Tibetan
ང་གཡོན་བརྐྱང་གིས་བཞུགས་པ། འཁོར་ལྷ་མོ་དྲག་མོའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསྐོར་བ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཧཱུྃ་དང་ཕཊ་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། གར་སྟབས་ཀྱིས་ས་གཡོ་ཞིང་བསྐྱོད་པ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་བཅུ་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་པད་ཉིའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་མཐིང་ནག་ལས་མི་གཡོ་བ་མཐིང་ནག་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་པ། གཡས་རལ་གྲི་དང་གཡོན་ཞགས་པ་འཛིན་པ། སྤྲུལ་དང་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་ཅིང་གླང་ལྤགས་དང་སྟག་ཤམ་གསོལ་བ། གཡོན་བརྐྱང་གིས་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོའི་གདན་ལ་མེ་དཔུང་གི་དབུས་ན་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ་བཞུགས་པ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་བཅུ་གཅིག་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་པད་ཟླའི་སྟེང་ན་ཧཱུྃ་དཀར་པོ་ལས་མགོན་པོ་ཨ་ཏི་ཤ་ངོ་བོ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ། །རྣམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་ཆ་ལུགས་ཅན་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ། སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། དེའི་མདུན་ཏུ་ཐུབ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་ཆ་ལུགས་ཅན། གཡས་སུ་སྤྱན་རས་གཟིགས། གཡོན་ཏུ་སྒྲོལ་མ། རྒྱབ་ཏུ་མི་གཡོ་བ། ཤར་ལྷོར་ཇོ་བོ་པཎྜི་ཏའི་ཆ་བྱད་ཅན། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་འབྲོམ་དགེ་བསྙེན་གྱི་ཆ་བྱད་ཅན། ནུབ་ བྱང་དུ་རྔོག་དང༌། བྱང་ཤར་དུ་ཁུ་སྟོན་གཉིས་བོད་སྟོན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་བྱད་ཅན། སྟེང་གི་ཆ་ལ་བརྒྱུད་པ་གསུམ་གྱི་བླ་མའི་ཚོགས་རྣམས་བཞུགས་པ། །དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་བཅུ་གཉིས་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་པད་ཟླའི་སྟེང་ན་ཧྲཱིཿདཀར་པོ་ལས་འབྲོམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་གར་ཆས་སུ་བཞུགས་པ། སྐུ་ཤེལ་ལྟར་དྭངས་ཤིང་གསལ་བའི་ངོས་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་འཆར་བ། དགུང་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་ན་ཚོད་ཅན། །གཡས་པད་དཀར་དང་གཡོན་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ། ཞབས་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པའི་མདུན་ཏུ་ཕྱི་ལྟར་ན་རང་དང་ཆ་ལུགས་མཚུངས་པའི་ཁྱེའུ་དཀར་པོ་བཞི། གཡས་སུ་སེར་པོ་བཞི། གཡོན་ཏུ་ལྗང་གུ་བཞི། རྒྱབ་ཏུ་དམར་པོ་བཞི། ནང་ལྟར་ན་སྐུ་མཆེད་གསུམ་སོགས་དང༌། གསང་བ་ལྟར་ན་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོ། །སྟེང་གི་ཆ་ལ་བརྒྱུད་པ་གསུམ་གྱི་བླ་མ་རྣམས་དང༌། གསང་བ་ཡེ་ཤེས་སོགས་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་དུ་མ་རྣམས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དུ་མཛད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གར་སྟབས་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་བ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་བཅུ་གསུམ་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་པད་ཟླའི་སྟེང་ན་མཻཾ་སེར་པོ་ལས་རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་སེར་པོ་དགེ་སློང་གི་རྣམ་པ་ཅན། སྐུ་ལ་ཆོས་གོས་གསུམ་གསོལ
Chinese
我以左舒坐姿安住，周围环绕着无数忿怒明妃众。所有明妃都发出吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）的声音，以舞姿震动大地。其心间第十个明点化为宫殿，宫殿内的莲花日轮之上，由黑蓝色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字化现出不动明王，黑蓝色，一面二臂，愤怒而凶猛，右手持剑，左手持索，以骨饰和珍宝严饰，身披象皮和虎皮裙。以左舒坐姿，于烈焰中央，坐在众会之主的座垫上，周围环绕着忿怒尊众。其心间第十一个明点化为宫殿，宫殿内的莲花月轮之上，由白色吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字化现出阿底峡尊者，本体为释迦牟尼佛，形象为圆满报身相，手持金刚杵和铃，跏趺而坐。其前方为释迦牟尼佛圆满报身相，右侧为观世音菩萨，左侧为度母，后方为不动明王，东南方为穿着班智达服饰的觉沃仁波切，西南方为穿着居士服饰的仲敦巴，西北方为俄，东北方为库敦，二者皆为穿着比丘服饰的藏地导师。上方为传承三祖的上师众。其心间第十二个明点化为宫殿，宫殿内的莲花月轮之上，由白色舍（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）字化现出仲敦巴·嘉瓦迥乃，为报身形象，身着舞衣，身躯如水晶般清澈透明，其上如实显现三宝的影像，呈现十六岁的少年模样，右手持白莲，左手持铃，双足跏趺而坐，其前方外相上显现四个与自身形象相同的白色童子，右侧为四个黄色童子，左侧为四个绿色童子，后方为四个红色童子，内相上显现三昆仲等，密相上则为五部如来。上方为传承三祖的上师们，以及秘密智慧等众多空行母众，如邬金刹土般，变化出各种舞姿。其心间第十三个明点化为宫殿，宫殿内的莲花月轮之上，由黄色弥（藏文：མཻཾ，梵文天城体：मै，梵文罗马拟音：maiṃ，汉语字面意思：弥）字化现出黄色弥勒佛，为比丘形象，身披三法衣。
English
I abide in a left-extended posture, surrounded by an immeasurable host of wrathful goddesses. All of them proclaim the sounds of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and Phaṭ (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪), shaking and moving the earth with their dance. In the center of that, the tenth thigle transforms into a palace. Within the palace, on a lotus and sun disc, from a black-blue Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) arises Achala, black-blue, one face, two arms, wrathful and fierce, holding a sword in the right hand and a lasso in the left, adorned with bone ornaments and jewels, wearing an elephant skin and a tiger-skin skirt. In a left-extended posture, in the center of a fire mass, he sits on the seat of the Lord of Hosts, surrounded by a host of wrathful deities. In the center of that, the eleventh thigle transforms into a palace. Within the palace, on a lotus and moon disc, from a white Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) arises Lord Atiśa, whose essence is Śākyamuni, in the form of the Sambhogakāya, holding a vajra and a bell, sitting in the vajra posture. In front of him is Śākyamuni in the Sambhogakāya form, to the right is Avalokiteśvara, to the left is Tārā, and behind him is Achala. To the southeast is Jowo in the attire of a paṇḍita, to the southwest is Drom in the attire of a lay practitioner, to the northwest is Ngok, and to the northeast are Khu-ton, both Tibetan teachers in the attire of fully ordained monks. Above, the assembly of the gurus of the three lineages resides. In the center of that, the twelfth thigle transforms into a palace. Within the palace, on a lotus and moon disc, from a white Hrīḥ (藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍) arises Dromtön Gyalwa Jungne, in the form of the Sambhogakāya, residing in dance attire. His body is as clear and transparent as crystal, on which the images of the Three Jewels appear as they are. He appears as a sixteen-year-old youth, holding a white lotus in the right hand and a bell in the left, with his legs in the vajra posture. In front of him, outwardly, appear four white youths identical to himself, to the right are four yellow youths, to the left are four green youths, and behind are four red youths. Inwardly, there are the three brothers, etc., and secretly, they are the essence of the Five Families. Above, there are the gurus of the three lineages, and many assemblies of ḍākinīs such as Secret Wisdom, transforming into various dance postures as they did in the land of Oḍḍiyāna. In the center of that, the thirteenth thigle transforms into a palace. Within the palace, on a lotus and moon disc, from a yellow Maiṃ (藏文：མཻཾ，梵文天城体：मै，梵文罗马拟音：maiṃ，汉语字面意思：弥) arises yellow Maitreya, in the form of a bhikṣu, wearing the three Dharma robes.
Tibetan
་བ། མཚན་དཔེ་དང་ལྡན་པ། ཆོས་འཆད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། གཡས་གཡོན་ན་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་དང༌། བཙུན་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་གཉིས་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་ཅན་བཞེངས་ཏེ་བཞུགས་པ། སྟེང་གི་ཆ་ལ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སོགས་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་མའི་ཚོགས་རྣམས་བཞུགས་པ། ཞལ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་བཀའ་ཟབ་མོ་རྣམས་སྒྲོག་ཅིང༌། དེའི་དོན་ལ་གཡེལ་བ་མེད་བཞིན་ཏུ་ལྷའི་གནས་ལ་སོགས་པར་སྤྲུལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འགྱེད་ཅིང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ས་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་འགོད་པར་མཛད་པ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་བཅུ་བཞི་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་པད་ཟླའི་ གདན་ལ་དྷཱིཿཡིག་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུ་ལས་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་སེར་པོ་རབ་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆ་ལུགས་གཙུག་ཏོར་ཅན། ཕྱག་གཉིས་ཆོས་འཁོར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། ཞབས་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། གཡས་གཡོན་ཏུ་ཇོ་བོ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་གཉིས་རབ་བྱུང་གི་རྣམ་པ་ཅན། སྟེང་གི་ཆ་ལ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟབ་མོ་ལྟ་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་མའི་ཚོགས་རྣམས་སྤྲུལ་པ་དུ་མར་འགྱེད་པ། སླར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་ཞིང་རང་རང་གི་སྐུའི་རྣམ་པ་ལམ་ལམ་འཆར་བས་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་བཅོ་ལྔ་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་སེང་གེས་བཏེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲིའི་སྟེང་དུ་པདྨ་ཉི་མ་ཟླ་བའི་གདན་ལ་ཧཱུྃ་མཐིང་ནག་ལས་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་ཆ་ལུགས་ཅན་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཐུགས་ཀར་བསྣོལ་ཏེ་འཛིན་པ། ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། གཡས་གཡོན་ཏུ་ཇོ་བོ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་གཉིས་མཆོག་ཟུང་ལོངས་སྐུའི་ཆ་ལུགས་ཅན་རྡོར་དྲིལ་འཛིན་ཅིང་བཞེངས་པ། སྟེང་གི་ཆ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱིན་རླབས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཏེ་ལོ་ནཱ་རོ་སོགས་དང༌། ཡང་སྒོས་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བའི་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་བཞུགས་པ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་བཅུ་དྲུག་པ་སྔར་ལྟ་བུའི་གཞལ་ཡས་ཁང་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དབུས་སུ་པད་ཟླའི་གདན་ལ་ཧཱུྃ་ཡིག་སེར་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅན། རྣམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་མཉམ་བཞག་གིས་བཞུགས་པ་སེར་པོ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་བཞིན་ཏུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་ད
Chinese
具有相好，作讲法的印契。左右是无垢的虚空，两位比丘装束的观世音菩萨站立着。上方是圣者无著等广行派的喇嘛众。口中宣说甚深的般若经教，不离其义，化现无数化身于天界等地，引导所化众生安立于不颠倒的道位。其心间十四瓣莲花月轮垫上，由如纯金的དྷཱིཿ（藏文，梵文天城体：धी，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思： धीḥ）字化现出黄色文殊菩萨，具足出家化身装束，有顶髻。双手作法轮印，双足跏趺坐。左右是两位出家形象的觉沃和观世音。上方是怙主龙树和月称等深观派的喇嘛众，化现多种化身。复又消融于无分别的法界中，各自的身相清晰显现，从而示现有言说和无言说的各种法。其心间十五瓣莲花月轮垫上，由狮子抬起的珍宝座上，莲花日月垫上，由深蓝色的ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：हुं）字化现出胜乐金刚，报身装束，身色蓝色，双手于胸前交叉持金刚杵和铃。双足金刚跏趺坐。左右是两位殊胜双运报身装束的觉沃和观世音，持金刚杵和铃站立着。上方是实修加持传承的喇嘛帝洛巴、那若巴等，特别是被持珠鬘传承的喇嘛围绕着。其心间十六瓣莲花，如前一般的宫殿，美妙悦意。在具足力量和无畏等自性的中央，莲花月轮垫上，由黄色ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：हुं）字化现出本性法身佛，具有无漏的智慧。形象为报身，跏趺坐和禅定印，黄色。不住于法界，而身语意的事业无有穷尽。
English
Possessing marks and examples, making the mudra of teaching the Dharma. On the right and left are immaculate skies, and two monks, Avalokiteśvara, stand in the attire of monks. Above are the assemblies of lamas of the vast conduct lineage, such as the noble Asanga. From his mouth, he proclaims the profound teachings of the Prajñāpāramitā, and without straying from their meaning, he emanates countless manifestations in the realms of the gods and so forth, guiding sentient beings to be established on the path without turning it upside down. At his heart, on a fourteen-petaled lotus and moon cushion inside a palace, from the letter དྷཱིཿ (Tibetan, Devanagari: धी, Romanized Sanskrit: dhīḥ, Literal Chinese meaning: धीḥ) like pure gold, arises yellow Mañjuśrī, with the appearance of an emanation body of a monastic, with a crown. His two hands make the Dharma wheel mudra. His legs are in the vajra posture. On the right and left are Jowo and Avalokiteśvara, both in monastic form. Above are the assemblies of lamas of the profound view lineage, such as Lord Nāgārjuna and Chandrakirti, emanating in many forms. Again, they dissolve into the realm of non-conceptualization, and their respective forms appear clearly, thus showing various Dharmas, both with and without expression. At his heart, on a fifteen-petaled lotus and moon cushion on a jeweled throne supported by lions inside a palace, from the dark blue letter ཧཱུྃ་ (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: हुं) arises victorious Vajradhara, with the appearance of the Sambhogakāya, his body color blue, holding a vajra and bell crossed at his heart. His legs are in the vajra posture. On the right and left are Jowo and Avalokiteśvara, both in the attire of the supreme union Sambhogakāya, holding a vajra and bell and standing. Above are the lamas of the practice and blessing lineage, such as Tilopa and Naropa, and especially surrounded by the lamas of the Rosary lineage. At his heart, on a sixteen-petaled lotus, a palace as before, beautiful and pleasing. In the center, possessing the nature of strength and fearlessness, on a lotus and moon cushion, from the yellow letter ཧཱུྃ་ (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: हुं) arises the essence of the Dharmakāya Buddha, possessing immaculate wisdom. His form is the Sambhogakāya, seated in the vajra posture and meditative equipoise, yellow. Without moving from the Dharmadhātu, the activities of his body, speech, and mind are endless.