Tibetan
པའོ། །སྤྱོད་ལམ་ནི་འཆི་ཁར་གཞོག་གཡས་འོག་ཏུ་བཅུག །ལག་པ་གཡས་ལ་འགྲམ་པ་བརྟེན་ཏེ། མཐེའུ་ཆུང་གིས་སྣ་བུག་གཡས་བཀག་ལ། རླུང་གཡོན་ནས་རྒྱུ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། རླུང་འགྲོ་འོང་ལ་བསྐྱོན་ནས་གཏོང་ལེན་གཉིས་པོ་སྦྱོང༌། དེའི་རྗེས་ལ་འཁོར་འདས་སྐྱེ་འཆི་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་སྣང་ཡིན་སེམས་ཉིད་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའི་ངང་ལ་བློས་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པར་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་པོ་དེ་སྤེལ་ཞིང་བསྒོམ་པའི་འཕྲོ་ལ་འཆི་བར་བྱའོ། །འཆི་ཁ་མའི་གདམས་ངག་ལ་འུད་ཆེ་བ་མང་སྟེ། འདི་ལས་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མེད་གསུངས། ལྔ་པ་བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་ཀུན་དགོས་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོས་པ་ནི་བདག་འཛིན་འདུལ་བར་འདུས་པས། བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་མ་སོང་ན་ཆོས་བྱས་ཚད་དོན་མེད་དུ་སོང་བ་ཡིན། ཆོས་བྱས་ཚད་བདག་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་འགྲོ་ཡིན་འདུག་ན་བློ་སྦྱོང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཡིན། ཆོས་ཆོས་སུ་སོང་མ་སོང་གི་ཁྱད་པར་འདི་ན་ཡོད་པས། འདི་ཆོས་པ་སྲང་ལ་འཇལ་བའི་རྒྱ་མ་ཡིན་གསུངས། དཔང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བཟུང༌། །ཞེས་པ་ནི། གཞན་དག་ན་རེ། ཇོ་བོ་དེ་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་སྐྱེས་ འདུག །ཆོས་པ་བཟང་པོ་བྱ་བ་དེ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། ཞེས་གཞན་གྱིས་མ་ཁྲེལ་བ་ཡང་དཔང་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱིས་དེ་གཙོར་མི་བཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་སེམས་མི་རྟོགས་པས། ཕྱིའི་སྤྱོད་ལམ་སྣ་རེ་ཙམ་མཐོང་བས་ཀྱང་མགུ་སྲིད་པས་སོ། །དེས་ན་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཁྲེལ་བ་ཅིག་དཔང་པོའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས། བློ་གཟུ་བོས་ལེགས་པར་བརྟགས་པས། རང་ལ་རང་གིས་མ་ཁྲེལ་ན་བློ་འབྱོངས་པའི་རྟགས་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་ལ། རང་ལ་རང་གིས་མ་ཁྲེལ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཡིད་བདེ་འབའ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་བསྟེན། །ཞེས་པ་ནི། བློ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ད་ཕྱིན་ཆད་རྐྱེན་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང༌། བློ་སྦྱོང་གི་ལན་དུ་ཁྱེར་བས་ཆོག་སྙམ་པའི་བློ་གདིང་འཆོས་ན་བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད་ཡིན་པས། རྐྱེན་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་དེ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ངན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལེན་པ་ལ་ཉམ་ང་བ་མེད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཡེངས་ཀྱང་ཐུབ་ན་འབྱོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི། རྟ་རྩལ་ཅན་དེ་ཡེངས་ཀྱང་རྟ་ལས་མི་ལྷུང་བ་ལྟར། མ་བརྟགས་པར་གློ་བུར་དུ་གནོད་བྱེད་ལ་སོགས་རྐྱེན་ངན་བྱུང་བ་ན་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་མི་སྐྱེ་བར་རྐྱེན་ངན་དེ་ཉིད་བློ་སྦྱོང་གི་གྲོགས་སུ་ཁད་ཀྱིས་འགྲོ་ཡིན་འདུག་ན་བློ་འབྱོངས་པའི་ཆེད་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ལ་འབད་ནས་བསླབ་པར་བྱའོ། །འབྱོངས་པའི་ཚད་འདི་དག་ནི། བློ་སྦྱོང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཡིན་གྱིས་འབྱོངས་ཟེར་ནས་ད་སྦྱང་མི་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། རྟགས་འདི་དག་བྱུང་ནས་ཀྱང་འབད་ནས་བློ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དྲུག་པ་བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག་བསྟན་པ་ནི། སྤྱི་དོན་གསུམ་ལ་རྟག་ཏུ་བསླབ། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱི་དོན་གསུམ་ནི། བློ་སྦྱོང་ཁས་བླངས་དང་མ་འགལ་བ། ཐོ་ཅོར་མ་ཤོར་བ། ཕྱོགས་རེར་མ་ལྷུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ང་བློ་སྦྱོང་བ་ཡིན་ཟེར་ནས་བསླབ་པ་ཕྲ་མོ་ཁྱད་དུ་ གསོད་པ་སྤངས་ཏེ། བསམ་པ་བློ་སྦྱོང་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སོ་ཐར་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བར་རང་གིས་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་པ་རྣམས་མ་ཉམས་པར་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་གཅེས་འཛིན་མེད་པར་གཞན་གྱིས་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤིང་གཉན་པོ་གཅོད་པ་དང༌། མཛེ་ཕོ་དང་འགྲོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་བླངས་ཏེ། དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་རྭ་སྒྲེང་དུ་བསྟན་པའི་སྲོལ་བཙུགས་པའི་བཀའ་གདམས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་དང་མི་འགལ་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། མིའི་གནོད་པ་བཟོད་ལ་ལྷ་འདྲེའི་གནོད་པ་མི་བཟོད་པ་དང༌། ཆེ་བ་ལ་གུས་ལ་ཆུང་བ་ལ་བརྙས་པ་དང༌། གཉེན་ལ་བྱམས་ལ་དགྲ་ལ་སྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་རེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ་ཐམས་ཅད་འབྱོངས་པར་བསླབ་བོ། །འདུན་པ་བསྒྱུར་ལ་རང་སོར་བཞག །ཅེས་པ་ནི། བསམ་པ་སྔར་རང་གཅེས་པར་འཛིན་པ་དེ། ད་བདག་པས་གཞན་གཅེས་པར་བསྒྱུར་ལ། ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་གྲོགས་ཆོས་མཐུན་རྣམས་དང་འདྲ་བར་སོ་ཐུབ་པར་བྱ་སྟེ། བློ་སྦྱོང་ཐམས་ཅད་མངོན་ཚན་ཆུང་ལ་ཆོད་ཆེ་བ་ཞིག་བྱ་དགོས་གསུངས་པས། གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་རྒྱུད་སྨིན་པ་ཞིག་བྱའོ། །ཡན་ལག་ཉམས་པ་བརྗོད་མི་བྱ། །ཞེས་པ་ནི། གཞན་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱོན་ཞར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྙན་པའི་ཚིག་རྣམས་མི་བརྗོད་པའོ། །གཞན་ཕྱོགས་གང་ཡང་མི་བསམ་མོ། །ཞེས་པ་ནི། སྤྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་མཐོང་ན་ང་རང་སྣང་བ་མ་དག་པ་ཡིན་གྱིས། ཁོང་ལ་དེ་འདྲའི་སྐྱོན་ཡོད་ཉེན་མེད་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། སྐྱོན་རྟོག་པའི་བློ་དེ་བཟློག་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་གང་ཚེ་སྔོན་ལ
Chinese
པའོ། །行为方面，临终时将右胁置于下方，右手托住脸颊，用小指堵住右鼻孔，让气息从左边运行。然后以慈爱和悲悯为先导，调整气息的出入，修习施受二法。之后，了知轮回、涅槃、生死等一切都是心之显现，心的本性空无所有，于此境界中，心不作任何执取而安住。如此，在增长和修习这两种菩提心的过程中逝去。据说，临终时的诀窍有很多夸大之词，没有比这更殊胜的了。第五，显示修心成熟的标志是：一切佛法归于一个要点。等等，大小乘一切佛法的要点都归结于调伏我执。如果没有成为对治我执的对治法，那么所修的佛法就都变得毫无意义。如果所修的佛法确实能成为对治我执的对治法，那就是修心在相续中生起的标志。佛法是否真正成为了佛法，其区别就在于此。据说，这是衡量修行人的秤。抓住两个证人中的主要证人。意思是，其他人说：乔沃（尊者）的相续中生起了佛法，被称为好的修行人。虽然不被他人欺骗也是一个证人，但这并不是主要的。因为世俗之人不了解我的心，即使只看到一些外在的行为，也可能会感到满足。因此，不被自己的心欺骗才是主要的证人。通过正直的心仔细观察，如果不欺骗自己，那就是修心成熟的标志，所以要生起对治法，并努力做到不欺骗自己。始终依止快乐。意思是，凭借着良好修心的力量，从今以后无论发生什么不幸，都认为可以用修心来应对，生起这样的信心，这就是修心成熟的标志。所以，无论发生什么不幸，都要修习对此感到欢喜，并且在此基础上，还要修习毫不畏惧地接受他人的一切不幸。即使分心也能应对，才是成熟。意思是，就像技艺高超的骑手，即使分心也不会从马上掉下来一样，未经观察突然出现损害者时,
English
Pa'o. As for conduct, at the time of death, place the right side of the body underneath. Rest the cheek on the right hand, block the right nostril with the little finger, and let the breath flow from the left. Then, with love and compassion as the forerunners, adjust the flow of breath and practice both giving and taking. After that, understand that all things such as samsara, nirvana, birth, and death are appearances of the mind, and that the nature of the mind is not established as anything at all. In this state, rest without grasping at anything with the mind. In this way, one should die while continuing to cultivate and develop these two aspects of bodhicitta. It is said that there are many exaggerations in the instructions for the time of death, and there is nothing more wonderful than this. Fifth, showing the measure of having mastered the mind: All dharmas converge into one necessity. And so on. The necessity of all the dharmas of the great and small vehicles is that they converge into taming self-grasping. If it does not become an antidote to self-grasping, then all the dharma practices become meaningless. If the dharma practices do indeed become an antidote to self-grasping, then that is a sign that mind training has arisen in the lineage. The difference between whether dharma has truly become dharma or not lies in this. It is said that this is the scale for weighing practitioners. Hold the main one of the two witnesses. That is to say, others say: Dharma has arisen in the lineage of Jowo (Atisha), and that is what it means to be a good practitioner. Although not being ashamed by others is also a witness, that is not the main one. Because ordinary people do not understand my mind, they may be satisfied even if they only see a few external