Tibetan
གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཞི་པ། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཐོགས་མེད་བཟང་པོ་དཔལ་གྱིས་མཛད་པའི་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མ། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཞི་པ། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཐོགས་མེད་བཟང་པོ་དཔལ་གྱིས་མཛད་པའི་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མ། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཐོགས་མེད་བཟང་པོ་དཔལ་གྱིས་མཛད་པའི་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མ་བཞུགས་སོ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བསླབ་གསུམ་རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་ཐུགས་གཉིས་འབྱོངས། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱས་མཛད་ཅིང༌། །བསྟན་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་རྒྱན་གྱུར་པའི། །མཚུངས་མེད་བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་བགྲོད་གཅིག་ལམ། །ཕན་བདེ་མ་ལུས་འབྱུང་བའི་རིན་ཆེན་གཏེར། །སྐལ་ལྡན་སློབ་མས་ཡང་ཡང་བསྐུལ་བའི་ངོར། །བླ་མའི་གསུང་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། བདག་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང༌། །ཕྱོགས་མཐའ་གཏུགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང༌། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་སྒོམ་པའི་མན་ངག་ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་རྗེ་ལྷ་གཅིག་གིས། བླ་མ་དྷརྨ་རཀྵི་ཏ་ཞེས་བྱ་བ། རང་གི་སྐུ་ཤ་བཅད་ནས་གཞན་ལ་བྱིན་ཞིང༌། བྱམས་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཐུགས་ལ་ འཁྲུངས་པ་དང༌། ཡང་བླ་མ་བྱམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་དངོས་སུ་ལེན་ནུས་པ་དང༌། བླ་མ་གསེར་གླིང་པ་དང་གསུམ་ལས་ཐོབ་པ་ལས། འདི་བླ་མ་གསེར་གླིང་པའི་ལུགས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་ཡང་འཁྲིད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འཆད་ཁ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་དོན་བདུན་དུ་མཛད་དེ། སྔོན་འགྲོ་རྟེན་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་དང༌། དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ། རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ། ཚེ་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་དྲིལ་ནས་བསྟན་པ། བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག །བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱ་དང་བདུན་གྱི། དང་པོ་ནི། དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་དག་ལ་བསླབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང༌། །འཆི་བ་མི་རྟག་པ་དང༌། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ་
Chinese
《窍诀藏》第四函， 圣者无著贤吉祥所著《修心七要》。 《窍诀藏》第四函。 圣者无著贤吉祥所著《修心七要》。 圣者无著贤吉祥所著《修心七要》完毕。 顶礼大悲尊！三学清净菩提心，二利圆成善逝教，十方弘扬持教士，顶严无等上师礼。 三世诸佛及佛子，唯一行道利乐源，为利具缘诸徒众，殷勤劝请依师言，略作开演释此义。 欲求无上正等觉位者，当发菩提心，努力修持世俗与胜义菩提心。如圣龙树云：自身以及此世间，欲得无上菩提者，菩提心为彼根本，如山王般应稳固，且须具遍诸方之大悲，及不依二边之智慧。如是宣说。修持此法之口诀，阿底峡尊者云：喇嘛达玛 Rakshita（梵文， धर्मरक्षित，Dharmarakṣita，护法）者，割自身肉施与他人，唯修慈悲，心中生起空性之证悟。又喇嘛慈氏瑜伽士者，能实受他人之痛苦。此法得自金洲上师等三位上师，此为金洲上师之法。然其中引导方式虽多有不同，然依善知识霞惹瓦之法，作七要而著之。即：一、前行，示依处法；二、正行，修菩提心；三、恶缘转为菩提道用；四、总摄一生之修法；五、修心之量；六、修心之誓言；七、修心之学处等七。初、首先当学前行。如是说，暇满难得，死亡无常，轮回过患，当修习之。
English
The Fourth Volume of the Instructions Treasury: The Seven Points of Mind Training by the Noble Asanga Bhadra. The Fourth Volume of the Instructions Treasury. The Seven Points of Mind Training by the Noble Asanga Bhadra. The Seven Points of Mind Training by the Noble Asanga Bhadra is complete. Homage to the Great Compassionate One! Pure in the three trainings, arising from the two minds of enlightenment, expanding the Sugata's teachings in the ten directions, and becoming the crown ornament of all who uphold the teachings, I pay homage to the feet of the incomparable lama. The single path traversed by all Buddhas and their sons of the three times, the precious treasure from which all benefit and happiness arise, at the urging of fortunate students, relying on the words of the lama, I will explain it. Those