Tibetan
་དམིགས་པ་ལྟ་སྟངས་སྤྱོད་ལམ་སོགས་ཀྱིས་སེལ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པ་དང༌། བྱིངས་རྒོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་སོགས་འདུ་མི་བྱེད་པ་ལ་རྩོལ་སེམས་ཀྱིས་འདུ་༧བྱེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་སྐྱོན་མེད་པའི་ཚེ་རྩོལ་བས་འདུ་བྱེད་ན་འདུ་མི་བྱེད་པ་ལ་བསླབ། སྟོབས་དྲུག་བསྟེན་པ་ནི། ཐོས་པའི་སྟོབས༡། བསམ་པའི་སྟོབས༢། དྲན་པའི་སྟོབས༣། ཤེས་བཞིན་གྱི་སྟོབས༤། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས༥། འདྲེས་པའི་སྟོབས༦་ཏེ་དང་པོས་སེམས་གནས་དང་པོ་འགྲུབ་ལ། གཉིས་པས་གཉིས་པ་འགྲུབ། གསུམ་པས་སེམས་གནས་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ། བཞི་པས་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ། ལྔ་པས་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ། དྲུག་པས་དགུ་པ་འགྲུབ་བོ། །ཡིད་བྱེད་བཞི་ནི། །སྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པ༡། ཆད་ཅིང་འཇུག་པ༢། ཆད་པ་མེད་པར་ འཇུག་པ༣། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ༤་སྟེ་སེམས་གནས་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་ཡིད་བྱེད་དང་པོས་འཇུག་ལ། གསུམ་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་གཉིས་པས། བརྒྱད་པའི་སྐབས་གསུམ་པས། དགུ་པ་བཞི་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །སེམས་གནས་དགུ་ནི། སེམས་འཇོག །ཀུན་ཏུ་འཇོག །ངེས་པར་འཇོག །ཉེ་བར་འཇོག །དུལ་བར་འཇོག །ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་བྱེད། མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ་དགུའོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཉམས་ལྔར་འཆད་དེ། དང་པོ་སེམས་གཡོ་བའི་ཉམས་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ཐོབ་པའི་ཉམས་གཅོང་རོང་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ། གསུམ་པ་གོམས་པོའི་ཉམས་ཆུ་བོ་དལ་འབབ་ལྟ་བུ། བཞི་པ་བརྟན་པའི་ཉམས་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ། ལྔ་པ་བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་རྐྱེན་ཅིས་ཀྱང་མི་གཡོ་བར་གསལ་དྭངས་སུ་གནས་པ་མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འཆད་པར་ནུས་ཤིང་སྤྲོ་ན་འདི་དག་གི་ཚུལ་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། ༈ །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་གི་ཁྲིད་ལ་གསུམ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་ཚུལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོམ་ཚུལ། དེའི་དོན་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རི་བོ་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ལྟ་བ་རྣམ་པར་མ་དག་པ་ཇི་སྙེད་མཆིས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། དེའང་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ངའོ་ཞེས་སྙམ་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངར་འཛིན་ཏེ། དེ་བདག་མེད་པར་ལྟ་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་དཔྱད་འཇོག་གཙོ་ཆེ་བའི་ལུགས་གཉིས་ཡོད། དོན་ཏུ་གཉིས་ཀ་ཟུང་འབྲེལ་དགོས་མོད་ཀྱི་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དཔྱད་སྒོམ་ པས་རྒྱུ་ལ
Chinese
努力通过目标、观点、行为等来消除散乱；努力用心来防止昏沉和掉举等障碍；当禅定没有过失时，如果努力有所作为，就要学习如何不作为。依止六力是指：听闻力1，思惟力2，正念力3，正知力4，精进力5，串习力6。第一个力量成就第一个住心，第二个力量成就第二个住心，第三个力量成就第三和第四个住心，第四个力量成就第五和第六个住心，第五个力量成就第七和第八个住心，第六个力量成就第九个住心。四种作意是： 努力趣入1，间断趣入2，无间断趣入3，任运成就趣入4。在第一个和第二个住心的时候，以第一个作意趣入；从第三个到第七个住心，以第二个作意趣入；第八个住心的时候，以第三个作意趣入；第九个住心以第四个作意的方式趣入。九种住心是：住心，安住，近住，安近住，调伏，寂静，极寂静，专注一趣，平等住。第二种是按照窍诀派的观点，分为五种体验来讲解：第一种是心动摇的体验，如山崖上的瀑布；第二种是获得的体验，如峡谷中的河流；第三种是习惯的体验，如缓慢流淌的河流；第四种是稳定的体验，如远离波浪的海洋；第五种是稳定达到究竟的体验，如灯火不被风摇动般安住于澄明之中。如果能够讲解并且有兴趣，可以像其他地方出现的那样详细地解释这些情况。 第二，关于胜观的引导，有三个方面：人无我修习法，法无我修习法，以及介绍它们的意义。第一，以二十种怖畏聚见山等为代表的世间所有不清净的见解，它们的根源在于执着于人我。那么，什么是人我呢？就是所有众生都具有的与生俱来的认为“我”的执着。对于这种人我的无我进行观察和修习，有两种主要的方法：观察和安住。实际上，两者都需要结合，但如果以主要的方式来区分，那么观察修
English