behaviors. Therefore, not being deceived by one's own mind is the main witness. By examining carefully with an honest mind, if you do not deceive yourself, that is a sign of having mastered the mind, so generate the antidote and strive not to deceive yourself. Always rely on ease of mind alone. That is to say, by the power of having trained the mind well, from now on, no matter what misfortune occurs, if you settle on the confidence that it is enough to take it as a response to mind training, that is the measure of having mastered the mind. Therefore, no matter what misfortune occurs, cultivate joy in it, and on top of that, train to have no fear of taking on all the misfortunes of others as well. If you can cope even when distracted, then you have mastered it. That is to say, just as a skilled horseman does not fall from the horse even when distracted, when a harmful influence suddenly appears without warning,
Chinese
当不幸发生时，不要生起嗔恨等，而是将不幸本身迅速转为修心的助伴，因为这是为了成就修心。要努力改变并学习。这些成就的程度是修心在相续中生起的标志，但并非说成就了就不用再修。即使出现了这些标志，也要努力修心。第六，宣说修心的誓言，如“于三总义恒常学”等。三总义是：不违背修心的承诺，不落入丑闻，不偏袒一方。第一，说“我是修心者”，要断除轻视细微学处的行为，以与修心相应的意乐，从别解脱戒到金刚乘，守护自己所承诺的学处，不令其衰损。第二，为了让别人了解自己没有我执，要采取砍伐神树、与麻风病人交往等丑闻的行为。不要违背格西仲敦巴在拉萨热振寺建立教规的噶当派的宗风。第三，要断除能忍受人的伤害却不能忍受神鬼的伤害，尊敬大的却轻视小的，喜爱亲人却憎恨敌人等一切偏袒的行为，学习成就一切。所谓“转变意乐，安住本位”，是指将以前珍爱自己的心，现在从自爱转为爱他。身语的行为要像道友一样，能够保守秘密。因此，所有修心都要做到外表不显眼，但内心坚定。不要让别人察觉，要让相续成熟。所谓“莫说残缺肢”，是指不要说别人的世间过失，如残疾等，以及僧人的过失，如破戒等不悦耳的话。所谓“于他方莫作意”，是指总的来说，对于一切有情，特别是进入佛门的人，如果看到他们的过失，就要想这是因为自己显现不净，他们不可能有这样的过失。要这样想，并遣除寻伺过失的心。
English
When misfortune occurs, do not generate anger, etc., but quickly turn the misfortune itself into a companion for mind training, because it is for the sake of accomplishing mind training. Strive to change in this way and learn. These degrees of accomplishment are signs that mind training has arisen in the continuum, but it is not to say that once accomplished, there is no need to train further. Even if these signs appear, strive to train the mind. Sixth, the vows of mind training are taught, such as "Always train in the three generalities." The three generalities are: not contradicting the commitment of mind training, not falling into scandal, and not being biased towards one side. First, saying "I am a mind trainer," one should abandon the act of belittling minor precepts, and with an intention in accordance with mind training, from individual liberation vows to Vajrayana, protect the precepts that one has vowed, without letting them decline. Second, in order for others to understand that one is without self-cherishing, one should take on scandalous behaviors such as cutting down sacred trees and associating with lepers. One should not contradict the Kadampa tradition established by Geshe Dromtönpa at Radreng Monastery. Third, one should abandon all biased behaviors such as being able to tolerate harm from humans but not harm from gods and demons, respecting the great but despising the small, loving relatives but hating enemies, and train to accomplish all. "Transform intention and remain in one's own place" means to transform the mind that previously cherished oneself to now cherish others instead of oneself. One's bodily and verbal actions should be like those of Dharma friends, able to keep secrets. Therefore, all mind training should be inconspicuous but firm in resolve. One should ripen the continuum without others noticing. "Do not speak of impaired limbs" means not to speak unpleasant words about others' worldly faults, such as disabilities, or about monastics' faults, such as broken vows. "Do not think of any other side" means that in general, if one sees faults in all sentient beings, especially those who have entered the Dharma, one should think that it is because one's own perception is impure and that they are unlikely to have such faults. One should think in this way and dispel the mind that seeks faults.