དྲྭ་མིག་ལྟ་བུ་ནས་ནད་རླངས་པའི་རྣམ་པར་བཏོན་པའམ། བློ་འབྱངས་ན་རང་གི་ནད་དེའི་སྟེང་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནད་བླངས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག །གདོན་གྱིས་འཚེ་ན་དེ་ཉིད་ཕ་མར་ཐག་བཅད་ལ་བཏང་ལེན་བསྒོམ་ཞིང་དམིགས་མེད་དུ་འཇོག །གཉིས་པ་ནི། བླ་མ་ལ་བཅོས་མིན་གྱི་མོས་གུས་དྲག་པོ་དང་མ་བྲལ་བས་གསོལ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདེབས་པ་ནི་བོགས་འདོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་ཐབས་མང་དུ་འཚོལ་མི་དགོས། མདོར་ན་སྐྱོན་ཡོན་གང་ལའང་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱ་བར་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་རང་བབ་དུ་བསྐྱང་བ་ཉིད་གནད་དུ་ཆེའོ། །སྦྱང་ཡོན་ལྡན་པས་ནན་ཏན་ཏུ། །ཟབ་མོའི་ཏིང་འཛིན་འདི་གོམས་ན། །སྐྱེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་མཐར་འབྱིན་ནས། །རིག་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པར་འགྱུར། །བཀའ་གདམས་ལྷ་བཞིའི་ཁྲིད་ལས་ཐུབ་པའི་ལྟ་ཁྲིད་ཀྱི་ལེ་ཚན་ནོ།། །། ༈ །ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ། །སྙིགས་མ་ལྡན་པའི་ཞིང་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་གངས་རིའི་མགོན་གཅིག་པུ། །ཐུགས་རྗེའི་མངའ་བདག་དེར་བཏུད་ནས། །དེ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་འདུས་གསལ་སྤེལ། །གཉིས་པ་ཇོ་བོ་བཀའ་གདམས་པའི་མན་ངག་གྲུབ་ཐོབ་སྐྱེར་སྒང་པའི་བཀའ་སྲོལ་དང་འབྲེལ་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྙིང་རྗེ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཁྲིད་ལ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་གསུམ། དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་ལ་ཐུན་མོངས་ཐུན་མིན་གཉིས། ཐུན་མོང་བ་ཐུབ་པའི་ལྟ་ཁྲིད་ལྟར་འཆད། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་སྐྱབས་ འགྲོ་ནི། དབེན་པའི་གནས་སུ་བདེ་བའི་གདན་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་འཁོད་དེ། ས་ཕྱོགས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་གྱུར་པའི་དབུས་སུ་དཔག་བསམ་གྱི་ལྗོན་ཤིང་རྩེ་མོ་ལྔར་གྱེས་པའི་དབུས་མར་སེང་ཁྲི་པད་ཟླའི་གདན་ལ་བླ་མ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཁ་སརྤ་ཎིའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ། མདུན་གྱི་ཡལ་གར་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཕྱག་བཞི་པ་ལ་ཡི་དམ་ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ། གཡས་ཀྱི་ཡལ་གར་སངས་རྒྱས། རྒྱབ་ཏུ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་པུ་སྟིའི་རྣམ་པ། གཡོན་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་དགེ་འདུན་བར་མཚམས་རྣམས་སུ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་གི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་བཞུགས་པར་མོས་ལ། རང་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པ་ཆེན་པོས་སྐྱབས་སུ
Chinese
或者，产生不悦的障碍时，观想前方虚空中显现白色的阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），障碍、损害如烟雾般显现，融入阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）中，猛烈地吹气“哈”以消除。生病时，从患病处如网眼般排出疾病之气。若心烦意乱，则将自己疾病之上的一切众生的疾病取过来，置于无自性的状态中平等安住。若受邪魔侵害，则将那邪魔视为父母，修持施受法，并安住于无所缘中。二是，不离对上师的真挚虔诚，反复祈祷，这是所有消除障碍之法中的最佳方法，无需寻求多种方法。总之，对于任何好坏，都不要进行取舍，而是认识到其无自性，自然而然地保持，这才是最重要的。具有修持功德者，精进地，如果习惯了这种甚深禅定，就能彻底摆脱轮回的苦海，并具备智慧和能力。这是噶当四本尊引导中，关于释迦牟尼佛的见解引导的章节。 ༈ 嗡 斯瓦斯德 悉昙。（藏文：ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति सिद्धम्，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddham，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就）。 对于充满浊世的普遍世界，特别是雪域唯一的怙主，慈悲之主敬礼后，开展其瑜伽的汇集与明晰。二是，与觉沃噶当派的口诀，成就者杰岗巴的教规相关的，观世音菩萨慈悲遍虚空的引导。分为前行、正行、后行三部分。第一，前行分为共同和不共两种。共同部分按照释迦牟尼佛的见解引导来讲解。不共部分有五项，第一是皈依：在寂静的地方，以具备禅定之法的舒适坐垫安坐。观想大地化为清净的刹土，在中央，如意宝树分为五个枝干，在中央的狮子莲花日月座上，安住着上师观世音菩萨，其形象为卡萨巴尼，周围环绕着传承上师的眷属。前方的枝干上，安住着四臂观世音菩萨，周围环绕着本尊的坛城。右边的枝干上，安住着佛陀。后方是法宝，形象为经函。左边是大小乘的僧众，在各个间隙中，安住着空行母和护法的眷属。观想自己和一切众生以身语意三门极大的恭敬心皈依。