Strive to eliminate distractions through focus, perspective, conduct, etc. Diligently apply effort to prevent obstacles such as dullness and agitation. When meditation is free of faults, learn to not act when effort is applied. Relying on the six powers: the power of hearing 1, the power of thinking 2, the power of mindfulness 3, the power of awareness 4, the power of diligence 5, and the power of familiarity 6. The first power accomplishes the first stage of mind-abiding, the second accomplishes the second, the third accomplishes the third and fourth, the fourth accomplishes the fifth and sixth, the fifth accomplishes the seventh and eighth, and the sixth accomplishes the ninth. The four mental engagements are: Forcefully engaging 1, Intermittently engaging 2, Uninterruptedly engaging 3, Effortlessly engaging 4. During the first and second stages of mind-abiding, engagement is through the first mental engagement. From the third to the seventh, it is through the second. During the eighth, it is through the third. The ninth stage is engaged through the manner of the fourth. The nine stages of mind-abiding are: mind-placement, continuous placement, close placement, very close placement, taming, pacifying, very pacifying, single-pointed concentration, and equanimity. The second is explained according to the instruction lineage's view, dividing it into five experiences: The first is the experience of the mind being agitated, like a waterfall on a steep cliff. The second is the experience of attainment, like a river in a narrow gorge. The third is the experience of habituation, like a slowly flowing river. The fourth is the experience of stability, like an ocean free from waves. The fifth is the experience of stability reaching its culmination, abiding in clarity and stillness, unshaken by any circumstances, like a lamp undisturbed by the wind. If one is able to explain and is interested, these situations can be explained in detail as they appear elsewhere. Second, regarding the instructions on higher seeing (vipassanā), there are three aspects: how to meditate on the selflessness of the person, how to meditate on the selflessness of phenomena, and introducing their meaning. First, the root of all impure views in the world, such as the twenty mountains of the view of the aggregates of fear, is the clinging to the self of the person. So, what is this self? It is the innate clinging to "I" that all sentient beings possess. There are two main methods for observing and meditating on the selflessness of this person: investigation and placement. In reality, both need to be combined, but if distinguished by what is primary, then the investigation meditation
Tibetan
་དཔྱོད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ལ་སོགས་པས་རྒྱུའི་བདག་མེད་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ལ་སོགས་པས་འབྲས་བུའི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་མཛད་ཅིང༌། འཇོག་སྒོམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་ཐོག་མར། གང་ཟག་གི་བདག་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་ཞེས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་སྔོན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ནི་ངེས་པར་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གཟུང་བ་མེད་པ། འཛིན་པ་མེད་པ། སྤྱི་བཀག་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བདག་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་ཏུ་བདག་གིར་བཟུང་བའི་ཕྱི་སྣོད་བཅུད་དང་ནང་ཕུང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཇི་སྙེད་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བས་རགས་པ་མ་གྲུབ། རྡུལ་ཕྲན་དེའང་བརྟགས་ན་ཆ་མེད་དུ་འགྱུར་བས་ཕྲ་བ་མ་གྲུབ་སྟེ། མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དོན་རང་ངོས་ནས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། བུམ་པ་ལ་བུམ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པས་གློ་བུར་དུ་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི་བུམ་པ་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་མེད་པའི་སྔ་ལོགས་སུ་བུམ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་བ་འདི་དག་ཀྱང་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་རྫུན་པའི་ཕྱིར་དེར་འཛིན་གྱི་རྨིས་ཤེས་ཀྱང་རྫུན་པ་ལས་མ་འདས་པ་བཞིན་ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་དང་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་བཀག་ཟིན་པའི་ཤུལ་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་སྤྱི་ཙམ་དང་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་དུ་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ངོས་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་དཔྱོད་པ་སོགས་དཔྱད་པ་རྒྱས་པར་གྲུབ་ན་སྔར་ས་བོན་སྨོས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི་གྲུབ་འབྲས་སྣང་ལུགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། གནས་ལུགས་དོན་དམ་གྱི་ངོས་ནས་བདག་མེད། ངོ་བོའི་རང་བཞིན་མེད། རྒྱུའི་རང་
