Tibetan
། །བདག་ལ་ཀུན་ནས་དམན་ལྟ་ཞིང༌། །གཞན་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ཡི། །མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དག་ཏུ་བསླབ། །ཅེས་པ་ལྟར་གནས་གང་དུ་སྡོད་རུང་གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་རུང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་ལ་དམན་པར་བཏགས་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གཞན་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་བསླབ་པ་ནི་གྲོགས་རང་ལ་མཐོ་བ་བླ་མ་དང་རང་དང་མཉམ་པ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། དམའ་མོ་སྤྲང་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་རིགས་དང་བསམ་པའི་མཐུ་དང་སྐྱོན་གྱི་ངོས་ནས་རང་ལ་དམན་པར་བཏགས་ནས་བདག་རིགས་ལ་ང་རྒྱལ་བྱར་མི་རུང༌། དུས་ཐམས་ཅད་རིགས་ངན་ཤན་པའི་རིགས་ཡིན་པ་ལ་ང་རྒྱལ་ཅིས་བྱེད། གསེར་མདོག་སྡུག་ཅིང་འགྲོ་བས་ལྟ་བུའི་འོས་སུ་ཡང་མི་འདུག །བསོད་ནམས་མཐུ་ལས་དབང་ཐང་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་འདུག་ཅིང༌། ཤེས་རབ་ལ་ང་རྒྱལ་བྱེད་ན་རིག་པའི་གནས་ལྔ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་ཀྱང་མི་ཤེས་ལ་བག་རེ་ཉན་པ་ཀུན་ལ་ཡང་ཚིག་དོན་ལྷག་ཆད་བྱུང་ཡང་ངོ་མ་ཤེས་པར་འདུག །སྤྱོད་པ་འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་བདག་དགེ་སྦྱོར་དུ་ཁས་འཆི་ཡང་བྱ་བ་ངན་པ་མ་བྱས་པ་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་ལ་ད་ལྟ་ཡང་བསམ་པ་དུག་གསུམ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཕལ་ཆེ་བ་མ་དག་པར་གྲུབ་པས་ཕྱི་མ་མྱང་འདས་ལས་མངོན་མཐོ་རང་ཡང་ཐོབ་པ་དཀའ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་གི་སྤྱོད་པ་འདི་འདྲས་ནི། །མི་ཡི་ལུས་ཀྱང་ཐོབ་མི་འགྱུར། །མི་ལུས་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ན། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་དགེ་བ་མེད། །ཅེས་པས་རང་གི་སྐྱོན་མཐའ་དག་བསམས་ལ། བདག་གི་འོག་ནས་འགྲོ་བ་ཆུ་འདི་ལས་མེད་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་བཅག་ལ་གཞན་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་ལ་བསླབ་ཅེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་མཐོང་བ། རིགས་དང་གཟུགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་གང་མཐོང་བ་ལ་སྐྱོན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །ཡང་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་མི་འདུག་པ་ལ་འདི་ཀུན་ལ་ནང་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་མི་ཤེས་སྙམ་དུ་བསམ་སྟེ་ཨ་ཙ་ར་ གཟུགས་ངན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་གསུངས་སོ། །སྙིང་ཐག་པ་རུས་པའི་གཏིང་ནས་ཞེས་པ་ནི་བསམ་པ་དེ་ཡང་ཁ་ཙམ་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཐམས་ཅད་ལ་གྱོང་ཁེངས་མེད་པར་གཉེན་ལྕུག་གཏོང་དགོས་བསམ་པ་དེ་ཡོད་ན་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན། དེའི་འཐད་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་དེ་གཞོལ་བས་ཆུ་ཐམས་ཅད་དེར་འབབ་པ་བཞིན་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་རྒྱུད་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། སྡུད
Chinese
總之，要學習視自己為最卑微，對他人則抱持最真誠的敬意。如是，無論身處何地，與何人為友，在任何情況下，都要將自己視為卑下，從內心深處尊敬他人。所謂的朋友，包括比自己高的上師，與自己同等的道友，以及比自己低的乞丐等等。在任何情況下，都要從種姓、思想的力量和缺點等方面，將自己視為卑下，不應對自己的種姓感到自豪。無論何時，都不應對出身低賤的屠夫種姓感到自豪。即使擁有金色的外貌，也不值得炫耀。即使擁有福報帶來的權勢，也不應自滿。如果對自己的智慧感到自豪，要知道自己對五明學科一無所知，即使聽了一些教導，對其中的詞句和意義有所遺漏或錯誤，也無法真正理解。在行為方面，即使口頭上聲稱自己是修行人，實際上並沒有不做惡事。現在，心中仍然生起三毒，身語的行為大多不淨，因此來世不僅難以獲得涅槃，甚至難以獲得善趣。如《入行論》所說：「我之行為如是者，人身亦且不得獲，人身若且不得獲，唯有罪惡何有善？」因此，應當反思自己的一切缺點，破除「沒有人比我更差」的傲慢，學習尊敬他人。所謂的尊敬他人，是指真正看到他人的優點。無論看到種姓、外貌、財富或佛法的優點，例如六度波羅蜜等，都要想：具有如此優點的人真是太稀有了。此外，對於那些沒有明顯優點的人，也要想：我不知道他們內在有什麼優點。因此，講述了阿闍黎醜陋的故事。所謂的「從內心深處，從骨髓裡」，是指這種想法不僅僅是口頭上的，而是要毫無保留地給予他人幫助。如果能這樣想，聖觀世音菩薩也會說：「善哉，善男子！」其理由是，就像大海因其低窪而匯集了所有的水流一樣，一個沒有傲慢的人，才能生起世間和出世間的一切功德。總之
English