English
Or, when obstacles of displeasure arise, visualize a white A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese meaning: A) appearing in the space in front. Imagine obstacles and harms appearing like smoke and dissolving into the A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese meaning: A), and dispel them by blowing a strong "Ha." When sick, expel the disease as vapor from the affected area through holes like a net. If mentally disturbed, take upon yourself the illnesses of all sentient beings on top of your own illness, and rest equally in a state of no inherent existence. If harmed by evil spirits, regard them as your parents, practice giving and taking (Tonglen), and rest in non-objectification. Secondly, constantly supplicating the Lama with unfeigned and intense devotion is the best of all methods for clearing obstacles, so there is no need to seek many other methods. In short, the key is not to accept or reject anything, good or bad, but to recognize its lack of inherent existence and maintain a natural state. If one with diligence and merit cultivates this profound Samadhi, one will completely cross the ocean of Samsara and be endowed with wisdom and ability. This is the section on the view instruction of Thukpa from the instructions on the Four Deities of the Kadampa. ༈ Om Svasti Siddham (Tibetan: ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ, Sanskrit Devanagari: ओṃ स्वस्ति सिद्धम्, Sanskrit Romanization: oṃ svasti siddham, Literal Chinese meaning: Om, auspicious, accomplishment). Having paid homage to the universal realm filled with degenerate times, and especially to the sole protector of the snowy mountains, the Lord of Compassion, I will unfold the yoga of gathering and clarification. Secondly, the instructions on the all-pervading compassion of Avalokiteśvara, related to the oral instructions of Jowo Kadampa and the tradition of the accomplished Kyergangpa. These are divided into three parts: preliminaries, main practice, and conclusion. First, the preliminaries are divided into two types: common and uncommon. The common preliminaries are explained according to the view instructions of Thukpa. The uncommon preliminaries have five aspects, the first of which is taking refuge: In a secluded place, sit comfortably on a cushion with the qualities of meditative practice. Visualize the ground transforming into a pure realm, and in the center, a wish-fulfilling tree with five branches. On the central branch, on a lion throne, lotus, and moon seat, resides the Lama Avalokiteśvara in the form of Khasarpani, surrounded by the lineage Lamas. On the branch in front, resides the four-armed Avalokiteśvara, surrounded by the mandala of Yidam deities. On the branch to the right, resides the Buddha. Behind, is the Dharma Jewel, in the form of a scripture. On the left, are the Sangha of the Great and Small Vehicles, and in the spaces between, reside the Dakinis and Dharma protectors. Visualize yourself and all sentient beings taking refuge with great reverence in body, speech, and mind.