Tibetan
དེས་གླང་ཐང་པ་དང༌། ཤ་བོ་སྒང་པ་གཉིས་ལ། གླང་ཐང་པས་ཞང་ཞུང་དང་ལུ་གུར་གཉིས་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱིས་ཇོ་བོ་ལ། དེས་ལུང་ནང་པ་མཁན་པོ་རིན་པོ་ཆེ། དེས་སློབ་དཔོན་བྲག་སྟོན་ཤེས་རབ་རིན་ཆེན། བསྟན་པའི་བདག་པོ་སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ་བསམ་གཏན། དེས་བུདྡྷ་རཏྣ། དེས་ཀཱིརྟྟི་ཤཱི་ལ་ལ། དེས་རྒྱལ་བའི་མཚན། དེས་པུ་ཎྱེ་རཏྣ་ལ། དེས་གཞོན་ནུ་རྒྱལ་མཆོག །དེ་ཡན་ཆད་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཆོས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ། རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས་པ་ཡིན་གསུངས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བློ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་དུ་ཡང་བཀའ་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས། ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བསམ་གཏན་ལེའུ་ནས། བདག་ཉིད་སྐྱོན་བཅས་གཞན་ལ་ཡང༌། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོར་ཤེས་བྱས་ནས། །བདག་འཛིན་ཡོངས་སུ་དོར་བ་དང༌། །གཞན་བླང་བ་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གོ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་བ་ལ་སྤྱིར་འཁོར་བར་འཁྱམས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དེ་ཚུར་བསྡུ་ན། དྲུག་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ། ཉི་ཤུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་ཡིན། རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་པ་གཅིག་ལ་ང་བདག་ཏུ་བཟུང་ནས་འདིའི་ཁ་འཛིན་ཤག་འདེབས་བྱས་པས་ཚེ་འདི་ལ་དགེ་རྒྱུའི་ལས་མི་དགེ་བར་སོང་ནས་མི་ དགེའི་རྒྱུའི་ལས་སྡུག་བསྔལ་དུ་སོང་ནས་རང་ས་རང་གིས་ཁ་འཛིན་ཤག་འདེབས་བྱས་པས་ལན། དེ་འོག་མན་ཆད་དུ་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་མ་སྤངས་ན་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཁྱམས་པ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་དུས་གསུམ་དུ་སྡུག་ཏུ་འཇུག་མཁན་རང་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་འགོང་པོ་ང་བདག་བྱ་བ་འདི་ཡིན་མིན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ། འདི་ཡི་ཁ་འཛིན་ཤག་འདེབས་བྱས་པས་ལན། མཐོང་བ་ཐོས་པ་ཡིད་ལ་འགྱུས་པ་རྣམས་ལག་ལེན་ལ་མ་བཏབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། འཁོར་བ་ལ་སྔ་འདྲིས་གང་ཡང་རིང་དུ་མ་སོང་བས་ད་ཡང་གང་ལེགས་ཐོང་བྱུག་ལེགས་ལ་ཐོང་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་རང་གཞན་ལིང་བསྐྱུར་ལ་ཐོང་ལྷོད་དེ་ཀློད་ལ་ཐོང༌། ཤིགས་ཀྱིས་ཤིག་ལ་ཐོང༌། སེམས་ཅན་སྤྱིར་མི་ཡོང་བ་མིན་ཕ་མ་དྲིན་ཅན་ཤ་དག་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་སྡིག་པ། འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀོ་བ་སྤྱི་གྲིས་བཞར་བ་བཞིན་དུ་བླངས་ནས་རང་གི་ལུས་པོ་འདིའི་སྟེང་དུ་ཧྲིལ་ཧྲིལ་སྨིན་པར་བསམ། རང་གི་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ལ་སྨིན
Chinese
由此传至格朗塘巴和夏沃冈巴二人，格朗塘巴传至香雄和鲁古尔二人，此二人后来传至觉沃（阿底峡），觉沃传至隆塘巴堪布仁波切，隆塘巴传至导师扎东西绕仁钦，教法之主导师云努桑丹，云努桑丹传至布达拉达，布达拉达传至格日底夏拉，格日底夏拉传至嘉瓦之名者，嘉瓦之名者传至布涅拉达，布涅拉达传至云努嘉措。以上是上师传承的次第。他们都是依靠此法获得成就，生起殊胜证悟，如是说。 大乘修心之法，总的来说，在所有经藏的教法中都有宣说。特别是在《入菩萨行论》的禅定品中说：“自身过患悉知，他人功德如海，故应断除我执，常应修持取他。” 如是说。将这些偈颂的意义融会贯通，总的来说，流转轮回的因，八万四千烦恼，如果收摄起来，就是六根本烦恼，二十随烦恼，而这些的根本就是我执。对于本来没有自性成立的事物，执着为我，并且为此而执持，结果此生的善业变成了恶业，恶业变成了痛苦，这是因为自己执持自己的缘故。从那以后，如果不舍弃我执，就会像那样继续流转，过去、未来、现在三时都会陷入痛苦，不要怀疑，这就是珍爱自己的鬼我。这是因为执持它的缘故。将所见所闻所思都付诸实践，没有一件不是如此，因为对于轮回的旧习，无论什么都不会长久，所以现在也要想，哪里好就往哪里放，哪里好就往哪里扔，然后将自己和他人随便丢弃，放松，放开。一下子全部放开。众生一般来说不会不是自己的父母亲人，所以要像用刀刮皮革一样，取走众生因时的罪业，果时的痛苦，然后观想让这些在自己的身体上成熟。将自己的安乐和善业给予众生。
English