who wish to attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment should generate the mind of enlightenment and strive to cultivate both relative and ultimate bodhicitta. As the noble Nagarjuna said: "If you and this world wish to attain unsurpassed enlightenment, the root of that is the mind of enlightenment, which should be as stable as the king of mountains, and compassion that extends to all directions, and wisdom that does not rely on duality." He said. The oral instructions for cultivating this were given by the great master Jowo Je Lhachig: "The lama Dharma Rakshita (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), who cut off his own flesh and gave it to others, and cultivated only loving-kindness and compassion, and the realization of emptiness arose in his mind. And also the lama Maitreya Yogi, who was able to actually take on the suffering of others. This was received from the three lamas, including Lama Serlingpa. This is the tradition of Lama Serlingpa. Although there are many different ways of guiding, according to the tradition of the virtuous friend Chekhawa, it is arranged in seven points: First, teaching the dharma of reliance as preliminary practices; second, the main practice of training the mind of enlightenment; third, transforming adverse conditions into the path of enlightenment; fourth, condensing the practice of a lifetime; fifth, the measure of having trained the mind; sixth, the vows of mind training; and seventh, the precepts of mind training. First: First, learn the preliminaries. As it is said, the difficulty of finding leisure and opportunity, impermanence of death, and the faults of samsara should be contemplated.
Tibetan
དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་འདི་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱུ་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་དགོས་ལ། །སེམས་ཅན་གྱི་ནང་ན་དགེ་བ་རྣམ་དག་བསྒྲུབ་པ་ཉུང་བས་འབྲས་བུ་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་དཀའ་ལ། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་སྲིད་ཙམ་དུ་འདུག་པ་ལས། བདག་གིས་ད་རེས་དལ་འབྱོར་ ཐོབ་པ་འདི། དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར་ཆོས་རྣམ་དག་གཅིག་བྱེད་དགོས་སྙམ་དུ་བསྒོམ། གཉིས་པ་ནི། ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཅིང་འཆི་བའི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་བས། དེ་རིང་ཙམ་ཡང་མི་འཆི་བའི་གདིང་ཡང་མི་འདུག་པས། ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་འབད་དགོས་སྙམ་དུ་བསྒོམ། གསུམ་པ་ནི། དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བར་གསུངས་པས། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཞིང༌། དགེ་བ་ཅི་ནུས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྦྱོང་བ་ལ། དོན་དམ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་སྦྱོང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། ལྷ་དང་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། ཡན་ལག་བདུན་པ་ཕུལ་ནས་ལུས་དྲང་པོར་འདུག་སྟེ་དབུགས་ཕྱིར་འགྲོ་དང༌། ནང་འགྲོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་དུ་མ་འཁྲུགས་པ་ལྷག་ཆད་མེད་པར་བགྲངས་ཏེ། འདིས་བསམ་གཏན་གྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་གཞི་ནི། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བསམ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུང་བའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་སྣོད་བཅུད་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་ནས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་གྱིས་སེམས་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་བཅད། སེམས་ཉིད་བདེན་ནམ་སྙམ་ན། མ་སྐྱེས་རིག་པའི་གཤིས་ལ་དཔྱོད། །ཅེས་གསུངས་སྟེ། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་གྱིས་སྟོང་ཞིང༌། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་མེད་ལ། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གང་ནའང་མི་གནས་པས། གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པར་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་གོ །དེའི་ཚེ་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་སྙམ་པའི་གཉེན་པོའི་ རྣམ་རྟོག་བྱུང་ན། གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་རང་སར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཉེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེའི་ངང་ལ་བཞག་གོ །དེའི་འཇོག་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཀུན་གཞིའི་ངང་ལ་གཞག ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བདུན་གྱི་