In short, one should learn to regard oneself as the lowest of all and to hold others in the highest esteem with utmost sincerity. Thus, wherever one may dwell, with whomever one may associate as a friend, in all circumstances, one should consider oneself inferior and sincerely respect others from the depths of one's heart. Friends include those higher than oneself, such as lamas, those equal to oneself, such as fellow practitioners, and those lower than oneself, such as beggars. In all circumstances, one should regard oneself as inferior in terms of lineage, strength of mind, and faults, and should not be proud of one's own lineage. At all times, one should not be proud of being born into a low caste such as butchers. Even having a golden appearance is not something to boast about. Even having power derived from merit should not lead to complacency. If one is proud of one's wisdom, one should know that one is ignorant of even one aspect of the five sciences, and even when listening to some teachings, one may miss or misunderstand the words and meanings, failing to truly comprehend. In terms of conduct, even if one verbally claims to be a practitioner, one has not even refrained from doing evil deeds. Even now, thoughts of the three poisons arise in the mind, and most of the actions of body and speech are impure, making it difficult to attain even a higher rebirth, let alone Nirvana, in the future. As stated in the Bodhicharyavatara: "Such is my conduct that I will not even obtain a human body. If I do not obtain a human body, what good is there, only evil?" Therefore, one should reflect on all one's faults, break the arrogance of thinking "there is no one worse than me," and learn to respect others. Respecting others means truly seeing their virtues. Whether one sees virtues of lineage, appearance, wealth, or Dharma, such as the six paramitas, one should think: "It is wonderful that someone possesses such virtues!" Furthermore, for those who do not have obvious virtues, one should think: "I do not know what virtues they have within." Therefore, the story of the ugly Acharya is told. "From the depths of the heart, from the marrow of the bones" means that this thought should not be merely lip service, but one should be willing to help others without reservation. If one thinks in this way, the noble Avalokiteshvara will say, "Well done, noble son!" The reason is that just as the ocean, because of its lowliness, gathers all the waters, all the virtues of this world and beyond arise in the mindstream of one who is without arrogance. In short.
Tibetan
་པར། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བྲན་གྱུར་བཞིན་ཏུ་གནས་པར་བྱ། གསུངས་ཏེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་དོན་ཡང་ང་རྒྱལ་དེ་གཅོག་པའི་ཐབས་ཡིན། ང་རྒྱལ་དེ་ཡོད་ན་ཚེ་འདིར་ཡང་སུ་དང་མི་མཐུན་པ་གཅིག་འོངས་ལ་ཕྱི་མའི་ཉེས་པ་ཡོང༌། རྨོངས་པ་གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་དབང་གིས་ནི། །ངན་སོང་པ་དང་མི་ཁོམ་གནས་སུ་སྐྱེ། །དབུལ་དང་དམན་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང༌། །དམུས་ལོང་མཐུ་ཆུང་མདོག་ངན་འཛིན་པར་བྱེད། །ཅེས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཇེ་འཐུག་པ་སོང་སྟེ། །ཡུལ་དམན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་ལྕི་ཞིང་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མི་ཐོབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ང་རྒྱལ་ཅན། །བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་རིང༌། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྨད་པ་དང་རྒུད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བདག་བཟང་པོར་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལས་བྱུང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་བལྟས་ལ་ང་རྒྱལ་བཅག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི་ད་ལྟར་བྱེད་དུ་ཉོན་མོངས་པས་མི་སྟེར་བས་དེ་ཡང་སྤང་བ་ནི། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་རང་རྒྱུད་ལ། །བརྟག་ཅིང་ཉོན་མོངས་སྐྱེས་མ་ཐག །བདག་གཞན་མ་རུངས་བྱེད་པས་ན། །བཙན་ཐབས་གདོང་ནས་བཟློག་པར་བསླབ། །ཅེས་པ་སྤྱོད་ ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་མ་ཐག་བཙན་ཐབས་སུ་བཟློག་པ་ལ་བསླབ་པ་ནི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་གང་བྱེད་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བདག་ལ་སྐྱེས་མ་ཐག་སྤང་གི་ཨན་ཅིག་ནས་ཡང་སྤང་སྙམས་ན་བརྟས་ནས་འགྲོ་བས་འབུར་འཇོམས་བྱ་སྟེ་བཟའ་ཚོ་གཉིས་ལ་རྐུན་མ་བྱུང་བ་བཞིན་བྱས་ན་ཕྱིས་ལོང་ཅན་དུ་སོང་ན་ཡེ་མི་སྤང་བ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་འཕེལ་ན་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་སྟེ། མདོ་ལས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དག་པ་དང༌། །ཕྱིར་བཞིན་དེ་བཞིན་གཉིད་ཆེར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཆེ་བ་དང༌། །ཆགས་ལ་སྲེད་པའང་དེ་བཞིན་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཆེར་སོང་སྟེ་ཡུལ་དམན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་ལྕི་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་དགོས། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ན་བག་ཆགས་ཇེ་སྲབ་ལ་འགྲོ་སྟེ། སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཞིར་འགྲོ་ལ། ཡུལ་བཟང་པོ་ལ་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ལས་མི་སྐྱེ། དེའི་ལས་འབྲས་ཕྲ་བས་མྱོང་བ་ངེས་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། ཉོན་
Chinese
，应当如同奴仆一般对待一切众生。如是说。三藏的要义也是为了调伏我慢。若有我慢，今生也会与人不和，来世也会有罪过。因何愚昧为我慢所制，堕入恶趣及无暇之处。转生于贫穷低贱之家，成为盲人、弱者、丑陋之人。如是烦恼的习气日渐增厚，在一切低劣之处都会生起强烈的烦恼，因此更加沉重，最终也无法获得究竟的菩提。具有我慢的菩萨，远离菩提。如是说。因此，世间和出世间的一切过失、衰败和痛苦都源于执著自我为善，而世间和出世间的一切安乐都源于众生，因此应当视一切众生为具功德者，从而调伏我慢。第三，对于当下生起的烦恼不放任，也要断除。于一切行住坐卧之中，审视自心，烦恼一生起，因其能令自他不悦，故当学习以强力从根源上断除。此即于一切行住坐卧之中，审视自心，无论生起贪欲之分别念等与否，以正念正知于自身一生起，便立即断除，若想稍后再断，则会增长，故当彻底摧毁，如同夫妇二人遭遇盗贼一般。若放任不舍，则日后将一发不可收拾。烦恼于相续中增长，则嗔恨等一切都会日益增长。经中说：如是清净，复如是，睡眠亦更甚，如是贪欲大，贪爱亦如是。如是说。烦恼的习气增长，则在一切低劣之处都会生起强烈的烦恼，因此更加沉重，也必须感受巨大的痛苦。断除烦恼，则习气日渐减弱，之前的习气也会消退，在美好的境遇中只会生起微弱的习气。其业果微小，故必将感受。烦
English
, one should treat all beings as servants. It is said. The essence of the three baskets is also to subdue pride. If there is pride, there will be discord with others in this life, and there will be faults in the next life. Because of what ignorance is controlled by pride, one is born in evil destinies and places without leisure. Reborn in poor and lowly families, becoming blind, weak, and ugly people. Thus, the habits of afflictions become thicker and thicker, and strong afflictions arise in all inferior places, so it is more heavy, and ultimately it is impossible to obtain the ultimate Bodhi. A Bodhisattva with pride is far from Bodhi. It is said. Therefore, all the faults, declines, and sufferings of the world and beyond come from clinging to oneself as good, and all the happiness of the world and beyond comes from sentient beings, so all sentient beings should be regarded as virtuous, so as to subdue pride. Third, for the afflictions that arise now, do not let them go, but also cut them off. In all actions, examine your own mind, and as soon as afflictions arise, because they can make yourself and others unhappy, you should learn to cut them off from the root with force. This is to examine your own mind in all actions, whether greed arises or not, with mindfulness and awareness, as soon as it arises in yourself, cut it off immediately. If you want to cut it off later, it will increase, so you should completely destroy it, just like a couple encountering a thief. If you let it go, it will be impossible to clean up later. If afflictions increase in the continuum, then all such as hatred will increase day by day. The sutra says: Thus pure, and thus again, sleep is even more, thus greed is great, and attachment is also thus. It is said. If the habits of afflictions increase, then strong afflictions will arise in all inferior places, so it is more heavy, and great suffering must also be experienced. If you cut off afflictions, the habits will gradually weaken, and the previous habits will also fade away, and only weak habits will arise in good circumstances. Its karmic result is small, so it will definitely be felt. Affliction