Chinese
通过理证金刚屑等分析原因的无我，以及通过对结果的分析，如有无生灭等，从而证悟结果的无我。即使在安住修行的角度，首先，如果人我的自性成立，那么必须成立为与蕴一体或异体，但如果不是这样成立，那么只是在名言上依赖于蕴的集合而假立为我，但在胜义上，没有自性成立的道理，必须先生起这种定解。第二，有不可取，不可执，总遮止之理等三种。第一，就像我没有成立一样，同样，凡是被认为是我的外器情和内蕴界等所有对境，也都是由微尘聚集而产生的，因此粗大没有成立。如果分析这些微尘，就会变成无分，因此微细也没有成立。总之，一切法都只是由分别念假立的，在事物本身方面，没有丝毫真实成立的东西。例如，瓶子只是由执瓶之识突然假立的，因为瓶子的基础没有成立，就像在没有瓶子之前，不会产生执瓶之识一样。第二，在对境上显现的各种执著的识，也是依赖于对境而产生的，因此没有真实成立。例如，梦境是虚假的，因此执著梦境的梦识也是虚假的。同样，依赖于自性没有成立的对境，其有境之识也没有真实成立。第三，能取所取和有无、是不是等等戏论的一切边都已经遮止，剩下的只是离戏的总相和自明自知的觉性，也没有真实成立，因为在有无二者之外，不可能有第三种法存在，并且从自身方面来说，一切戏论都已经寂灭。如果对这些进行因果分析等详细的观察，就像之前所说的种子一样。第三，像这样分析的结果，从显现方式世俗的角度来看，一切法都是从各自的因缘和合而生起的，因此不是没有。从实相胜义的角度来看，是无我，没有本体自性，没有原因的自
English
Through reasoning such as the Vajra Splinter, one realizes the selflessness of causes, and through analyzing results, such as existence, non-existence, arising, and cessation, one realizes the selflessness of results. Even from the perspective of abiding meditation, initially, if the self of a person were inherently established, it would have to be established as either one with or different from the aggregates, but since it is not established in that way, it is merely nominally labeled as 'I' based on the collection of aggregates. However, in ultimate reality, there is no inherent establishment, and it is necessary to first generate a definite understanding of this. Secondly, there are three aspects: non-grasping, non-clinging, and general negation. First, just as the self is not established, similarly, all the objects that are grasped as belonging to the self, such as the external environment and internal aggregates and elements, are also produced from the aggregation of particles, so the gross is not established. If those particles are analyzed, they become partless, so the subtle is not established either. In short, all phenomena are merely imputed by conceptual thought, and there is not even a particle of anything that is truly established from its own side. For example, a pot is merely suddenly imputed by the consciousness that grasps the pot, because the basis of the pot is not established, just as the consciousness that grasps the pot does not arise before the pot exists. Secondly, the various consciousnesses that grasp objects as they appear also arise in dependence on objects, so they are not truly established. For example, just as dream appearances are false, so too is the dream consciousness that grasps them. Similarly, the consciousness that is the object-possessor, which depends on the object that is not established by its own nature, is also not truly established. Thirdly, All extremes of elaboration, such as grasper and grasped, existence and non-existence, being and non-being, have already been negated, and what remains is merely the general aspect of non-elaboration and the self-knowing, self-illuminating awareness, which are also not truly established, because there is no third category of knowable things that is neither existent nor non-existent, and because from its own side, all elaboration is completely pacified. If these are thoroughly investigated through cause-and-effect analysis, etc., it will be like the seed mentioned earlier. Thirdly, as a result of such analysis, from the perspective of conventional appearance, all phenomena arise from their respective causes and conditions in dependence on each other, so they are not non-existent. From the perspective of ultimate reality, they are selfless, without intrinsic nature, without causal