Chinese
三者之中，第一是：获得修法的所依——暇满人身，必须修积圆满的善因。众生之中，能清净修善者甚少，因此获得暇满人身果报十分困难。与畜生等其他道众生相比，获得暇满人身的机会微乎其微。我今获得此暇满人身，不能让它毫无意义，必须修持清净之法，应如是修习。第二是：生命无常，死亡的因缘极多，甚至没有今天不死的把握，所以现在就要努力修持圣法，应如是修习。第三是：经中说善恶之业产生苦乐之果，因此要断除一切罪恶，尽力修持善业，应如是修习。第二，正行修持两种菩提心，分为胜义菩提心和世俗菩提心两种。首先是胜义菩提心，分为加行、正行、后行三个部分。加行是：先皈依发心，然后祈请本尊和上师，献上七支供，端身正坐，计数呼吸，呼气和吸气之间二十一次，不乱不断，这样就能成为禅定的法器。正行是：观一切法如梦。如是说，如此显现为所取的对境，所有器情世界都如梦一般，是自己的心迷惑而显现，并非心外之物，丝毫也不存在，断除增益。如果心想心性是真实的吗？当观照无生觉性的体性。如是说，心性空无生灭住三相，没有颜色和形状等，不在身体内外任何地方，体性毫无成立，因此不执着任何事物，安住于无念之中。此时如果生起身体和心识全部是空性的对治分别念，对治本身也在自性中解脱。如是说，观照对治本身的体性，了知无自性，安住于其中。为了指示安住的方式，道的体性安住于阿赖耶识之中。如是说，七种识聚的
English
Among the three, the first is: To obtain the support for practicing Dharma, this leisure and fortune human body, one must accumulate perfect virtuous causes. Among sentient beings, those who purely practice virtue are few, therefore obtaining the result of leisure and fortune is very difficult. Compared to other beings such as animals, the opportunity to obtain leisure and fortune is very rare. Now that I have obtained this leisure and fortune human body, I must not let it be meaningless, I must practice pure Dharma, I should practice like this. The second is: Life is impermanent, and there are many causes of death, there is not even the certainty of not dying today, so now I must strive to practice the holy Dharma, I should practice like this. The third is: It is said in the scriptures that good and bad deeds produce the results of happiness and suffering, therefore I must abandon all evils and strive to practice good deeds, I should practice like this. Second, the main practice is to cultivate the two types of Bodhicitta, which are divided into two types: ultimate Bodhicitta and relative Bodhicitta. First is the ultimate Bodhicitta, which is divided into three parts: preliminary, main, and concluding. The preliminary is: first take refuge and generate the mind of enlightenment, then pray to the deity and the guru, offer the seven-branch offering, sit upright, count the breaths, twenty-one times between exhaling and inhaling, without confusion or interruption, so that it can become a vessel for meditation. The main practice is: View all phenomena as dreams. As it is said, thus appearing as the object to be grasped, all the container and its contents are like dreams, it is the delusion of one's own mind that appears in this way, it is not something outside the mind, it does not exist at all, cut off the imputation. If one thinks, is the nature of the mind real? Then contemplate the nature of unborn awareness. As it is said, the nature of the mind is empty of the three characteristics of arising, ceasing, and abiding, there is no color or shape, etc., it does not abide anywhere inside or outside the body, the nature is not established at all, therefore do not cling to anything, abide in the state of non-thought. At this time, if the antidote of thinking that the body and mind are all empty arises, the antidote itself is also liberated in its own place. As it is said, contemplate the nature of the antidote itself, know that it is without self-nature, and abide in it. In order to indicate the way of abiding, the nature of the path abides in the Alaya consciousness. As it is said, the seven collections of consciousness