From him it was passed to GLang-thang-pa and Sha-bo-sgang-pa. GLang-thang-pa passed it to Zhang-zhung and Lu-gur. Those two later passed it to Jo-bo (Atisha). Jo-bo passed it to Lung-nang-pa Abbot Rinpoche. He passed it to Instructor Brag-ston Shes-rab-rin-chen. The master of the teachings, Instructor Gzhon-nu-bsam-gtan. He passed it to Buddha-ratna. He passed it to Kīrtti-śīla. He passed it to Rgyal-ba'i-mtshan. He passed it to Puṇye-ratna. He passed it to Gzhon-nu-rgyal-mchog. Up to here is the lineage of lamas. They all attained accomplishment through relying on this Dharma. Extraordinary realizations arose, it is said. The Great Vehicle Mind Training, in general, is spoken of in all the teachings of the Tripitaka. In particular, in the chapter on meditation in Engaging in the Bodhisattva's Deeds, it says: "Knowing oneself to be flawed and others to be an ocean of good qualities, one should completely abandon self-grasping and cultivate taking on others." It is said. To condense the meaning of those verses into a whole, in general, the cause of wandering in samsara, the eighty-four thousand afflictions, if gathered together, are the six root afflictions and the twenty secondary afflictions, and the root of these is self-grasping. Grasping as "I" something that has no inherent existence, and holding onto it, the virtuous actions of this life turn into non-virtuous actions, and non-virtuous actions turn into suffering, because one grasps oneself. From then on, if this self-grasping is not abandoned, one will continue to wander in the same way, and one will be plunged into suffering in the three times of past, future, and present. Do not doubt that it is the demon of self-cherishing, the "I" and "mine." It is because one grasps onto it. There is not one of the things seen, heard, and thought that has not been put into practice, because nothing of the old habits of samsara has been long gone, so now one should think, "Wherever it is good, put it there; wherever it is good, throw it there," and then abandon oneself and others, relax, and let go. Let go of everything at once. Sentient beings in general are not other than one's own parents and relatives, so one should take away the sins of sentient beings at the time of the cause and the suffering at the time of the result, like scraping leather with a knife, and then contemplate that these ripen on one's own body. Give one's own happiness and virtue to sentient beings.
Tibetan
་པར་བསམ། དེ་གཉིས་ཕར་ལོག་ཚུར་ལོག་ཏུ་བསྒོམ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བློས་བླངས་ནས་སེམས་ཅན་ལ་སྨིན་པར་བསྒོམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གོ་དེ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཡིན་གསུངས། མཁན་པོ་བའི་གསུང་ནས་བློ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་སེམས་ཅན་ལ་གུས། བདག་ཁྱད་པར་དུ་བསད་པ་བྱ་བ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྡུག་ཏུ་འཇུག་མཁན་རང་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་འགོང་པོ་འདི་ཡིན་པས་གཞི་འདི་བརླག་ན་ཡང་བརླག་གཞུག་གསུངས། དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་གསུངས། སེམས་ཅན་ལ་གུས་པར་བསྒོམ་པ་ནི་གཞན་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཅིར་ མི་ཡོང་བ་མ་ཡིན། ཕ་མ་དྲིན་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ལ་གུས་པར་བསྒོམ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཞོ་ཤ་མི་བསྲི་བར་ཕན་འདོགས་གསུང་ངོ༌། ༈ །ཟས་ལ་བརྟེན་པའི་བློ་སྦྱོང༌། །ཡང་དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་གདམས་ངག་ལག་ལེན་དུ་བྱེད་ན། སྦྱིན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའམ་གཞན་གྱི་དད་ཟས་འཇུ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཟས་ལ་བརྟེན་པའི་བློ་སྦྱོང་བགྱི་བ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་རང་གི་ལུས་ལ་སྲིན་བུའི་རིགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་པས་དེ་རྣམས་ད་ལྟ་ཟང་ཟིང་གིས་སྡུད་ལ་མ་འོངས་པ་ན་ཆོས་ཀྱིས་སྡུད་སྙམ་དུ་བསམ། །ཟས་ནང་དུ་མིད་པའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་སྡིག་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀོ་བ་སྤྱི་གྲིས་བཞར་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་ལུས་འདིའི་སྟེང་དུ་ཧྲིལ་གྱིས་སྨིན་པར་བསྒོམ། དབུགས་ཕྱིར་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་རང་གི་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་སེམས་ཅན་ལ་བསྔོ་བར་བསྒོམ། དེ་གཉིས་ཕར་ལོག་ཚུར་ལོག་ཏུ་བསྒོམ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བློས་བླངས་ནས་སེམས་ཅན་ལ་སྨིན་པར་བསྒོམ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་སྡིག་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བྲལ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བསྒོམ། ཡང་རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་སྡིག་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་གཡོ་བར་ཀྲོང་ངེ་གྱུར་པར་བསྒོམ། དེ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་གཡོ་བ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཚོན་གང་བ་གཅིག་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་བྱོན་པར་བསྒོམ། དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དད་པ་
Chinese
而思。那二者反反复复地修习。诸佛和菩萨们的善根也以意 গ্রহণ（藏文），发愿成熟于众生而修习。据说，所谓大乘的修心之义就是这样一种。堪布说，所谓修心，就是贬低自己而恭敬众生。贬低自己，是因为从无始轮回以来，使我们遭受痛苦的就是这个珍爱自己的魔鬼，所以即使要摧毁，也要摧毁这个根本。据说，这包含了很多意义。修习恭敬众生，是因为其他三界轮回的这些众生，没有谁 不会成为亲人。因为都是慈爱的父母，所以要恭敬众生，不吝惜身语意的辛劳而利益他们。༈。依赖食物的修心。又，如果实践格西敦巴的教言，为了圆满施主的福德资粮，或者为了消化他人的信施食物，就要做依赖食物的修心。为了众生的利益而证得佛果。特别是，自己的身体里有八万四千种虫类，心想现在用杂物来聚集它们，未来用佛法来聚集它们。在把食物吞进肚子的时候，观想众生们因时之罪，果时之苦，都像用剃刀刮皮革一样，全部成熟在自己的这个身体上。在呼气的时候，观想把自己的安乐和善根回向给众生。那二者反反复复地修习。诸佛和菩萨的一切善根也以意 গ্রহণ（藏文），发愿成熟于众生。这样，观想众生们脱离了因时之罪，果时之苦。发菩提心，圆满二资粮，证得佛果。又，观想脱离了因时之罪，果时之苦，发菩提心，圆满二资粮，成为不动的薄伽梵，巍然屹立。然后，观想从自性之处，不动薄伽梵智慧勇识，一个圆满的形象，来到头顶。对此以意门生起信心。
English
And think. Meditate on those two back and forth. Also, with acceptance in mind, dedicate the roots of virtue of all Buddhas and Bodhisattvas to ripen on sentient beings. It is said that one such understanding is the meaning of what is called "Mahayana Mind Training." The Abbot said that mind training means to belittle oneself and respect sentient beings. Belittling oneself is because this self-cherishing demon is the one who has been causing suffering since beginningless samsara, so even if it is to be destroyed, destroy this root. It is said that it involves many meanings. Meditating on respecting sentient beings is because none of these sentient beings in the three realms of samsara will not become relatives. Because they are all kind parents, respect sentient beings, and benefit them without sparing the labor of body, speech, and mind. ༈. Mind Training Based on Food. Also, if you practice the instructions of Geshe Tonpa, in order to perfect the accumulation of merit of the benefactor, or in order to digest the food of faith of others, you should do the mind training based on food. Attain Buddhahood for the benefit of sentient beings. In particular, there are eighty-four thousand kinds of insects in one's own body, so think that now they are gathered with miscellaneous things, and in the future they will be gathered with Dharma. When swallowing food into the stomach, meditate that all the sins of sentient beings at the time of cause and the suffering at the time of result ripen completely on this body of oneself, like shaving leather with a razor. When exhaling, meditate on dedicating one's own happiness and virtue to sentient beings. Meditate on those two back and forth. Also, with acceptance in mind, dedicate all the roots of virtue of all Buddhas and Bodhisattvas to ripen on sentient beings. In this way, meditate that sentient beings are free from the sins of the time of cause and the suffering of the time of result. Generate the supreme Bodhicitta, perfect the two accumulations, and attain Buddhahood. Again, meditate on being free from the sins of the time of cause and the suffering of the time of result, generating the supreme Bodhicitta, perfecting the two accumulations, and becoming the unmoving Bhagavan, standing upright. Then, meditate that from the state of self-nature, the unmoving Bhagavan, the wisdom hero, a complete image, comes to the crown of the head. Generate faith in this through the gate of mind.